मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Prabhāsakṣetramāhātmyam, adhyāya 81

3
Prabhāsakhaṇḍaḥ · Prabhāsakṣetramāhātmyam · 81

tato gacchenmahādevi deveśaṃ daityasūdanam

īśvara uvāca

tato gacchenmahādevi deveśaṃ daityasūdanam ||

pāpaghnaṃ sarvajaṃtūnāṃ prabhāsakṣetravāsinām

||1||

ततो गच्छेन्महादेवि देवेशं दैत्यसूदनम् ॥

पापघ्नं सर्वजंतूनां प्रभासक्षेत्रवासिनाम्

anādiyugasaṃsthānaṃ sarva kāmapradaṃ śubham ||

saṃsārasāgare ghore sthitaṃ nauriva tāraṇe

||2||

अनादियुगसंस्थानं सर्व कामप्रदं शुभम् ॥

संसारसागरे घोरे स्थितं नौरिव तारणे

anye sarve'pi naśyaṃti kalpāṃte brahmaṇo dine ||

etāni muktvā deveśi nyagrodhaṃ sapta kalpagama

||3||

अन्ये सर्वेऽपि नश्यंति कल्पांते ब्रह्मणो दिने ॥

एतानि मुक्त्वा देवेशि न्यग्रोधं सप्त कल्पगम

kalpavṛkṣaṃ tathā'gāraṃ vaiḍūryaṃ parvatottamam ||

śrīdaityasūdanaṃ devaṃ mārkaṃḍeyaṃ mahāmunim

||4||

कल्पवृक्षं तथाऽगारं वैडूर्यं पर्वतोत्तमम् ॥

श्रीदैत्यसूदनं देवं मार्कंडेयं महामुनिम्

akṣayāścāvyayāścaite saptakalpāni sundari ||

devi kiṃ bahunoktena varṇitena punaḥpunaḥ

||5||

अक्षयाश्चाव्ययाश्चैते सप्तकल्पानि सुन्दरि ॥

देवि किं बहुनोक्तेन वर्णितेन पुनःपुनः

śrīdaityasūdanāddevi nānyāsti bhuvi devatā ||

yavākāraṃ tu tasyaiva kṣetrapātakanāśanam

||6||

श्रीदैत्यसूदनाद्देवि नान्यास्ति भुवि देवता ॥

यवाकारं तु तस्यैव क्षेत्रपातकनाशनम्

sevitaṃ carṣibhiḥ siddhairyakṣavidyādharoragaiḥ ||

tasya sīmāṃ pravakṣyāmi viṣṇukṣetrasya bhāmini

||7||

सेवितं चर्षिभिः सिद्धैर्यक्षविद्याधरोरगैः ॥

तस्य सीमां प्रवक्ष्यामि विष्णुक्षेत्रस्य भामिनि

pūrve yameśvaraṃ yāvacchrīsomeśaṃ tu paścime ||

uttare tu viśālākṣī dakṣiṇe saritāṃ patiḥ

||8||

पूर्वे यमेश्वरं यावच्छ्रीसोमेशं तु पश्चिमे ॥

उत्तरे तु विशालाक्षी दक्षिणे सरितां पतिः

etatkṣetraṃ yavākāraṃ vaiṣṇavaṃ pāpanāśanam

||9||

एतत्क्षेत्रं यवाकारं वैष्णवं पापनाशनम्

atra kṣetre mṛtā ye tu pāpino'pi narā dhruvam ||

svargaṃ gacchaṃti te sarve saṃtaḥ sukṛtino yathā

||10||

अत्र क्षेत्रे मृता ये तु पापिनोऽपि नरा ध्रुवम् ॥

स्वर्गं गच्छंति ते सर्वे संतः सुकृतिनो यथा

atra dattaṃ hutaṃ japtaṃ tapastaptaṃ kṛtaṃ hi yat ||

tatsarvaṃ cākṣayaṃ proktaṃ saptakalpāvadhi priye

||11||

अत्र दत्तं हुतं जप्तं तपस्तप्तं कृतं हि यत् ॥

तत्सर्वं चाक्षयं प्रोक्तं सप्तकल्पावधि प्रिये

tatraikamapi yo devi brāhmaṇaṃ bhojayiṣyati ||

vidhinā viṣṇumuddiśya koṭirbhavati bhojitā

||12||

तत्रैकमपि यो देवि ब्राह्मणं भोजयिष्यति ॥

विधिना विष्णुमुद्दिश्य कोटिर्भवति भोजिता

tatropavāsaṃ yaḥ kuryānnaro bhaktisamanvitaḥ ||

ekenaivopavāsena upavāsāyutaṃ phalam ||

cakratīrthe naraḥ snātvā sopavāso jiteṃdriyaḥ

||13||

तत्रोपवासं यः कुर्यान्नरो भक्तिसमन्वितः ॥

एकेनैवोपवासेन उपवासायुतं फलम् ॥

चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा सोपवासो जितेंद्रियः

dvādaśyāṃ kārttike māsi dadyādvipreṣu kāṃcanam ||

viṣṇuṃ saṃpūjya vidhivanmucyate sarvapātakaiḥ

||14||

द्वादश्यां कार्त्तिके मासि दद्याद्विप्रेषु कांचनम् ॥

विष्णुं संपूज्य विधिवन्मुच्यते सर्वपातकैः

devyuvāca

daityasūdananāmeti kathaṃ tasya prakīrtitam ||

kasminkāle tu deveśa tanme vistarato vada

||15||

दैत्यसूदननामेति कथं तस्य प्रकीर्तितम् ॥

कस्मिन्काले तु देवेश तन्मे विस्तरतो वद

īśvara uvāca

śṛṇu devi pravakṣyāmi māhātmyaṃ pāpanāśanam ||

daityasūdanadevasya purā vṛttaṃ mahodayam

||16||

शृणु देवि प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं पापनाशनम् ॥

दैत्यसूदनदेवस्य पुरा वृत्तं महोदयम्

devi tasyaiva nāmāni kalpekalpe bhavaṃti vai ||

anādinidhanānyeva saṃbhavanti punaḥpunaḥ

||17||

देवि तस्यैव नामानि कल्पेकल्पे भवंति वै ॥

अनादिनिधनान्येव संभवन्ति पुनःपुनः

pūrvakalpe śriyā vṛtto vāmanastu dvitīyake ||

vajrāṃgastu tṛtīye vai turīye kamalāpriyaḥ

||18||

पूर्वकल्पे श्रिया वृत्तो वामनस्तु द्वितीयके ॥

वज्रांगस्तु तृतीये वै तुरीये कमलाप्रियः

paṃcame duḥkhaharttā ca ṣaṣṭhe tu puruṣottamaḥ ||

śrīdaityasūdano devaḥ kalpe vai saptame smṛtaḥ

||19||

पंचमे दुःखहर्त्ता च षष्ठे तु पुरुषोत्तमः ॥

श्रीदैत्यसूदनो देवः कल्पे वै सप्तमे स्मृतः

tasyaiva nāma cotpattiṃ kathayāmi yathārthataḥ

||20||

तस्यैव नाम चोत्पत्तिं कथयामि यथार्थतः

purā devāsure yuddhe dānavairdevakaṃṭakaiḥ ||

nirjitā devatāḥ sarve jagmuste śaraṇaṃ harim ||

kṣīrodavāsinaṃ devamastuvanpraṇatāḥ sthitāḥ

||21||

पुरा देवासुरे युद्धे दानवैर्देवकंटकैः ॥

निर्जिता देवताः सर्वे जग्मुस्ते शरणं हरिम् ॥

क्षीरोदवासिनं देवमस्तुवन्प्रणताः स्थिताः

devā ūcuḥ

jaya deva jagannātha daityāsuravimarddana ||

vārāharūpamāsthāya uddhṛtā vasudhā tvayā

||22||

जय देव जगन्नाथ दैत्यासुरविमर्द्दन ॥

वाराहरूपमास्थाय उद्धृता वसुधा त्वया

uddhṛtā matsyarūpeṇa vedā udadhimadhyataḥ ||

kūrmarūpī tathā bhūtvā kṣīrodārṇavamaṃthanam

||23||

उद्धृता मत्स्यरूपेण वेदा उदधिमध्यतः ॥

कूर्मरूपी तथा भूत्वा क्षीरोदार्णवमंथनम्

kṛtvā tvayā jagannātha uddhṛtā śrīrnamo 'stu te ||

śrīpatiḥ śrīdharo deva ārttānāmartināśanaḥ

||24||

कृत्वा त्वया जगन्नाथ उद्धृता श्रीर्नमो ऽस्तु ते ॥

श्रीपतिः श्रीधरो देव आर्त्तानामर्तिनाशनः

balirvāmanarūpeṇa tvayā baddho'surāriṇā ||

hiraṇyākṣo mahādaityo hiraṇyakaśipurhataḥ

||25||

बलिर्वामनरूपेण त्वया बद्धोऽसुरारिणा ॥

हिरण्याक्षो महादैत्यो हिरण्यकशिपुर्हतः

nārasiṃhena rūpeṇa antarikṣe dhṛtastvayā ||

devamūla mahādeva uddhṛtaṃ bhuvanaṃ tvayā

||26||

नारसिंहेन रूपेण अन्तरिक्षे धृतस्त्वया ॥

देवमूल महादेव उद्धृतं भुवनं त्वया

tvayā vinā jagannātha bhuvanaṃ niṣprabhī kṛtam ||

sūryeṇeva tu vikrāntaṃ tamobhiriva dānavaiḥ

||27||

त्वया विना जगन्नाथ भुवनं निष्प्रभी कृतम् ॥

सूर्येणेव तु विक्रान्तं तमोभिरिव दानवैः

śrutvā stotramidaṃ devi viṣṇuḥ kamalalocanaḥ ||

uvāca devānbrahmādyānkṣīrodārṇava bodhitaḥ

||28||

श्रुत्वा स्तोत्रमिदं देवि विष्णुः कमललोचनः ॥

उवाच देवान्ब्रह्माद्यान्क्षीरोदार्णव बोधितः

bhayaṃ tyajadhvaṃ vai devā dānavānprati sarvathā ||

acireṇaiva kālena ghātayiṣyāmi dānavān

||29||

भयं त्यजध्वं वै देवा दानवान्प्रति सर्वथा ॥

अचिरेणैव कालेन घातयिष्यामि दानवान्

evamuktvātha taiḥ sārddhamā jagāma janārddanaḥ ||

dānavānghātayāmāsa sa cakreṇa pṛthakpṛthak

||30||

एवमुक्त्वाथ तैः सार्द्धमा जगाम जनार्द्दनः ॥

दानवान्घातयामास स चक्रेण पृथक्पृथक्

bhayārttā dānavāḥ sarve palāyanaparāyaṇāḥ ||

prabhāsaṃ kṣetramāsādya samudrābhimukhā bhavan

||31||

भयार्त्ता दानवाः सर्वे पलायनपरायणाः ॥

प्रभासं क्षेत्रमासाद्य समुद्राभिमुखा भवन्

naśyamānāstato dṛṣṭvā daityāndaityavināśanam ||

saṃjaghne tānsa cakreṇa niḥśeṣānsarvadānavān

||32||

नश्यमानास्ततो दृष्ट्वा दैत्यान्दैत्यविनाशनम् ॥

संजघ्ने तान्स चक्रेण निःशेषान्सर्वदानवान्

hateṣu sarvadaityeṣu devabrāhmaṇatāpasaiḥ ||

kalyāṇamabhavattatra jagatsvasthamanākulam

||33||

हतेषु सर्वदैत्येषु देवब्राह्मणतापसैः ॥

कल्याणमभवत्तत्र जगत्स्वस्थमनाकुलम्

tatprabhṛtyeva devasya daityasūdananāma tat ||

etanmāhātmyamatulaṃ kathitaṃ tava sundari ||

daityasūdanadevasya mahābhāgyaṃ mahodayam

||34||

तत्प्रभृत्येव देवस्य दैत्यसूदननाम तत् ॥

एतन्माहात्म्यमतुलं कथितं तव सुन्दरि ॥

दैत्यसूदनदेवस्य महाभाग्यं महोदयम्

taṃ dṛṣṭvā na jaḍo nāṃdho na daridro na duḥkhitaḥ ||

jāyate sapta janmāni satyaṃsatyaṃ varānane

||35||

तं दृष्ट्वा न जडो नांधो न दरिद्रो न दुःखितः ॥

जायते सप्त जन्मानि सत्यंसत्यं वरानने

śravaṇadvādaśīṃ puṇyāṃ rohiṇyāṃ cāṣṭamīṃ śubhām ||

śayanotthāpanīṃ caiva naraḥ kṛtvā prayatnataḥ

||36||

श्रवणद्वादशीं पुण्यां रोहिण्यां चाष्टमीं शुभाम् ॥

शयनोत्थापनीं चैव नरः कृत्वा प्रयत्नतः

ekaikenopa vāsena upavāsāyutaṃ phalam ||

labhate nātra sandeho daityasūdanasannidhau

||37||

एकैकेनोप वासेन उपवासायुतं फलम् ॥

लभते नात्र सन्देहो दैत्यसूदनसन्निधौ

caṇḍālaḥ śvapaco vāpi tiryagyonigato'pi vā ||

prāṇatyāge kṛte tasminnācyutaṃ lokamāpnuyāt

||38||

चण्डालः श्वपचो वापि तिर्यग्योनिगतोऽपि वा ॥

प्राणत्यागे कृते तस्मिन्नाच्युतं लोकमाप्नुयात्

kārtikyāṃ caiva vaiśākhyāṃ māsamekamupoṣayet ||

daityasūdanamadhyasthaḥ samyakchraddhāsamanvitaḥ

||39||

कार्तिक्यां चैव वैशाख्यां मासमेकमुपोषयेत् ॥

दैत्यसूदनमध्यस्थः सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ekaikenopavāsena koṭikoṭi pṛthakpṛthak ||

labhate tatphalaṃ sarvaṃ viṣṇukṣetraprabhāvataḥ

||40||

एकैकेनोपवासेन कोटिकोटि पृथक्पृथक् ॥

लभते तत्फलं सर्वं विष्णुक्षेत्रप्रभावतः

dīpaṃ dadāti yastatra māsaṃ vā pakṣameva vā ||

ekaika dīpadānena koṭidīpaphalaṃ labhet

||41||

दीपं ददाति यस्तत्र मासं वा पक्षमेव वा ॥

एकैक दीपदानेन कोटिदीपफलं लभेत्

paṃcāmṛtena saṃsnāpya devadevaṃ caturbhujam ||

ekādaśyāṃ nirāhāraḥ pūjayitvā'cyuto bhavet

||42||

पंचामृतेन संस्नाप्य देवदेवं चतुर्भुजम् ॥

एकादश्यां निराहारः पूजयित्वाऽच्युतो भवेत्

cāturmāsyaṃ vidhānena daityasūdanasannidhau ||

niyamena kṣipedyastu tasya tuṣyati keśavaḥ

||43||

चातुर्मास्यं विधानेन दैत्यसूदनसन्निधौ ॥

नियमेन क्षिपेद्यस्तु तस्य तुष्यति केशवः

anyakṣetreṣu yatkṛtvā cāturmāsyāni koṭiśaḥ ||

tatphalaṃ labhate sarvaṃ daityasūdanadarśanāt

||44||

अन्यक्षेत्रेषु यत्कृत्वा चातुर्मास्यानि कोटिशः ॥

तत्फलं लभते सर्वं दैत्यसूदनदर्शनात्

brahmāṇḍaṃ sakalaṃ dattvā yatpuṇyaphalamāpnuyāt ||

tatpuṇyaṃ labhate sarvaṃ daityasūdanadarśanāt

||45||

ब्रह्माण्डं सकलं दत्त्वा यत्पुण्यफलमाप्नुयात् ॥

तत्पुण्यं लभते सर्वं दैत्यसूदनदर्शनात्

ekādaśyāṃ tu yastatra kurute jāgaraṃ naraḥ ||

gītanṛtyaistathā vādyaiḥ prekṣaṇīyaistathāvidhaiḥ ||

sa yāti vaiṣṇavaṃ lokaṃ yaṃ gatvā na nivarttate

||46||

एकादश्यां तु यस्तत्र कुरुते जागरं नरः ॥

गीतनृत्यैस्तथा वाद्यैः प्रेक्षणीयैस्तथाविधैः ॥

स याति वैष्णवं लोकं यं गत्वा न निवर्त्तते

hatyā'yutānīha susaṃcitāni steyāni rukmasya na santi saṃkhyā ||

nihaṃti kenāpi purā kṛtāni sarvāṇi bhadrā niśi jāgareṇa

||47||

हत्याऽयुतानीह सुसंचितानि स्तेयानि रुक्मस्य न सन्ति संख्या ॥

निहंति केनापि पुरा कृतानि सर्वाणि भद्रा निशि जागरेण

mārgā na te pretapurī na dūtā vanaṃ ca tatkhecarakhaḍgapatram ||

svapne na paśyaṃti ca te manuṣyā yeṣāṃ gatā jāgaraṇena bhadrā

||48||

मार्गा न ते प्रेतपुरी न दूता वनं च तत्खेचरखड्गपत्रम् ॥

स्वप्ने न पश्यंति च ते मनुष्या येषां गता जागरणेन भद्रा

kanyāsahasraṃ vidhivaddadāti ratnairalaṃkṛtya svadharmabuddhyā ||

gavāṃ sahasraṃ kurujāṃgale tu teṣāṃ paraṃ jāgaraṇena viṣṇoḥ

||49||

कन्यासहस्रं विधिवद्ददाति रत्नैरलंकृत्य स्वधर्मबुद्ध्या ॥

गवां सहस्रं कुरुजांगले तु तेषां परं जागरणेन विष्णोः

kṛtvā caivopavāsaṃ ca yo'śnāti dvādaśīdine ||

naivedyaṃ tulasīmiśraṃ hatyākoṭivināśanam

||50||

कृत्वा चैवोपवासं च योऽश्नाति द्वादशीदिने ॥

नैवेद्यं तुलसीमिश्रं हत्याकोटिविनाशनम्

iti te kathitaṃ devi māhātmyaṃ pāpanāśanam ||

daityasūdanadevasya kimanyatparipṛcchasi

||51||

इति ते कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् ॥

दैत्यसूदनदेवस्य किमन्यत्परिपृच्छसि

pītavastrāṇi devasya gāṃ hiraṇyaṃ ca dāpayet ||

snātvā cakravare tīrthe mucyate sarvapātakāt

||52||

पीतवस्त्राणि देवस्य गां हिरण्यं च दापयेत् ॥

स्नात्वा चक्रवरे तीर्थे मुच्यते सर्वपातकात्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśīti sāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathameprabhāsakṣetramāhātmye śrīdaityasūdanamāhātmyavarṇanaṃnāmaikāśītitamo'dhyāyaḥ || 81 ||