मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Prabhāsakṣetramāhātmyam, adhyāya 19

3
Prabhāsakhaṇḍaḥ · Prabhāsakṣetramāhātmyam · 19

yadyevaṃ sakalaścaṃdraḥ kathaṃ na vidhṛtastvayā

devyuvāca

yadyevaṃ sakalaścaṃdraḥ kathaṃ na vidhṛtastvayā ||

antabhāve kalānāṃ tatkāraṇaṃ kathaya prabho

||1||

यद्येवं सकलश्चंद्रः कथं न विधृतस्त्वया ॥

अन्तभावे कलानां तत्कारणं कथय प्रभो

īśvara uvāca

amā ṣoḍaśabhedena devi proktā mahākalā ||

saṃsthitā paramā māyā dehināṃ deha dhāriṇī

||2||

अमा षोडशभेदेन देवि प्रोक्ता महाकला ॥

संस्थिता परमा माया देहिनां देह धारिणी

amādipaurṇamāsyaṃtā yā eva śaśinaḥ kalāḥ ||

tithayastāḥ samākhyātāḥ ṣoḍaśaiva prakīrtitāḥ

||3||

अमादिपौर्णमास्यंता या एव शशिनः कलाः ॥

तिथयस्ताः समाख्याताः षोडशैव प्रकीर्तिताः

amā sūkṣmā parā śaktiḥ sā tvaṃ devi prakīrtitā ||

pralayotpattiyogena sthitāḥ kālakramoditāḥ

||4||

अमा सूक्ष्मा परा शक्तिः सा त्वं देवि प्रकीर्तिता ॥

प्रलयोत्पत्तियोगेन स्थिताः कालक्रमोदिताः

ṣoḍaśaiva svarā ye tu ādyāḥ sṛṣṭayaṃtakāḥ priye ||

kālasyāvayavāste ca vijñeyāḥ kālavedibhiḥ

||5||

षोडशैव स्वरा ये तु आद्याः सृष्टयंतकाः प्रिये ॥

कालस्यावयवास्ते च विज्ञेयाः कालवेदिभिः

truṭirlavo nimeṣaśca kalā kāṣṭhā muhūrtakam ||

rātryahaḥpakṣamāsāśca ayanaṃ vatsaraṃ yugam

||6||

त्रुटिर्लवो निमेषश्च कला काष्ठा मुहूर्तकम् ॥

रात्र्यहःपक्षमासाश्च अयनं वत्सरं युगम्

manvataraṃ tathā kalpaṃ mahākalpaṃ ca ṣoḍaśa ||

kalā visarjanī yā tu jīvamāśritya vartate

||7||

मन्वतरं तथा कल्पं महाकल्पं च षोडश ॥

कला विसर्जनी या तु जीवमाश्रित्य वर्तते

sā sṛjatyakhilaṃ viśvaṃ viṣuvadvayasaṃyutam ||

tathā saṃvaraṇī yā tu viśvaṃ saṃharate priye ||

netrapātāccaturbhāgastruṭikālo nigadyate ||

tasmācca dviguṇaṃ viddhi nimiṣaṃ tanmaheśvari

||9||

सा सृजत्यखिलं विश्वं विषुवद्वयसंयुतम् ॥

तथा संवरणी या तु विश्वं संहरते प्रिये ॥

नेत्रपाताच्चतुर्भागस्त्रुटिकालो निगद्यते ॥

तस्माच्च द्विगुणं विद्धि निमिषं तन्महेश्वरि

nimiṣaistriṃśadbhiḥ kāṣṭhā tābhirviṃśatibhiḥ kalā ||

viṃśatikalo muhūrtaḥ syāddinaṃ paṃcadaśaistu taiḥ

||10||

निमिषैस्त्रिंशद्भिः काष्ठा ताभिर्विंशतिभिः कला ॥

विंशतिकलो मुहूर्तः स्याद्दिनं पंचदशैस्तु तैः

dinamānā niśā jñeyā ahorātraṃ dvayādbhavet |

taiḥ paṃcadaśabhiḥ pakṣo dvipakṣo māsa ucyate

||11||

दिनमाना निशा ज्ञेया अहोरात्रं द्वयाद्भवेत् ।

तैः पंचदशभिः पक्षो द्विपक्षो मास उच्यते

māsaiścaivāyanaṃ ṣaḍbhirvarṣaṃ syādayanadvaye ||

catvāriṃśacca lakṣāṇi lakṣāṇāṃ tritayaṃ punaḥ

||12||

मासैश्चैवायनं षड्भिर्वर्षं स्यादयनद्वये ॥

चत्वारिंशच्च लक्षाणि लक्षाणां त्रितयं पुनः

viṃśatiśca sahasrāṇi jñeyaṃ sauraṃ caturyugam ||

caturyugaikasaptatyā manvaṃtaramudāhṛtam

||13||

विंशतिश्च सहस्राणि ज्ञेयं सौरं चतुर्युगम् ॥

चतुर्युगैकसप्तत्या मन्वंतरमुदाहृतम्

aiṃdrametadbhavedāyuḥ samāsāṃtaṃ ca kīrtitam ||

caturdaśendraiḥ pralīnaiḥ kalpaṃ brahmadinaṃ bhavet

||14||

ऐंद्रमेतद्भवेदायुः समासांतं च कीर्तितम् ॥

चतुर्दशेन्द्रैः प्रलीनैः कल्पं ब्रह्मदिनं भवेत्

rātriśca tāvatī caiva caturyugasahasrikā ||

anena dinamānena śatābdaṃ jīvati priye

||15||

रात्रिश्च तावती चैव चतुर्युगसहस्रिका ॥

अनेन दिनमानेन शताब्दं जीवति प्रिये

mamaiva nimiṣārddhena sahasrāṇi caturddaśa ||

vinaśyaṃti tato viṣṇorasaṃkhyātāḥ pitāmahāḥ

||16||

ममैव निमिषार्द्धेन सहस्राणि चतुर्द्दश ॥

विनश्यंति ततो विष्णोरसंख्याताः पितामहाः

evaṃ krameṇa deveśi samutpannamidaṃ jagat ||

śaśisūryavibhāgena citrarūpamanaṃtakam

||17||

एवं क्रमेण देवेशि समुत्पन्नमिदं जगत् ॥

शशिसूर्यविभागेन चित्ररूपमनंतकम्

kalā devi yadādyaṃtamanādimajamavyayam ||

tadānvitaḥ śaśī tasyāmadhomukhamavasthitaḥ

||18||

कला देवि यदाद्यंतमनादिमजमव्ययम् ॥

तदान्वितः शशी तस्यामधोमुखमवस्थितः

evaṃ kṣayodayaṃ jñeyaṃ caṃdrārkābhyāmavasthitam ||

sṛṣṭikramaṃ mayā proktaṃ saṃhāramadhunā śṛṇu

||19||

एवं क्षयोदयं ज्ञेयं चंद्रार्काभ्यामवस्थितम् ॥

सृष्टिक्रमं मया प्रोक्तं संहारमधुना शृणु

mahākalpaṃ hataṃ kalpaiḥ kalpaṃ manvaṃtarairhatam ||

māsaṃ pakṣāhataṃ kṛtvā taṃ cāhorātribhājitam

||2||

महाकल्पं हतं कल्पैः कल्पं मन्वंतरैर्हतम् ॥

मासं पक्षाहतं कृत्वा तं चाहोरात्रिभाजितम्

ahorātraṃ muhūrtena muhūrtaṃ tu kalāhatam ||

kalāṃ kāṣṭhā hatāṃ kṛtvā kāṣṭhāṃ nimiṣabhājitām

||21||

अहोरात्रं मुहूर्तेन मुहूर्तं तु कलाहतम् ॥

कलां काष्ठा हतां कृत्वा काष्ठां निमिषभाजिताम्

nimiṣaṃ ca lavairhatvā lavaṃ truṭivibhājitam ||

tadatītaṃ praśāṃtaṃ ca nirvikāramalakṣaṇam

||22||

निमिषं च लवैर्हत्वा लवं त्रुटिविभाजितम् ॥

तदतीतं प्रशांतं च निर्विकारमलक्षणम्

tasya ceyaṃ parā māyā kalā śirasi dhāritā ||

sā śaktirdevadevasya viśvākārā parā priye ||

mohayitvā tu saṃtānaṃ saṃsārayati pārvati

||23||

तस्य चेयं परा माया कला शिरसि धारिता ॥

सा शक्तिर्देवदेवस्य विश्वाकारा परा प्रिये ॥

मोहयित्वा तु संतानं संसारयति पार्वति

30a evametajjagaddevi utpattisthitilakṣaṇam ||

yatraivotpadyate kṛtsnaṃ punastatraiva līyate

||24||

30a एवमेतज्जगद्देवि उत्पत्तिस्थितिलक्षणम् ॥

यत्रैवोत्पद्यते कृत्स्नं पुनस्तत्रैव लीयते

seyaṃ māyāmayī śaktiḥ śuddhāśuddhasvarūpiṇī ||

caṃdrarūpā sthitā sā tu tava devi prakāśayet

||25||

सेयं मायामयी शक्तिः शुद्धाशुद्धस्वरूपिणी ॥

चंद्ररूपा स्थिता सा तु तव देवि प्रकाशयेत्

devyuvāca

paṃcāgninopasantaptā varṣakoṭīranekadhā ||

tattapaḥ saphalaṃ jātaṃ me'dya deva jagatpate

||26||

पंचाग्निनोपसन्तप्ता वर्षकोटीरनेकधा ॥

तत्तपः सफलं जातं मेऽद्य देव जगत्पते

sṛṣṭiyogo mayā jñātaḥ saṃhāraśca maheśvara ||

candrotpattisvarūpaṃ ca kalāmānaṃ tathaiva ca

||27||

सृष्टियोगो मया ज्ञातः संहारश्च महेश्वर ॥

चन्द्रोत्पत्तिस्वरूपं च कलामानं तथैव च

adhunā mama deveśa sandeho hṛdi saṃsthitaḥ ||

kautūhalaṃ paraṃ deva kathayasva maheśvara

||28||

अधुना मम देवेश सन्देहो हृदि संस्थितः ॥

कौतूहलं परं देव कथयस्व महेश्वर

amṛtādeva saṃbhūtaḥ sarvāhlādakaraḥ śaśī ||

priyaśca tava deveśa vallabhaścaṃdramāstathā

||29||

अमृतादेव संभूतः सर्वाह्लादकरः शशी ॥

प्रियश्च तव देवेश वल्लभश्चंद्रमास्तथा

caṃdre ca cadi ityeṣa hlādane dhāturiṣyate ||

śuklatve cāpatattve ca mayā tveṣa vibhāvyate

||3||

चंद्रे च चदि इत्येष ह्लादने धातुरिष्यते ॥

शुक्लत्वे चापतत्त्वे च मया त्वेष विभाव्यते

sarvauṣadhīnāmadhipaḥ pitṝṇāṃ prīṇanaṃ param ||

tadāśrayaśca tvadbhaktastva tsevātatparaḥ śaśī

||31||

सर्वौषधीनामधिपः पितॄणां प्रीणनं परम् ॥

तदाश्रयश्च त्वद्भक्तस्त्व त्सेवातत्परः शशी

tathāpi sakalaṃko'yaṃ kautukaṃ kurute mama ||

devi brahmāṃḍasaṃghaṭṭamālāmaṃḍitaśekharaḥ

||32||

तथापि सकलंकोऽयं कौतुकं कुरुते मम ॥

देवि ब्रह्मांडसंघट्टमालामंडितशेखरः

śīrṣe tava niviṣṭasya kaṣṭaṃ caṃdrasya cedyadi ||

tarhi nātha na śocyā vai saṃsāre duḥkhabhāginaḥ

||33||

शीर्षे तव निविष्टस्य कष्टं चंद्रस्य चेद्यदि ॥

तर्हि नाथ न शोच्या वै संसारे दुःखभागिनः

na cāsti triṣu lokeṣu na caitatsaṃbhaviṣyati ||

yatra śakto bhavatkartuṃ duḥkhasyāsya ca saṃkṣayam

||34||

न चास्ति त्रिषु लोकेषु न चैतत्संभविष्यति ॥

यत्र शक्तो भवत्कर्तुं दुःखस्यास्य च संक्षयम्

sarveṣāṃ vartate śaṃkā yathā mama maheśvara ||

utpannaṃ kāraṇaṃ kiṃtadyena somasya lāṃchanam

||35||

सर्वेषां वर्तते शंका यथा मम महेश्वर ॥

उत्पन्नं कारणं किंतद्येन सोमस्य लांछनम्

kimetatkāraṇaṃ deva kathayasva maheśvara ||

amṛte saṃbhavo yasya kathaṃ tasyāpi lāṃchanam

||36||

किमेतत्कारणं देव कथयस्व महेश्वर ॥

अमृते संभवो यस्य कथं तस्यापि लांछनम्

priyaśca tava deveśa lāṃchanaṃ cāpi tiṣṭhati ||

kautūhalaṃ paraṃ deva tattvaṃ me vaktumarhasi

||37||

प्रियश्च तव देवेश लांछनं चापि तिष्ठति ॥

कौतूहलं परं देव तत्त्वं मे वक्तुमर्हसि

evamuktaḥ sa pārvatyā devadevo maheśvaraḥ ||

uvāca paramaprītaḥ premṇā śailasutāṃ prabhuḥ

||38||

एवमुक्तः स पार्वत्या देवदेवो महेश्वरः ॥

उवाच परमप्रीतः प्रेम्णा शैलसुतां प्रभुः

īśvara uvāca

kiṃ te devi mahāśaṃkādyotpannā varavarṇini ||

mamopari na karttavyā nirudvignā bhava priye ||

pitustava prabhāvena lāṃchanaṃ śaśino'bhavat

||39||

किं ते देवि महाशंकाद्योत्पन्ना वरवर्णिनि ॥

ममोपरि न कर्त्तव्या निरुद्विग्ना भव प्रिये ॥

पितुस्तव प्रभावेन लांछनं शशिनोऽभवत्

bhāvitvātkarmaṇo devi dakṣasyājñāvyatikramāt ||

samaṃ varttasva bhāryābhirityuktaḥ śaśalāṃchanaḥ

||40||

भावित्वात्कर्मणो देवि दक्षस्याज्ञाव्यतिक्रमात् ॥

समं वर्त्तस्व भार्याभिरित्युक्तः शशलांछनः

tadvākyamanyathā cakre tataḥ śaptaḥ śaśī priye ||

idaṃ pṛṣṭaṃ tu yaddevi tvayā lāṃchanakāraṇam

||41||

तद्वाक्यमन्यथा चक्रे ततः शप्तः शशी प्रिये ॥

इदं पृष्टं तु यद्देवि त्वया लांछनकारणम्

kalpekalpe pṛthagbhāvaṃ kāraṇairasti bhāmini ||

asaṃkhyātaṃ ca tadvaktuṃ śakyaṃ naiva mayā priye

||42||

कल्पेकल्पे पृथग्भावं कारणैरस्ति भामिनि ॥

असंख्यातं च तद्वक्तुं शक्यं नैव मया प्रिये

asaṃkhyeyāścandramasaḥ saṃbhavaṃti punaḥpunaḥ ||

vinaśyaṃti ca deveśi sarvamanvantarāntaram

||43||

असंख्येयाश्चन्द्रमसः संभवंति पुनःपुनः ॥

विनश्यंति च देवेशि सर्वमन्वन्तरान्तरम्

asaṃkhyātāśca kalpākhyā asaṃkhyātāḥ pitāmahāḥ ||

harayaścāpyasaṃkhyātā eka eva maheśvaraḥ

||44||

असंख्याताश्च कल्पाख्या असंख्याताः पितामहाः ॥

हरयश्चाप्यसंख्याता एक एव महेश्वरः

koṭikoṭyayutānyatra brahmāṇḍāni mama priye ||

jalabudbudavaddevi saṃjātāni tu līlayā

||45||

कोटिकोट्ययुतान्यत्र ब्रह्माण्डानि मम प्रिये ॥

जलबुद्बुदवद्देवि संजातानि तु लीलया

tatratatra caturvaktrā brahmāṇo harayo bhavāḥ ||

sṛṣṭāḥ pradhānena tadā labdhā śaṃbhostu saṃnidhiḥ

||46||

तत्रतत्र चतुर्वक्त्रा ब्रह्माणो हरयो भवाः ॥

सृष्टाः प्रधानेन तदा लब्धा शंभोस्तु संनिधिः

layaṃ caiva tathānyonyamādyaṃtaṃ prakaroti ca ||

sargasaṃhārasaṃsthānāṃ karttā devo maheśvaraḥ

||47||

लयं चैव तथान्योन्यमाद्यंतं प्रकरोति च ॥

सर्गसंहारसंस्थानां कर्त्ता देवो महेश्वरः

sarge ca rajasā pṛktaḥ sattvasthaḥ paripālane ||

pratisarge tamoyuktaḥ so'haṃ devi tridhā sthitaḥ

||48||

सर्गे च रजसा पृक्तः सत्त्वस्थः परिपालने ॥

प्रतिसर्गे तमोयुक्तः सोऽहं देवि त्रिधा स्थितः

tasmānmāheśvaro brahmā brahmaṇo'dhipatiḥ śivaḥ ||

sadāśivo bhavedviṣṇurbrahmā sarvātmako hyataḥ

||49||

तस्मान्माहेश्वरो ब्रह्मा ब्रह्मणोऽधिपतिः शिवः ॥

सदाशिवो भवेद्विष्णुर्ब्रह्मा सर्वात्मको ह्यतः

sa eva bhagavānrudro viṣṇurviśva jagatprabhuḥ ||

asminnaṇḍe tvimelokā antarviśvamidaṃjagat

||50||

स एव भगवान्रुद्रो विष्णुर्विश्व जगत्प्रभुः ॥

अस्मिन्नण्डे त्विमेलोका अन्तर्विश्वमिदंजगत्

candrasūryagrahā devi brahmāṇḍe'sminmanasvini ||

saṃkhyātuṃ naiva śakyante ye bhaviṣyaṃti ye gatāḥ

||51||

चन्द्रसूर्यग्रहा देवि ब्रह्माण्डेऽस्मिन्मनस्विनि ॥

संख्यातुं नैव शक्यन्ते ये भविष्यंति ये गताः

asminvārāhakalpe tu vartamāne manasvini ||

ṣaḍatītā mahādevi rohiṇīpatayaḥ purā

||52||

अस्मिन्वाराहकल्पे तु वर्तमाने मनस्विनि ॥

षडतीता महादेवि रोहिणीपतयः पुरा

saptamo'yaṃ mahādevi vartate'mṛtasaṃbhavaḥ ||

dakṣaśāpena yo devi saṃkṣīṇo dṛśyate'dhunā

||53||

सप्तमोऽयं महादेवि वर्ततेऽमृतसंभवः ॥

दक्षशापेन यो देवि संक्षीणो दृश्यतेऽधुना

atha dvitīye saṃprāpte parārddhe caiva vedhasaḥ ||

tasya triṃśattime kalpe pitṛ kalpeti viśrute

||54||

अथ द्वितीये संप्राप्ते परार्द्धे चैव वेधसः ॥

तस्य त्रिंशत्तिमे कल्पे पितृ कल्पेति विश्रुते

svāyaṃbhuveṃ'tare prāpte tasyādau tvaṃ satī kila ||

tasminkāle mahādevi yobhūddakṣaḥ pitā tava

||55||

स्वायंभुवेंऽतरे प्राप्ते तस्यादौ त्वं सती किल ॥

तस्मिन्काले महादेवि योभूद्दक्षः पिता तव

prāṇātprajāpaterjanma tasya dakṣasya kīrtitam ||

asminmanvantare devi dakṣaḥ prācetaso'bhavat

||56||

प्राणात्प्रजापतेर्जन्म तस्य दक्षस्य कीर्तितम् ॥

अस्मिन्मन्वन्तरे देवि दक्षः प्राचेतसोऽभवत्

aṃguṣṭhāddakṣiṇāddakṣo bhaviṣyatyadhunā priye ||

yugeyuge bhavantyete sarve dakṣādayo dvijāḥ

||57||

अंगुष्ठाद्दक्षिणाद्दक्षो भविष्यत्यधुना प्रिये ॥

युगेयुगे भवन्त्येते सर्वे दक्षादयो द्विजाः

punaścaiva vinaśyanti vidvāṃstatra na muhyati ||

tasyāpamānāttvaṃ devi dehaṃ tatyaktha vai purā

||58||

पुनश्चैव विनश्यन्ति विद्वांस्तत्र न मुह्यति ॥

तस्यापमानात्त्वं देवि देहं तत्यक्थ वै पुरा

tāvadviyukto'haṃ devi tvayā mukto'bhavaṃ purā ||

yāvadvarāhakalpasya cākṣuṣasyāntaraṃ priye

||59||

तावद्वियुक्तोऽहं देवि त्वया मुक्तोऽभवं पुरा ॥

यावद्वराहकल्पस्य चाक्षुषस्यान्तरं प्रिये

ekaviṃśo manuścāyaṃ kalpe vārāhasaṃjñake ||

kalpekalpe mahādevi bhavennāmāntaraṃ tava

||60||

एकविंशो मनुश्चायं कल्पे वाराहसंज्ञके ॥

कल्पेकल्पे महादेवि भवेन्नामान्तरं तव

asminkalpe tu vārāhe himavattapasārjjite ||

saṃbhūtā pārvatī devi cākṣuṣasyāṃtare gate

||61||

अस्मिन्कल्पे तु वाराहे हिमवत्तपसार्ज्जिते ॥

संभूता पार्वती देवि चाक्षुषस्यांतरे गते

brahmaṇo dinamekaṃ tu ṣaṇmāsena tavāvadhiḥ ||

tvaṃ viyuktā mayā sārddhaṃ dakṣakopena bhāmini

||62||

ब्रह्मणो दिनमेकं तु षण्मासेन तवावधिः ॥

त्वं वियुक्ता मया सार्द्धं दक्षकोपेन भामिनि

tava krodhena ye śaptā ṛṣayo vai mayā purā ||

te'pi devi tvayā sārddhaṃ jātā vaivasvateṃtare

||63||

तव क्रोधेन ये शप्ता ऋषयो वै मया पुरा ॥

तेऽपि देवि त्वया सार्द्धं जाता वैवस्वतेंतरे

bhṛguraṃgirā marīcistu pulastyaḥ pulahaḥ kratuḥ ||

atriścaiva vasiṣṭhaśca aṣṭau te brahmaṇaḥ sutāḥ

||64||

भृगुरंगिरा मरीचिस्तु पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ॥

अत्रिश्चैव वसिष्ठश्च अष्टौ ते ब्रह्मणः सुताः

dakṣasya yajñe te śaptāḥ pūrvaṃ svāyaṃbhuventare ||

jātā devi punaste vai kalpesmiṃścākṣuṣe gate

||65||

दक्षस्य यज्ञे ते शप्ताः पूर्वं स्वायंभुवेन्तरे ॥

जाता देवि पुनस्ते वै कल्पेस्मिंश्चाक्षुषे गते

devasya mahato yajñe vāruṇīṃ bibhratastanum ||

brahmaṇo juhvataḥ śukramagnau pūrvaṃ prajepsayā

||66||

देवस्य महतो यज्ञे वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ॥

ब्रह्मणो जुह्वतः शुक्रमग्नौ पूर्वं प्रजेप्सया

ṛṣayo jajñire pūrvaṃ sūryabiṃbasamaprabhāḥ ||

pitustava samīpaṃ te varaṇāya tava priye ||

prasthāpitā mayā pūrvaṃ tattvaṃ jānāsi suvrate

||67||

ऋषयो जज्ञिरे पूर्वं सूर्यबिंबसमप्रभाः ॥

पितुस्तव समीपं ते वरणाय तव प्रिये ॥

प्रस्थापिता मया पूर्वं तत्त्वं जानासि सुव्रते

atha kiṃ bahunoktena vacmi te praśnamuttamam ||

dvitīye tu parārddhe'sminvarttamāne ca vedhasaḥ

||68||

अथ किं बहुनोक्तेन वच्मि ते प्रश्नमुत्तमम् ॥

द्वितीये तु परार्द्धेऽस्मिन्वर्त्तमाने च वेधसः

śvetakalpātsamārabhya yāvadvārāhagocaram ||

samatītāśca ye candrāstāñchṛṇuṣva varānane

||69||

श्वेतकल्पात्समारभ्य यावद्वाराहगोचरम् ॥

समतीताश्च ये चन्द्रास्ताञ्छृणुष्व वरानने

catuḥśatāni deveśi ṣaḍviṃśatyadhikāni tu ||

gatāni śītaraśmīnāṃ saptaviṃśo'dhunā priye

||70||

चतुःशतानि देवेशि षड्विंशत्यधिकानि तु ॥

गतानि शीतरश्मीनां सप्तविंशोऽधुना प्रिये

vaivasvateṃ'tare prāpte yaścāyaṃ vartate'dhunā ||

tretāyuge tu daśame dattātreyapuraḥsaraḥ

||71||

वैवस्वतेंऽतरे प्राप्ते यश्चायं वर्ततेऽधुना ॥

त्रेतायुगे तु दशमे दत्तात्रेयपुरःसरः

saṃjāto rohiṇīnātho yo'dhunā varttate priye ||

tasyotpattiprasaṃgena viṣṇormānuṣasaṃbhavān

||72||

संजातो रोहिणीनाथो योऽधुना वर्त्तते प्रिये ॥

तस्योत्पत्तिप्रसंगेन विष्णोर्मानुषसंभवान्

dehāvatārānvakṣyāmi prāraṃbhātprathamānpriye ||

pañcamaḥ paṃcadaśyāṃ sa tretāyāṃ tu babhūva ha

||73||

देहावतारान्वक्ष्यामि प्रारंभात्प्रथमान्प्रिये ॥

पञ्चमः पंचदश्यां स त्रेतायां तु बभूव ह

māṃdhātā cakravarttitve tasyotathyapuraḥsaraḥ ||

ekonaviṃśatretāyāṃ sarvakṣatrāṃtako'bhavat

||74||

मांधाता चक्रवर्त्तित्वे तस्योतथ्यपुरःसरः ॥

एकोनविंशत्रेतायां सर्वक्षत्रांतकोऽभवत्

jāmadagnyastathā ṣaṣṭho viśvāmitrapuraḥsaraḥ ||

caturviṃśe yuge rāmo vasiṣṭhena purodhasā

||75||

जामदग्न्यस्तथा षष्ठो विश्वामित्रपुरःसरः ॥

चतुर्विंशे युगे रामो वसिष्ठेन पुरोधसा

saptamo rāvaṇasyārthe jajñe daśarathātmajaḥ ||

aṣṭame dvāpare viṣṇuraṣṭāviṃśe parāśarāt

||76||

सप्तमो रावणस्यार्थे जज्ञे दशरथात्मजः ॥

अष्टमे द्वापरे विष्णुरष्टाविंशे पराशरात्

vedavyāsastato jajñe jātūkarṇyapuraḥsaraḥ ||

tatraiva navamo viṣṇuraditeḥ kaśyapātmajaḥ

||77||

वेदव्यासस्ततो जज्ञे जातूकर्ण्यपुरःसरः ॥

तत्रैव नवमो विष्णुरदितेः कश्यपात्मजः

devakyāṃ vasudevāttu brahmagargapuraḥsaraḥ ||

ekaviṃśatamasyāsya dvāparasyāṃśasaṃkṣaye ||

naṣṭe dharme tadā jajñe viṣṇurvṛṣṇikule svayam

||78||

देवक्यां वसुदेवात्तु ब्रह्मगर्गपुरःसरः ॥

एकविंशतमस्यास्य द्वापरस्यांशसंक्षये ॥

नष्टे धर्मे तदा जज्ञे विष्णुर्वृष्णिकुले स्वयम्

kartuṃ dharmavyavasthānamasurāṇāṃ praṇāśanaḥ ||

pūrvajanmani viṣṇuḥ sa pramatirnāma vīryavān

||79||

कर्तुं धर्मव्यवस्थानमसुराणां प्रणाशनः ॥

पूर्वजन्मनि विष्णुः स प्रमतिर्नाम वीर्यवान्

gotreṇa vai caṃdramasaḥ saṃdhyāmiśre bhaviṣyati ||

kalkirviṣṇuyaśānāma pārāśaryapratāpavān

||80||

गोत्रेण वै चंद्रमसः संध्यामिश्रे भविष्यति ॥

कल्किर्विष्णुयशानाम पाराशर्यप्रतापवान्

daśamo bhāvyasaṃbhūto yājñavalkyapuraḥsaraḥ ||

anukarṣaśca vai senāṃ hastyaśvarathasaṃkulām

||81||

दशमो भाव्यसंभूतो याज्ञवल्क्यपुरःसरः ॥

अनुकर्षश्च वै सेनां हस्त्यश्वरथसंकुलाम्

pragṛhītāyudhairviprairbhṛśaṃ śatasahasraśaḥ ||

niḥśeṣāñchūdrarājñastāṃstadā sa tu kariṣyati

||82||

प्रगृहीतायुधैर्विप्रैर्भृशं शतसहस्रशः ॥

निःशेषाञ्छूद्रराज्ञस्तांस्तदा स तु करिष्यति

pākhaṃḍānmlecchajātīṃśca dasyūṃścaiva sahasraśaḥ ||

nātyarthaṃ dhārmikā ye ca brahmabrahmadviṣaḥ kvacit

||83||

पाखंडान्म्लेच्छजातींश्च दस्यूंश्चैव सहस्रशः ॥

नात्यर्थं धार्मिका ये च ब्रह्मब्रह्मद्विषः क्वचित्

pravṛttacakro balavāñcchūrāṇāmaṃtako balī ||

adṛśyaḥ sarvabhūtānāṃ pṛthivīṃ vicariṣyati

||84||

प्रवृत्तचक्रो बलवाञ्च्छूराणामंतको बली ॥

अदृश्यः सर्वभूतानां पृथिवीं विचरिष्यति

mānavasya tu soṃ'śena devasya bhuvi vai prabhuḥ ||

kṣapayitvā tu tānsarvānbhāvinārthena noditān ||

gaṃgāyamunayormadhye niṣṭhāṃ prāpsyati sānugaḥ

||85||

मानवस्य तु सोंऽशेन देवस्य भुवि वै प्रभुः ॥

क्षपयित्वा तु तान्सर्वान्भाविनार्थेन नोदितान् ॥

गंगायमुनयोर्मध्ये निष्ठां प्राप्स्यति सानुगः

tato vyatīte kalkau tu sāmātye sahasainike ||

nṛpeṣvapi ca naṣṭeṣu tadātvapraharāḥ prajāḥ

||86||

ततो व्यतीते कल्कौ तु सामात्ये सहसैनिके ॥

नृपेष्वपि च नष्टेषु तदात्वप्रहराः प्रजाः

rakṣaṇe vinivṛtte ca hatvā cānyonyamāhave ||

parasparahatāstāśca nirākraṃdāḥ suduḥkhitāḥ

||87||

रक्षणे विनिवृत्ते च हत्वा चान्योन्यमाहवे ॥

परस्परहतास्ताश्च निराक्रंदाः सुदुःखिताः

kṣīṇe kaliyuge cāsmindaśavarṣasahasrake ||

sa saṃdhyāṃśe tu niḥśeṣe kṛtaṃ vai pratipatsyati

||88||

क्षीणे कलियुगे चास्मिन्दशवर्षसहस्रके ॥

स संध्यांशे तु निःशेषे कृतं वै प्रतिपत्स्यति

yadā caṃdraśca sūryaśca tathā tiṣyabṛhaspatī ||

ekarāśau sameṣyaṃti prapatsyati tadā kṛtam

||89||

यदा चंद्रश्च सूर्यश्च तथा तिष्यबृहस्पती ॥

एकराशौ समेष्यंति प्रपत्स्यति तदा कृतम्

abhijinnāma nakṣatraṃ jayaṃtīnāma śarvarī ||

muhūrto vijayo nāma yatra jāto janārddanaḥ

||90||

अभिजिन्नाम नक्षत्रं जयंतीनाम शर्वरी ॥

मुहूर्तो विजयो नाम यत्र जातो जनार्द्दनः

devyuvāca

noktaṃ yathāvadakhilaṃ bhṛguśāpaviceṣṭitam ||

pūrvāvatārānme brūhi noktapūrvānmaheśvara

||91||

नोक्तं यथावदखिलं भृगुशापविचेष्टितम् ॥

पूर्वावतारान्मे ब्रूहि नोक्तपूर्वान्महेश्वर

īśvara uvāca

yadā tu pṛthivī vyāptā dānavairbalavattaraiḥ ||

tataḥ prabhṛti śāpena bhṛgunaimittikena ha

||92||

यदा तु पृथिवी व्याप्ता दानवैर्बलवत्तरैः ॥

ततः प्रभृति शापेन भृगुनैमित्तिकेन ह

jajñe punaḥpunarviṣṇuḥ karttuṃ dharmavyavasthitim ||

dharmānnārāyaṇaḥ sādhyaḥ saṃbhūtaścākṣuṣeṃtare

||93||

जज्ञे पुनःपुनर्विष्णुः कर्त्तुं धर्मव्यवस्थितिम् ॥

धर्मान्नारायणः साध्यः संभूतश्चाक्षुषेंतरे

yajñaṃ pravartayāmāsa sa ca vaivasvateṃ'tare ||

prādurbhāve tadā tasya brahmā cāsītpurohitaḥ

||94||

यज्ञं प्रवर्तयामास स च वैवस्वतेंऽतरे ॥

प्रादुर्भावे तदा तस्य ब्रह्मा चासीत्पुरोहितः

caturthyāṃ tu yugākhyāyāmāpanneṣu sureṣviha ||

saṃbhūtaḥ sa samudrāttu hiraṇyakaśiporvadhe

||95||

चतुर्थ्यां तु युगाख्यायामापन्नेषु सुरेष्विह ॥

संभूतः स समुद्रात्तु हिरण्यकशिपोर्वधे

dvitīyo narasiṃho'bhūdrudrastasya puraḥsaraḥ ||

lokeṣu balisaṃstheṣu tretāyāṃ saptame yuge

||96||

द्वितीयो नरसिंहोऽभूद्रुद्रस्तस्य पुरःसरः ॥

लोकेषु बलिसंस्थेषु त्रेतायां सप्तमे युगे

daityaistrailokya ākrāṃte tṛtīyo vāmanobhavat ||

saṃkṣipyātmānamaṃgeṣu bṛhaspatipuraḥsaraḥ

||97||

दैत्यैस्त्रैलोक्य आक्रांते तृतीयो वामनोभवत् ॥

संक्षिप्यात्मानमंगेषु बृहस्पतिपुरःसरः

tretāyuge tu daśame dattātreyo babhūva ha ||

naṣṭe dharme caturthāṃśe mārkaṃḍeyapuraḥsaraḥ ||

ete divyāvatārā vai mānuṣye kathitāḥ purā

||98||

त्रेतायुगे तु दशमे दत्तात्रेयो बभूव ह ॥

नष्टे धर्मे चतुर्थांशे मार्कंडेयपुरःसरः ॥

एते दिव्यावतारा वै मानुष्ये कथिताः पुरा

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye śrīviṣṇvavatāravarṇanaṃnāmaikonaviṃśo'dhyāyaḥ || 19 ||