talasvāmimāhātmyavarṇanam
īśvara uvāca
bhagavandevadeveśa saṃsārārṇavatāraka ||
pṛcchāmi tvāmahaṃ bhaktyā kiñcitkautūhalātpunaḥ
||1||भगवन्देवदेवेश संसारार्णवतारक ॥
पृच्छामि त्वामहं भक्त्या किञ्चित्कौतूहलात्पुनः
yattvayā kathitaṃ deva talasvāmimahodayam ||
kiṃ tatra kāraṇaṃ deva talo yena nipātitaḥ
||2||यत्त्वया कथितं देव तलस्वामिमहोदयम् ॥
किं तत्र कारणं देव तलो येन निपातितः
ko'sau talaḥ samākhyātaḥ kiṃvīryaḥ kiṃparāyaṇaḥ ||
kasmātsthānātsamutpannaḥ kathaṃ jātaśca me vada
||3||कोऽसौ तलः समाख्यातः किंवीर्यः किंपरायणः ॥
कस्मात्स्थानात्समुत्पन्नः कथं जातश्च मे वद
īśvara uvāca
śṛṇu devi pravakṣyāmi rahasyaṃ pāpanāśanam ||
yanna kasyacidākhyātaṃ tatte vakṣyāmya śeṣataḥ
||4||शृणु देवि प्रवक्ष्यामि रहस्यं पापनाशनम् ॥
यन्न कस्यचिदाख्यातं तत्ते वक्ष्याम्य शेषतः
devā api na jānaṃti talasotpattikāraṇam ||
pūrvaṃ kṛtayuge devi govindeti prakīrtitaḥ
||5||देवा अपि न जानंति तलसोत्पत्तिकारणम् ॥
पूर्वं कृतयुगे देवि गोविन्देति प्रकीर्तितः
tretāyāṃ vāmanaḥ svāmī stutisvāmī tṛtīyake ||
kalau yuge mahādevi talasvāmī prakīrtitaḥ
||6||त्रेतायां वामनः स्वामी स्तुतिस्वामी तृतीयके ॥
कलौ युगे महादेवि तलस्वामी प्रकीर्तितः
tathā taptodakasvāmī tasya nāmāṃtaraṃ priye ||
adhunā saṃpravakṣyāmi talotpattiṃ tava priye
||7||तथा तप्तोदकस्वामी तस्य नामांतरं प्रिये ॥
अधुना संप्रवक्ष्यामि तलोत्पत्तिं तव प्रिये
āsīnmahendranāmā ca dānavo raudrarūpadhṛk ||
koṭivarṣāṇi tenaiva tapastaptaṃ purā priye
||8||आसीन्महेन्द्रनामा च दानवो रौद्ररूपधृक् ॥
कोटिवर्षाणि तेनैव तपस्तप्तं पुरा प्रिये
sa tapobalamāviṣṭo jigye devānsavāsavān ||
jitvā devāṃstataḥ sarvāṃstataḥ kāle samāgataḥ
||9||स तपोबलमाविष्टो जिग्ये देवान्सवासवान् ॥
जित्वा देवांस्ततः सर्वांस्ततः काले समागतः
yuddhaṃ sa prārthayāmāsa mayā sārddhaṃ subhīṣaṇam ||
tato'bhavanmahāyuddhaṃ brahmāṇḍakṣayakārakam
||10||युद्धं स प्रार्थयामास मया सार्द्धं सुभीषणम् ॥
ततोऽभवन्महायुद्धं ब्रह्माण्डक्षयकारकम्
tataḥ kopānmahāyuddhe mama dehādvarānane ||
jvālā tatra samutpannā tanmadhye sa talo'bhavat
||11||ततः कोपान्महायुद्धे मम देहाद्वरानने ॥
ज्वाला तत्र समुत्पन्ना तन्मध्ये स तलोऽभवत्
tena dṛṣṭo mahendro'sau garjangiriguhāśrayaḥ
||12||तेन दृष्टो महेन्द्रोऽसौ गर्जन्गिरिगुहाश्रयः
kathaṃ garjasi he mūḍha yuddhaṃ kuru mayā saha ||
ityukte tatra deveśi tena yuddhamavartata
||13||कथं गर्जसि हे मूढ युद्धं कुरु मया सह ॥
इत्युक्ते तत्र देवेशि तेन युद्धमवर्तत
tatra pravarttite yuddhe talamāhendrayostayoḥ
||14||तत्र प्रवर्त्तिते युद्धे तलमाहेन्द्रयोस्तयोः
rudravīryasya yuktena talenodārakarmaṇā ||
mallayuddhena balinā mahendro vinipātitaḥ
||15||रुद्रवीर्यस्य युक्तेन तलेनोदारकर्मणा ॥
मल्लयुद्धेन बलिना महेन्द्रो विनिपातितः
tatastaṃ patitaṃ dṛṣṭvā vismayaṃ sa talo gataḥ ||
gataprāṇaṃ tadā jñātvā harṣānnṛtyamathākarot
||16||ततस्तं पतितं दृष्ट्वा विस्मयं स तलो गतः ॥
गतप्राणं तदा ज्ञात्वा हर्षान्नृत्यमथाकरोत्
tasminsaṃnṛtyamāne tu sarve sthāvarajaṃgamam ||
cakaṃpe tu varārohe prabhāvāttasya vīryataḥ
||17||तस्मिन्संनृत्यमाने तु सर्वे स्थावरजंगमम् ॥
चकंपे तु वरारोहे प्रभावात्तस्य वीर्यतः
tato bhārabharākāntā dharaṇī talapīḍitā ||
atīvabhayasaṃtrastāḥ sadevāsuramānuṣāḥ
||18||ततो भारभराकान्ता धरणी तलपीडिता ॥
अतीवभयसंत्रस्ताः सदेवासुरमानुषाः
kṣubhitā girayaḥ sarve vidrutāśca mahārṇavāḥ ||
taravo nidhanaṃ jagmurnadyo vāhāṃśca tatyajuḥ
||19||क्षुभिता गिरयः सर्वे विद्रुताश्च महार्णवाः ॥
तरवो निधनं जग्मुर्नद्यो वाहांश्च तत्यजुः
gataprabhāvāḥ sūryādyā jyotīṃṣi na virejire ||
trailokyaṃ vyākulībhūtaṃ talanṛtyaprabhāvataḥ
||20||गतप्रभावाः सूर्याद्या ज्योतींषि न विरेजिरे ॥
त्रैलोक्यं व्याकुलीभूतं तलनृत्यप्रभावतः
tato devagaṇāḥ sarve śaraṇaṃ rudramāyayuḥ ||
vṛttaṃ yathāvatkathitaṃ tato rudra uvāca tān
||21||ततो देवगणाः सर्वे शरणं रुद्रमाययुः ॥
वृत्तं यथावत्कथितं ततो रुद्र उवाच तान्
avadhyo me talo devāḥ putratve hi pratiṣṭhitaḥ ||
evamuktvā hṛṣīkeśaṃ prabhāsakṣetravāsinam
||22||अवध्यो मे तलो देवाः पुत्रत्वे हि प्रतिष्ठितः ॥
एवमुक्त्वा हृषीकेशं प्रभासक्षेत्रवासिनम्
stutisvāmītināmānaṃ sthitaṃ durvāsasaḥ puraḥ ||
prabhāsakṣetrasāmīpye pūrvabhāge pratiṣṭhitam
||23||स्तुतिस्वामीतिनामानं स्थितं दुर्वाससः पुरः ॥
प्रभासक्षेत्रसामीप्ये पूर्वभागे प्रतिष्ठितम्
taptodakuṃḍasāmīpye tatra gacchata bhoḥ surāḥ ||
kalpekalpe tu tenaiva vidhyate'sau hi dānavaḥ
||24||तप्तोदकुंडसामीप्ये तत्र गच्छत भोः सुराः ॥
कल्पेकल्पे तु तेनैव विध्यतेऽसौ हि दानवः
evamukte tadā devāḥ prabhāsaṃ kṣetramāgatāḥ ||
tatra te vibudhā jagmuryatra taptodakādhipaḥ
||25||एवमुक्ते तदा देवाः प्रभासं क्षेत्रमागताः ॥
तत्र ते विबुधा जग्मुर्यत्र तप्तोदकाधिपः
dṛṣṭvā nārāyaṇaṃ tatra devāḥ śraddhāsamanvitāḥ ||
tuṣṭuvuḥ parayā bhaktyā devadevaṃ janārddanam
||26||दृष्ट्वा नारायणं तत्र देवाः श्रद्धासमन्विताः ॥
तुष्टुवुः परया भक्त्या देवदेवं जनार्द्दनम्
vaikuṃṭha trāhi no devāṃstalenoccāṭitā vayam ||
mahendrakrodhasaṃbhūtarudratejodbhavena vai
||27||वैकुंठ त्राहि नो देवांस्तलेनोच्चाटिता वयम् ॥
महेन्द्रक्रोधसंभूतरुद्रतेजोद्भवेन वै
asmābhī rudrasāmīpye kāryaṃ sarvaṃ niveditam ||
tataḥ prasthāpitāḥ sarve rudreṇa parameṣṭhinā ||
tava pārśve mahādeva nastvaṃ deva gatirbhava
||28||अस्माभी रुद्रसामीप्ये कार्यं सर्वं निवेदितम् ॥
ततः प्रस्थापिताः सर्वे रुद्रेण परमेष्ठिना ॥
तव पार्श्वे महादेव नस्त्वं देव गतिर्भव
iti śrutvā vacasteṣāṃ devadevo janārddanaḥ ||
dānavasyavadhārthāya devānāṃ rakṣaṇāya ca ||
cakre yatnaṃ mahābāhuḥ prabhāsakṣetravallabhaḥ
||29||इति श्रुत्वा वचस्तेषां देवदेवो जनार्द्दनः ॥
दानवस्यवधार्थाय देवानां रक्षणाय च ॥
चक्रे यत्नं महाबाहुः प्रभासक्षेत्रवल्लभः
samāhūya tadā daityaṃ prabhāsakṣetramadhyataḥ ||
yuddhaṃ cakre tato devi viśvapralayakārakam
||30||समाहूय तदा दैत्यं प्रभासक्षेत्रमध्यतः ॥
युद्धं चक्रे ततो देवि विश्वप्रलयकारकम्
tatastu devāḥ sarve ca svasainyaparivāritāḥ ||
cakruryuddhaṃ ca daityena sumahallomaharṣaṇam
||31||ततस्तु देवाः सर्वे च स्वसैन्यपरिवारिताः ॥
चक्रुर्युद्धं च दैत्येन सुमहल्लोमहर्षणम्
tataḥ parvatasaṃkāśaṃ dṛṣṭvā daityaṃ mahābalam ||
uvāca capalāpāṃgo garuḍakṛtavāhanaḥ
||32||ततः पर्वतसंकाशं दृष्ट्वा दैत्यं महाबलम् ॥
उवाच चपलापांगो गरुडकृतवाहनः
aho daitya mahābāho mallayuddhaṃ dadasva me ||
tvadbāhuyugalaṃ dṛṣṭvā na yuddhe vāṃchitaṃ mama
||33||अहो दैत्य महाबाहो मल्लयुद्धं ददस्व मे ॥
त्वद्बाहुयुगलं दृष्ट्वा न युद्धे वांछितं मम
nārāyaṇavacaḥ śrutvā karamudyamya dānavaḥ ||
abhyadhāvattadā daityaḥ kālāntakasamaprabhaḥ
||34||नारायणवचः श्रुत्वा करमुद्यम्य दानवः ॥
अभ्यधावत्तदा दैत्यः कालान्तकसमप्रभः
tataḥ pravartitaṃ yuddhamanyonyaṃ jayakāṃkṣiṇoḥ ||
jaṃghābhyāṃ pādabandhena bāhubhyāṃ bāhubaṃdhanam
||35||ततः प्रवर्तितं युद्धमन्योन्यं जयकांक्षिणोः ॥
जंघाभ्यां पादबन्धेन बाहुभ्यां बाहुबंधनम्
kaṃṭhena bandhayankaṃṭhamudareṇodaraṃ tathā ||
etasminnantare devāḥ sabhayāḥ saṃbabhūvire
||36||कंठेन बन्धयन्कंठमुदरेणोदरं तथा ॥
एतस्मिन्नन्तरे देवाः सभयाः संबभूविरे
tataḥ pīḍāsamākrāṃto viṣṇuḥ saṃsmarate haram ||
tatkṣaṇādāgato rudraḥ kiṃ karomi mahābalaḥ
||37||ततः पीडासमाक्रांतो विष्णुः संस्मरते हरम् ॥
तत्क्षणादागतो रुद्रः किं करोमि महाबलः
viṣṇuruvāca
śrāṃto'haṃ devadeveśa mallayuddhena śaṃkara ||
taptodakaṃ kuruṣveha śramanāśāya sāṃpratam
||38||श्रांतोऽहं देवदेवेश मल्लयुद्धेन शंकर ॥
तप्तोदकं कुरुष्वेह श्रमनाशाय सांप्रतम्
tatastalaṃ haniṣyāmi kṣaṇa mātreṇa bhairavam
||39||ततस्तलं हनिष्यामि क्षण मात्रेण भैरवम्
īśvara uvāca
ādau kṛtayuge kṛṣṇa umayā yatkṛtaṃ purā ||
ṛṣīṇāṃ śramanāśārthaṃ taptodaṃ tatra nirmitam
||40||आदौ कृतयुगे कृष्ण उमया यत्कृतं पुरा ॥
ऋषीणां श्रमनाशार्थं तप्तोदं तत्र निर्मितम्
taddaityapāpamāhātmyātpunaḥ śītalatāṃ gatam ||
punastaduṣṇatāṃ nītaṃ tataḥ kalpāṃtasaṃsthitau
||41||तद्दैत्यपापमाहात्म्यात्पुनः शीतलतां गतम् ॥
पुनस्तदुष्णतां नीतं ततः कल्पांतसंस्थितौ
evamuktvā tadā devaṃ vīkṣāṃcakre maheśvaraḥ ||
tṛtīya locanenaiva jvālāmālopaśobhinā
||42||एवमुक्त्वा तदा देवं वीक्षांचक्रे महेश्वरः ॥
तृतीय लोचनेनैव ज्वालामालोपशोभिना
tena jvālāsamūhena vyāptaṃ kuṇḍaṃ caturdiśam ||
taptodakuṇḍamabhavattena khyātaṃ dharātale
||43||तेन ज्वालासमूहेन व्याप्तं कुण्डं चतुर्दिशम् ॥
तप्तोदकुण्डमभवत्तेन ख्यातं धरातले
tato nārāyaṇeneha kṣālitaṃ gātrasuttamam ||
kṣālanāttasya devasya śramo nāśamupāgamat
||44||ततो नारायणेनेह क्षालितं गात्रसुत्तमम् ॥
क्षालनात्तस्य देवस्य श्रमो नाशमुपागमत्
tatastuṣṭamanā devastīrthānāṃ daśakoṭikāḥ ||
sa smṛtvā tatra vidhivatkṣiptvā snātvā varānane
||45||ततस्तुष्टमना देवस्तीर्थानां दशकोटिकाः ॥
स स्मृत्वा तत्र विधिवत्क्षिप्त्वा स्नात्वा वरानने
tataścakre mahāyuddhaṃ talenātibhayaṃkaram ||
jaghāna sa talaṃ daityaṃ muṣṭighātena mastake
||46||ततश्चक्रे महायुद्धं तलेनातिभयंकरम् ॥
जघान स तलं दैत्यं मुष्टिघातेन मस्तके
tasminpravṛtte tumule tu yuddhe cakaṃpire bhūbhisametalokāḥ ||
vitrastadevā na diśo virejurmahāṃdhakārāvṛtamūrchitaṃ jagat
||47||तस्मिन्प्रवृत्ते तुमुले तु युद्धे चकंपिरे भूभिसमेतलोकाः ॥
वित्रस्तदेवा न दिशो विरेजुर्महांधकारावृतमूर्छितं जगत्
naṣṭāśca siddhā jagato'sya śāṃtiṃ karotu vai pāpavināśano hariḥ ||
trāhīti deveśi maharṣisaṃghā bhūtāni bhītāni tathā vadanti
||48||नष्टाश्च सिद्धा जगतोऽस्य शांतिं करोतु वै पापविनाशनो हरिः ॥
त्राहीति देवेशि महर्षिसंघा भूतानि भीतानि तथा वदन्ति
tato vai mallayuddhena pātito bhuvi dānavaḥ ||
kaṃṭhamākramya pādena khaṅgena paripīḍitaḥ
||49||ततो वै मल्लयुद्धेन पातितो भुवि दानवः ॥
कंठमाक्रम्य पादेन खङ्गेन परिपीडितः
hāsyaṃ cakāra daityo'tha viṣṇunā''krāṃtakaṃdharaḥ ||
tamāha puṇḍarīkākṣa kimetaddhāsyakāraṇam
||50||हास्यं चकार दैत्योऽथ विष्णुनाऽऽक्रांतकंधरः ॥
तमाह पुण्डरीकाक्ष किमेतद्धास्यकारणम्
vṛddhau harṣamavāpnoti kṣaye bhavati duḥkhitaḥ ||
ityeṣā laukikī gāthā tatte daitya viparyayaḥ
||51||वृद्धौ हर्षमवाप्नोति क्षये भवति दुःखितः ॥
इत्येषा लौकिकी गाथा तत्ते दैत्य विपर्ययः
ityuktastu tadā daityaḥ pratyuvāca janārddanam ||
agniṣṭomādibhiryajñaivedābhyāsairanekadhā
||52||इत्युक्तस्तु तदा दैत्यः प्रत्युवाच जनार्द्दनम् ॥
अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैवेदाभ्यासैरनेकधा
nityopavāsaniyamaiḥ snānadānairjapādibhiḥ ||
nirmalairyogayuktaiśca prāpyate yatparaṃ padam
||53||नित्योपवासनियमैः स्नानदानैर्जपादिभिः ॥
निर्मलैर्योगयुक्तैश्च प्राप्यते यत्परं पदम्
tanmayā duṣṭabhāvena prāptaṃ viṣṇoḥ paraṃ padam ||
ityukte bhagavānviṣṇurvaradānaparo'bhavat
||54||तन्मया दुष्टभावेन प्राप्तं विष्णोः परं पदम् ॥
इत्युक्ते भगवान्विष्णुर्वरदानपरोऽभवत्
uvāca paramaṃ vākyaṃ talaṃ daityādhināyakam ||
varaṃ varaya daityeṃdra yatte manasi saṃsthitam
||55||उवाच परमं वाक्यं तलं दैत्याधिनायकम् ॥
वरं वरय दैत्येंद्र यत्ते मनसि संस्थितम्
iti viṣṇorvacaḥ śrutvā prārthayāmāsa dānavaḥ ||
mamākhyā varttate loke tathā kuru mahīdhara
||56||इति विष्णोर्वचः श्रुत्वा प्रार्थयामास दानवः ॥
ममाख्या वर्त्तते लोके तथा कुरु महीधर
mārgamāse tu śuklāyāmekādaśyāṃ samāhitaḥ ||
yastvāṃ paśyati bhāvena tasya pāpaṃ vinaśyatu
||57||मार्गमासे तु शुक्लायामेकादश्यां समाहितः ॥
यस्त्वां पश्यति भावेन तस्य पापं विनश्यतु
evaṃ bhaviṣyatītyuktvā devo harṣamupāgataḥ ||
nānāduṃdubhayo neduḥ puṣpavarṣaṃ papāta ca
||58||एवं भविष्यतीत्युक्त्वा देवो हर्षमुपागतः ॥
नानादुंदुभयो नेदुः पुष्पवर्षं पपात च
viṣṇormūrdhni mahābhāge lokāḥ svasthā babhūvire ||
tato devagaṇāḥ sarve nṛtyaṃti ca mudānvitāḥ ||
vadaṃti harṣasaṃyuktā nārāyaṇaparāyaṇāḥ
||59||विष्णोर्मूर्ध्नि महाभागे लोकाः स्वस्था बभूविरे ॥
ततो देवगणाः सर्वे नृत्यंति च मुदान्विताः ॥
वदंति हर्षसंयुक्ता नारायणपरायणाः
etattīrthaṃ mahātīrthaṃ sarvapāpapraṇāśanam ||
śramāpanodanaṃ viṣṇorbrahmahatyādiśodhanam
||60||एतत्तीर्थं महातीर्थं सर्वपापप्रणाशनम् ॥
श्रमापनोदनं विष्णोर्ब्रह्महत्यादिशोधनम्
sthito nārāyaṇastatra bhairavastatra śaṃkaraḥ ||
kṣetrapālasvarūpeṇa kālamegheti viśrutaḥ
||61||स्थितो नारायणस्तत्र भैरवस्तत्र शंकरः ॥
क्षेत्रपालस्वरूपेण कालमेघेति विश्रुतः
tasya yātrāvidhiṃ vakṣye gatvā tatra śucirnaraḥ ||
smaredviṣṇuṃ mahādevi talasvāmīti yaḥ śrutaḥ
||62||तस्य यात्राविधिं वक्ष्ये गत्वा तत्र शुचिर्नरः ॥
स्मरेद्विष्णुं महादेवि तलस्वामीति यः श्रुतः
stuyādviṣṇuṃ mahādevi idaṃ viṣṇuṛcā priye ||
sahasraśīrṣāmaṃtreṇa tarpaṇādi prakārayet
||63||स्तुयाद्विष्णुं महादेवि इदं विष्णुऋचा प्रिये ॥
सहस्रशीर्षामंत्रेण तर्पणादि प्रकारयेत्
evaṃ snātvā vidhānena dattvā cārghyaṃ janārddane ||
saṃpūjya gaṃdhapuṣpaiśca vastraiḥ puṣpānulepanaiḥ
||64||एवं स्नात्वा विधानेन दत्त्वा चार्घ्यं जनार्द्दने ॥
संपूज्य गंधपुष्पैश्च वस्त्रैः पुष्पानुलेपनैः
madhunekṣurasenaiva kuṃkumena vilepayet ||
karpūrośīramiśreṇa mṛganābhiyutena ca
||65||मधुनेक्षुरसेनैव कुंकुमेन विलेपयेत् ॥
कर्पूरोशीरमिश्रेण मृगनाभियुतेन च
vastraiḥ saṃveṣṭayetpaścāddadyānnaivedyamuttamam ||
dharmaśravaṇasaṃyuktaṃ kāryaṃ jāgaraṇaṃ tataḥ
||66||वस्त्रैः संवेष्टयेत्पश्चाद्दद्यान्नैवेद्यमुत्तमम् ॥
धर्मश्रवणसंयुक्तं कार्यं जागरणं ततः
vṛṣabhastatra dātavyaḥ suvarṇaṃ vastrayugmakam ||
viprāya vedayuktāya śrotriyāya pradāpayet
||67||वृषभस्तत्र दातव्यः सुवर्णं वस्त्रयुग्मकम् ॥
विप्राय वेदयुक्ताय श्रोत्रियाय प्रदापयेत्
upavāsaṃ tataḥ kuryāttasminnahani bhāmini ||
rukmiṇīṃ ca prapaśyeta namaskṛtya janārddanam
||68||उपवासं ततः कुर्यात्तस्मिन्नहनि भामिनि ॥
रुक्मिणीं च प्रपश्येत नमस्कृत्य जनार्द्दनम्
evaṃ kṛtvā naro bhaktyā labhate janmajaṃ phalam ||
sarveṣāmeva yajñānāṃ dānānāṃ labhate phalam
||69||एवं कृत्वा नरो भक्त्या लभते जन्मजं फलम् ॥
सर्वेषामेव यज्ञानां दानानां लभते फलम्
tathā ca sarvatīrthānāṃ vratānāṃ labhate phalam ||
uddharettu piturvargaṃ mātṛvargaṃ tathaiva ca
||70||तथा च सर्वतीर्थानां व्रतानां लभते फलम् ॥
उद्धरेत्तु पितुर्वर्गं मातृवर्गं तथैव च
janmaprabhṛtipāpānāṃ kṛtānāṃ nāśanaṃ bhavet ||
na duḥkhaṃ ca na dāridryaṃ durbhagatvaṃ na jāyate
||71||जन्मप्रभृतिपापानां कृतानां नाशनं भवेत् ॥
न दुःखं च न दारिद्र्यं दुर्भगत्वं न जायते
sapta janmāṃtaraṃ yāvattalasvāmipradarśanāt ||
suvarṇānāṃ sahasreṇa brāhmaṇe vedapārage ||
dattena yatphalaṃ devi tatkuṇḍe snānato labhet
||72||सप्त जन्मांतरं यावत्तलस्वामिप्रदर्शनात् ॥
सुवर्णानां सहस्रेण ब्राह्मणे वेदपारगे ॥
दत्तेन यत्फलं देवि तत्कुण्डे स्नानतो लभेत्
evaṃ talasvāmicaritramuttamaṃ śrutaṃ purā siddhamaharṣisaṃghaiḥ ||
śrutvā prabhāvaṃ taladevasannidhau prāpnoti sarvaṃ manasā yadīpsitam
||73||एवं तलस्वामिचरित्रमुत्तमं श्रुतं पुरा सिद्धमहर्षिसंघैः ॥
श्रुत्वा प्रभावं तलदेवसन्निधौ प्राप्नोति सर्वं मनसा यदीप्सितम्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye talasvāmimāhātmyavarṇanaṃnāma catustriṃśaduttaratriśatatamo 'dhyāyaḥ || 334 ||