tasmānnārāyaṇātpūrve kiṃcidīśānasaṃsthitam
īśvara uvāca
tasmānnārāyaṇātpūrve kiṃcidīśānasaṃsthitam ||
mūlacaṇḍīśanāmnā tu vikhyātaṃ bhuvanatrayaṃ
||1||तस्मान्नारायणात्पूर्वे किंचिदीशानसंस्थितम् ॥
मूलचण्डीशनाम्ना तु विख्यातं भुवनत्रयं
yatra liṃgaṃ purā'smākaṃ pātitaṃ tvṛṣibhiḥ priye ||
krodharaktekṣaṇairdevi mūlacaṇḍīśatā? gatam
||2||यत्र लिंगं पुराऽस्माकं पातितं त्वृषिभिः प्रिये ॥
क्रोधरक्तेक्षणैर्देवि मूलचण्डीशता? गतम्
ādyaṃ liṃgodbhavaṃ devi ṛṣikopānnipātitam ||
ye kecidṛṣayastatra devadāruvane sthitāḥ
||3||आद्यं लिंगोद्भवं देवि ऋषिकोपान्निपातितम् ॥
ये केचिदृषयस्तत्र देवदारुवने स्थिताः
kālāṃtare mahādevi ahaṃ tatra samāgataḥ ||
teṣāṃ jijñāsayā devi tataste roṣitā bhavan ||
śaptastato'haṃ deveśi cakrurme liṃgapātanam
||4||कालांतरे महादेवि अहं तत्र समागतः ॥
तेषां जिज्ञासया देवि ततस्ते रोषिता भवन् ॥
शप्तस्ततोऽहं देवेशि चक्रुर्मे लिंगपातनम्
devyuvāca
roṣopahatasadbhāvāḥ kathamete dvijātayaḥ ||
saṃjātā etadākhyāhi paraṃ kautūhalaṃ mama
||5||रोषोपहतसद्भावाः कथमेते द्विजातयः ॥
संजाता एतदाख्याहि परं कौतूहलं मम
īśvara uvāca
ḍiṃḍi rūpaḥ purā devi bhūtvā'haṃ dāruke vane ||
ṛṣīṇāmāśrame puṇye nagno bhikṣācaro'bhavam ||
bhikṣaṃtamāśrame dṛṣṭvā tāḥ sarvā ṛṣiyoṣitaḥ
||6||डिंडि रूपः पुरा देवि भूत्वाऽहं दारुके वने ॥
ऋषीणामाश्रमे पुण्ये नग्नो भिक्षाचरोऽभवम् ॥
भिक्षंतमाश्रमे दृष्ट्वा ताः सर्वा ऋषियोषितः
kāmasya vaśamāpannāḥ priyamutsṛjya sarvataḥ ||
tamūrdhvaliṃgamālokya jaṭāmukuṭadhāriṇam
||7||कामस्य वशमापन्नाः प्रियमुत्सृज्य सर्वतः ॥
तमूर्ध्वलिंगमालोक्य जटामुकुटधारिणम्
bhikṣaṃtaṃ bhasmadigdhāṃgaṃ jhaṣaketumivāparam ||
vikṣobhitāśca naḥ sarve dārā etena ḍiṃḍinā
||8||भिक्षंतं भस्मदिग्धांगं झषकेतुमिवापरम् ॥
विक्षोभिताश्च नः सर्वे दारा एतेन डिंडिना
tasmācchāpaṃ ca dāsyāma ṛṣayaste tadā'bruvan ||
tataḥ śāpodakaṃ gṛhya saṃdhyātvā'tha tapodhanāḥ
||9||तस्माच्छापं च दास्याम ऋषयस्ते तदाऽब्रुवन् ॥
ततः शापोदकं गृह्य संध्यात्वाऽथ तपोधनाः
asya liṃgamadho yātu dṛśyate yatsadonnatam ||
ityukte patitaṃ liṃgaṃ tatra devakule mama
||10||अस्य लिंगमधो यातु दृश्यते यत्सदोन्नतम् ॥
इत्युक्ते पतितं लिंगं तत्र देवकुले मम
mūlacaṇḍīśanāmnā tu vikhyātaṃ bhuvanatraye ||
talliṃgaṃ patitaṃ dṛṣṭvā kopopahatacetasaḥ ||
punarhaṃtuṃ samārabdhā ḍiṃḍinaṃ te tapodhanāḥ
||11||मूलचण्डीशनाम्ना तु विख्यातं भुवनत्रये ॥
तल्लिंगं पतितं दृष्ट्वा कोपोपहतचेतसः ॥
पुनर्हंतुं समारब्धा डिंडिनं ते तपोधनाः
vṛsikāpāṇayaḥ kecitkamaṃḍaludharāḥ pare ||
gṛhītvā pādukāścānye tasya dhāvaṃti pṛṣṭhataḥ
||12||वृसिकापाणयः केचित्कमंडलुधराः परे ॥
गृहीत्वा पादुकाश्चान्ये तस्य धावंति पृष्ठतः
ḍiṃḍiścāṃtarhito bhūtvā tvāmuvāca sumadhyamām ||
roṣopahatacetaskānpaśyaitāṃstvaṃ tapodhanān
||13||डिंडिश्चांतर्हितो भूत्वा त्वामुवाच सुमध्यमाम् ॥
रोषोपहतचेतस्कान्पश्यैतांस्त्वं तपोधनान्
etasmātkāraṇāddevi tava vākyānmayā'naghe ||
na kṛto'nugrahasteṣāṃ saroṣāṇāṃ tapasvinām
||14||एतस्मात्कारणाद्देवि तव वाक्यान्मयाऽनघे ॥
न कृतोऽनुग्रहस्तेषां सरोषाणां तपस्विनाम्
atrāṃtare te munayo hyapaśyaṃto hi ḍiṃḍinam ||
nirānaṃdaṃ gatāḥ sarve draṣṭuṃ devaṃ pitāmaham
||15||अत्रांतरे ते मुनयो ह्यपश्यंतो हि डिंडिनम् ॥
निरानंदं गताः सर्वे द्रष्टुं देवं पितामहम्
taṃ dṛṣṭvā vibudheśānaṃ viraṃciṃ vigatajvaram ||
praṇamya śirasā sarva ṛṣayaḥ prāhuraṃjasā
||16||तं दृष्ट्वा विबुधेशानं विरंचिं विगतज्वरम् ॥
प्रणम्य शिरसा सर्व ऋषयः प्राहुरंजसा
bhagavanḍiṃḍi rūpeṇa kaścidasti tapodhanaḥ ||
vidhvaṃsanāya dārāṇāṃ praviṣṭaḥ kila bhikṣitum
||17||भगवन्डिंडि रूपेण कश्चिदस्ति तपोधनः ॥
विध्वंसनाय दाराणां प्रविष्टः किल भिक्षितुम्
śapto'smābhistu durvṛttastasya liṃgaṃ nipātitam ||
tasminnipatite'smākaṃ tathaiva patitāni ca
||18||शप्तोऽस्माभिस्तु दुर्वृत्तस्तस्य लिंगं निपातितम् ॥
तस्मिन्निपतितेऽस्माकं तथैव पतितानि च
gato'sau kāraṇāttasmāttalliṃge patite vayam ||
nirānaṃdāḥ sthitāḥ sarva ācakṣvaitaddhi kāraṇam
||19||गतोऽसौ कारणात्तस्मात्तल्लिंगे पतिते वयम् ॥
निरानंदाः स्थिताः सर्व आचक्ष्वैतद्धि कारणम्
brahmovāca
aśobhanamidaṃ kāryaṃ yuṣmābhiryatkṛtaṃ mahat|
rudrasyātisurūpasya serṣyā ye hantumudyatāḥ
||20||अशोभनमिदं कार्यं युष्माभिर्यत्कृतं महत्।
रुद्रस्यातिसुरूपस्य सेर्ष्या ये हन्तुमुद्यताः
āsurīṃ dānavīṃ daivīṃ yakṣiṇīṃ kiṃnarīṃ tathā ||
vidyādharīṃ ca gandharvīṃ nāgakanyāṃ manoramām ||
etā varastriyastyaktvā yuṣmadīyāsu tāsvapi
||21||आसुरीं दानवीं दैवीं यक्षिणीं किंनरीं तथा ॥
विद्याधरीं च गन्धर्वीं नागकन्यां मनोरमाम् ॥
एता वरस्त्रियस्त्यक्त्वा युष्मदीयासु तास्वपि
āhlādaṃ kurute sarve naiva jānīta bho dvijāḥ ||
trailokyanāyakāṃ sarvāṃ rūpātiśayasaṃyutām
||22||आह्लादं कुरुते सर्वे नैव जानीत भो द्विजाः ॥
त्रैलोक्यनायकां सर्वां रूपातिशयसंयुताम्
tāṃ tyaktvā munipatnīnāmāhlādaṃ kurute katham ||
tayā rudro hi vijñapta ṛṣīṇāṃ kurvanugraham
||23||तां त्यक्त्वा मुनिपत्नीनामाह्लादं कुरुते कथम् ॥
तया रुद्रो हि विज्ञप्त ऋषीणां कुर्वनुग्रहम्
tena vākyena pārvatyā jijñāsārthaṃ kṛtaṃ manaḥ ||
caturddaśavidhasyāpi bhūtagrāmasya yaḥ prabhuḥ
||24||तेन वाक्येन पार्वत्या जिज्ञासार्थं कृतं मनः ॥
चतुर्द्दशविधस्यापि भूतग्रामस्य यः प्रभुः
sa śapto ḍiṃḍirūpastu bhavadbhiḥ karaṇeśvaraḥ ||
tacchāpācchaptamevaitatsamastaṃ tadguṇāspadam ||
devatiryaṅmanuṣyāṇāṃ nirānaṃdamiti sthitam
||25||स शप्तो डिंडिरूपस्तु भवद्भिः करणेश्वरः ॥
तच्छापाच्छप्तमेवैतत्समस्तं तद्गुणास्पदम् ॥
देवतिर्यङ्मनुष्याणां निरानंदमिति स्थितम्
śāpenānena bhavatāṃ mahā doṣaḥ prajāyate ||
ārādhyaṃ nānyathā liṃgamunnatiṃ yātyadhogatam
||26||शापेनानेन भवतां महा दोषः प्रजायते ॥
आराध्यं नान्यथा लिंगमुन्नतिं यात्यधोगतम्
evamukte'tha devena viprā ūcuḥ pitāmaham ||
draṣṭavyaḥ kutra so'smābhiḥ kathayasva yathāsthitam
||27||एवमुक्तेऽथ देवेन विप्रा ऊचुः पितामहम् ॥
द्रष्टव्यः कुत्र सोऽस्माभिः कथयस्व यथास्थितम्
brahmovāca
āste gajasvarūpeṇa kuberāśramasaṃsthitaḥ ||
tatra gatvā tamāsādya toṣayadhvaṃ pinākinam
||28||आस्ते गजस्वरूपेण कुबेराश्रमसंस्थितः ॥
तत्र गत्वा तमासाद्य तोषयध्वं पिनाकिनम्
etacchrutvā vacastasya sarve te hṛṣṭamānasāḥ ||
gaṃtuṃ pravṛttāḥ sahasā koṭisaṃkhyāstapodhanāḥ
||29||एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य सर्वे ते हृष्टमानसाः ॥
गंतुं प्रवृत्ताः सहसा कोटिसंख्यास्तपोधनाः
ciṃtayaṃtaḥ śubhaṃ deśaṃ draṣṭuṃ taṃ gajarūpiṇam ||
rudraṃ pitāmahākhyātaṃ kuberāśramavāsinam
||30||चिंतयंतः शुभं देशं द्रष्टुं तं गजरूपिणम् ॥
रुद्रं पितामहाख्यातं कुबेराश्रमवासिनम्
kṣutkāmakaṃṭhāstṛṣitāngaurī matvā tapodhanān ||
ādāya gorasaṃ teṣāṃ kāruṇyātsā puraḥ sthitā
||31||क्षुत्कामकंठास्तृषितान्गौरी मत्वा तपोधनान् ॥
आदाय गोरसं तेषां कारुण्यात्सा पुरः स्थिता
asitāṃ kuṭilāṃ snigdhāmāyatāṃ bhujagīmiva ||
veṇīṃ śirasi bibhrāṇā gaurī gorasasaṃyutā
||32||असितां कुटिलां स्निग्धामायतां भुजगीमिव ॥
वेणीं शिरसि बिभ्राणा गौरी गोरससंयुता
sā tānāha munīnsarvānyanmayā parvatāhṛtam ||
kapitthaphalasaṃgaṃdhaṃ gorasaṃ tvamṛtopamam
||33||सा तानाह मुनीन्सर्वान्यन्मया पर्वताहृतम् ॥
कपित्थफलसंगंधं गोरसं त्वमृतोपमम्
tayaivamuktā viprāstu āhustāṃ vipulekṣaṇām ||
snātvā ca sarve pāsyāmo gorasaṃ tu tvayāhṛtam
||34||तयैवमुक्ता विप्रास्तु आहुस्तां विपुलेक्षणाम् ॥
स्नात्वा च सर्वे पास्यामो गोरसं तु त्वयाहृतम्
tataḥ śrutvā tathā devyā snānārthaṃ tīrthamuttamam ||
taptodakenasaṃpūrṇaṃ kṛtaṃ kuṇḍaṃ manoramam
||35||ततः श्रुत्वा तथा देव्या स्नानार्थं तीर्थमुत्तमम् ॥
तप्तोदकेनसंपूर्णं कृतं कुण्डं मनोरमम्
tatra te saṃplutāḥ sarve vimuktā vipulācchramāt ||
kṛtā''hnā gorasasvaiva pānārthaṃ samupasthitāḥ
||36||तत्र ते संप्लुताः सर्वे विमुक्ता विपुलाच्छ्रमात् ॥
कृताऽऽह्ना गोरसस्वैव पानार्थं समुपस्थिताः
patrairdivākaratarorvidhāya puṭakāñchubhān ||
upaviśya kramātsarve te pibaṃti sma gorasam
||37||पत्रैर्दिवाकरतरोर्विधाय पुटकाञ्छुभान् ॥
उपविश्य क्रमात्सर्वे ते पिबंति स्म गोरसम्
gorasena tadā teṣāmamṛteneva pūritān ||
bubhukṣitānāṃ puṭakānmunīnāṃ tṛptikāraṇāt
||38||गोरसेन तदा तेषाममृतेनेव पूरितान् ॥
बुभुक्षितानां पुटकान्मुनीनां तृप्तिकारणात्
punaḥ pūrayate gaurī pītvā te tṛptimāgatāḥ ||
kṣuttṛṣāśramanirmuktāḥ punarjātā iva sthitāḥ
||39||पुनः पूरयते गौरी पीत्वा ते तृप्तिमागताः ॥
क्षुत्तृषाश्रमनिर्मुक्ताः पुनर्जाता इव स्थिताः
svasthacittaistato jñātvā neyaṃ gopālisaṃjñikā ||
anugrahārthamasmākaṃ gaurīyaṃ samupāgatā
||40||स्वस्थचित्तैस्ततो ज्ञात्वा नेयं गोपालिसंज्ञिका ॥
अनुग्रहार्थमस्माकं गौरीयं समुपागता
praṇamya śirasā sarve tāmūcuste sumadhyamām ||
ume kathaya kutrasthaṃ drakṣyāmo rudramekadā
||41||प्रणम्य शिरसा सर्वे तामूचुस्ते सुमध्यमाम् ॥
उमे कथय कुत्रस्थं द्रक्ष्यामो रुद्रमेकदा
tathoktāste mahātmānastaṃ paśyata mahāgajam ||
gajatāṃ ca samāsādya saṃcaraṃtaṃ mahābalam
||42||तथोक्तास्ते महात्मानस्तं पश्यत महागजम् ॥
गजतां च समासाद्य संचरंतं महाबलम्
bhavadbhirnijabhaktyāyaṃ saṃgrāhyo hi yathāsukham ||
te tadvacanamāsādya sametyaikatra ca dvijāḥ
||43||भवद्भिर्निजभक्त्यायं संग्राह्यो हि यथासुखम् ॥
ते तद्वचनमासाद्य समेत्यैकत्र च द्विजाः
pavitrāstaṃ gajaṃ draṣṭuṃ bhāvitenāṃtarātmanā ||
yatraikatra sthitā viprāstatra tīrthaṃ mahodayam ||
saṃgameśvarasaṃjñaṃ tu pūrvaṃ sarvatra viśrutam
||44||पवित्रास्तं गजं द्रष्टुं भावितेनांतरात्मना ॥
यत्रैकत्र स्थिता विप्रास्तत्र तीर्थं महोदयम् ॥
संगमेश्वरसंज्ञं तु पूर्वं सर्वत्र विश्रुतम्
tatastasmātpravṛttāste draṣṭukāmā mahāgajam ||
kuṃḍikāḥ saṃparityajya saṃnahyātmānamātmanā
||45||ततस्तस्मात्प्रवृत्तास्ते द्रष्टुकामा महागजम् ॥
कुंडिकाः संपरित्यज्य संनह्यात्मानमात्मना
yatra tāḥ kuṃḍikāstyaktāstattīrthaṃ kuṇḍikāhvayam ||
sarvapāpaharaṃ puṃsāṃ dṛṣṭā'dṛṣṭaphalapradam
||46||यत्र ताः कुंडिकास्त्यक्तास्तत्तीर्थं कुण्डिकाह्वयम् ॥
सर्वपापहरं पुंसां दृष्टाऽदृष्टफलप्रदम्
kuberasyāśramaṃ prāpya tataste munisattamāḥ ||
nālikeravanīsaṃsthaṃ dadṛśustaṃ dvipaṃ tadā
||47||कुबेरस्याश्रमं प्राप्य ततस्ते मुनिसत्तमाः ॥
नालिकेरवनीसंस्थं ददृशुस्तं द्विपं तदा
kare grahītumārabdhāḥ svakarairhṛṣṭamānasāḥ ||
gajastānkarasaṃlagnānvicikṣepa tapodhanān
||48||करे ग्रहीतुमारब्धाः स्वकरैर्हृष्टमानसाः ॥
गजस्तान्करसंलग्नान्विचिक्षेप तपोधनान्
kāścidaṃgasamālagnānsamaṃtādbhayavarjitān ||
evaṃ sa taiḥ punaḥ sarvairmaśakairiva ceṣṭitam
||49||काश्चिदंगसमालग्नान्समंताद्भयवर्जितान् ॥
एवं स तैः पुनः सर्वैर्मशकैरिव चेष्टितम्
krīḍāṃ karoti vividhāṃ vanasaṃstho haradvipaḥ ||
tadrūpaṃ saṃparityajya rudro raudragajātmakam
||50||क्रीडां करोति विविधां वनसंस्थो हरद्विपः ॥
तद्रूपं संपरित्यज्य रुद्रो रौद्रगजात्मकम्
punaranyaccakārāsau ḍiṃḍirūpaṃ manoramam ||
jayaśabdapraghoṣeṇa vedamaṅgalagītakaiḥ
||51||पुनरन्यच्चकारासौ डिंडिरूपं मनोरमम् ॥
जयशब्दप्रघोषेण वेदमङ्गलगीतकैः
unnāmitaṃ punastena yatra liṃgaṃ mahodayam ||
tadunnatamiti proktaṃ sthānaṃ sthānavatāṃ varam
||52||उन्नामितं पुनस्तेन यत्र लिंगं महोदयम् ॥
तदुन्नतमिति प्रोक्तं स्थानं स्थानवतां वरम्
gajarūpadharastatra sthitaḥ sthāne mahābalaḥ ||
gaṇanāthasvarūpeṇa hyunnato jagati sthitaḥ
||53||गजरूपधरस्तत्र स्थितः स्थाने महाबलः ॥
गणनाथस्वरूपेण ह्युन्नतो जगति स्थितः
ḍiṃḍirūpa dharo bhūtvā rudraḥ prāha tapodhanān ||
yanmayā bhavatāṃ kāryaṃ kartavyaṃ tadihocyatām
||54||डिंडिरूप धरो भूत्वा रुद्रः प्राह तपोधनान् ॥
यन्मया भवतां कार्यं कर्तव्यं तदिहोच्यताम्
evamuktastu tairuktaḥ sarvajñānakriyāparaiḥ ||
sānandāḥ prāṇinaḥ saṃtu tvatprasādātpurā yathā
||55||एवमुक्तस्तु तैरुक्तः सर्वज्ञानक्रियापरैः ॥
सानन्दाः प्राणिनः संतु त्वत्प्रसादात्पुरा यथा
kṣaṃtavyaṃ devadeveśa kṛtaṃ yanmūḍhamānasaiḥ ||
tvatprasādātsureśāna tattvaṃ sānugraho bhava
||56||क्षंतव्यं देवदेवेश कृतं यन्मूढमानसैः ॥
त्वत्प्रसादात्सुरेशान तत्त्वं सानुग्रहो भव
evamastviti tenoktāste sarve vigatajvarāḥ ||
talliṃgānukṛtiṃ liṃgamījire munayastathā ||
cakruste munayaḥ sarve stutiṃ vigatamatsarāḥ
||57||एवमस्त्विति तेनोक्तास्ते सर्वे विगतज्वराः ॥
तल्लिंगानुकृतिं लिंगमीजिरे मुनयस्तथा ॥
चक्रुस्ते मुनयः सर्वे स्तुतिं विगतमत्सराः
kṣamasva devadeveśa kurvasmākamanugraham ||
asmim̐lliṃge layaṃ gaccha mūlacaṇḍīśasaṃjñake ||
trikālaṃ devadeveśa grāhyā hyatra kalā tvayā
||58||क्षमस्व देवदेवेश कुर्वस्माकमनुग्रहम् ॥
अस्मिँल्लिंगे लयं गच्छ मूलचण्डीशसंज्ञके ॥
त्रिकालं देवदेवेश ग्राह्या ह्यत्र कला त्वया
īśvara uvāca
caṇḍī tu procyate devī tasyā īśastvahaṃ smṛtaḥ ||
tasya mūlaṃ smṛtaṃ liṃgaṃ tadatra patitaṃ yataḥ
||59||चण्डी तु प्रोच्यते देवी तस्या ईशस्त्वहं स्मृतः ॥
तस्य मूलं स्मृतं लिंगं तदत्र पतितं यतः
tasmāttanmūla caṇḍīśa iti khyātiṃ gamiṣyati ||
vā pīkūpataḍāgānāṃ śataistu vipulairapi
||60||तस्मात्तन्मूल चण्डीश इति ख्यातिं गमिष्यति ॥
वा पीकूपतडागानां शतैस्तु विपुलैरपि
kṛtairyajjāyate puṇyaṃ tatpuṇyaṃ liṃgadarśanāt ||
brahmāṇḍaṃ sakalaṃ dattvā yatpuṇyaphalamāpnuyāt
||61||कृतैर्यज्जायते पुण्यं तत्पुण्यं लिंगदर्शनात् ॥
ब्रह्माण्डं सकलं दत्त्वा यत्पुण्यफलमाप्नुयात्
tatpuṇyaṃ labhate devi mūlacaṇḍīśadarśanāt ||
tatra dānāni deyāni ṣoḍaśaiva narottamaiḥ
||62||तत्पुण्यं लभते देवि मूलचण्डीशदर्शनात् ॥
तत्र दानानि देयानि षोडशैव नरोत्तमैः
evaṃ tadbhavitā sarvaṃ yanmayoktaṃ dvijottamāḥ ||
yāta dāruvanaṃ viprāḥ sarve yūyaṃ tapodhanāḥ ||
mayā sarve samādiṣṭā yāta dāruvanaṃ dvijāḥ
||63||एवं तद्भविता सर्वं यन्मयोक्तं द्विजोत्तमाः ॥
यात दारुवनं विप्राः सर्वे यूयं तपोधनाः ॥
मया सर्वे समादिष्टा यात दारुवनं द्विजाः
tatastu saṃprāpya mahadvaco mama sarve prahṛṣṭā munayo mahodayam ||
gatvā ca taddāruvanaṃ maheśvari punaśca ceruḥ sutapastapodhanāḥ
||64||ततस्तु संप्राप्य महद्वचो मम सर्वे प्रहृष्टा मुनयो महोदयम् ॥
गत्वा च तद्दारुवनं महेश्वरि पुनश्च चेरुः सुतपस्तपोधनाः
etasmātkāraṇāddevi mūlacaṇḍīśasaṃjñitam ||
liṃgaṃ pāpaharaṃ nṛṇāmarddhacandreṇa bhūṣitam
||65||एतस्मात्कारणाद्देवि मूलचण्डीशसंज्ञितम् ॥
लिंगं पापहरं नृणामर्द्धचन्द्रेण भूषितम्
dohanī dugthadānena munīnāṃ tṛṣitātmanām ||
śramāpahāraṃ yaddevi tvayā kṛtamanuttamam ||
tattaptodakanāmnā vā abhūtkuṇḍaṃ dharātale
||66||दोहनी दुग्थदानेन मुनीनां तृषितात्मनाम् ॥
श्रमापहारं यद्देवि त्वया कृतमनुत्तमम् ॥
तत्तप्तोदकनाम्ना वा अभूत्कुण्डं धरातले
ṛṣitoyājale snātvā caṇḍīśaṃ yaḥ prapūjayet ||
sa pracaṇḍo bhavedbhūmau bhuvanānāmadhīśvaraḥ
||67||ऋषितोयाजले स्नात्वा चण्डीशं यः प्रपूजयेत् ॥
स प्रचण्डो भवेद्भूमौ भुवनानामधीश्वरः
etatsaṃkṣepato devi māhātmyaṃ kīrtitaṃ tava ||
mūlacaṇḍīśadevasya śrutaṃ pātakanāśanam
||68||एतत्संक्षेपतो देवि माहात्म्यं कीर्तितं तव ॥
मूलचण्डीशदेवस्य श्रुतं पातकनाशनम्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṃḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye taptodakakuṇḍotpattau mūlacaṇḍīśotpattimāhātmyavarṇanaṃnāmāṣṭottara triśatatamo'dhyāyaḥ || 308 ||