tato gacchenmahādevi hyunnatasthānamuttamam
īśvara uvāca
tato gacchenmahādevi hyunnatasthānamuttamam ||
tasyaivottaradigbhāga ṛṣitoyātaṭe śubhe
||1||ततो गच्छेन्महादेवि ह्युन्नतस्थानमुत्तमम् ॥
तस्यैवोत्तरदिग्भाग ऋषितोयातटे शुभे
etatsthānaṃ mahādevi viprebhyaḥ prādadāṃ balāt ||
sarvasīmāsamāyuktaṃ caṃḍīgaṇasurakṣitam
||2||एतत्स्थानं महादेवि विप्रेभ्यः प्राददां बलात् ॥
सर्वसीमासमायुक्तं चंडीगणसुरक्षितम्
devyuvāca
kathamunnatanāmāsya babhūva surasattama ||
kathaṃ tvayā balāddattaṃ kiyatsīmāsamanvitam
||3||कथमुन्नतनामास्य बभूव सुरसत्तम ॥
कथं त्वया बलाद्दत्तं कियत्सीमासमन्वितम्
etatsarvaṃ mamācakṣva saṃkṣepānnātivistarāt
||4||एतत्सर्वं ममाचक्ष्व संक्षेपान्नातिविस्तरात्
īśvara uvāca
śṛṇu devi pravakṣyāmi kathāṃ pāpapraṇāśinīm ||
yāṃ śrutvā mānavo devi mucyate sarvapātakaiḥ
||5||शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशिनीम् ॥
यां श्रुत्वा मानवो देवि मुच्यते सर्वपातकैः
etatsarvaṃ purā proktaṃ sthānasaṃketakāraṇam ||
tṛtīye brahmaṇaḥ kuṃḍe sṛṣṭisaṃkṣepasūcake
||6||एतत्सर्वं पुरा प्रोक्तं स्थानसंकेतकारणम् ॥
तृतीये ब्रह्मणः कुंडे सृष्टिसंक्षेपसूचके
tathāpi te pravakṣyāmi saṃkṣepācchuṇu pārvati
||7||तथापि ते प्रवक्ष्यामि संक्षेपाच्छुणु पार्वति
unnāmitaṃ punastatra yatra liṃgaṃ mahodaye ||
tadunnatamiti proktaṃ sthānaṃ sthānavatāṃ varam
||8||उन्नामितं पुनस्तत्र यत्र लिंगं महोदये ॥
तदुन्नतमिति प्रोक्तं स्थानं स्थानवतां वरम्
athavā connataṃ dvāraṃ pūrvaṃ prābhāsikasya vai ||
tadunnatamiti proktaṃ sthānaṃ sthānavatāṃ varam
||9||अथवा चोन्नतं द्वारं पूर्वं प्राभासिकस्य वै ॥
तदुन्नतमिति प्रोक्तं स्थानं स्थानवतां वरम्
vidyayā tapasā caiva yatrotkṛṣṭā maharṣayaḥ ||
tadunnatamiti proktaṃ sthānaṃ sthānavatāṃ varam
||10||विद्यया तपसा चैव यत्रोत्कृष्टा महर्षयः ॥
तदुन्नतमिति प्रोक्तं स्थानं स्थानवतां वरम्
yadā devakule viprā mūlacaṃḍīśasaṃjñakam ||
prasādya ca mahādevaṃ punaḥ prāptā mahodayam
||11||यदा देवकुले विप्रा मूलचंडीशसंज्ञकम् ॥
प्रसाद्य च महादेवं पुनः प्राप्ता महोदयम्
ṣaṣṭivarṣasahasrāṇi tapastepurmaharṣayaḥ ||
dhyāyamānā maheśānamanādinidhanaṃ param
||12||षष्टिवर्षसहस्राणि तपस्तेपुर्महर्षयः ॥
ध्यायमाना महेशानमनादिनिधनं परम्
teṣu vai tapyamāneṣu koṭisaṃkhyeṣu pārvati ||
ṛṣitoyātaṭe ramye pavitre pāpanāśane ||
bhikṣurbhūtvā gataścāhaṃ punastatraiva bhāmini
||13||तेषु वै तप्यमानेषु कोटिसंख्येषु पार्वति ॥
ऋषितोयातटे रम्ये पवित्रे पापनाशने ॥
भिक्षुर्भूत्वा गतश्चाहं पुनस्तत्रैव भामिनि
trikālaṃ darśibhistatra doṣarāgavivarjitaiḥ ||
tapasvibhistadā sarvairlakṣito'haṃ varānane
||14||त्रिकालं दर्शिभिस्तत्र दोषरागविवर्जितैः ॥
तपस्विभिस्तदा सर्वैर्लक्षितोऽहं वरानने
dṛṣṭamātrastadā viprairvirarāma maheśvaraḥ ||
kva yāsi vidito deva ityuktvānuyayurdvijāḥ
||15||दृष्टमात्रस्तदा विप्रैर्विरराम महेश्वरः ॥
क्व यासि विदितो देव इत्युक्त्वानुययुर्द्विजाः
yāvadāyāṃti munaya īśeśeti prabhāṣakāḥ ||
dhāvamānāḥ svatapasā dyotayanto diśodaśa
||16||यावदायांति मुनय ईशेशेति प्रभाषकाः ॥
धावमानाः स्वतपसा द्योतयन्तो दिशोदश
liṃgameva prapaśyaṃti na paśyaṃti maheśvaram
||17||लिंगमेव प्रपश्यंति न पश्यंति महेश्वरम्
yeye ca dadṛśurliṃgaṃ mūlacaṇḍīśasaṃjñakam ||
tadā ca munayaḥ sarve sadehāḥ svargamāyayuḥ
||18||येये च ददृशुर्लिंगं मूलचण्डीशसंज्ञकम् ॥
तदा च मुनयः सर्वे सदेहाः स्वर्गमाययुः
yadā triviṣṭapaṃ vyāptaṃ dṛṣṭaṃ vai śatayajvanā ||
āyāṃti ca tathaivānye munayastapasojvalāḥ
||19||यदा त्रिविष्टपं व्याप्तं दृष्टं वै शतयज्वना ॥
आयांति च तथैवान्ये मुनयस्तपसोज्वलाः
etadaṃtaramāsādya samāgatya mahītale ||
liṃgamācchādayāmāsa vajreṇaiva śatakratuḥ
||20||एतदंतरमासाद्य समागत्य महीतले ॥
लिंगमाच्छादयामास वज्रेणैव शतक्रतुः
aṣṭādaśasahasrāṇi munīnāmūrdhvaretasām ||
sthitāni na tu paśyaṃti liṃgametadanuttamam
||21||अष्टादशसहस्राणि मुनीनामूर्ध्वरेतसाम् ॥
स्थितानि न तु पश्यंति लिंगमेतदनुत्तमम्
śakrastu sahasā dṛṣṭo vajreṇaiva samanvitaḥ ||
yāvadvadaṃti śāpaṃ te tāvannaṣṭaḥ puraṃdaraḥ
||22||शक्रस्तु सहसा दृष्टो वज्रेणैव समन्वितः ॥
यावद्वदंति शापं ते तावन्नष्टः पुरंदरः
dṛṣṭvā tānkopasaṃyuktānbhagavāṃstripurāṃtakaḥ ||
uvāca sāṃtvayandevo vācā madhurayā munīn
||23||दृष्ट्वा तान्कोपसंयुक्तान्भगवांस्त्रिपुरांतकः ॥
उवाच सांत्वयन्देवो वाचा मधुरया मुनीन्
kathaṃ khinnā dvijaśreṣṭhāḥ sadā śāṃtiparāyaṇāḥ ||
prasannavadanā bhūtvā śrūyatāṃ vacanaṃ mama
||24||कथं खिन्ना द्विजश्रेष्ठाः सदा शांतिपरायणाः ॥
प्रसन्नवदना भूत्वा श्रूयतां वचनं मम
bhavadbhirjñānasaṃyuktaiḥ svargaḥ kiṃ manyate bahu ||
yatraike vasavaḥ proktā ādityāśca tathā pare
||25||भवद्भिर्ज्ञानसंयुक्तैः स्वर्गः किं मन्यते बहु ॥
यत्रैके वसवः प्रोक्ता आदित्याश्च तथा परे
rudrasaṃjñāstathā caike hyaśvināvapi cāparau ||
eteṣāmadhipaḥ kaścideka indraḥ prakīrtitaḥ
||26||रुद्रसंज्ञास्तथा चैके ह्यश्विनावपि चापरौ ॥
एतेषामधिपः कश्चिदेक इन्द्रः प्रकीर्तितः
svapuṇyasaṃkhyayā prāpte yasmādvibhraśyate naraiḥ ||
evaṃ duḥkhasamāyuktaḥ svargo naiveṣyate budhaiḥ
||27||स्वपुण्यसंख्यया प्राप्ते यस्माद्विभ्रश्यते नरैः ॥
एवं दुःखसमायुक्तः स्वर्गो नैवेष्यते बुधैः
etasmātkāraṇādviprāḥ kurudhvaṃ vacanaṃ mama ||
gṛhṇīdhvaṃ nagaraṃ ramyaṃ nivāsāya mahāprabham
||28||एतस्मात्कारणाद्विप्राः कुरुध्वं वचनं मम ॥
गृह्णीध्वं नगरं रम्यं निवासाय महाप्रभम्
hūyaṃtāmagnihotrāṇi devatāḥ sarvadā dvijāḥ ||
ijyaṃtāṃ vividhairyāgaiḥ kriyatāṃ pitṛpūjanam
||29||हूयंतामग्निहोत्राणि देवताः सर्वदा द्विजाः ॥
इज्यंतां विविधैर्यागैः क्रियतां पितृपूजनम्
ātithyaṃ kriyatā nityaṃ vedābhyāsastathaiva hi
||30||आतिथ्यं क्रियता नित्यं वेदाभ्यासस्तथैव हि
evaṃ hi kurvatāṃ nityaṃ vinā jñānasya saṃcayaiḥ ||
prasādānmama viprendrāḥ prāṃte muktirbhaviṣyati
||31||एवं हि कुर्वतां नित्यं विना ज्ञानस्य संचयैः ॥
प्रसादान्मम विप्रेन्द्राः प्रांते मुक्तिर्भविष्यति
ṛṣaya ūcuḥ
asamarthāḥ paritrāṇe jitāhārāstaponvitāḥ ||
nagareṇeha kiṃ kurmastava bhaktimabhīpsavaḥ
||32||असमर्थाः परित्राणे जिताहारास्तपोन्विताः ॥
नगरेणेह किं कुर्मस्तव भक्तिमभीप्सवः
īśvara uvāca
bhaviṣyati sadā bhaktiryuṣmākaṃ parameśvare ||
gṛhṇīdhvaṃ nagaraṃ ramyaṃ kurudhvaṃ vacanaṃ mama
||33||भविष्यति सदा भक्तिर्युष्माकं परमेश्वरे ॥
गृह्णीध्वं नगरं रम्यं कुरुध्वं वचनं मम
ityuktvā bhagavāndeva īṣanmīlitalocanaḥ ||
sasmāra viśvakarmāṇaṃ sarvaśilpavatāṃ varam
||34||इत्युक्त्वा भगवान्देव ईषन्मीलितलोचनः ॥
सस्मार विश्वकर्माणं सर्वशिल्पवतां वरम्
smṛtamātro viśvakarmā prāṃjaliścāgrataḥ sthitaḥ ||
ājñāpayatu māṃ devo vacanaṃ karavāṇi te
||35||स्मृतमात्रो विश्वकर्मा प्रांजलिश्चाग्रतः स्थितः ॥
आज्ञापयतु मां देवो वचनं करवाणि ते
īśvara uvāca
nagaraṃ kriyatāṃ tvaṣṭarviprārthaṃ suṃdaraṃ śubham
||36||नगरं क्रियतां त्वष्टर्विप्रार्थं सुंदरं शुभम्
ityukto viśvakarmā sa bhūmiṃ vīkṣya samaṃtataḥ ||
uvāca praṇato bhūtvā śaṃkaraṃ lokaśaṃkaram
||37||इत्युक्तो विश्वकर्मा स भूमिं वीक्ष्य समंततः ॥
उवाच प्रणतो भूत्वा शंकरं लोकशंकरम्
parīkṣitā mayā bhūmirna yuktaṃ nagaraṃ tviha ||
atra devakulaṃ sākṣālliṃgasya patanaṃ tathā
||38||परीक्षिता मया भूमिर्न युक्तं नगरं त्विह ॥
अत्र देवकुलं साक्षाल्लिंगस्य पतनं तथा
yatibhiścātra vastavyaṃ na yuktaṃ gṛhamedhinām
||39||यतिभिश्चात्र वस्तव्यं न युक्तं गृहमेधिनाम्
trirātraṃ paṃcarātraṃ vā saptarātraṃ maheśvara ||
pakṣaṃ māsamṛtuṃ vāpi hyayanaṃ yāvadeva ca ||
putradārayutaistīrthe vastavyaṃ gṛhamedhibhiḥ
||40||त्रिरात्रं पंचरात्रं वा सप्तरात्रं महेश्वर ॥
पक्षं मासमृतुं वापि ह्ययनं यावदेव च ॥
पुत्रदारयुतैस्तीर्थे वस्तव्यं गृहमेधिभिः
vasatyūrdhvaṃ tu ṣaṇmāsādyadā tīrthe gṛhādhipaḥ ||
avajñā jāyate tasya manaścāpalyabhāvataḥ ||
tadā dharmādvinaśyaṃti sakalā gṛhamedhinaḥ
||41||वसत्यूर्ध्वं तु षण्मासाद्यदा तीर्थे गृहाधिपः ॥
अवज्ञा जायते तस्य मनश्चापल्यभावतः ॥
तदा धर्माद्विनश्यंति सकला गृहमेधिनः
ityuktaḥ sa tadā devastena vai viśvakarmaṇā ||
punaḥ provāca taṃ tasya praśasya vacanaṃ śivaḥ
||42||इत्युक्तः स तदा देवस्तेन वै विश्वकर्मणा ॥
पुनः प्रोवाच तं तस्य प्रशस्य वचनं शिवः
rocate me na vāso'tra viprāṇāṃ gṛhamedhinām ||
yatra connāmitaṃ liṃgamṛṣitoyātaṭe śubhe ||
tatra nirmāpaya tvaṣṭarnagaraṃ śilpināṃ vara
||43||रोचते मे न वासोऽत्र विप्राणां गृहमेधिनाम् ॥
यत्र चोन्नामितं लिंगमृषितोयातटे शुभे ॥
तत्र निर्मापय त्वष्टर्नगरं शिल्पिनां वर
tasya tadvacanaṃ śrutvā viśvakarmā tvarānvitaḥ ||
gatvā cakāra nagaraṃ śilpikoṭibhirāvṛtaḥ
||44||तस्य तद्वचनं श्रुत्वा विश्वकर्मा त्वरान्वितः ॥
गत्वा चकार नगरं शिल्पिकोटिभिरावृतः
unnataṃ nāma yalloke vikhyātaṃ surasundari ||
tato hṛṣṭamanā bhūtvā vilokya nagaraṃ śivaḥ ||
āhūya brāhmaṇānsarvānuvācānatakandharaḥ
||45||उन्नतं नाम यल्लोके विख्यातं सुरसुन्दरि ॥
ततो हृष्टमना भूत्वा विलोक्य नगरं शिवः ॥
आहूय ब्राह्मणान्सर्वानुवाचानतकन्धरः
idaṃ sthānaṃ varaṃ ramyaṃ nirmitaṃ viśvakarmaṇā ||
grāmāṇāṃ ca sahasraistu proktaṃ sarvāsu dikṣu ca
||46||इदं स्थानं वरं रम्यं निर्मितं विश्वकर्मणा ॥
ग्रामाणां च सहस्रैस्तु प्रोक्तं सर्वासु दिक्षु च
nagarātsarvataḥ puṇyo deśo nagnaharaḥ smṛtaḥ ||
aṣṭayojanavistīrṇa āyāmavyāsatastathā
||47||नगरात्सर्वतः पुण्यो देशो नग्नहरः स्मृतः ॥
अष्टयोजनविस्तीर्ण आयामव्यासतस्तथा
nagno bhūtvā haro yatra deśe bhrāṃto yadṛcchayā ||
taṃ nagnaharamityāhurdeśaṃ puṇyatamaṃ janāḥ
||48||नग्नो भूत्वा हरो यत्र देशे भ्रांतो यदृच्छया ॥
तं नग्नहरमित्याहुर्देशं पुण्यतमं जनाः
pūrve tu śāṃkarī cā''ryā paścime nyaṃkumatyapi ||
uttare kanakanaṃdā dakṣiṇe sāgarāvadhiḥ ||
etadaṃtaramāsādya deśo nagnaharaḥ smṛtaḥ
||49||पूर्वे तु शांकरी चाऽऽर्या पश्चिमे न्यंकुमत्यपि ॥
उत्तरे कनकनंदा दक्षिणे सागरावधिः ॥
एतदंतरमासाद्य देशो नग्नहरः स्मृतः
aṣṭayojanamānena āyāmavyāsatastathā ||
prokto'yaṃ sakalo deśa unnatena samaṃ mayā
||50||अष्टयोजनमानेन आयामव्यासतस्तथा ॥
प्रोक्तोऽयं सकलो देश उन्नतेन समं मया
gṛhyatāṃ nagaraśreṣṭhaṃ prasīdadhvaṃ dvijottamāḥ ||
atra bhaktiśca muktiśca bhaviṣyati na saṃśayaḥ
||51||गृह्यतां नगरश्रेष्ठं प्रसीदध्वं द्विजोत्तमाः ॥
अत्र भक्तिश्च मुक्तिश्च भविष्यति न संशयः
ityuktāste tadā sarve viprā ūcurmaheśvaram
||52||इत्युक्तास्ते तदा सर्वे विप्रा ऊचुर्महेश्वरम्
viprā ūcuḥ
īśvarājñā vṛthā kartuṃ na śakyā paramātmanaḥ ||
tapo'gnihotraniṣṭhānāṃ vedādhyayanaśālinām
||53||ईश्वराज्ञा वृथा कर्तुं न शक्या परमात्मनः ॥
तपोऽग्निहोत्रनिष्ठानां वेदाध्ययनशालिनाम्
asmākaṃ rakṣitā ko'sti kalikāle ca dāruṇe ||
ko dātā''rogyadaḥ kaśca ko vai muktiṃ pradāsyati
||54||अस्माकं रक्षिता कोऽस्ति कलिकाले च दारुणे ॥
को दाताऽऽरोग्यदः कश्च को वै मुक्तिं प्रदास्यति
īśvara uvāca
mahākāla svarūpeṇa sthitvā tīrthe mahodaye ||
nāśayiṣyāmi śatrūnvaḥ samyagārādhito hyaham
||55||महाकाल स्वरूपेण स्थित्वा तीर्थे महोदये ॥
नाशयिष्यामि शत्रून्वः सम्यगाराधितो ह्यहम्
unnato vighnarājastu vighnacchettā bhaviṣyati ||
gaṇanāthasvarūpo'yaṃ dhanado nidhīnāṃ patiḥ
||56||उन्नतो विघ्नराजस्तु विघ्नच्छेत्ता भविष्यति ॥
गणनाथस्वरूपोऽयं धनदो निधीनां पतिः
yuṣmabhyaṃ dāsyati dravyaṃ samyagārādhito'pi saḥ ||
ārogyadāyako nityaṃ durgādityo bhaviṣyati
||57||युष्मभ्यं दास्यति द्रव्यं सम्यगाराधितोऽपि सः ॥
आरोग्यदायको नित्यं दुर्गादित्यो भविष्यति
mahodayaṃ mahānandadāyakaṃ vo bhaviṣyati ||
samyagārādhito brahmā sarvakāryeṣu sarvadā ||
sarvānkāmāṃśca muktiṃ ca yuṣmabhyaṃ saṃpradāsyati
||58||महोदयं महानन्ददायकं वो भविष्यति ॥
सम्यगाराधितो ब्रह्मा सर्वकार्येषु सर्वदा ॥
सर्वान्कामांश्च मुक्तिं च युष्मभ्यं संप्रदास्यति
viprā ūcuḥ
yadi tīrthāni tiṣṭhaṃti sarvāṇi surasattama ||
saṃgāleśvaratīrthe ca tathā devakule śive
||59||यदि तीर्थानि तिष्ठंति सर्वाणि सुरसत्तम ॥
संगालेश्वरतीर्थे च तथा देवकुले शिवे
kalāvapi mahāraudre hyasmākaṃ pāvanāya vai ||
sthātavyaṃ tarhi gṛhṇīmo nānyathā ca maheśvara
||60||कलावपि महारौद्रे ह्यस्माकं पावनाय वै ॥
स्थातव्यं तर्हि गृह्णीमो नान्यथा च महेश्वर
sa tatheti pratijñāya dadau tebhyaḥ puraṃ varam ||
saptabhaumaiḥ śaśāṃkābhaiḥ prāsādaiḥ paribhūṣitam ||
nānāgrāmasamāyuktaṃ sarvataḥ sīmayānvitam
||61||स तथेति प्रतिज्ञाय ददौ तेभ्यः पुरं वरम् ॥
सप्तभौमैः शशांकाभैः प्रासादैः परिभूषितम् ॥
नानाग्रामसमायुक्तं सर्वतः सीमयान्वितम्
sūta uvāca
evaṃ tebhyo hi nagaraṃ dattvā devo maheśvaraḥ ||
dadarśa viśvakarmāṇaṃ prāñjaliṃ purataḥ sthitam
||62||एवं तेभ्यो हि नगरं दत्त्वा देवो महेश्वरः ॥
ददर्श विश्वकर्माणं प्राञ्जलिं पुरतः स्थितम्
viśvakarmovāca
vilokyatāṃ mahādeva nagaraṃ nagaropamam ||
sauvarṇasthalamāruhya nirmitaṃ tvatprasādataḥ
||63||विलोक्यतां महादेव नगरं नगरोपमम् ॥
सौवर्णस्थलमारुह्य निर्मितं त्वत्प्रसादतः
viśvakarmavacaḥ śrutvā bhagavāṃstripurāntakaḥ ||
samāruroha sthalakaṃ saha sarvairmaharṣibhiḥ
||64||विश्वकर्मवचः श्रुत्वा भगवांस्त्रिपुरान्तकः ॥
समारुरोह स्थलकं सह सर्वैर्महर्षिभिः
nagaraṃ vilokayāmāsa ramyaṃ prākāramaṇḍitam ||
ṛṣayastuṣṭuvuḥ sarve tatrasthaṃ tripurāntakam ||
tānuvāca mahādevo vṛṇudhvaṃ varamutta mam
||65||नगरं विलोकयामास रम्यं प्राकारमण्डितम् ॥
ऋषयस्तुष्टुवुः सर्वे तत्रस्थं त्रिपुरान्तकम् ॥
तानुवाच महादेवो वृणुध्वं वरमुत्त मम्
ṛṣaya ūcuḥ
yadi tuṣṭo mahādeva sthalakeśvaranāmabhṛt ||
avalokayaṃśca nagaraṃ sadā tiṣṭha sthale hara
||66||यदि तुष्टो महादेव स्थलकेश्वरनामभृत् ॥
अवलोकयंश्च नगरं सदा तिष्ठ स्थले हर
ityuktastaistadā devaḥ sthalake'sminsadā sthitaḥ ||
kṛte ratnamayaṃ devi tretāyāṃ ca hiraṇmayam
||67||इत्युक्तस्तैस्तदा देवः स्थलकेऽस्मिन्सदा स्थितः ॥
कृते रत्नमयं देवि त्रेतायां च हिरण्मयम्
raupyaṃ ca dvāpare proktaṃ sthalamaśmamayaṃ kalau ||
evaṃ tatra sthito devaḥ sthalakeśvaranāmataḥ
||68||रौप्यं च द्वापरे प्रोक्तं स्थलमश्ममयं कलौ ॥
एवं तत्र स्थितो देवः स्थलकेश्वरनामतः
sadā pūjyo mahādeva unnatasthānavāsibhiḥ ||
māghe māsi caturdaśyāṃ viśeṣastatra jāgare
||69||सदा पूज्यो महादेव उन्नतस्थानवासिभिः ॥
माघे मासि चतुर्दश्यां विशेषस्तत्र जागरे
ityetatkathitaṃ devi hyunnatasya mahodyam ||
śrutaṃ pāpaharaṃ nṝṇāṃ sarvakāmaphalapradam
||70||इत्येतत्कथितं देवि ह्युन्नतस्य महोद्यम् ॥
श्रुतं पापहरं नॄणां सर्वकामफलप्रदम्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmya unnatasthānamāhātmyavarṇanaṃnāmaikonaviṃśatyuttaratriśatatamo'dhyāyaḥ || 319 ||