मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Prabhāsakṣetramāhātmyam, adhyāya 199

3
Prabhāsakhaṇḍaḥ · Prabhāsakṣetramāhātmyam · 199

dakṣayajñavidhvaṃsanaḥ

īśvara uvāca

tato gacchenmahādevi tasya dakṣiṇataḥ sthitam ||

sarasvatyāstaṭe ramye devaṃ tatra kṛtasmaram

||1||

ततो गच्छेन्महादेवि तस्य दक्षिणतः स्थितम् ॥

सरस्वत्यास्तटे रम्ये देवं तत्र कृतस्मरम्

svayaṃbhūtaṃ mahādevi sarvapāpapraṇāśanam ||

tasyotpattiṃ pravakṣyāmi yathā jātaṃ mahītale

||2||

स्वयंभूतं महादेवि सर्वपापप्रणाशनम् ॥

तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि यथा जातं महीतले

purā kāmo mayā dagdho yadā tatra varānane ||

tadā ratiḥ samāgamya vilalāpa suduḥkhitā

||3||

पुरा कामो मया दग्धो यदा तत्र वरानने ॥

तदा रतिः समागम्य विललाप सुदुःखिता

tāṃ tu śokāturāṃ dṛṣṭvā tatrāhaṃ karuṇānvitaḥ ||

avocaṃ mā rudiṣveti tava bhartā punaḥ śubhe ||

samutthāsyati kālena matprasādānna saṃśayaḥ

||4||

तां तु शोकातुरां दृष्ट्वा तत्राहं करुणान्वितः ॥

अवोचं मा रुदिष्वेति तव भर्ता पुनः शुभे ॥

समुत्थास्यति कालेन मत्प्रसादान्न संशयः

devyuvāca

kimarthaṃ sa purā dagdhaḥ kāmadevastvayā vibho ||

kathamāpa punarjanma vistarātkathayasva me

||5||

किमर्थं स पुरा दग्धः कामदेवस्त्वया विभो ॥

कथमाप पुनर्जन्म विस्तरात्कथयस्व मे

īśvara uvāca

dakṣaḥ prajāpatiḥ pūrvaṃ babhūva tvatpitā priye ||

śataṃ sutānāṃ jajñe'sya gaurīṇāṃ dīrghacakṣuṣām

||6||

दक्षः प्रजापतिः पूर्वं बभूव त्वत्पिता प्रिये ॥

शतं सुतानां जज्ञेऽस्य गौरीणां दीर्घचक्षुषाम्

dadau tvāṃ prathamaṃ mahyaṃ satīnāmeti kīrtitām ||

dadau daśa ca dharmāya śraddhā medhā dhṛtiḥ kṣamā

||7||

ददौ त्वां प्रथमं मह्यं सतीनामेति कीर्तिताम् ॥

ददौ दश च धर्माय श्रद्धा मेधा धृतिः क्षमा

anasūyā śucirlajjā smṛtiḥ śaktiḥ śrutistathā ||

dve bhārye kāmadevāya ratiḥ prītistathaiva ca

||8||

अनसूया शुचिर्लज्जा स्मृतिः शक्तिः श्रुतिस्तथा ॥

द्वे भार्ये कामदेवाय रतिः प्रीतिस्तथैव च

ekāṃ svāhāṃ dadau vahneḥ pitṝṇāṃ ca tataḥ svadhām ||

saptaviṃśacchaśāṅkāya aśvinyādyāḥ prakīrtitāḥ

||9||

एकां स्वाहां ददौ वह्नेः पितॄणां च ततः स्वधाम् ॥

सप्तविंशच्छशाङ्काय अश्विन्याद्याः प्रकीर्तिताः

tavāpi viditā devi revatyantāstathā jane ||

kaśyapāya dadau devi sa tu kanyāstrayodaśa

||10||

तवापि विदिता देवि रेवत्यन्तास्तथा जने ॥

कश्यपाय ददौ देवि स तु कन्यास्त्रयोदश

aditiśca ditiścaiva vinatā kadrureva ca ||

siṃhikā suprabhā caiva ulūkī yā varānane

||11||

अदितिश्च दितिश्चैव विनता कद्रुरेव च ॥

सिंहिका सुप्रभा चैव उलूकी या वरानने

anuviddhā sitā caiva īrṣyā hiṃsā tathā parā ||

māyā niṣkṛtisaṃyuktā dakṣaḥ pūrvaṃ mahāmatiḥ

||12||

अनुविद्धा सिता चैव ईर्ष्या हिंसा तथा परा ॥

माया निष्कृतिसंयुक्ता दक्षः पूर्वं महामतिः

gaurī ca suprabhā caiva vārttā sādhvī sumālikā ||

varuṇāya dadau pañca tadā'sau parvatātmaje

||13||

गौरी च सुप्रभा चैव वार्त्ता साध्वी सुमालिका ॥

वरुणाय ददौ पञ्च तदाऽसौ पर्वतात्मजे

bhadrā ca madirā caiva vidyā dhanyā dhanā śubhā ||

dadau pañca kuberāya patnyarthaṃ parvatātmaje

||14||

भद्रा च मदिरा चैव विद्या धन्या धना शुभा ॥

ददौ पञ्च कुबेराय पत्न्यर्थं पर्वतात्मजे

jayā ca vijayā caiva madhuspandā irāvatī ||

supriyā janakā kāntā subhadrā dhārmikā śubhā

||15||

जया च विजया चैव मधुस्पन्दा इरावती ॥

सुप्रिया जनका कान्ता सुभद्रा धार्मिका शुभा

rudrāṇāṃ pradadau kanyā daśānāṃ dharmavittadā ||

prabhāvatī subhadrā ca vimalā nirmalā'nṛtā

||16||

रुद्राणां प्रददौ कन्या दशानां धर्मवित्तदा ॥

प्रभावती सुभद्रा च विमला निर्मलाऽनृता

tīvrā dakṣāruṇā vidyā dhārapālā ca varcasā ||

ādityānāṃ dadau dakṣaḥ kanyādvādaśakaṃ priye

||17||

तीव्रा दक्षारुणा विद्या धारपाला च वर्चसा ॥

आदित्यानां ददौ दक्षः कन्याद्वादशकं प्रिये

yoganidrābhibhūtasya saṃsarpā saramā guhā ||

mālā caṃpā tathā jyotsnā sa viśvebhyaśca eva ca

||18||

योगनिद्राभिभूतस्य संसर्पा सरमा गुहा ॥

माला चंपा तथा ज्योत्स्ना स विश्वेभ्यश्च एव च

aśvibhyāṃ dve tathā kanye suveṣā bhūṣaṇā śubhā ||

ekā kanyā tathā vāyordattā etāḥ prakīrtitāḥ

||19||

अश्विभ्यां द्वे तथा कन्ये सुवेषा भूषणा शुभा ॥

एका कन्या तथा वायोर्दत्ता एताः प्रकीर्तिताः

sāvitrīṃ brahmaṇe prādāllakṣmīṃ viṣṇormahātmanaḥ ||

kasyacittvatha kālasya sa īje dakṣiṇāvatā

||20||

सावित्रीं ब्रह्मणे प्रादाल्लक्ष्मीं विष्णोर्महात्मनः ॥

कस्यचित्त्वथ कालस्य स ईजे दक्षिणावता

yajñena parvatasute himavante mahāgirau ||

yajñavāṭo hyabhūttasya sarvakāmasamṛddhimān

||21||

यज्ञेन पर्वतसुते हिमवन्ते महागिरौ ॥

यज्ञवाटो ह्यभूत्तस्य सर्वकामसमृद्धिमान्

tasminyajñe samāyātā ādityā vasava stathā ||

viśvedevāśca maruto lokapālāśca sarvaśaḥ

||22||

तस्मिन्यज्ञे समायाता आदित्या वसव स्तथा ॥

विश्वेदेवाश्च मरुतो लोकपालाश्च सर्वशः

brahmā viṣṇuḥ sahasrākṣo vāruṇo yama eva ca ||

dhanadaśca kumāraśca tathā nadyaśca sāgarāḥ

||23||

ब्रह्मा विष्णुः सहस्राक्षो वारुणो यम एव च ॥

धनदश्च कुमारश्च तथा नद्यश्च सागराः

vāpyaḥ kūpāstathā caiva taḍāgāḥ palvalāni ca ||

suparṇaścātha ye nāgāḥ sarve mūrtā vyavasthitāḥ

||24||

वाप्यः कूपास्तथा चैव तडागाः पल्वलानि च ॥

सुपर्णश्चाथ ये नागाः सर्वे मूर्ता व्यवस्थिताः

dānavāpsarasaścaiva yakṣāḥ kinnaraguhyakāḥ ||

sānugāste sabhāryāśca vedavedāṃgapāragāḥ

||25||

दानवाप्सरसश्चैव यक्षाः किन्नरगुह्यकाः ॥

सानुगास्ते सभार्याश्च वेदवेदांगपारगाः

maharṣayo mahābhāgāstathā devarṣayaśca ye ||

te bhāryāsahitāstatra vasaṃti ca varānane

||26||

महर्षयो महाभागास्तथा देवर्षयश्च ये ॥

ते भार्यासहितास्तत्र वसंति च वरानने

kapālamālābharaṇaścitābhasma bibharti yaḥ ||

apavitratayā śaṃbhurnāhūtastu tathāvidhaḥ

||27||

कपालमालाभरणश्चिताभस्म बिभर्ति यः ॥

अपवित्रतया शंभुर्नाहूतस्तु तथाविधः

yatastataḥ samāyātāḥ kailāse parvatottame ||

aśvinyādyā bhaginyastāstvāṃ pratīdaṃ vaco'buvan

||28||

यतस्ततः समायाताः कैलासे पर्वतोत्तमे ॥

अश्विन्याद्या भगिन्यस्तास्त्वां प्रतीदं वचोऽबुवन्

kiṃ tuṣṭeva ca kalyāṇi tiṣṭhasi tvaṃ sumadhyame ||

vayaṃ ca prasthitāḥ sarvāḥ pituryajñe sabhartṛkāḥ

||29||

किं तुष्टेव च कल्याणि तिष्ठसि त्वं सुमध्यमे ॥

वयं च प्रस्थिताः सर्वाः पितुर्यज्ञे सभर्तृकाः

vayamākāritāstena sutāḥ sarvā yaśasvini ||

na tvāmāhūtavāndakṣastrapate śaṃkarādyataḥ

||30||

वयमाकारितास्तेन सुताः सर्वा यशस्विनि ॥

न त्वामाहूतवान्दक्षस्त्रपते शंकराद्यतः

tāsāṃ vacanamākarṇya satī prāha krudhānvitā ||

hā dhigdakṣa durācāra kiṃ vadiṣye maheśvaram

||31||

तासां वचनमाकर्ण्य सती प्राह क्रुधान्विता ॥

हा धिग्दक्ष दुराचार किं वदिष्ये महेश्वरम्

kathaṃ saṃdarśaye vaktramityuktvā''tmānamātmanā ||

visasarja tapoyogātsasmārānyanna kiñcana

||32||

कथं संदर्शये वक्त्रमित्युक्त्वाऽऽत्मानमात्मना ॥

विससर्ज तपोयोगात्सस्मारान्यन्न किञ्चन

atha dṛṣṭvā mahādevaḥ satīṃ prāṇairvinā sthitām ||

avamānāttathā''tmānaṃ tyaktvā matvā kapālinam

||33||

अथ दृष्ट्वा महादेवः सतीं प्राणैर्विना स्थिताम् ॥

अवमानात्तथाऽऽत्मानं त्यक्त्वा मत्वा कपालिनम्

gaṇānsaṃpreṣayāmāsa yajñavidhvaṃsanāya ca ||

te gatāśca gaṇā raudrāḥ śataśo'tha sahasraśaḥ

||34||

गणान्संप्रेषयामास यज्ञविध्वंसनाय च ॥

ते गताश्च गणा रौद्राः शतशोऽथ सहस्रशः

vikṛtā vikṛtākārā asaṃkhyātā mahābalāḥ ||

rudreṇa preritāndṛṣṭvā vīrabhadrapurogamān

||35||

विकृता विकृताकारा असंख्याता महाबलाः ॥

रुद्रेण प्रेरितान्दृष्ट्वा वीरभद्रपुरोगमान्

tato devagaṇāḥ sarve vasavaḥ saha bhāskaraiḥ ||

viśvedevāśca sādhyāśca dhanurhastā mahābalāḥ

||36||

ततो देवगणाः सर्वे वसवः सह भास्करैः ॥

विश्वेदेवाश्च साध्याश्च धनुर्हस्ता महाबलाः

yuddhāya ca viniṣkrāntā muñcantaḥ sāyakāñchitān ||

te sametya tato'nyonyaṃ pramathā vibudhaiḥ saha

||37||

युद्धाय च विनिष्क्रान्ता मुञ्चन्तः सायकाञ्छितान् ॥

ते समेत्य ततोऽन्योन्यं प्रमथा विबुधैः सह

mumucuḥ śaravarṣāṇi vāridhārāṃ yathā ghanāḥ ||

teṣāṃ hastī gaṇenātha śūlena hṛdi bheditaḥ

||38||

मुमुचुः शरवर्षाणि वारिधारां यथा घनाः ॥

तेषां हस्ती गणेनाथ शूलेन हृदि भेदितः

sa tu tena prahāreṇa visaṃjño niṣasāda ha ||

atha muṣṭyā hataḥ kumbhe nāga airāvaṇastadā

||39||

स तु तेन प्रहारेण विसंज्ञो निषसाद ह ॥

अथ मुष्ट्या हतः कुम्भे नाग ऐरावणस्तदा

sahasā sa hatastena vāraṇo bhairavānravān ||

vinadañjavamāsthāya yajñavāṭamupādravat

||40||

सहसा स हतस्तेन वारणो भैरवान्रवान् ॥

विनदञ्जवमास्थाय यज्ञवाटमुपाद्रवत्

viśvedevā nirucchvāsāḥ kṛtā raudrairmahāśaraiḥ ||

cakarṣa sa dhanuṣyeṇa vasumānbalavataraḥ

||41||

विश्वेदेवा निरुच्छ्वासाः कृता रौद्रैर्महाशरैः ॥

चकर्ष स धनुष्येण वसुमान्बलवतरः

nistejasastadādityāḥ kṛtāstena raṇājire ||

etasminnantare devāḥ kṛtāstena parāṅmukhāḥ

||42||

निस्तेजसस्तदादित्याः कृतास्तेन रणाजिरे ॥

एतस्मिन्नन्तरे देवाः कृतास्तेन पराङ्मुखाः

tataste śaraṇaṃ jagmurviṣṇuṃ tatra ca saṃsthitam ||

tataḥ kopasamāviṣṭo viṣṇurdevānsavāsavān

||43||

ततस्ते शरणं जग्मुर्विष्णुं तत्र च संस्थितम् ॥

ततः कोपसमाविष्टो विष्णुर्देवान्सवासवान्

dṛṣṭvā vidrāvitānsarvānmumocāśu sudarśanam ||

tamāpatantaṃ vegena viṣṇoścakraṃ sudarśanam

||44||

दृष्ट्वा विद्रावितान्सर्वान्मुमोचाशु सुदर्शनम् ॥

तमापतन्तं वेगेन विष्णोश्चक्रं सुदर्शनम्

prasārya vaktraṃ sahasā udarasthaṃ cakāra ha ||

tasmiṃścakre tadā graste amoghe parvatātmaje

||45||

प्रसार्य वक्त्रं सहसा उदरस्थं चकार ह ॥

तस्मिंश्चक्रे तदा ग्रस्ते अमोघे पर्वतात्मजे

cukopa bhagavānviṣṇuḥ śārṅgahasto 'bhyadhāvata ||

sa hatvā daśabhistīkṣṇairnaṃdiṃ bhṛṅgiṃ śatena ca

||46||

चुकोप भगवान्विष्णुः शार्ङ्गहस्तो ऽभ्यधावत ॥

स हत्वा दशभिस्तीक्ष्णैर्नंदिं भृङ्गिं शतेन च

mahākālaṃ sahasreṇa hyayutena gaṇādhipam ||

bāṇānāmayutairbhittvā vīrabhadramupādravat

||47||

महाकालं सहस्रेण ह्ययुतेन गणाधिपम् ॥

बाणानामयुतैर्भित्त्वा वीरभद्रमुपाद्रवत्

taṃ hatvā gadayā viṣṇurvihvalaṃ rudhirokṣitam ||

gṛhītvā pādayorbhūmau nijaghānātiroṣitaḥ

||48||

तं हत्वा गदया विष्णुर्विह्वलं रुधिरोक्षितम् ॥

गृहीत्वा पादयोर्भूमौ निजघानातिरोषितः

hanyamānasya tasyātha bhūmau cakraṃ sudarśanam ||

rudhirodgārasaṃyuktaṃ prahāramakaronna tu

||49||

हन्यमानस्य तस्याथ भूमौ चक्रं सुदर्शनम् ॥

रुधिरोद्गारसंयुक्तं प्रहारमकरोन्न तु

rudralabdhavaro devi vīrabhadro gaṇeśvaraḥ ||

yanna pañcatvamāpanno gadayā pīḍito'pi saḥ

||50||

रुद्रलब्धवरो देवि वीरभद्रो गणेश्वरः ॥

यन्न पञ्चत्वमापन्नो गदया पीडितोऽपि सः

patitaṃ vīkṣya taṃ sarve viṣṇutejobalārditāḥ ||

vidrutāḥ sarvato yātā yatra devo maheśvaraḥ

||51||

पतितं वीक्ष्य तं सर्वे विष्णुतेजोबलार्दिताः ॥

विद्रुताः सर्वतो याता यत्र देवो महेश्वरः

tasmai sarvaṃ tathā vṛttaṃ samācakhyuḥ parābhavam ||

vikramaṃ vīrabhadrasya tataḥ kruddho maheśvaraḥ

||52||

तस्मै सर्वं तथा वृत्तं समाचख्युः पराभवम् ॥

विक्रमं वीरभद्रस्य ततः क्रुद्धो महेश्वरः

pragṛhya sahasā śūlaṃ prasthitaḥ svagaṇaiḥ saha ||

yajñavāṭaṃ tu dakṣasya parābhavabhavaṃ tataḥ ||

vikramanvīrabhadreṇa yatra viṣṇuḥ svayaṃ sthitaḥ

||53||

प्रगृह्य सहसा शूलं प्रस्थितः स्वगणैः सह ॥

यज्ञवाटं तु दक्षस्य पराभवभवं ततः ॥

विक्रमन्वीरभद्रेण यत्र विष्णुः स्वयं स्थितः

tamāyāntaṃ samālokya kopayuktaṃ maheśvaram ||

saṃgrāme so'jayaṃ matvā tatraivāntaradhīyata

||54||

तमायान्तं समालोक्य कोपयुक्तं महेश्वरम् ॥

संग्रामे सोऽजयं मत्वा तत्रैवान्तरधीयत

marudbhiḥ sārdhamindro'pi vasubhiḥ saha kinnaraiḥ ||

śivaḥ krodhaparītātmā tataścādarśanaṃ gataḥ

||55||

मरुद्भिः सार्धमिन्द्रोऽपि वसुभिः सह किन्नरैः ॥

शिवः क्रोधपरीतात्मा ततश्चादर्शनं गतः

kevalaṃ brāhmaṇāstatra sthitāḥ sadasi bhāmini ||

te dṛṣṭvā śaṃkaraṃ prāptaṃ kopasaṃraktalocanam

||56||

केवलं ब्राह्मणास्तत्र स्थिताः सदसि भामिनि ॥

ते दृष्ट्वा शंकरं प्राप्तं कोपसंरक्तलोचनम्

homaṃ cakrustato bhītā rudramaṃtraiḥ samaṃtataḥ ||

anye trāsasamāyuktāḥ palāyaṃte diśo daśa

||57||

होमं चक्रुस्ततो भीता रुद्रमंत्रैः समंततः ॥

अन्ये त्राससमायुक्ताः पलायंते दिशो दश

athāgatya mahādevo dṛṣṭvā tānbrāhmaṇottamān ||

apaśyamāno vibudhāṃstatra yajñaṃ jaghāna saḥ

||58||

अथागत्य महादेवो दृष्ट्वा तान्ब्राह्मणोत्तमान् ॥

अपश्यमानो विबुधांस्तत्र यज्ञं जघान सः

sa ca mṛgavapurbhūtvā praṇaṣṭaḥ śivabhītitaḥ ||

pṛṣṭhatastu dhanuṣpāṇirjagāma bhagavāñchivaḥ ||

adyāpi dṛśyate vyomni tārārūpo maheśvari

||59||

स च मृगवपुर्भूत्वा प्रणष्टः शिवभीतितः ॥

पृष्ठतस्तु धनुष्पाणिर्जगाम भगवाञ्छिवः ॥

अद्यापि दृश्यते व्योम्नि तारारूपो महेश्वरि

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye dakṣayajñavidhvaṃsanonāma navanavatyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 199 ||