मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Prabhāsakṣetramāhātmyam, adhyāya 129

3
Prabhāsakhaṇḍaḥ · Prabhāsakṣetramāhātmyam · 129

tato gacchenmahādevi akṣamāleśvaraṃ param

īśvara uvāca

tato gacchenmahādevi akṣamāleśvaraṃ param ||

sāgarārkādīśakoṇe paṃcāśaddhanuṣāntare

||1||

ततो गच्छेन्महादेवि अक्षमालेश्वरं परम् ॥

सागरार्कादीशकोणे पंचाशद्धनुषान्तरे

saṃsthitaṃ pāpaśamanaṃ yugaliṃgaṃ mahāprabham ||

akṣamāleśvaraṃnāma purā tasya prakīrtitam ||

ugraseneśvaraṃ nāma khyātaṃ tasyaiva sāmpratam

||2||

संस्थितं पापशमनं युगलिंगं महाप्रभम् ॥

अक्षमालेश्वरंनाम पुरा तस्य प्रकीर्तितम् ॥

उग्रसेनेश्वरं नाम ख्यातं तस्यैव साम्प्रतम्

devyuvāca

akṣamāleśvaraṃ nāma yatpūrvaṃ samudāhṛtam ||

kathaṃ tadabhavaddeva kathayasva prasādataḥ

||3||

अक्षमालेश्वरं नाम यत्पूर्वं समुदाहृतम् ॥

कथं तदभवद्देव कथयस्व प्रसादतः

īśvara uvāca

āsītpurā mahādevi satī cādha mayonijā ||

akṣamāleti vai nāmnā satīdharmaparāyaṇā

||4||

आसीत्पुरा महादेवि सती चाध मयोनिजा ॥

अक्षमालेति वै नाम्ना सतीधर्मपरायणा

kadācitsamanuprāpte durbhikṣe kālaparyayāt ||

ṛṣayaśca mahādevi kṣudhākrāntā vicetasaḥ

||5||

कदाचित्समनुप्राप्ते दुर्भिक्षे कालपर्ययात् ॥

ऋषयश्च महादेवि क्षुधाक्रान्ता विचेतसः

sarve cānnaṃ parīpsaṃto gatāścaṇḍālaveśmani ||

jñātvānnasaṃgrahaṃ tasya prārthayāñcakrurantyajam

||6||

सर्वे चान्नं परीप्संतो गताश्चण्डालवेश्मनि ॥

ज्ञात्वान्नसंग्रहं तस्य प्रार्थयाञ्चक्रुरन्त्यजम्

bhobho'ntyaja mahābuddhe rakṣāsmānannadānataḥ ||

prāṇasaṃdehamāpannānkṛśāṃgānkṣutprapīḍitān

||7||

भोभोऽन्त्यज महाबुद्धे रक्षास्मानन्नदानतः ॥

प्राणसंदेहमापन्नान्कृशांगान्क्षुत्प्रपीडितान्

aho dhanyo'si pūjyo'si na tvamantyaja ucyase ||

yadasminpralaye yāte sthitaṃ dhānyaṃ gṛhe tava

||8||

अहो धन्योऽसि पूज्योऽसि न त्वमन्त्यज उच्यसे ॥

यदस्मिन्प्रलये याते स्थितं धान्यं गृहे तव

anāvṛṣṭihate deśe sasye ca pralayaṃ gate ||

ekaṃ yo bhojayedvipraṃ koṭirbhavati bhojitā

||9||

अनावृष्टिहते देशे सस्ये च प्रलयं गते ॥

एकं यो भोजयेद्विप्रं कोटिर्भवति भोजिता

antyaja uvāca

aho āścaryamatulaṃ yadetaddṛśyate'dhunā ||

yadetanmadgṛhaṃ prāptā ṛṣayaścānnakāṃkṣiṇaḥ

||10||

अहो आश्चर्यमतुलं यदेतद्दृश्यतेऽधुना ॥

यदेतन्मद्गृहं प्राप्ता ऋषयश्चान्नकांक्षिणः

śūdrānnamapi nādeyaṃ brāhmaṇaiḥ kimutāntyajāt

||11||

शूद्रान्नमपि नादेयं ब्राह्मणैः किमुतान्त्यजात्

āmaṃ vā yadi vā pakvaṃ śūdrānnaṃ yastu bhakṣati ||

sa bhavecchūkaro grāmyastasya vā jāyate kule

||12||

आमं वा यदि वा पक्वं शूद्रान्नं यस्तु भक्षति ॥

स भवेच्छूकरो ग्राम्यस्तस्य वा जायते कुले

amṛtaṃ bāhmaṇasyānnaṃ kṣatriyānnaṃ payaḥ smṛtam ||

vaiśyānnamannamityāhuḥ śūdrānnaṃ rudhiraṃ smṛtam

||13||

अमृतं बाह्मणस्यान्नं क्षत्रियान्नं पयः स्मृतम् ॥

वैश्यान्नमन्नमित्याहुः शूद्रान्नं रुधिरं स्मृतम्

śūdrānnaṃ śūdrasaṃparkaṃ śūdreṇa ca sahāsanam ||

śūdrādannāgamaścaiva jvalaṃtamapi pātayet

||14||

शूद्रान्नं शूद्रसंपर्कं शूद्रेण च सहासनम् ॥

शूद्रादन्नागमश्चैव ज्वलंतमपि पातयेत्

agnihotrī tu yo vipraḥ śūdrānnānna nivartate ||

ete tasya praṇaśyaṃti ātmā brahma trayo'gnayaḥ

||15||

अग्निहोत्री तु यो विप्रः शूद्रान्नान्न निवर्तते ॥

एते तस्य प्रणश्यंति आत्मा ब्रह्म त्रयोऽग्नयः

śūdrānnenodarasthena brāhmaṇo mriyate yadi ||

ṣaṇmāsābhyantare vipraḥ piśācaḥ so'bhijāyate

||16||

शूद्रान्नेनोदरस्थेन ब्राह्मणो म्रियते यदि ॥

षण्मासाभ्यन्तरे विप्रः पिशाचः सोऽभिजायते

śūdrānnena dvijo yastu agnihotraṃ juhoti ca ||

caṇḍālo jāyate pretya śūdrāccaiveha daivataḥ

||17||

शूद्रान्नेन द्विजो यस्तु अग्निहोत्रं जुहोति च ॥

चण्डालो जायते प्रेत्य शूद्राच्चैवेह दैवतः

yastu bhuñjati śūdrānnaṃ māsamekaṃ nirantaram ||

iha janmani śūdratvaṃ mṛtaḥ śūdro'bhijāyate

||18||

यस्तु भुञ्जति शूद्रान्नं मासमेकं निरन्तरम् ॥

इह जन्मनि शूद्रत्वं मृतः शूद्रोऽभिजायते

rājānnaṃ teja ādatte śūdrānnaṃ brahmavarcasam ||

āyuḥ suvarṇakārānnaṃ yaśaścarmāvakartinaḥ

||19||

राजान्नं तेज आदत्ते शूद्रान्नं ब्रह्मवर्चसम् ॥

आयुः सुवर्णकारान्नं यशश्चर्मावकर्तिनः

kārukānnaṃ prajā hanti balaṃ nirṇejakasya ca ||

gaṇānnaṃ gaṇikānnaṃ ca lokebhyaḥ parikṛntati

||20||

कारुकान्नं प्रजा हन्ति बलं निर्णेजकस्य च ॥

गणान्नं गणिकान्नं च लोकेभ्यः परिकृन्तति

pūyaṃ cikitsakasyānnaṃ puṃścalyāścānnamindriyam ||

viṣṭhā vārdhuṣikasyānnaṃ śastravikrayiṇo malam

||21||

पूयं चिकित्सकस्यान्नं पुंश्चल्याश्चान्नमिन्द्रियम् ॥

विष्ठा वार्धुषिकस्यान्नं शस्त्रविक्रयिणो मलम्

sahasrakṛtvastveteṣāmanne yadbhakṣite bhavet ||

tadekavāraṃ bhuktena kanyāvikrayiṇo bhavet

||22||

सहस्रकृत्वस्त्वेतेषामन्ने यद्भक्षिते भवेत् ॥

तदेकवारं भुक्तेन कन्याविक्रयिणो भवेत्

sahasrakṛtvastasyaiva bhukte'nne yatphalaṃ bhavet ||

tadantyajānāmannena sakṛdbhuktena vai bhavet

||23||

सहस्रकृत्वस्तस्यैव भुक्तेऽन्ने यत्फलं भवेत् ॥

तदन्त्यजानामन्नेन सकृद्भुक्तेन वै भवेत्

tatkathaṃ mama viprendrāścaṃḍālasyādhamātmanaḥ ||

dharmamevaṃ vijānanto nūnamannaṃ jihīrṣatha

||24||

तत्कथं मम विप्रेन्द्राश्चंडालस्याधमात्मनः ॥

धर्ममेवं विजानन्तो नूनमन्नं जिहीर्षथ

ṛṣaya ūcuḥ

jīvitātyayamāpanno yo'nnamādriyate tataḥ ||

ākāśa iva paṃkena na sa pāpena lipyate

||25||

जीवितात्ययमापन्नो योऽन्नमाद्रियते ततः ॥

आकाश इव पंकेन न स पापेन लिप्यते

ajīgartaḥ sutaṃ haṃtumupasarpanbubhukṣitaḥ ||

na cālipyata pāpena kṣutpratīghātamācaran

||26||

अजीगर्तः सुतं हंतुमुपसर्पन्बुभुक्षितः ॥

न चालिप्यत पापेन क्षुत्प्रतीघातमाचरन्

bhāradvājaḥ kṣudhārtastu saputro vijane vane ||

bahvīrgā upajagrāha bṛhajjyotirmahāmanāḥ

||27||

भारद्वाजः क्षुधार्तस्तु सपुत्रो विजने वने ॥

बह्वीर्गा उपजग्राह बृहज्ज्योतिर्महामनाः

kṣudhārto gītamabhyāgādviśvāmitraḥ śvajāghanīm ||

caṇḍālahastādādāya dharmādharmavicakṣaṇaḥ

||28||

क्षुधार्तो गीतमभ्यागाद्विश्वामित्रः श्वजाघनीम् ॥

चण्डालहस्तादादाय धर्माधर्मविचक्षणः

śvamāṃsamicchannartau tu dharmānna cyayate sma saḥ ||

prāṇānāṃ parirakṣārthaṃ vāmadevo na liptavān

||29||

श्वमांसमिच्छन्नर्तौ तु धर्मान्न च्ययते स्म सः ॥

प्राणानां परिरक्षार्थं वामदेवो न लिप्तवान्

evaṃ jñātvā dharmabuddhe sāṃprataṃ mā vicāraya ||

dadasvānnaṃ dadasvānnamasmākamiha yācatām

||30||

एवं ज्ञात्वा धर्मबुद्धे सांप्रतं मा विचारय ॥

ददस्वान्नं ददस्वान्नमस्माकमिह याचताम्

caṃḍāla uvāca

yadyevaṃ bhavatāṃ kāryamidamaṃgīkṛtaṃ dhuvam ||

tadiyaṃ matsutā kanyā bhavadbhiḥ parigṛhyatām

||31||

यद्येवं भवतां कार्यमिदमंगीकृतं धुवम् ॥

तदियं मत्सुता कन्या भवद्भिः परिगृह्यताम्

bhavatāṃ yograṇīrjyeṣṭhaḥ sa cemāmudvaheddhruvam ||

dāsye varṣāśanaṃ paścādīpsitaṃ bhavatāṃ dvijāḥ

||32||

भवतां योग्रणीर्ज्येष्ठः स चेमामुद्वहेद्ध्रुवम् ॥

दास्ये वर्षाशनं पश्चादीप्सितं भवतां द्विजाः

īśvara uvāca

ityuktā ṛṣayo devi lajjayā''natakandharāḥ ||

pratyālocya yathānyāyaṃ vasiṣṭhaṃ samanūdvahan

||33||

इत्युक्ता ऋषयो देवि लज्जयाऽऽनतकन्धराः ॥

प्रत्यालोच्य यथान्यायं वसिष्ठं समनूद्वहन्

vasiṣṭho'pi samākhyāya āpaddharmaṃ mahāmanāḥ ||

kālasyānantaraprekṣī prodvavāhā'ntyajāṅganām ||

akṣamāleti vai nāmnīṃ prasiddhā bhuvanatraye

||34||

वसिष्ठोऽपि समाख्याय आपद्धर्मं महामनाः ॥

कालस्यानन्तरप्रेक्षी प्रोद्ववाहाऽन्त्यजाङ्गनाम् ॥

अक्षमालेति वै नाम्नीं प्रसिद्धा भुवनत्रये

yadā svakīyatejobhirarkabiṃbamarundhata ||

aruṃdhatī tadā jātā devadānava vaṃditā

||35||

यदा स्वकीयतेजोभिरर्कबिंबमरुन्धत ॥

अरुंधती तदा जाता देवदानव वंदिता

yādṛśena tu bhartrā strī saṃyujyeta yathāvidhi ||

sā tādṛgeva bhavati samudreṇeva nimnagā

||36||

यादृशेन तु भर्त्रा स्त्री संयुज्येत यथाविधि ॥

सा तादृगेव भवति समुद्रेणेव निम्नगा

akṣamālā vasiṣṭhena saṃyuktā'dhama yonijā ||

śārṅgīva mandapālena jagāma hyarhaṇīyatām

||37||

अक्षमाला वसिष्ठेन संयुक्ताऽधम योनिजा ॥

शार्ङ्गीव मन्दपालेन जगाम ह्यर्हणीयताम्

evaṃ kālakrameṇaiva prabhāsaṃ kṣetramāgatāḥ ||

saptarṣayo mahātmāno hyaruṃdhatyā samanvitāḥ

||38||

एवं कालक्रमेणैव प्रभासं क्षेत्रमागताः ॥

सप्तर्षयो महात्मानो ह्यरुंधत्या समन्विताः

tīrthāni preṣayāmāsuḥ sarvasiddhipradāni tām

||39||

तीर्थानि प्रेषयामासुः सर्वसिद्धिप्रदानि ताम्

eṣāmanveṣamāṇānāṃ tava devī hyaruṃdhatī ||

apaśyalliṃgamekaṃ tu vṛkṣajālāṃtare sthitam

||40||

एषामन्वेषमाणानां तव देवी ह्यरुंधती ॥

अपश्यल्लिंगमेकं तु वृक्षजालांतरे स्थितम्

taṃ dṛṣṭvā devadeveśamevaṃ jātismarā'bhavat ||

pūrvasmiñjanmani mayā rajobhāvāṃtarasthayā

||41||

तं दृष्ट्वा देवदेवेशमेवं जातिस्मराऽभवत् ॥

पूर्वस्मिञ्जन्मनि मया रजोभावांतरस्थया

ajñānabhāvāddeveśo nūnaṃ cātrārcitaḥ|

śivaḥ ||

tasmātkarmaphalaṃ prāptamantyajatvaṃ dvijanmanā

||42||

अज्ञानभावाद्देवेशो नूनं चात्रार्चितः।

शिवः ॥

तस्मात्कर्मफलं प्राप्तमन्त्यजत्वं द्विजन्मना

kastena sadṛśo devaḥ śaṃbhunā bhuvanatraye ||

rājyaṃ niyamināmevaṃ yo ruṣṭo'pi prayacchati

||43||

कस्तेन सदृशो देवः शंभुना भुवनत्रये ॥

राज्यं नियमिनामेवं यो रुष्टोऽपि प्रयच्छति

iti saṃciṃtya manasā tatraiva niratā'bhavat ||

pūjayāmāsa talliṃgaṃ divyābdānāṃ śataṃ priye

||44||

इति संचिंत्य मनसा तत्रैव निरताऽभवत् ॥

पूजयामास तल्लिंगं दिव्याब्दानां शतं प्रिये

evaṃ tasya prabhāvena dṛśyate gaganāṃtare ||

aruṃdhatī satī hyeṣā dṛṣṭā duṣkṛtanāśinī

||45||

एवं तस्य प्रभावेन दृश्यते गगनांतरे ॥

अरुंधती सती ह्येषा दृष्टा दुष्कृतनाशिनी

akṣamāleśvarastvevaṃ yathāvatkathitastava ||

tatastu dvāparasyānte kalau saṃdhyāṃśake gate

||46||

अक्षमालेश्वरस्त्वेवं यथावत्कथितस्तव ॥

ततस्तु द्वापरस्यान्ते कलौ संध्यांशके गते

aṃdhāsurasutaścāsīdugrasena iti śrutaḥ ||

sa prabhāsaṃ samāsādya putrārthaṃ liṃgameyivān

||47||

अंधासुरसुतश्चासीदुग्रसेन इति श्रुतः ॥

स प्रभासं समासाद्य पुत्रार्थं लिंगमेयिवान्

akṣamāleśvaraṃ nāma jñātvā māhātmyamadbhutam ||

samārādhya mahādevaṃ nava varṣāṇi paṃca ca ||

saṃprāptavāṃstadā putraṃ kaṃsāsuramiti śrutam

||48||

अक्षमालेश्वरं नाम ज्ञात्वा माहात्म्यमद्भुतम् ॥

समाराध्य महादेवं नव वर्षाणि पंच च ॥

संप्राप्तवांस्तदा पुत्रं कंसासुरमिति श्रुतम्

tatkālāntaramārabhya ugraseneśvaro'bhavat ||

pāpaghnaṃ sarvajaṃtūnāṃ darśanātsparśanādapi

||49||

तत्कालान्तरमारभ्य उग्रसेनेश्वरोऽभवत् ॥

पापघ्नं सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि

brahmahatyā surāpānaṃ steyaṃ gurvaṃganāgamaḥ ||

mahānti pātakānyāhurnaśyaṃti tasya darśanāt

||50||

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः ॥

महान्ति पातकान्याहुर्नश्यंति तस्य दर्शनात्

tatraiva ṛṣipañcamyāṃ prāpte bhādrapade śubhe ||

akṣamāleśvaraṃ pūjya mucyate nārakādbhayāt

||51||

तत्रैव ऋषिपञ्चम्यां प्राप्ते भाद्रपदे शुभे ॥

अक्षमालेश्वरं पूज्य मुच्यते नारकाद्भयात्

gopradānaṃ praśaṃsaṃti tatrānnamudakaṃ tathā ||

sarvapāpavināśāya pretyānaṃtasukhāya ca

||52||

गोप्रदानं प्रशंसंति तत्रान्नमुदकं तथा ॥

सर्वपापविनाशाय प्रेत्यानंतसुखाय च

iti te kathitaṃ devi hyakṣamāleśvarodbhavam ||

māhātmyaṃ pāpaśamanaṃ śrutaṃ duḥkhanibarhaṇam

||53||

इति ते कथितं देवि ह्यक्षमालेश्वरोद्भवम् ॥

माहात्म्यं पापशमनं श्रुतं दुःखनिबर्हणम्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmya ugraseneśvaramāhātmyavarṇanaṃnāmaikonatriṃśaduttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 129 ||