मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Prabhāsakṣetramāhātmyam, adhyāya 279

3
Prabhāsakhaṇḍaḥ · Prabhāsakṣetramāhātmyam · 279

cyavanādityamāhātmyasūryāṣṭottaraśatam

īśvara uvāca

tato gacchenmahādevi cyavanārkamanuttamam ||

hiraṇyāpūrvabhāgasthaṃ cyavanena pratiṣṭhitam

||1||

ततो गच्छेन्महादेवि च्यवनार्कमनुत्तमम् ॥

हिरण्यापूर्वभागस्थं च्यवनेन प्रतिष्ठितम्

sarvakāmapradaṃ nṛṇāṃ pūjitaṃ vidhivannaraiḥ ||

saptamyāṃ ca vidhānena yaḥ stoṣyati raviṃ naraḥ

||2||

सर्वकामप्रदं नृणां पूजितं विधिवन्नरैः ॥

सप्तम्यां च विधानेन यः स्तोष्यति रविं नरः

aṣṭottaraśatairnāmnāṃ samyakchraddhāsamanvitaḥ ||

śṛṇu tāni mahādevi śucirbhūtvā samāhitaḥ

||3||

अष्टोत्तरशतैर्नाम्नां सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः ॥

शृणु तानि महादेवि शुचिर्भूत्वा समाहितः

kṣaṇaṃ tvaṃ kuru deveśi sarvaṃ vakṣyāmyaśeṣataḥ ||

dhaumyena tu yathāpūrvaṃ pārthāya sumahātmane

||4||

क्षणं त्वं कुरु देवेशि सर्वं वक्ष्याम्यशेषतः ॥

धौम्येन तु यथापूर्वं पार्थाय सुमहात्मने

nāmāṣṭaśatamākhyātaṃ tacchṛṇuṣva mahāmate ||

sūryo'ryamā bhagastvaṣṭā pūṣā'rkaḥ savitā raviḥ

||5||

नामाष्टशतमाख्यातं तच्छृणुष्व महामते ॥

सूर्योऽर्यमा भगस्त्वष्टा पूषाऽर्कः सविता रविः

gabhastimānajaḥ kālo mṛtyurddhātā prabhākaraḥ ||

pṛthivyāpaśca tejaśca khaṃ vāyuśca parāyaṇaḥ

||6||

गभस्तिमानजः कालो मृत्युर्द्धाता प्रभाकरः ॥

पृथिव्यापश्च तेजश्च खं वायुश्च परायणः

somo bṛhaspatiḥ śukro budhoṃ'gāraka eva ca ||

indro vivasvāndīptāṃśuḥ śuciḥ sauriḥ śanaiścaraḥ

||7||

सोमो बृहस्पतिः शुक्रो बुधोंऽगारक एव च ॥

इन्द्रो विवस्वान्दीप्तांशुः शुचिः सौरिः शनैश्चरः

brahmā rudraśca viṣṇuśca skando vaiśravaṇo yamaḥ ||

vaidyuto jāṭharaścāgniriṃdhanastejasāṃ patiḥ

||8||

ब्रह्मा रुद्रश्च विष्णुश्च स्कन्दो वैश्रवणो यमः ॥

वैद्युतो जाठरश्चाग्निरिंधनस्तेजसां पतिः

dharmadhvajo vedakarttā vedāṃgo vedavāhanaḥ ||

kṛtaṃ tretā dvāparaśca kaliḥ sarvāmarāśrayaḥ

||9||

धर्मध्वजो वेदकर्त्ता वेदांगो वेदवाहनः ॥

कृतं त्रेता द्वापरश्च कलिः सर्वामराश्रयः

kalākāṣṭhāmuhūrttāśca pakṣā māsā aharniśāḥ ||

saṃvatsarakaro'śvasthaḥ kālacakro vibhāvasuḥ

||10||

कलाकाष्ठामुहूर्त्ताश्च पक्षा मासा अहर्निशाः ॥

संवत्सरकरोऽश्वस्थः कालचक्रो विभावसुः

puruṣaḥ śāśvato yogī vyaktāvyaktaḥ sanātanaḥ ||

lokādhyakṣaḥ prajādhyakṣo viśvakarmā tamonudaḥ

||11||

पुरुषः शाश्वतो योगी व्यक्ताव्यक्तः सनातनः ॥

लोकाध्यक्षः प्रजाध्यक्षो विश्वकर्मा तमोनुदः

varuṇaḥ sāgaroṃśuśca jīvanto jīvano'rihā ||

bhūtāśrayo bhūtapatiḥ sarvabhūtaniṣevitaḥ

||12||

वरुणः सागरोंशुश्च जीवन्तो जीवनोऽरिहा ॥

भूताश्रयो भूतपतिः सर्वभूतनिषेवितः

sraṣṭā saṃvarttako vahniḥ sarvasyādikaro'malaḥ ||

anaṃtaḥ kapilo bhānuḥ kāmadaḥ sarvatomukhaḥ

||13||

स्रष्टा संवर्त्तको वह्निः सर्वस्यादिकरोऽमलः ॥

अनंतः कपिलो भानुः कामदः सर्वतोमुखः

jayo viṣādo varadaḥ sarvadhātuniṣevitaḥ ||

samaḥ suvarṇo bhūtādiḥ śīghragaḥ prāṇadhārakaḥ

||14||

जयो विषादो वरदः सर्वधातुनिषेवितः ॥

समः सुवर्णो भूतादिः शीघ्रगः प्राणधारकः

dhanvaṃtarirdhūmaketurādidevo'diteḥ sutaḥ ||

dvādaśātmā'raviṃdākṣaḥ pitā mātā pitāmahaḥ

||15||

धन्वंतरिर्धूमकेतुरादिदेवोऽदितेः सुतः ॥

द्वादशात्माऽरविंदाक्षः पिता माता पितामहः

svargadvāraṃ prajādvāraṃ mokṣadvāraṃ triviṣṭapam ||

dehakarttā praśāṃtātmā viśvātmā viśvatomukhaḥ ||

carācarātmā sūkṣmātmā maitreṇa vapuṣā'nvitaḥ

||15||

स्वर्गद्वारं प्रजाद्वारं मोक्षद्वारं त्रिविष्टपम् ॥

देहकर्त्ता प्रशांतात्मा विश्वात्मा विश्वतोमुखः ॥

चराचरात्मा सूक्ष्मात्मा मैत्रेण वपुषाऽन्वितः

etadvai kīrtanīyasya sūryasyāmitatejasaḥ ||

nāmnāmaṣṭottaraśataṃ proktaṃ śakreṇa dhīmatā

||17||

एतद्वै कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः ॥

नाम्नामष्टोत्तरशतं प्रोक्तं शक्रेण धीमता

śakrācca nāradaḥ prāpto dhaumyastu tadanantaram ||

dhaumyādyudhiṣṭhiraḥ prāpya sarvānkāmānavāptavān

||18||

शक्राच्च नारदः प्राप्तो धौम्यस्तु तदनन्तरम् ॥

धौम्याद्युधिष्ठिरः प्राप्य सर्वान्कामानवाप्तवान्

etāni kīrtanīyasya sūryasyāmitatejasaḥ ||

nāmāni yaḥ paṭhennityaṃ sarvānkāmānavāpnuyāt

||19||

एतानि कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः ॥

नामानि यः पठेन्नित्यं सर्वान्कामानवाप्नुयात्

surapitṛmanujayakṣasevitamasuraniśācarasiddhavaṃditam ||

varakanakahutāśanaprabhaṃ tvamapi nama hitāya bhāskaram

||20||

सुरपितृमनुजयक्षसेवितमसुरनिशाचरसिद्धवंदितम् ॥

वरकनकहुताशनप्रभं त्वमपि नम हिताय भास्करम्

sūryodaye yastu samāhitaḥ paṭhetsa putralābhaṃ dhanaratnasaṃcayān ||

labheta jātismaratāṃ sadā naraḥ smṛtiṃ ca medhāṃ ca sa viṃdate pumān

||21||

सूर्योदये यस्तु समाहितः पठेत्स पुत्रलाभं धनरत्नसंचयान् ॥

लभेत जातिस्मरतां सदा नरः स्मृतिं च मेधां च स विंदते पुमान्

imaṃ stavaṃ devavarasya yo naraḥ prakīrttayecchuddhamanāḥ samāhitaḥ ||

sa mucyate śokadavāgnisārāllabheta kāmānmanasā yathepsitān

||22||

इमं स्तवं देववरस्य यो नरः प्रकीर्त्तयेच्छुद्धमनाः समाहितः ॥

स मुच्यते शोकदवाग्निसाराल्लभेत कामान्मनसा यथेप्सितान्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye cyavanādityamāhātmyasūryāṣṭottaraśatanāma māhātmyavarṇanaṃnāmaikonāśītyuttaradviśatatamo'dhyāyaḥ || 279 ||