मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Prabhāsakṣetramāhātmyam, adhyāya 148

3
Prabhāsakhaṇḍaḥ · Prabhāsakṣetramāhātmyam · 148

tato gacchenmahādevi kūpaṃ kuṃḍalasaṃbhavam

īśvara uvāca

tato gacchenmahādevi kūpaṃ kuṃḍalasaṃbhavam ||

tasyaiva cottare bhāge brahmakuṇḍasamīpataḥ

||1||

ततो गच्छेन्महादेवि कूपं कुंडलसंभवम् ॥

तस्यैव चोत्तरे भागे ब्रह्मकुण्डसमीपतः

yatra siddho mahādevi rūpakuṃḍalahārakaḥ ||

tatra snātvā naro devi mucyetsteyakṛtādaghāt

||2||

यत्र सिद्धो महादेवि रूपकुंडलहारकः ॥

तत्र स्नात्वा नरो देवि मुच्येत्स्तेयकृतादघात्

sapta janmāni deveśi na tasyānvayasaṃbhavaḥ ||

cauraḥ kaścidbhavetkrūrastatra snānaprabhāvataḥ

||3||

सप्त जन्मानि देवेशि न तस्यान्वयसंभवः ॥

चौरः कश्चिद्भवेत्क्रूरस्तत्र स्नानप्रभावतः

śivarātryāṃ viśeṣeṇa piṃḍadānādikāṃ kriyām ||

kuryācchastrahatānāṃ ca pāpināṃ tatra muktaye

||4||

शिवरात्र्यां विशेषेण पिंडदानादिकां क्रियाम् ॥

कुर्याच्छस्त्रहतानां च पापिनां तत्र मुक्तये

devyuvāca

kathaṃ kuṇḍalarūpaṃ tu pṛthivyāṃ khyātimāgatam ||

etatkathaya me deva vistarādvadatāṃ vara

||5||

कथं कुण्डलरूपं तु पृथिव्यां ख्यातिमागतम् ॥

एतत्कथय मे देव विस्तराद्वदतां वर

īśvara uvāca

śṛṇu devi mahāpuṇyāṃ kathāṃ pāpapraṇāśanīm ||

yāṃ śrutvā mucyate pāpānnaro janmaśatārjitāt

||6||

शृणु देवि महापुण्यां कथां पापप्रणाशनीम् ॥

यां श्रुत्वा मुच्यते पापान्नरो जन्मशतार्जितात्

prabhāsakṣetramāhātmyācchivarātryāmupoṣitaḥ ||

āsītsudarśano rājā pṛthivyāmekarāṭ sudhīḥ

||7||

प्रभासक्षेत्रमाहात्म्याच्छिवरात्र्यामुपोषितः ॥

आसीत्सुदर्शनो राजा पृथिव्यामेकराट् सुधीः

dhanyo hi sa dhanāḍhyaśca prajāṃ yatnairapālayat ||

rājyaṃ tasya susaṃpannaṃ brāhmaṇairupaśobhitam ||

samṛddhamṛddhisaṃyuktaṃ viṭataskaravarjitam

||8||

धन्यो हि स धनाढ्यश्च प्रजां यत्नैरपालयत् ॥

राज्यं तस्य सुसंपन्नं ब्राह्मणैरुपशोभितम् ॥

समृद्धमृद्धिसंयुक्तं विटतस्करवर्जितम्

tasmiñjanapade ramye purī bhagavatī śubhā ||

cāturvarṇyasamāyuktā puraprākāramaṃḍitā

||9||

तस्मिञ्जनपदे रम्ये पुरी भगवती शुभा ॥

चातुर्वर्ण्यसमायुक्ता पुरप्राकारमंडिता

tasminpuravare ramye rājyaṃ nihatakaṇṭakam ||

karoti bāndhavaiḥ sārddhamṛddhiyuktaḥ sudarśanaḥ ||

hiraṇyadattasya suto jāto gāṃdhārakanyayā

||10||

तस्मिन्पुरवरे रम्ये राज्यं निहतकण्टकम् ॥

करोति बान्धवैः सार्द्धमृद्धियुक्तः सुदर्शनः ॥

हिरण्यदत्तस्य सुतो जातो गांधारकन्यया

tasya bhāryā priyā sādhvī bhartṛvrataparāyaṇā ||

sunaṃdā nāmavikhyātā kāśirājasutā śubhā

||11||

तस्य भार्या प्रिया साध्वी भर्तृव्रतपरायणा ॥

सुनंदा नामविख्याता काशिराजसुता शुभा

tayā sārdhaṃ hi rājendro bhogānsa bubhuje sadā ||

bhuṃjamānasya bhogānvai cirakālo gatastadā

||12||

तया सार्धं हि राजेन्द्रो भोगान्स बुभुजे सदा ॥

भुंजमानस्य भोगान्वै चिरकालो गतस्तदा

akarotsa mahāyajñāndadau dānāni bhūriśaḥ ||

evaṃ kālo gatastasya bhāryayā saha suvrate

||13||

अकरोत्स महायज्ञान्ददौ दानानि भूरिशः ॥

एवं कालो गतस्तस्य भार्यया सह सुव्रते

kadācinmāghamāse tu śivarātryāṃ varānane ||

sasmāra pūrvajātiṃ sa bhāryāmāhūya cābravīt

||14||

कदाचिन्माघमासे तु शिवरात्र्यां वरानने ॥

सस्मार पूर्वजातिं स भार्यामाहूय चाब्रवीत्

sudarśana uvāca

śivarātrivrataṃ devi mayā kāryaṃ varānane ||

vratasyāsya prabhāvena prāptaṃ rājyaṃ mayā kila

||15||

शिवरात्रिव्रतं देवि मया कार्यं वरानने ॥

व्रतस्यास्य प्रभावेन प्राप्तं राज्यं मया किल

rājñyuvāca

mahānprabhāvo rājendra evamuktaṃ tvayā mama ||

etanme kāraṇaṃ brūhi āścaryaṃ hṛdi vartate

||16||

महान्प्रभावो राजेन्द्र एवमुक्तं त्वया मम ॥

एतन्मे कारणं ब्रूहि आश्चर्यं हृदि वर्तते

rājovāca

śṛṇu tīrthasya māhātmyaṃ śivarātrimupoṣaṇāt ||

tasmiñchivapure ramye svargadvāre suśobhane

||17||

शृणु तीर्थस्य माहात्म्यं शिवरात्रिमुपोषणात् ॥

तस्मिञ्छिवपुरे रम्ये स्वर्गद्वारे सुशोभने

āditīrthe prabhāse tu kāmike tīrtha uttame

||18||

आदितीर्थे प्रभासे तु कामिके तीर्थ उत्तमे

ṛddhiyukte pure tasminnityaṃ dharmānusevite ||

śivarātryāṃ gato rājñi tithīnāmuttamā tithiḥ

||19||

ऋद्धियुक्ते पुरे तस्मिन्नित्यं धर्मानुसेविते ॥

शिवरात्र्यां गतो राज्ञि तिथीनामुत्तमा तिथिः

mānavāstatra ye kecitpurarāṣṭrani vāsinaḥ ||

tatrāgatā varārohe śivarātryāmupoṣitum

||20||

मानवास्तत्र ये केचित्पुरराष्ट्रनि वासिनः ॥

तत्रागता वरारोहे शिवरात्र्यामुपोषितुम्

dhananāmā vaṇikkaścittatraiva vasate sadā ||

dhanāḍhyaḥ sa tu dharmātmā sadā dharmaparāyaṇaḥ

||21||

धननामा वणिक्कश्चित्तत्रैव वसते सदा ॥

धनाढ्यः स तु धर्मात्मा सदा धर्मपरायणः

sa bhāryāsahitastatra śivarātrimupoṣitaḥ ||

tasya bhāryā'bhavatsādhvī rūpayauvanasaṃvṛtā

||22||

स भार्यासहितस्तत्र शिवरात्रिमुपोषितः ॥

तस्य भार्याऽभवत्साध्वी रूपयौवनसंवृता

pracalanmekhalāhārā sarvābharaṇabhūṣitā ||

sa tayā bhāryayā sārdhaṃ kāmakrodhavivarjitaḥ

||23||

प्रचलन्मेखलाहारा सर्वाभरणभूषिता ॥

स तया भार्यया सार्धं कामक्रोधविवर्जितः

prabhāsasyāgrato bhūtvā snātaḥ śuklāṃbaraḥ śuciḥ ||

yathoktena vidhānena bhaktyā nidrāvivarjitaḥ

||24||

प्रभासस्याग्रतो भूत्वा स्नातः शुक्लांबरः शुचिः ॥

यथोक्तेन विधानेन भक्त्या निद्राविवर्जितः

tatrāhaṃ caurarūpeṇa pāpaḥ stainyaṃ samāśritaḥ ||

sacchūdrāṇāṃ kule jāto devabrāhmaṇapūjakaḥ

||25||

तत्राहं चौररूपेण पापः स्तैन्यं समाश्रितः ॥

सच्छूद्राणां कुले जातो देवब्राह्मणपूजकः

pūrvakarmānusaṃyogādvikarmaṇi rataḥ sadā ||

tasyāṃ rātryāmahaṃ tatra janamadhye tu saṃsthitaḥ

||26||

पूर्वकर्मानुसंयोगाद्विकर्मणि रतः सदा ॥

तस्यां रात्र्यामहं तत्र जनमध्ये तु संस्थितः

kuṇḍalīnaḥ sthitastatra raṃdhrāpekṣī varānane ||

vaṇijastasya bhāryāyāśchidrānveṣaṇatatparaḥ

||27||

कुण्डलीनः स्थितस्तत्र रंध्रापेक्षी वरानने ॥

वणिजस्तस्य भार्यायाश्छिद्रान्वेषणतत्परः

sā rātrirjāgratastasya gatā me vijane tathā ||

gītanṛtyādinirghoṣairvedamaṃgalapāṭakaiḥ

||28||

सा रात्रिर्जाग्रतस्तस्य गता मे विजने तथा ॥

गीतनृत्यादिनिर्घोषैर्वेदमंगलपाटकैः

tālaśabdaistathā bandhaiḥ pustakānāṃ ca vācakaiḥ ||

evaṃ rātryāṃ tu śeṣāyāṃ yāvattiṣṭhati tatra vai

||29||

तालशब्दैस्तथा बन्धैः पुस्तकानां च वाचकैः ॥

एवं रात्र्यां तु शेषायां यावत्तिष्ठति तत्र वै

nirodhena samāyuktā pīḍyamānā śucismitā ||

dhanibhāryā nirodhārtā devāgārādbahirgatā

||30||

निरोधेन समायुक्ता पीड्यमाना शुचिस्मिता ॥

धनिभार्या निरोधार्ता देवागाराद्बहिर्गता

tasyāḥ karṇau troṭayitvā pupluve'haṃ jale sthitaḥ ||

tataḥ kolāhalastatra kṛtastatpuravāsibhiḥ

||31||

तस्याः कर्णौ त्रोटयित्वा पुप्लुवेऽहं जले स्थितः ॥

ततः कोलाहलस्तत्र कृतस्तत्पुरवासिभिः

śrutvā kolāhalaṃ śabdaṃ karṇatroṭanajaṃ tadā ||

dhāvitā rakṣakāstatra rājaśāsanakārakāḥ

||32||

श्रुत्वा कोलाहलं शब्दं कर्णत्रोटनजं तदा ॥

धाविता रक्षकास्तत्र राजशासनकारकाः

tairahaṃ śastrahastaiśca ulkāhastaiḥ samaṃtataḥ ||

nirīkṣito'tha na prāptaṃ suvarṇaṃ manmukhe sthitam

||33||

तैरहं शस्त्रहस्तैश्च उल्काहस्तैः समंततः ॥

निरीक्षितोऽथ न प्राप्तं सुवर्णं मन्मुखे स्थितम्

khaḍgena tīkṣṇadhāreṇa chittvā śīrṣaṃ tadā mama ||

ulkāhastā nirīkṣanto nāpaśyansvarṇamaṇvapi

||34||

खड्गेन तीक्ष्णधारेण छित्त्वा शीर्षं तदा मम ॥

उल्काहस्ता निरीक्षन्तो नापश्यन्स्वर्णमण्वपि

hitvā māṃ te gatāḥ sarve gatvā rājñe nyavedayan ||

na kiñcittatra saṃprāptaṃ hato'smābhiśca tatkṣaṇāt

||35||

हित्वा मां ते गताः सर्वे गत्वा राज्ञे न्यवेदयन् ॥

न किञ्चित्तत्र संप्राप्तं हतोऽस्माभिश्च तत्क्षणात्

kathayitvā tu te sarve yathādeśaṃ gatāḥ punaḥ ||

tato vai bandhunā tatra bhayabhītena cetasā

||36||

कथयित्वा तु ते सर्वे यथादेशं गताः पुनः ॥

ततो वै बन्धुना तत्र भयभीतेन चेतसा

nikhātaṃ mama tatraiva śiraḥ kāyena saṃyutam ||

khātaṃ kṛtvā priye tatra brahmatīrthasya cottare

||37||

निखातं मम तत्रैव शिरः कायेन संयुतम् ॥

खातं कृत्वा प्रिये तत्र ब्रह्मतीर्थस्य चोत्तरे

pihito'haṃ tu tatraiva prabhāse tīrtha uttame ||

śivarātriprabhāvena tajjātismaratāṃ gataḥ

||38||

पिहितोऽहं तु तत्रैव प्रभासे तीर्थ उत्तमे ॥

शिवरात्रिप्रभावेन तज्जातिस्मरतां गतः

rājyaṃ niṣkaṇṭakaṃ prāptaṃ samṛddhaṃ varavarṇini ||

etatprabhāsamāhātmyaṃ śivarātrerupoṣaṇāt ||

etatphalaṃ mayā labdhaṃ gatvā tasmādupoṣaye

||39||

राज्यं निष्कण्टकं प्राप्तं समृद्धं वरवर्णिनि ॥

एतत्प्रभासमाहात्म्यं शिवरात्रेरुपोषणात् ॥

एतत्फलं मया लब्धं गत्वा तस्मादुपोषये

rājñyuvāca

gacchāvastatra yatraiva kapālaṃ patitaṃ tava ||

sphoṭite ca kapāle ca hiraṇyaṃ dṛśyate yadi ||

pratyayo me bhavetpaścāttava vākyaṃ na saṃśayaḥ

||40||

गच्छावस्तत्र यत्रैव कपालं पतितं तव ॥

स्फोटिते च कपाले च हिरण्यं दृश्यते यदि ॥

प्रत्ययो मे भवेत्पश्चात्तव वाक्यं न संशयः

rājovāca

kalpaṃ hi tiṣṭhate cāsthi yāvadbhūmiviparyayaḥ ||

uttiṣṭha vraja bhadraṃ te prabhāsaṃ kṣetramuttamam

||41||

कल्पं हि तिष्ठते चास्थि यावद्भूमिविपर्ययः ॥

उत्तिष्ठ व्रज भद्रं ते प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम्

tasya tadvacanaṃ śrutvā yadrājñā samudīritam ||

gamanāya matiṃ cakre śivarātryā upoṣaṇe

||42||

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा यद्राज्ञा समुदीरितम् ॥

गमनाय मतिं चक्रे शिवरात्र्या उपोषणे

tato'śvairjavanaiyurktaṃ rathaṃ hemavibhūṣitam ||

āsthāya saha patnyā ca prabhāsaṃ kṣetrameyivān

||43||

ततोऽश्वैर्जवनैयुर्क्तं रथं हेमविभूषितम् ॥

आस्थाय सह पत्न्या च प्रभासं क्षेत्रमेयिवान्

vrataṃ kṛtvā prabhāse tu yathoktaṃ varavarṇini ||

brahmatīrthe samāgatya uddhṛtya sakalaṃ tataḥ

||44||

व्रतं कृत्वा प्रभासे तु यथोक्तं वरवर्णिनि ॥

ब्रह्मतीर्थे समागत्य उद्धृत्य सकलं ततः

hiraṇyaṃ darśayāmāsa sphoṭayitvā śavaṃ svayam

||45||

हिरण्यं दर्शयामास स्फोटयित्वा शवं स्वयम्

īśvara uvāca

jātasaṃpratyayā bhāryā tasya rājño babhūva ha ||

jagāma paramaṃ sthānaṃ yatra kalyāṇamuttamam

||46||

जातसंप्रत्यया भार्या तस्य राज्ञो बभूव ह ॥

जगाम परमं स्थानं यत्र कल्याणमुत्तमम्

jano'pi vismitaḥ sarvo dṛṣṭvā citraṃ tadadbhutam

||47||

जनोऽपि विस्मितः सर्वो दृष्ट्वा चित्रं तदद्भुतम्

nadī citrapathānāma tatrotpannā varānane ||

citrādityasya pūrveṇa brahmatīrthasya cottare

||48||

नदी चित्रपथानाम तत्रोत्पन्ना वरानने ॥

चित्रादित्यस्य पूर्वेण ब्रह्मतीर्थस्य चोत्तरे

tasyāṃ tattiṣṭhate tatra sarvapāpapraṇāśanam

||49||

तस्यां तत्तिष्ठते तत्र सर्वपापप्रणाशनम्

śrāvaṇe māsi saṃprāpte tasminkūpe vidhānataḥ ||

yaḥ snānaṃ kurute devi śrāddhaṃ tatra viśeṣataḥ

||50||

श्रावणे मासि संप्राप्ते तस्मिन्कूपे विधानतः ॥

यः स्नानं कुरुते देवि श्राद्धं तत्र विशेषतः

citrādityaṃ tu saṃpūjya śivaloke mahīyate

||51||

चित्रादित्यं तु संपूज्य शिवलोके महीयते

etatte kathitaṃ sarvaṃ śivarātryā mahatphalam ||

bhuktimuktipradaṃ puṇyaṃ sarvapāpapraṇāśanam

||52||

एतत्ते कथितं सर्वं शिवरात्र्या महत्फलम् ॥

भुक्तिमुक्तिप्रदं पुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्

ya idaṃ paṭhate nityaṃ śṛṇuyādvāpi mānavaḥ ||

sarvapāpavinirmukto rudraloke mahīyate

||53||

य इदं पठते नित्यं शृणुयाद्वापि मानवः ॥

सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोके महीयते

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṃḍe prathame prabhāsa kṣetramāhātmye kuṇḍalakūpamāhātmyavarṇanaṃnāmāṣṭācatvāriṃśaduttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 148 ||