मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Nāgarakhaṇḍaḥ, adhyāya 163

3
Nāgarakhaṇḍaḥ · 163

brāhmanāgarotpattivṛttāṃtavarṇanam

sūta uvāca

atha te nāgarāḥ sarve dṛṣṭvā tadvittabhājanam ||

na kenāpi grahītavyaṃ sarvānkāmānnirasya ca

||1||

अथ ते नागराः सर्वे दृष्ट्वा तद्वित्तभाजनम् ॥

न केनापि ग्रहीतव्यं सर्वान्कामान्निरस्य च

tataste samayaṃ kṛtvā samānīya ca madhyagam ||

tasyāsyena tataḥ procurbrahmasthāne vyavasthi tāḥ

||2||

ततस्ते समयं कृत्वा समानीय च मध्यगम् ॥

तस्यास्येन ततः प्रोचुर्ब्रह्मस्थाने व्यवस्थि ताः

anena lobhayuktena tiraskṛtya dvijottamān ||

puṣpavittamupādāya prāyaścittaṃ prakīrtitam

||3||

अनेन लोभयुक्तेन तिरस्कृत्य द्विजोत्तमान् ॥

पुष्पवित्तमुपादाय प्रायश्चित्तं प्रकीर्तितम्

tathā caiva tu ṣaḍbhāgo gṛhīto vibhavasya ca ||

tasmādeṣa samastānāṃ bāhyabhūto bhaviṣyati

||4||

तथा चैव तु षड्भागो गृहीतो विभवस्य च ॥

तस्मादेष समस्तानां बाह्यभूतो भविष्यति

nāgarāṇāṃ dvijedrāṇāṃ yathānyaḥ prākṛtastathā

||5||

नागराणां द्विजेद्राणां यथान्यः प्राकृतस्तथा

adyaprabhṛti cānena yaḥ saṃbaṃdhaṃ kariṣyati ||

so'pi bāhyastu sarveṣāṃ nāgarāṇāṃ bhaviṣyati

||6||

अद्यप्रभृति चानेन यः संबंधं करिष्यति ॥

सोऽपि बाह्यस्तु सर्वेषां नागराणां भविष्यति

bhojanaṃ vātha pānīyaṃ yo'sya sadmani karhicit ||

kariṣyati sa cā'pyevaṃ patitaḥ saṃbhaviṣyati

||7||

भोजनं वाथ पानीयं योऽस्य सद्मनि कर्हिचित् ॥

करिष्यति स चाऽप्येवं पतितः संभविष्यति

evamuktvā tatastena dattaṃ tālatrayaṃ dvijāḥ ||

brahmasthāne dvijaśreṣṭhāḥ kṛtvā puṣpasamaṃ ca tam

||8||

एवमुक्त्वा ततस्तेन दत्तं तालत्रयं द्विजाः ॥

ब्रह्मस्थाने द्विजश्रेष्ठाः कृत्वा पुष्पसमं च तम्

atha te brāhmaṇāḥ sarve jagmuḥ svaṃsvaṃ niveśanam ||

caṃḍaśarmā sa codvignaḥ puṣpapārśvaṃ tadā gataḥ

||9||

अथ ते ब्राह्मणाः सर्वे जग्मुः स्वंस्वं निवेशनम् ॥

चंडशर्मा स चोद्विग्नः पुष्पपार्श्वं तदा गतः

eteṣāmeva sarveṣāṃ saṃmatena mayā tava ||

prāyaścittaṃ tadā dattaṃ tathā pi patitaḥ kṛtaḥ

||10||

एतेषामेव सर्वेषां संमतेन मया तव ॥

प्रायश्चित्तं तदा दत्तं तथा पि पतितः कृतः

tasmādahaṃ patiṣyāmi susamiddhe hutāśane ||

naiva jīvitumicchāmi svajanaiḥ parivarjitaḥ

||11||

तस्मादहं पतिष्यामि सुसमिद्धे हुताशने ॥

नैव जीवितुमिच्छामि स्वजनैः परिवर्जितः

puṣpa uvāca

na viṣādastvayā kāryaḥ kārye'smidvijasattama ||

vittārthaṃ dūṣitastvaṃhi yato brāhmaṇasattamaiḥ

||12||

न विषादस्त्वया कार्यः कार्येऽस्मिद्विजसत्तम ॥

वित्तार्थं दूषितस्त्वंहि यतो ब्राह्मणसत्तमैः

nāgarāṃstoṣayiṣyāmi tānahaṃ vividhairdhanaiḥ ||

yācayiṣyaṃti yanmātraṃ tava gātraviśuddhaye

||13||

नागरांस्तोषयिष्यामि तानहं विविधैर्धनैः ॥

याचयिष्यंति यन्मात्रं तव गात्रविशुद्धये

tāvanmātraṃ pradāsyāmi tebhyo hi tava kāraṇāt ||

evamuktvā samāgatya brahmasthānaṃ tvarānvitaḥ

||14||

तावन्मात्रं प्रदास्यामि तेभ्यो हि तव कारणात् ॥

एवमुक्त्वा समागत्य ब्रह्मस्थानं त्वरान्वितः

cātuścaraṇamānīya madhyagāsyena so'bravīt ||

caṃḍaśarmā dvijo yaśca madarthe patitaḥ kṛtaḥ ||

_ 15 ||

yuṣmābhirvittalobhena tadvittaṃ vo dadāmyaham ||

samastaṃ madgṛhe yacca kriyatāṃ vacanaṃ dvijaiḥ

||16||

चातुश्चरणमानीय मध्यगास्येन सोऽब्रवीत् ॥

चंडशर्मा द्विजो यश्च मदर्थे पतितः कृतः ॥

_ १५ ॥

युष्माभिर्वित्तलोभेन तद्वित्तं वो ददाम्यहम् ॥

समस्तं मद्गृहे यच्च क्रियतां वचनं द्विजैः

atha te kupitāḥ procuḥ sarva eva dvijottamāḥ ||

sītkārānvividhānkṛtvā krodha saṃraktalocanāḥ

||17||

अथ ते कुपिताः प्रोचुः सर्व एव द्विजोत्तमाः ॥

सीत्कारान्विविधान्कृत्वा क्रोध संरक्तलोचनाः

dhigdhikpāpasamācāra jihvā te śatadhā tataḥ ||

kiṃ na yāti yadevaṃ tvaṃ prajalpasi vigarhitam

||18||

धिग्धिक्पापसमाचार जिह्वा ते शतधा ततः ॥

किं न याति यदेवं त्वं प्रजल्पसि विगर्हितम्

patito'yaṃ kṛto 'smābhirnaiva vittasya kāraṇāt ||

prāyaścittaṃ yato dattamekenāpi durātmanā ||

19 smṛtayo dūṣitāstena purāṇāni viśeṣataḥ ||

sthānaṃ caivāsma dīyaṃ ca karma caitatprakurvatā

||20||

पतितोऽयं कृतो ऽस्माभिर्नैव वित्तस्य कारणात् ॥

प्रायश्चित्तं यतो दत्तमेकेनापि दुरात्मना ॥

१९ स्मृतयो दूषितास्तेन पुराणानि विशेषतः ॥

स्थानं चैवास्म दीयं च कर्म चैतत्प्रकुर्वता

prāyaścittaṃ pradātavyaṃ caturbhiraparaiḥ saha ||

saṃmantrya manunā proktametadeva dvijottamāḥ

||21||

प्रायश्चित्तं प्रदातव्यं चतुर्भिरपरैः सह ॥

संमन्त्र्य मनुना प्रोक्तमेतदेव द्विजोत्तमाः

tvadīyaṃ pātakaṃ cāsya śarīre'dya vyavasthitam ||

ekākinā yato dattaṃ tenāyaṃ patitaḥ sthitaḥ

||22||

त्वदीयं पातकं चास्य शरीरेऽद्य व्यवस्थितम् ॥

एकाकिना यतो दत्तं तेनायं पतितः स्थितः

sūta uvāca

evamuktvā dvijāḥ sarve jagmuḥ svaṃsvaṃ niketanam ||

puṣpopi ca samudvigno vailakṣyaṃ paramaṃ gataḥ

||23||

एवमुक्त्वा द्विजाः सर्वे जग्मुः स्वंस्वं निकेतनम् ॥

पुष्पोपि च समुद्विग्नो वैलक्ष्यं परमं गतः

jagāmātha nijāvāsaṃ niḥśvasannurago yathā

||24||

जगामाथ निजावासं निःश्वसन्नुरगो यथा

tataḥ sa cintayāmāsa yāvanno sāhasaṃ kṛtam ||

tāvatsiddhirmanuṣyāṇāṃ na kathaṃcitprajāyate

||25||

ततः स चिन्तयामास यावन्नो साहसं कृतम् ॥

तावत्सिद्धिर्मनुष्याणां न कथंचित्प्रजायते

tasmādahaṃ kariṣyāmi caṇḍaśarmakṛte mahat ||

kṛtaghnatā yathā na syātproktaṃ caiva yato budhaiḥ

||26||

तस्मादहं करिष्यामि चण्डशर्मकृते महत् ॥

कृतघ्नता यथा न स्यात्प्रोक्तं चैव यतो बुधैः

brahmaghne ca surāpe ca caure bhagnavrate tathā ||

niṣkṛtirvihitā sadbhiḥ kṛtaghne nāsti niṣkṛtiḥ

||27||

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नव्रते तथा ॥

निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

evaṃ niścitya manasā sūryavāreṇa saptamī ||

yadā''yātā dvijaśreṣṭhāstadā cāṣṭottaraṃ śatam

||28||

एवं निश्चित्य मनसा सूर्यवारेण सप्तमी ॥

यदाऽऽयाता द्विजश्रेष्ठास्तदा चाष्टोत्तरं शतम्

pradakṣiṇāḥ kṛtāstena puṣpādityasya dhīmatā ||

tīkṣṇaṃ śastraṃ samādāya pūrvoktavidhinā tataḥ ||

chittvāchittvā nijāṃgāni juhuyājjātavedasi

||29||

प्रदक्षिणाः कृतास्तेन पुष्पादित्यस्य धीमता ॥

तीक्ष्णं शस्त्रं समादाय पूर्वोक्तविधिना ततः ॥

छित्त्वाछित्त्वा निजांगानि जुहुयाज्जातवेदसि

tataḥ pūrṇāhutiṃ yāvatkāyaśeṣeṇa yacchati ||

tāvatpratyakṣatāṃ gatvā sa prokto bhāsvatā svayam

||30||

ततः पूर्णाहुतिं यावत्कायशेषेण यच्छति ॥

तावत्प्रत्यक्षतां गत्वा स प्रोक्तो भास्वता स्वयम्

puṣpa mā sāhasaṃ kārṣīḥ parituṣṭo'smi te'nagha ||

bhūya eva mahābhāga brūhi kiṃ te dadāmyaham

||31||

पुष्प मा साहसं कार्षीः परितुष्टोऽस्मि तेऽनघ ॥

भूय एव महाभाग ब्रूहि किं ते ददाम्यहम्

puṣpa uvāca

caṇḍaśarmā dvijendro'yaṃ madarthe patitaḥ kṛtaḥ ||

samastairnāgarairdeva taṃ tairnaya samānatām

||32||

चण्डशर्मा द्विजेन्द्रोऽयं मदर्थे पतितः कृतः ॥

समस्तैर्नागरैर्देव तं तैर्नय समानताम्

śāstraṃ dṛṣṭvā pradattaṃ me prāyaścittaṃ mahātmanā ||

tathāpi dūṣitaḥ kṣudraiḥ samastairasahiṣṇubhiḥ

||33||

शास्त्रं दृष्ट्वा प्रदत्तं मे प्रायश्चित्तं महात्मना ॥

तथापि दूषितः क्षुद्रैः समस्तैरसहिष्णुभिः

bhagavānuvāca

ekasyāpi vaco naiva śakyate kartumanyathā ||

nāgarasya dvijaśreṣṭha samastānāṃ ca kiṃ punaḥ

||34||

एकस्यापि वचो नैव शक्यते कर्तुमन्यथा ॥

नागरस्य द्विजश्रेष्ठ समस्तानां च किं पुनः

parameṣa dvijaḥ pūtaścaṃḍaśarmā bhaviṣyati ||

brāhmo'yaṃ nāgaraḥ khyātaḥ samaste dharaṇītale

||35||

परमेष द्विजः पूतश्चंडशर्मा भविष्यति ॥

ब्राह्मोऽयं नागरः ख्यातः समस्ते धरणीतले

etasya ye sutāścaiva bhaviṣyaṃti dharātale ||

vikhyātiṃ te'pi yāsyaṃti mānyāḥ pūjyā mahībhṛtām

||36||

एतस्य ये सुताश्चैव भविष्यंति धरातले ॥

विख्यातिं तेऽपि यास्यंति मान्याः पूज्या महीभृताम्

ye cāpi bāṃdhavā ścāsya suhṛdaśca samāgamam ||

kariṣyaṃti samaṃ te'pi bhaviṣyaṃti suśobhanāḥ

||37||

ये चापि बांधवा श्चास्य सुहृदश्च समागमम् ॥

करिष्यंति समं तेऽपि भविष्यंति सुशोभनाः

tvaṃ cāpi matprasādena saṃpūrṇāṃgo bhaviṣyasi

||38||

त्वं चापि मत्प्रसादेन संपूर्णांगो भविष्यसि

evamuktvā sahasrāṃśustataścādarśanaṃ gataḥ ||

puṣpo'pi cākṣatāṃgatvaṃ tatkṣaṇātsamapadyata

||39||

एवमुक्त्वा सहस्रांशुस्ततश्चादर्शनं गतः ॥

पुष्पोऽपि चाक्षतांगत्वं तत्क्षणात्समपद्यत

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgararakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye brāhmanāgarotpattivṛttāṃtavarṇanaṃnāma triṣaṣṭyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 163 ||