camatkāraḥ kathaṃ rājā muktaḥ kuṣṭhena sūtaja
ṛṣaya ūcuḥ
camatkāraḥ kathaṃ rājā muktaḥ kuṣṭhena sūtaja ||
kathaṃ tena tapastaptaṃ kiyatkālaṃ ca bhūbhujā
||1||चमत्कारः कथं राजा मुक्तः कुष्ठेन सूतज ॥
कथं तेन तपस्तप्तं कियत्कालं च भूभुजा
katame brāhmaṇāste vai śaṃkhatīrthaṃ pradarśitam ||
yaistasya rogamuktyarthaṃ duḥkhitasya mahātmanaḥ
||2||कतमे ब्राह्मणास्ते वै शंखतीर्थं प्रदर्शितम् ॥
यैस्तस्य रोगमुक्त्यर्थं दुःखितस्य महात्मनः
katamaṃ śaṃkhatīrthaṃ tatkasminsthāne vyavasthitam ||
kiṃprabhāvaṃ ca niḥśeṣaṃ sarvaṃ vistarato vada
||3||कतमं शंखतीर्थं तत्कस्मिन्स्थाने व्यवस्थितम् ॥
किंप्रभावं च निःशेषं सर्वं विस्तरतो वद
sūta uvāca
ahaṃ vaḥ kīrtayiṣyāmi kathāmetāṃ manoharām ||
sarvapāpaharāṃ viprāścamatkāranṛpodbhavām
||4||अहं वः कीर्तयिष्यामि कथामेतां मनोहराम् ॥
सर्वपापहरां विप्राश्चमत्कारनृपोद्भवाम्
sa bhrāṃtaḥ sarvatīrthāni prabhāsādyāni kṛtsnaśaḥ ||
tapasvī niyatāhāro bhikṣānnakṛtabhojanaḥ
||5||स भ्रांतः सर्वतीर्थानि प्रभासाद्यानि कृत्स्नशः ॥
तपस्वी नियताहारो भिक्षान्नकृतभोजनः
pṛcchamāno bhiṣagmukhyānauṣadhāni muhurmuhuḥ ||
maṃtrānmaṃtravidaścaiva roganāśāya nityataḥ
||6||पृच्छमानो भिषग्मुख्यानौषधानि मुहुर्मुहुः ॥
मंत्रान्मंत्रविदश्चैव रोगनाशाय नित्यतः
na lebhe kiṃcidiṣṭaṃ vā sa maṃtraṃ bheṣajaṃ ca vā ||
tīrthaṃ vā nṛpaśārdūlo yena syādvyādhisaṃkṣayaḥ
||7||न लेभे किंचिदिष्टं वा स मंत्रं भेषजं च वा ॥
तीर्थं वा नृपशार्दूलो येन स्याद्व्याधिसंक्षयः
tataśca pārthivaśreṣṭho vairāgyaṃ paramaṃ gataḥ ||
ekākī yatacittātmā sarvasattvavirājite
||97||ततश्च पार्थिवश्रेष्ठो वैराग्यं परमं गतः ॥
एकाकी यतचित्तात्मा सर्वसत्त्वविराजिते
nivāsamakarottasminkṣetre puṇyatame ciram ||
śīrṇaparṇaphalāhāro bhūmau śete sadā niśi ||
anya syā'nyasya vṛkṣasya madāhaṃkāravarjitaḥ
||9||निवासमकरोत्तस्मिन्क्षेत्रे पुण्यतमे चिरम् ॥
शीर्णपर्णफलाहारो भूमौ शेते सदा निशि ॥
अन्य स्याऽन्यस्य वृक्षस्य मदाहंकारवर्जितः
tataḥ katipayāhasya bhramamāṇo mahīpatiḥ ||
so'paśyadbrāhmaṇaśreṣṭhāṃstīrthayātrāśrayānbahūn
||10||ततः कतिपयाहस्य भ्रममाणो महीपतिः ॥
सोऽपश्यद्ब्राह्मणश्रेष्ठांस्तीर्थयात्राश्रयान्बहून्
tataḥ praṇamya tānviprānupaviṣṭāndharātale ||
viśvāmitrāśramasyāṃte provāca vinayānvitaḥ ||
rājovāca ||
ahaṃ nāmnā camatkāraḥ pārthivaḥ sūryavaṃśajaḥ ||
ānarttādhipatirvyāptaḥ kuṣṭhena dvijasattamāḥ
||2||ततः प्रणम्य तान्विप्रानुपविष्टान्धरातले ॥
विश्वामित्राश्रमस्यांते प्रोवाच विनयान्वितः ॥
राजोवाच ॥
अहं नाम्ना चमत्कारः पार्थिवः सूर्यवंशजः ॥
आनर्त्ताधिपतिर्व्याप्तः कुष्ठेन द्विजसत्तमाः
asti kaścidupāyo'tra daivo vā mānuṣo'pi vā ||
bheṣajaṃ vā'tha maṃtro vā yena kuṣṭhaṃ praśāmyati
||13||अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र दैवो वा मानुषोऽपि वा ॥
भेषजं वाऽथ मंत्रो वा येन कुष्ठं प्रशाम्यति
mamopari dayāṃ kṛtvā vadadhvaṃ dvijasattamāḥ ||
kuṣṭhagrastaśarīraṃ ca paraṃ kṛcchramupāgatam
||4||ममोपरि दयां कृत्वा वदध्वं द्विजसत्तमाः ॥
कुष्ठग्रस्तशरीरं च परं कृच्छ्रमुपागतम्
athavā vittha no yūyaṃ tyakṣyāmīha kalevaram ||
praviśyāgniṃ jalaṃ vā'pi bhakṣayitvā'tha vā viṣam
||15||अथवा वित्थ नो यूयं त्यक्ष्यामीह कलेवरम् ॥
प्रविश्याग्निं जलं वाऽपि भक्षयित्वाऽथ वा विषम्
tasya tadvacanaṃ śrutvā sarve te dvijasattamāḥ ||
procuḥ kṛpāsamāviṣṭāstatastaṃ pṛthivīśvaram
||16||तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे ते द्विजसत्तमाः ॥
प्रोचुः कृपासमाविष्टास्ततस्तं पृथिवीश्वरम्
asti pārthivaśārdūla sthānādasmādadūrataḥ ||
śaṃkhatīrthamiti khyātaṃ sarvarogakṣayāvaham
||17||अस्ति पार्थिवशार्दूल स्थानादस्माददूरतः ॥
शंखतीर्थमिति ख्यातं सर्वरोगक्षयावहम्
ye narā vyādhinā grastāḥ kāṇāścāṃdhāstathā jaḍāḥ ||
hīnāṃgāścā'dhikāṃgāśca kurūpā vikṛtānanāḥ
||18||ये नरा व्याधिना ग्रस्ताः काणाश्चांधास्तथा जडाः ॥
हीनांगाश्चाऽधिकांगाश्च कुरूपा विकृताननाः
te'pi caitrasya kṛṣṇādau snātāstatrākṛtāśanāḥ ||
bhavaṃti nīrujaḥ sadyaścitrāsaṃsthe niśākare
||19||तेऽपि चैत्रस्य कृष्णादौ स्नातास्तत्राकृताशनाः ॥
भवंति नीरुजः सद्यश्चित्रासंस्थे निशाकरे
asmābhiḥ śataśo dṛṣṭā dvādaśārkasamaprabhāḥ ||
kāmadevasamākārāstejovīryasamāyutāḥ
||20||अस्माभिः शतशो दृष्टा द्वादशार्कसमप्रभाः ॥
कामदेवसमाकारास्तेजोवीर्यसमायुताः
rājovāca
śaṃkhatīrthaṃ kathaṃ jñeyaṃ mayā brāhmaṇasattamāḥ ||
kathaṃ caiva samutpannaṃ vadadhvaṃ mama vistarāt
||21||शंखतीर्थं कथं ज्ञेयं मया ब्राह्मणसत्तमाः ॥
कथं चैव समुत्पन्नं वदध्वं मम विस्तरात्
brāhmaṇā ūtruḥ ||
āsītpūrvaṃ muniśreṣṭho likhitākhyo mahītale ||
śāṃḍilyasya muneḥ putrastapovīryasamanvitaḥ
||22||ब्राह्मणा ऊत्रुः ॥
आसीत्पूर्वं मुनिश्रेष्ठो लिखिताख्यो महीतले ॥
शांडिल्यस्य मुनेः पुत्रस्तपोवीर्यसमन्वितः
atha tasyānujo jajñe śaṃkhākhyo dharmaśāstravit ||
kandamūlaphalāhāraḥ sadaiva tapasi sthitaḥ
||23||अथ तस्यानुजो जज्ञे शंखाख्यो धर्मशास्त्रवित् ॥
कन्दमूलफलाहारः सदैव तपसि स्थितः
kasyacittvatha kālasya likhitasyā''śramaṃ yayau ||
śaṃkhaḥ svāduphalārthāya pīḍitotibubhukṣayā
||24||कस्यचित्त्वथ कालस्य लिखितस्याऽऽश्रमं ययौ ॥
शंखः स्वादुफलार्थाय पीडितोतिबुभुक्षया
sa śūnyamāśramaṃ prāpya likhitasya mahātmanaḥ ||
ātmīyānīti manvānaḥ phalāni jagṛhe tataḥ
||25||स शून्यमाश्रमं प्राप्य लिखितस्य महात्मनः ॥
आत्मीयानीति मन्वानः फलानि जगृहे ततः
bhakṣayāmāsa bhūrīṇi pakvāni madhurāṇi ca ||
etasminnantare prāpto likhitaḥ śiṣyasaṃyutaḥ
||26||भक्षयामास भूरीणि पक्वानि मधुराणि च ॥
एतस्मिन्नन्तरे प्राप्तो लिखितः शिष्यसंयुतः
sa gṛhītaphalaṃ dṛṣṭvā śaṃkhaṃ provāca kopataḥ
||27||स गृहीतफलं दृष्ट्वा शंखं प्रोवाच कोपतः
adattāni mayā pāpa phalāni hṛtavānasi ||
kasmāttvaṃ cauryarūpeṇa nānubandhamavekṣase
||28||अदत्तानि मया पाप फलानि हृतवानसि ॥
कस्मात्त्वं चौर्यरूपेण नानुबन्धमवेक्षसे
śaṃkha uvāca
satyametaddvijaśreṣṭha yattvayā parikīrtitam ||
phalāni pragṛhītāni vijane'tra tavāśrame
||29||सत्यमेतद्द्विजश्रेष्ठ यत्त्वया परिकीर्तितम् ॥
फलानि प्रगृहीतानि विजनेऽत्र तवाश्रमे
tasmātkuru yathārhaṃ me nigrahaṃ cauryasaṃbhavam ||
iha lokaḥ paraścaiva yena me syātsukhāvahaḥ
||30||तस्मात्कुरु यथार्हं मे निग्रहं चौर्यसंभवम् ॥
इह लोकः परश्चैव येन मे स्यात्सुखावहः
tataḥ sa hastamādāya haste śaṃkhasya tatkṣaṇāt ||
cakarta kopamāviṣṭo vāryamāṇo'pi tāpasaiḥ
||31||ततः स हस्तमादाय हस्ते शंखस्य तत्क्षणात् ॥
चकर्त कोपमाविष्टो वार्यमाणोऽपि तापसैः
chinnahasto'pi śaṃkhastu tapaścakre sudāruṇam ||
viśeṣeṇa samāsādya svāśrame bhūya eva tu
||32||छिन्नहस्तोऽपि शंखस्तु तपश्चक्रे सुदारुणम् ॥
विशेषेण समासाद्य स्वाश्रमे भूय एव तु
tatastuṣṭo mahādevastasya kālena kena cit ||
provāca darśanaṃ gatvā taṃ ca śaṃkhamunīśvaram
||33||ततस्तुष्टो महादेवस्तस्य कालेन केन चित् ॥
प्रोवाच दर्शनं गत्वा तं च शंखमुनीश्वरम्
maheśvara uvāca
bhobho mune mahāsattva duṣkaraṃ kṛtavānasi ||
varaṃ gṛhāṇa mattastvaṃ manasā samabhīpsitam
||34||भोभो मुने महासत्त्व दुष्करं कृतवानसि ॥
वरं गृहाण मत्तस्त्वं मनसा समभीप्सितम्
śaṃkha uvāca
yadi tuṣṭosi me deva varaṃ cedyacchasi prabho ||
syātāṃ me tādṛśau hastau bhūyo'pi surasattama
||35||यदि तुष्टोसि मे देव वरं चेद्यच्छसि प्रभो ॥
स्यातां मे तादृशौ हस्तौ भूयोऽपि सुरसत्तम
tathedaṃ mama nāmāṃkaṃ tīrthaṃ syātsurasattama ||
vikhyātaṃ sarvalokeṣu sarvapāpaharaṃ nṛṇām
||36||तथेदं मम नामांकं तीर्थं स्यात्सुरसत्तम ॥
विख्यातं सर्वलोकेषु सर्वपापहरं नृणाम्
hīnāṃgo vādhikāṃgo vā vyādhinā grasta eva ca ||
atra snānaṃ karotyāśu sa bhūyaḥ syātpunarnavaḥ
||37||हीनांगो वाधिकांगो वा व्याधिना ग्रस्त एव च ॥
अत्र स्नानं करोत्याशु स भूयः स्यात्पुनर्नवः
bhagavānuvāca
etattīrthaṃ tu vikhyātaṃ tava nāmnā bhaviṣyati ||
adyaprabhṛti viprendra dehināṃ pāpanāśanam
||38||एतत्तीर्थं तु विख्यातं तव नाम्ना भविष्यति ॥
अद्यप्रभृति विप्रेन्द्र देहिनां पापनाशनम्
hīnāṃgo vādhikāṃgo vā yo'tra snānaṃ kariṣyati ||
caitre śukle nirāhāraścitrāsaṃsthe niśākare ||
suvarṇāṃgaḥ sa tejasvī bhaviṣyati na saṃśayaḥ
||39||हीनांगो वाधिकांगो वा योऽत्र स्नानं करिष्यति ॥
चैत्रे शुक्ले निराहारश्चित्रासंस्थे निशाकरे ॥
सुवर्णांगः स तेजस्वी भविष्यति न संशयः
sakāmo yadi vipreṃdra dhyāyamānaḥ surūpatām ||
niṣkāmo vā paraṃ sthānaṃ gami ṣyati śivātmakam
||40||सकामो यदि विप्रेंद्र ध्यायमानः सुरूपताम् ॥
निष्कामो वा परं स्थानं गमि ष्यति शिवात्मकम्
atra śrāddhe kṛte brahmaṃścaturdaśyāṃ niśākare ||
citrāsthite prayāsyaṃti pitarastṛptimuttamām
||41||अत्र श्राद्धे कृते ब्रह्मंश्चतुर्दश्यां निशाकरे ॥
चित्रास्थिते प्रयास्यंति पितरस्तृप्तिमुत्तमाम्
adyaiva vipraśārdūla caitraśuklāṃta uttamaḥ ||
aparāhṇe niśānāthaścitrāyogaṃ prayāsyati
||42||अद्यैव विप्रशार्दूल चैत्रशुक्लांत उत्तमः ॥
अपराह्णे निशानाथश्चित्रायोगं प्रयास्यति
tatropavāsayuktasya samyaksnātasya tatkṣaṇāt ||
syātāṃ hastau surūpāḍhyau yathā pūrvaṃ tathā hi tau
||43||तत्रोपवासयुक्तस्य सम्यक्स्नातस्य तत्क्षणात् ॥
स्यातां हस्तौ सुरूपाढ्यौ यथा पूर्वं तथा हि तौ
evamuktvā sa bhagavāṃstataścādarśanaṃ gataḥ ||
śaṃkho'pi kutape kāle tatra snānamathākarot
||44||एवमुक्त्वा स भगवांस्ततश्चादर्शनं गतः ॥
शंखोऽपि कुतपे काले तत्र स्नानमथाकरोत्
tataśca tatkṣaṇājjātau hastau tasya yathā purā ||
raktotpalanibhau kāṃtau matsyacihnena cihnitau
||45||ततश्च तत्क्षणाज्जातौ हस्तौ तस्य यथा पुरा ॥
रक्तोत्पलनिभौ कांतौ मत्स्यचिह्नेन चिह्नितौ
brāhmaṇā ūcuḥ
evaṃ taddharaṇīpṛṣṭhe tīrthaṃ jātaṃ nṛpottama ||
prabhāvāddevadevasya caṃdrāṃkasya śubhāvaham
||46||एवं तद्धरणीपृष्ठे तीर्थं जातं नृपोत्तम ॥
प्रभावाद्देवदेवस्य चंद्रांकस्य शुभावहम्
tasmāttvamapi rājeṃdra tatra snānaṃ samācara ||
caitre śuklacaturdaśyāṃ citrāsaṃsthe niśākare
||47||तस्मात्त्वमपि राजेंद्र तत्र स्नानं समाचर ॥
चैत्रे शुक्लचतुर्दश्यां चित्रासंस्थे निशाकरे
bhaviṣyasi na saṃdehaḥ sarvarogavivarjitaḥ ||
vayaṃ te darśayiṣyāmaḥ prāpte kāle yathodite
||48||भविष्यसि न संदेहः सर्वरोगविवर्जितः ॥
वयं ते दर्शयिष्यामः प्राप्ते काले यथोदिते
sūta uvāca
tataḥ katipayāhena caitrakṛṣṇādirāgataḥ ||
citrāsaṃsthe niśānāthe saṃprāptā ca caturdaśī
||49||ततः कतिपयाहेन चैत्रकृष्णादिरागतः ॥
चित्रासंस्थे निशानाथे संप्राप्ता च चतुर्दशी
tataste brāhmaṇā bhūpaṃ samādāya ca tatkṣaṇāt ||
śaṃkhatīrthaṃ samuddiśya gatāstasya hitaiṣiṇaḥ
||50||ततस्ते ब्राह्मणा भूपं समादाय च तत्क्षणात् ॥
शंखतीर्थं समुद्दिश्य गतास्तस्य हितैषिणः
tataḥ sa manasi dhyātvā kuṣṭhavyādhiparikṣayam ||
snānaṃ cakre yathānyāyaṃ śraddhayā parayā yutaḥ
||51||ततः स मनसि ध्यात्वा कुष्ठव्याधिपरिक्षयम् ॥
स्नानं चक्रे यथान्यायं श्रद्धया परया युतः
tataḥ kuṣṭhavinirmukto dvādaśārkasamaprabhaḥ |
niṣkrāṃtaḥ salilāttasmāddharṣeṇa mahatānvitaḥ
||52||ततः कुष्ठविनिर्मुक्तो द्वादशार्कसमप्रभः ।
निष्क्रांतः सलिलात्तस्माद्धर्षेण महतान्वितः
tataḥ praṇamya tānsarvānbrāhmaṇānvedapāragān ||
kṛtāṃjalipuṭo bhūtvā vākyametaduvāca ha
||53||ततः प्रणम्य तान्सर्वान्ब्राह्मणान्वेदपारगान् ॥
कृतांजलिपुटो भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह
prasādena hi yuṣmākaṃ mukto'haṃ brāhmaṇottamāḥ ||
kuṣṭhavyādhermahākālaṃ garhitosmyeva dehinām
||54||प्रसादेन हि युष्माकं मुक्तोऽहं ब्राह्मणोत्तमाः ॥
कुष्ठव्याधेर्महाकालं गर्हितोस्म्येव देहिनाम्
tasmānnāhaṃ kariṣyāmi rājyaṃ brāhmaṇasattamāḥ ||
tīrthe'traivādhunā nityaṃ cariṣyāmi mahattapaḥ
||55||तस्मान्नाहं करिष्यामि राज्यं ब्राह्मणसत्तमाः ॥
तीर्थेऽत्रैवाधुना नित्यं चरिष्यामि महत्तपः
etadrājyaṃ ca deśaṃ ca hastyaśvādi tathāparam ||
yatkiṃcidvidyate mahyaṃ tadgṛhṇaṃtu dvijottamāḥ
||56||एतद्राज्यं च देशं च हस्त्यश्वादि तथापरम् ॥
यत्किंचिद्विद्यते मह्यं तद्गृह्णंतु द्विजोत्तमाः
mamaivānugrahārthāya dayāṃ kṛtvā bṛhattarām ||
dīnasya bhaktiyuktasya viraktasya viśeṣataḥ
||57||ममैवानुग्रहार्थाय दयां कृत्वा बृहत्तराम् ॥
दीनस्य भक्तियुक्तस्य विरक्तस्य विशेषतः
brāhmaṇā ūcuḥ
na vayaṃ rakṣituṃ śaktā rājyaṃ pārthivasattama ||
tatkiṃ tena gṛhītena yena syādrājyaviplavaḥ
||58||न वयं रक्षितुं शक्ता राज्यं पार्थिवसत्तम ॥
तत्किं तेन गृहीतेन येन स्याद्राज्यविप्लवः
jāmadagnyena rāmeṇa purā dattā vasundharā ||
triḥsapta kṣatriyairhīnāṃ kṛtvāsmākaṃ nṛpottama
||59||जामदग्न्येन रामेण पुरा दत्ता वसुन्धरा ॥
त्रिःसप्त क्षत्रियैर्हीनां कृत्वास्माकं नृपोत्तम
sā bhūyopi hṛtā'smākaṃ kṣatriyairbalavattaraiḥ ||
tiraskṛtya dvijānsarvām̐llīlayāpi muhurmuhuḥ
||60||सा भूयोपि हृताऽस्माकं क्षत्रियैर्बलवत्तरैः ॥
तिरस्कृत्य द्विजान्सर्वाँल्लीलयापि मुहुर्मुहुः
rājovāca
ahaṃ vaḥ prakariṣyāmi rakṣāṃ brāhmaṇasattamāḥ ||
tapasthito'pi kārye'tra na bhīḥ kāryā kathaṃcana
||61||अहं वः प्रकरिष्यामि रक्षां ब्राह्मणसत्तमाः ॥
तपस्थितोऽपि कार्येऽत्र न भीः कार्या कथंचन
brāhmaṇā ūcuḥ
avaśyaṃ yadi te śraddhā vidyate dānasaṃbhavā |
kṣetre'trāpi mahāpuṇye kṛtvā dehi purottamam
||62||अवश्यं यदि ते श्रद्धा विद्यते दानसंभवा ।
क्षेत्रेऽत्रापि महापुण्ये कृत्वा देहि पुरोत्तमम्
sarveṣāṃ brāhmaṇeṃdrāṇāṃ prākāraparikhānvitam ||
sukhena yena tiṣṭhāmaḥ snātvā tīrthaiḥ pṛthagvidhaiḥ ||
gṛhasthadharmiṇaḥ sarve svādhyāyaniratā sadā
||63||सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां प्राकारपरिखान्वितम् ॥
सुखेन येन तिष्ठामः स्नात्वा तीर्थैः पृथग्विधैः ॥
गृहस्थधर्मिणः सर्वे स्वाध्यायनिरता सदा
sūta uvāca
tacchrutvā sa mahīpālastathetyuktvā praharṣitaḥ ||
nagaraṃ kalpayāmāsa sthāne tatra mahattamam
||64||तच्छ्रुत्वा स महीपालस्तथेत्युक्त्वा प्रहर्षितः ॥
नगरं कल्पयामास स्थाने तत्र महत्तमम्
prākāreṇa sutuṃgena parikhādyena sarvataḥ ||
āyāmavyāsataścaiva krośamātraṃ manoharam
||65||प्राकारेण सुतुंगेन परिखाद्येन सर्वतः ॥
आयामव्यासतश्चैव क्रोशमात्रं मनोहरम्
trikacatvarasaṃśuddhaṃ śobhitaṃ sarvato dhvajaiḥ ||
prāsādaiḥ pronnataiḥ kāntaiḥ samaṃtātsudhayā vṛtaiḥ
||66||त्रिकचत्वरसंशुद्धं शोभितं सर्वतो ध्वजैः ॥
प्रासादैः प्रोन्नतैः कान्तैः समंतात्सुधया वृतैः
mattavāraṇakopetairbahubhirbhūbhireva ca ||
saṃpūrṇaṃ satyakāmādyaiḥ sādhulokapraśaṃsitaiḥ
||67||मत्तवारणकोपेतैर्बहुभिर्भूभिरेव च ॥
संपूर्णं सत्यकामाद्यैः साधुलोकप्रशंसितैः
tato gṛhāṇi sarvāṇi pūrayitvā sa bhūmipaḥ ||
suvarṇamaṇimuktādipadārthairaparairapi
||68||ततो गृहाणि सर्वाणि पूरयित्वा स भूमिपः ॥
सुवर्णमणिमुक्तादिपदार्थैरपरैरपि
brāhmaṇebhyaḥ kulīnebhyo vedavidbhyo viśeṣataḥ ||
śrotriyebhyaśca dāṃtebhyaḥ sa tu śraddhāsamanvitaḥ
||69||ब्राह्मणेभ्यः कुलीनेभ्यो वेदविद्भ्यो विशेषतः ॥
श्रोत्रियेभ्यश्च दांतेभ्यः स तु श्रद्धासमन्वितः
yathājyeṣṭhaṃ yathāśreṣṭhaṃ prakṣālya caraṇau tataḥ ||
śāstroktena vidhānena pradadau dvijasattamāḥ
||70||यथाज्येष्ठं यथाश्रेष्ठं प्रक्षाल्य चरणौ ततः ॥
शास्त्रोक्तेन विधानेन प्रददौ द्विजसत्तमाः
iti śrīskāṃde mahāpurāṇaekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye śaṃkhatīrthotpattimāhātmyavarṇane camatkārabhūpatinā vrāhmaṇebhyo nagaradānavarṇanaṃnāmaikādaśo'dhyāyaḥ || 11 ||