muṃḍīrakālapriyamūlasthānapratiṣṭhāvarṇanam
sūta uvāca
tathānyadapi tatrāsti bhāskaratritayaṃ śubham ||
yaistuṣṭaistriṣu lokeṣu mānavo muktimāpnuyāt
||1||तथान्यदपि तत्रास्ति भास्करत्रितयं शुभम् ॥
यैस्तुष्टैस्त्रिषु लोकेषु मानवो मुक्तिमाप्नुयात्
muṇḍīraṃ prathamaṃ tatra kālapriyaṃ tathāparam ||
mūlasthānaṃ tṛtīyaṃ ca sarvavyādhivināśanam
||2||मुण्डीरं प्रथमं तत्र कालप्रियं तथापरम् ॥
मूलस्थानं तृतीयं च सर्वव्याधिविनाशनम्
tatra saṃkramate sūryo muṃḍīre rajanīkṣaye ||
kālapriye ca madhyāhne mūlasthāne kṣapāgame
||3||तत्र संक्रमते सूर्यो मुंडीरे रजनीक्षये ॥
कालप्रिये च मध्याह्ने मूलस्थाने क्षपागमे
tasminkāle naro bhaktyā paśyedapyekamevaca ||
kṛtakṣaṇo naro mokṣaṃ satyaṃ yāti na saṃśayaḥ
||4||तस्मिन्काले नरो भक्त्या पश्येदप्येकमेवच ॥
कृतक्षणो नरो मोक्षं सत्यं याति न संशयः
ṛṣaya ūcuḥ
muṃḍīraḥ pūrvadigbhāge dharitryāḥ śrūyate kila ||
madhye kālapriyo devo mūlasthānaṃ tadantare
||5||मुंडीरः पूर्वदिग्भागे धरित्र्याः श्रूयते किल ॥
मध्ये कालप्रियो देवो मूलस्थानं तदन्तरे
tatkathaṃ te trayastatra saṃjātāḥ sūta bhāskarāḥ ||
hāṭakeśvaraje kṣetre sarvaṃ no brūhi vistarāt
||6||तत्कथं ते त्रयस्तत्र संजाताः सूत भास्कराः ॥
हाटकेश्वरजे क्षेत्रे सर्वं नो ब्रूहि विस्तरात्
sūta uvāca
asti sāgaraparyaṃte viṭaṃkapuramuttamam ||
samudravīcisaṃsaktaproccaprākāramaṇḍanam
||7||अस्ति सागरपर्यंते विटंकपुरमुत्तमम् ॥
समुद्रवीचिसंसक्तप्रोच्चप्राकारमण्डनम्
tatrābhūdbrāhmaṇaḥ kaścitkuṣṭhavyādhisamanvitaḥ ||
pūrvakarmavipākena yauvanesamupasthite
||8||तत्राभूद्ब्राह्मणः कश्चित्कुष्ठव्याधिसमन्वितः ॥
पूर्वकर्मविपाकेन यौवनेसमुपस्थिते
tasya bhāryā'bhavatsādhvī kulīnā śīlamaṃḍanā ||
tathābhūtamapi prāyaḥ sā paśyati yathā smaram
||9||तस्य भार्याऽभवत्साध्वी कुलीना शीलमंडना ॥
तथाभूतमपि प्रायः सा पश्यति यथा स्मरम्
auṣadhāni vicitrāṇi mahārghyāṇyapi cādade ||
tadarthamupalepāṃśca pathyāni vividhāni ca
||10||औषधानि विचित्राणि महार्घ्याण्यपि चाददे ॥
तदर्थमुपलेपांश्च पथ्यानि विविधानि च
tathā bhiṣagvarānnityamānināya ca sādaram ||
tadarthe na guṇastasya tathāpi syāccharīrajaḥ
||11||तथा भिषग्वरान्नित्यमानिनाय च सादरम् ॥
तदर्थे न गुणस्तस्य तथापि स्याच्छरीरजः
yathāyathā sa gṛhṇāti bheṣajāni dvijottamāḥ ||
kuṣṭhena sarvagātreṣu vyāpyate ca tathātathā
||12||यथायथा स गृह्णाति भेषजानि द्विजोत्तमाः ॥
कुष्ठेन सर्वगात्रेषु व्याप्यते च तथातथा
athaivaṃ vartamānasya tasya vipravarasya ca ||
gṛhe'tithiḥ samāyātaḥ kaścitpāṃthaḥ śramānvitaḥ
||13||अथैवं वर्तमानस्य तस्य विप्रवरस्य च ॥
गृहेऽतिथिः समायातः कश्चित्पांथः श्रमान्वितः
atha vipraṃ gṛhaṃ prāptaṃ dṛṣṭvā tasya satī priyā ||
ajñātamapisadbhaktyā sūpacārairatoṣayat
||14||अथ विप्रं गृहं प्राप्तं दृष्ट्वा तस्य सती प्रिया ॥
अज्ञातमपिसद्भक्त्या सूपचारैरतोषयत्
atha taṃ snātamācāṃtaṃ kṛtāhāraṃ dvijottamam ||
viśrāntaṃ śayane vipraḥ provāca sa gṛhādhipaḥ
||15||अथ तं स्नातमाचांतं कृताहारं द्विजोत्तमम् ॥
विश्रान्तं शयने विप्रः प्रोवाच स गृहाधिपः
tejo'nvitaṃ yathā bhānuṃ rūpaudāryaguṇānvitam ||
yauvane vartamānaṃ ca mūrtaṃ kāmamivāparam
||16||तेजोऽन्वितं यथा भानुं रूपौदार्यगुणान्वितम् ॥
यौवने वर्तमानं च मूर्तं काममिवापरम्
kuṣṭhyuvāca
kuta āgamyate vipra kva yāsyasi vadā'dhunā ||
evaṃ lāvaṇyayukto'pi kimekākī yathārtibhāk
||17||कुत आगम्यते विप्र क्व यास्यसि वदाऽधुना ॥
एवं लावण्ययुक्तोऽपि किमेकाकी यथार्तिभाक्
pathika uvāca
asti kāntīpurīnāma puraṃdarapurī yathā ||
susthitaiḥ sevitā nityaṃ janairdharmavratānvitaiḥ
||18||अस्ति कान्तीपुरीनाम पुरंदरपुरी यथा ॥
सुस्थितैः सेविता नित्यं जनैर्धर्मव्रतान्वितैः
tasyāmahaṃ kṛtāvāso gṛhasthāśramamāvahan ||
grastaḥ kuṣṭhena raudreṇa yathā tvaṃ dvijasattama
||19||तस्यामहं कृतावासो गृहस्थाश्रममावहन् ॥
ग्रस्तः कुष्ठेन रौद्रेण यथा त्वं द्विजसत्तम
tataḥ śrutaṃ mayā tāvatpurāṇe skāndasaṃjñite ||
bhāskaratritayaṃ bhūmau sarvavyādhivināśanam
||20||ततः श्रुतं मया तावत्पुराणे स्कान्दसंज्ञिते ॥
भास्करत्रितयं भूमौ सर्वव्याधिविनाशनम्
tato nirvedamāpanno bheṣajaiḥ kleśitaściram ||
kṣāraiścāmlaiḥ kaṣāyaiśca kaṭukairatha tiktakaiḥ
||21||ततो निर्वेदमापन्नो भेषजैः क्लेशितश्चिरम् ॥
क्षारैश्चाम्लैः कषायैश्च कटुकैरथ तिक्तकैः
tato viniścayaṃ citte kṛtvā gṛhya dhanaṃ mahat ||
muṇḍīrasvāminaṃ gatvā sthitastasyaiva sannidhau
||22||ततो विनिश्चयं चित्ते कृत्वा गृह्य धनं महत् ॥
मुण्डीरस्वामिनं गत्वा स्थितस्तस्यैव सन्निधौ
tataḥ prātaḥ samutthāya nityaṃ paśyāmi taṃ vibhum ||
pūjayāmi svaśaktyā ca praṇamāmi tataḥ param
||23||ततः प्रातः समुत्थाय नित्यं पश्यामि तं विभुम् ॥
पूजयामि स्वशक्त्या च प्रणमामि ततः परम्
sūryavāre viśeṣeṇa nirāhāro yatendriyaḥ ||
karomi jāgaraṃ rātrau gītavāditraniḥsvanaiḥ
||24||सूर्यवारे विशेषेण निराहारो यतेन्द्रियः ॥
करोमि जागरं रात्रौ गीतवादित्रनिःस्वनैः
tataḥ saṃvatsarasyāṃte taṃ praṇamya dinādhipam ||
kālapriyaṃ tataḥ paścācchraddhayā parayā yutaḥ
||25||ततः संवत्सरस्यांते तं प्रणम्य दिनाधिपम् ॥
कालप्रियं ततः पश्चाच्छ्रद्धया परया युतः
tenaiva vidhinā vipra tasyāpi divaseśituḥ ||
pūjāṃ karomi madhyāhne śraddhā pūtena cetasā
||26||तेनैव विधिना विप्र तस्यापि दिवसेशितुः ॥
पूजां करोमि मध्याह्ने श्रद्धा पूतेन चेतसा
tato'pi vatsarasyāṃte taṃ praṇamyātha śaktitaḥ ||
mūlasthānaṃ gato devamaparasyāṃ diśi sthitam
||27||ततोऽपि वत्सरस्यांते तं प्रणम्याथ शक्तितः ॥
मूलस्थानं गतो देवमपरस्यां दिशि स्थितम्
tenaiva vidhinā pūjā tasyāpi vihitā mayā ||
saṃdhyākāle dvijaśreṣṭha yāvatsaṃvatsaraṃ sthitaḥ
||28||तेनैव विधिना पूजा तस्यापि विहिता मया ॥
संध्याकाले द्विजश्रेष्ठ यावत्संवत्सरं स्थितः
tataḥ saṃvatsarasyāṃte svapne māṃ bhāskaro'bravīt ||
sametya prahasanvipraḥ saṃprahṛṣṭena cetasā
||29||ततः संवत्सरस्यांते स्वप्ने मां भास्करोऽब्रवीत् ॥
समेत्य प्रहसन्विप्रः संप्रहृष्टेन चेतसा
parituṣṭo'smi te vipra karmaṇā'nena bhaktitaḥ ||
mamārādhanajenaiva tasmātkuṣṭhaṃ prayātu te
||30||परितुष्टोऽस्मि ते विप्र कर्मणाऽनेन भक्तितः ॥
ममाराधनजेनैव तस्मात्कुष्ठं प्रयातु ते
gaccha śīghraṃ dvijaśreṣṭha śrāṃto'si nijamaṃdiram ||
paśya baṃdhujanaṃ sarvaṃ sotkaṇṭhaṃ tatkṛte sthitam
||31||गच्छ शीघ्रं द्विजश्रेष्ठ श्रांतोऽसि निजमंदिरम् ॥
पश्य बंधुजनं सर्वं सोत्कण्ठं तत्कृते स्थितम्
tvayā hṛtaṃ purā rukmaṃ brāhmaṇasya mahātmanaḥ ||
tena karmavipākena kuṣṭhavyādhirupasthitaḥ
||32||त्वया हृतं पुरा रुक्मं ब्राह्मणस्य महात्मनः ॥
तेन कर्मविपाकेन कुष्ठव्याधिरुपस्थितः
sa mayā nāśitastubhyaṃ prahṛṣṭenādhunā dvija ||
etajjñātvā na kartavyaṃ suvarṇaharaṇaṃ punaḥ
||33||स मया नाशितस्तुभ्यं प्रहृष्टेनाधुना द्विज ॥
एतज्ज्ञात्वा न कर्तव्यं सुवर्णहरणं पुनः
dṛśyante ye narā loke kuṣṭhavyādhisamākulāḥ ||
suvarṇaharaṇaṃ sarvaistaiḥ kṛtaṃ pāpakarmabhiḥ
||34||दृश्यन्ते ये नरा लोके कुष्ठव्याधिसमाकुलाः ॥
सुवर्णहरणं सर्वैस्तैः कृतं पापकर्मभिः
tasmāddeyaṃ yathāśaktyā na steyaṃ kanakaṃ budhaiḥ ||
icchadbhiḥ paramaṃ saukhyaṃ svaśarīrasya śāśvatam
||35||तस्माद्देयं यथाशक्त्या न स्तेयं कनकं बुधैः ॥
इच्छद्भिः परमं सौख्यं स्वशरीरस्य शाश्वतम्
evamuktvā sahasrāṃśustataścādarśanaṃ gataḥ ||
ahaṃ ca vismayāviṣṭaḥ protthitaḥ śayanāddrutam
||36||एवमुक्त्वा सहस्रांशुस्ततश्चादर्शनं गतः ॥
अहं च विस्मयाविष्टः प्रोत्थितः शयनाद्द्रुतम्
yāvatpaśyāmi dehaṃ svaṃ kuṣṭhavyādhiparicyutam ||
dvādaśārkaprabhaṃ divyaṃ yathā tvaṃ paśyase dvija
||37||यावत्पश्यामि देहं स्वं कुष्ठव्याधिपरिच्युतम् ॥
द्वादशार्कप्रभं दिव्यं यथा त्वं पश्यसे द्विज
tasmāttvamapi vipreṃdra bhaktyā tadbhāskaratrayam ||
anena vidhinā paśya yena kuṣṭhaṃ praśāmyati
||38||तस्मात्त्वमपि विप्रेंद्र भक्त्या तद्भास्करत्रयम् ॥
अनेन विधिना पश्य येन कुष्ठं प्रशाम्यति
kimauṣadhaiḥ kimāhāṃraiḥ kaṭukairapi yojitaiḥ ||
sarvavyādhipraṇāśeśe sthite'sminbhāskaratraye
||39||किमौषधैः किमाहांरैः कटुकैरपि योजितैः ॥
सर्वव्याधिप्रणाशेशे स्थितेऽस्मिन्भास्करत्रये
svasti te'stu gamiṣyāmi sāṃprataṃ tāṃ purīṃ prati ||
gṛhe'dya tava viśrāṃto yathā vipra nije gṛhe
||40||स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सांप्रतं तां पुरीं प्रति ॥
गृहेऽद्य तव विश्रांतो यथा विप्र निजे गृहे
evamuktaḥ sa pāṃthena tena vipraḥ sa kuṣṭhabhāk ||
vīkṣāṃcakre tato vaktraṃ svapatnyā duḥkhasaṃyutaḥ
||41||एवमुक्तः स पांथेन तेन विप्रः स कुष्ठभाक् ॥
वीक्षांचक्रे ततो वक्त्रं स्वपत्न्या दुःखसंयुतः
sā'bravīdyuktamuktaṃ te pāṃthenānena vallabha ||
tasmāttatra drutaṃ gaccha yatra tadbhāskaratrayam
||42||साऽब्रवीद्युक्तमुक्तं ते पांथेनानेन वल्लभ ॥
तस्मात्तत्र द्रुतं गच्छ यत्र तद्भास्करत्रयम्
ahaṃ tvayā samaṃ tatra śuśrūṣāniratā satī ||
gamiṣyāmi na saṃdehastasmādgaccha drutaṃ vibho
||43||अहं त्वया समं तत्र शुश्रूषानिरता सती ॥
गमिष्यामि न संदेहस्तस्माद्गच्छ द्रुतं विभो
evamuktastayā so'tha vittamādāya bhūriśaḥ ||
prasthitaḥ kāṃtayā sārdhaṃ muṇḍīrasvāminaṃ prati
||44||एवमुक्तस्तया सोऽथ वित्तमादाय भूरिशः ॥
प्रस्थितः कांतया सार्धं मुण्डीरस्वामिनं प्रति
pratijñayā gamiṣyāmi draṣṭuṃ taddevatātrayam ||
muṃḍīraṃ kālanāthaṃ ca mūla sthānaṃ ca bhāskaram
||45||प्रतिज्ञया गमिष्यामि द्रष्टुं तद्देवतात्रयम् ॥
मुंडीरं कालनाथं च मूल स्थानं च भास्करम्
tataḥ kṛcchreṇa mahatā kuṣṭhavyādhisamākulaḥ ||
hāṭakeśvaraje kṣetre saṃprāptaḥ sa dvijottamāḥ
||46||ततः कृच्छ्रेण महता कुष्ठव्याधिसमाकुलः ॥
हाटकेश्वरजे क्षेत्रे संप्राप्तः स द्विजोत्तमाः
taddṛṣṭvā sumahatkṣetraṃ tāpasaughaniṣevitam ||
nirviṇṇaḥ kuṣṭharogeṇa pathi śrāṃto'bravītpriyām
||47||तद्दृष्ट्वा सुमहत्क्षेत्रं तापसौघनिषेवितम् ॥
निर्विण्णः कुष्ठरोगेण पथि श्रांतोऽब्रवीत्प्रियाम्
ahaṃ nirvedamāpanno rogeṇātha bubhukṣayā ||
muṇḍīrasvāminaṃ yāvanna śakromi prasarpitum
||48||अहं निर्वेदमापन्नो रोगेणाथ बुभुक्षया ॥
मुण्डीरस्वामिनं यावन्न शक्रोमि प्रसर्पितुम्
tasmādatraiva dehaṃ svaṃ vihāsyāmi na saṃśayaḥ ||
tvaṃ gaccha svagṛhaṃ kāṃte sārthamāsādya śobhanam
||49||तस्मादत्रैव देहं स्वं विहास्यामि न संशयः ॥
त्वं गच्छ स्वगृहं कांते सार्थमासाद्य शोभनम्
patnyuvāca
abhukte tvayi no bhuktaṃ kadācitkāṃta vai mayā ||
ekāṃte'pi mahābhāga na suptaṃ jāgrati tvayi
||50||अभुक्ते त्वयि नो भुक्तं कदाचित्कांत वै मया ॥
एकांतेऽपि महाभाग न सुप्तं जाग्रति त्वयि
tasmādetanmahākṣetraṃ saṃprāpya tvāṃ vyavasthitam ||
paralokāya saṃtyajya kathaṃ gacchāmyahaṃ gṛham
||51||तस्मादेतन्महाक्षेत्रं संप्राप्य त्वां व्यवस्थितम् ॥
परलोकाय संत्यज्य कथं गच्छाम्यहं गृहम्
darśayiṣye mukhaṃ teṣāṃ tvayā hīnā ahaṃ katham ||
bāṃdhavānāṃ gurūṇāṃ ca anyeṣāṃ sudṛdā mapi
||52||दर्शयिष्ये मुखं तेषां त्वया हीना अहं कथम् ॥
बांधवानां गुरूणां च अन्येषां सुदृदा मपि
tasmāttvayā samaṃ nātha pravekṣyāmi hutāśanam ||
snehapāśavinirbaddhā satyenātmānamālabhe
||53||तस्मात्त्वया समं नाथ प्रवेक्ष्यामि हुताशनम् ॥
स्नेहपाशविनिर्बद्धा सत्येनात्मानमालभे
yāvatastava saṃjātā upavāsā mahāmate ||
tāvaṃtaśca tathāsmākaṃ kathaṃ gacchāmi tadgṛham
||54||यावतस्तव संजाता उपवासा महामते ॥
तावंतश्च तथास्माकं कथं गच्छामि तद्गृहम्
evaṃ tasyā viditvā sa niścayaṃ brāhmaṇastadā ||
citiṃ kṛtvā tu dāhārthaṃ tayā sārdhe tato'viśat
||55||एवं तस्या विदित्वा स निश्चयं ब्राह्मणस्तदा ॥
चितिं कृत्वा तु दाहार्थं तया सार्धे ततोऽविशत्
bhāskaraṃ manasi dhyātvā yāvadagniṃ samādade ||
tāvatpaśyati cāgrasthaṃ sudīptaṃ puruṣatrayam
||56||भास्करं मनसि ध्यात्वा यावदग्निं समाददे ॥
तावत्पश्यति चाग्रस्थं सुदीप्तं पुरुषत्रयम्
taddṛṣṭvā vismayāviṣṭaḥ ka ete puruṣāstrayaḥ ||
na kadācinmayā dṛṣṭā īdṛktejaḥsamanvitāḥ
||57||तद्दृष्ट्वा विस्मयाविष्टः क एते पुरुषास्त्रयः ॥
न कदाचिन्मया दृष्टा ईदृक्तेजःसमन्विताः
puruṣā ūcuḥ
mā tvaṃ mṛtyupathaṃ gaccha kṛtvā vairāgyamākulaḥ ||
vyāvṛtya svagṛhaṃ gaccha sva bhāryāsahito dvija
||58||मा त्वं मृत्युपथं गच्छ कृत्वा वैराग्यमाकुलः ॥
व्यावृत्य स्वगृहं गच्छ स्व भार्यासहितो द्विज
brāhmaṇa uvāca
pratijñāya mayā pūrva gṛhaṃ muktaṃ nijaṃ yataḥ ||
muṇḍīrasvāminaṃ dṛṣṭvā tathā'nyaṃ kālavallabham
||59||प्रतिज्ञाय मया पूर्व गृहं मुक्तं निजं यतः ॥
मुण्डीरस्वामिनं दृष्ट्वा तथाऽन्यं कालवल्लभम्
mūlasthānaṃ ca kartavyaṃ tataḥ sasyaprabhakṣaṇam ||
so'haṃ tānavilokyātha kathaṃ gacchāmi mandiram ||
bhakṣayāmi tathā sasyaṃ tena tyakṣyāmi jīvitam
||60||मूलस्थानं च कर्तव्यं ततः सस्यप्रभक्षणम् ॥
सोऽहं तानविलोक्याथ कथं गच्छामि मन्दिरम् ॥
भक्षयामि तथा सस्यं तेन त्यक्ष्यामि जीवितम्
puruṣā ūcuḥ
vayaṃ te bhāskarā brahmaṃstrayo'traiva samāgatāḥ ||
tvadbhaktyākṛṣṭamanaso brūhi kiṃ karavāmahe
||61||वयं ते भास्करा ब्रह्मंस्त्रयोऽत्रैव समागताः ॥
त्वद्भक्त्याकृष्टमनसो ब्रूहि किं करवामहे
brāhmaṇa uvāca
yadi yūyaṃ samāyātāḥ svayameva mamāṃtikam ||
trayo'pi bhāskarā nāśameṣa kuṣṭhaḥ pragacchatu
||62||यदि यूयं समायाताः स्वयमेव ममांतिकम् ॥
त्रयोऽपि भास्करा नाशमेष कुष्ठः प्रगच्छतु
tathā'traiva sadā stheyaṃ kṣetre yuṣmābhireva hi ||
sāṃnidhyaṃ triṣu lokeṣu gantavyaṃ ca yathā purā
||63||तथाऽत्रैव सदा स्थेयं क्षेत्रे युष्माभिरेव हि ॥
सांनिध्यं त्रिषु लोकेषु गन्तव्यं च यथा पुरा
bhāskarā ūcuḥ
evaṃ vipra kariṣyāmaḥ sthāsyāmo 'tra sadā vayam ||
tvaṃ cāpi roganirmuktaḥ sukhaṃ prāpsyasyanuttamam
||64||एवं विप्र करिष्यामः स्थास्यामो ऽत्र सदा वयम् ॥
त्वं चापि रोगनिर्मुक्तः सुखं प्राप्स्यस्यनुत्तमम्
prāsādatritayaṃ tasmādasmadarthaṃ nirūpaya ||
yena trikālamāsādya gacchāmaḥ saṃnidhiṃ dvija
||65||प्रासादत्रितयं तस्मादस्मदर्थं निरूपय ॥
येन त्रिकालमासाद्य गच्छामः संनिधिं द्विज
evamuktvā tu te sarve gatāścāddarśanaṃ tataḥ ||
so'pi paśyati kāyaṃ svaṃ yāvadrogavivarjitam
||66||एवमुक्त्वा तु ते सर्वे गताश्चाद्दर्शनं ततः ॥
सोऽपि पश्यति कायं स्वं यावद्रोगविवर्जितम्
dvādaśārka pratīkāśaṃ sarvalakṣaṇalakṣitam ||
tataḥ provāca tāṃ bhāryāṃ vinayāvanatāṃ sthitām
||67||द्वादशार्क प्रतीकाशं सर्वलक्षणलक्षितम् ॥
ततः प्रोवाच तां भार्यां विनयावनतां स्थिताम्
paśya tvaṃ subhrūrme gātraṃ yādṛgrūpaṃ punaḥ sthitam ||
prasādāddevadevasya bhāskarasyāṃśumālinaḥ
||68||पश्य त्वं सुभ्रूर्मे गात्रं यादृग्रूपं पुनः स्थितम् ॥
प्रसादाद्देवदेवस्य भास्करस्यांशुमालिनः
so'hamatra sthito nityaṃ pūjayiṣyāmi bhāskaram ||
na yāsyāmi punaḥ sadma satyametanmayoditam
||69||सोऽहमत्र स्थितो नित्यं पूजयिष्यामि भास्करम् ॥
न यास्यामि पुनः सद्म सत्यमेतन्मयोदितम्
evamuktvā sa viprendrastasminkṣetre suśobhane ||
prāsādatritayaṃ ramyaṃ nirmame bhaktisaṃyutaḥ
||7||एवमुक्त्वा स विप्रेन्द्रस्तस्मिन्क्षेत्रे सुशोभने ॥
प्रासादत्रितयं रम्यं निर्ममे भक्तिसंयुतः
muṇḍīrasvāminaścaikamanyatkālapriyasya ca ||
mūlasthānasya cānyattu satpatākāvibhūṣitam
||7||मुण्डीरस्वामिनश्चैकमन्यत्कालप्रियस्य च ॥
मूलस्थानस्य चान्यत्तु सत्पताकाविभूषितम्
trayāṇāmapi teṣāṃ tu sādhvarcāḥ śāstrasūcitāḥ ||
sthāpayāmāsa sūryāṇāṃ hastārke sūryavāsare
||72||त्रयाणामपि तेषां तु साध्वर्चाः शास्त्रसूचिताः ॥
स्थापयामास सूर्याणां हस्तार्के सूर्यवासरे
tatastāḥ puṣpadhūpādyaiḥ samabhyarcya ciraṃ dvijaḥ ||
trisaṃdhyaṃ kramaśaḥ prāpto dehāṃte bhāskarālayam
||73||ततस्ताः पुष्पधूपाद्यैः समभ्यर्च्य चिरं द्विजः ॥
त्रिसंध्यं क्रमशः प्राप्तो देहांते भास्करालयम्
sūta uvāca
evaṃ te tatra saṃjātāstrayo'pi dvijasattamāḥ ||
bhāskarā bhaktalokasya sarvavyādhivināśakāḥ
||74||एवं ते तत्र संजातास्त्रयोऽपि द्विजसत्तमाः ॥
भास्करा भक्तलोकस्य सर्वव्याधिविनाशकाः
yastānpaśyati kāle sve yathokte sūraryavāsare ||
sa vāṃchitām̐llabhetkāmāndurlabhānapi mānavaiḥ
||75||यस्तान्पश्यति काले स्वे यथोक्ते सूरर्यवासरे ॥
स वांछिताँल्लभेत्कामान्दुर्लभानपि मानवैः
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye muṃḍīrakālapriyamūlasthānapratiṣṭhāvarṇanaṃnāma ṣaṭsaptatitamo'dhyāyaḥ || 76 ||