śivārātrimāhātmyavarṇanam
ṛṣaya ūcuḥ
śrutāni mukhyatīrthāni tatkṣetraprodbhavāni ca ||
yeṣu snāto naraḥ smyaksarva tīrthaphalaṃ labhet
||1||श्रुतानि मुख्यतीर्थानि तत्क्षेत्रप्रोद्भवानि च ॥
येषु स्नातो नरः स्म्यक्सर्व तीर्थफलं लभेत्
liṃgāni ca mahābhāga tatra mukhyāni yāni ca ||
yairdṛṣṭairlabhyate śreyaḥ sarveṣāṃ tāni no vada
||2||लिंगानि च महाभाग तत्र मुख्यानि यानि च ॥
यैर्दृष्टैर्लभ्यते श्रेयः सर्वेषां तानि नो वद
sūta uvāca
tatra ca maṃkaṇākhyaṃ tu liṃgamasti suśobhanam ||
tathā siddheśvaraṃ nāma gautameśvarasaṃyutam
||3||तत्र च मंकणाख्यं तु लिंगमस्ति सुशोभनम् ॥
तथा सिद्धेश्वरं नाम गौतमेश्वरसंयुतम्
kapāleśvamanyacca caturthaṃ parikīrtitam ||
ekaikaṃ sarvaliṃgānāṃ phalaṃ yacchatyasaṃśayam ||
yathoktavidhinā samyagyathoktaṃ dvijasattamāḥ
||4||कपालेश्वमन्यच्च चतुर्थं परिकीर्तितम् ॥
एकैकं सर्वलिंगानां फलं यच्छत्यसंशयम् ॥
यथोक्तविधिना सम्यग्यथोक्तं द्विजसत्तमाः
tatra tāvatpravakṣyāmi maṃkaṇeśvarajaṃ phalam ||
makārākṣarayuktasya liṃgasyātra dvijottamāḥ
||5||तत्र तावत्प्रवक्ष्यामि मंकणेश्वरजं फलम् ॥
मकाराक्षरयुक्तस्य लिंगस्यात्र द्विजोत्तमाः
śivarātriṃ samāsādya yastasya puruṣo dvijāḥ ||
kuryājjāgaraṇaṃ rātrau nirāhāraḥ sthitaḥ śuciḥ
||6||शिवरात्रिं समासाद्य यस्तस्य पुरुषो द्विजाः ॥
कुर्याज्जागरणं रात्रौ निराहारः स्थितः शुचिः
sarvaliṃgodbhavaṃ caiva phalaṃ darśanasaṃbhavam ||
jāyate nātra saṃdeha ityuvāca haraḥ svayam
||7||सर्वलिंगोद्भवं चैव फलं दर्शनसंभवम् ॥
जायते नात्र संदेह इत्युवाच हरः स्वयम्
ṛṣaya ūcuḥ
śivarātrirmahābhāga kasminkāle tu sā bhavet ||
vidhyānaṃ caiva māhātmyaṃ sarvaṃ no vistarādvada
||8||शिवरात्रिर्महाभाग कस्मिन्काले तु सा भवेत् ॥
विध्यानं चैव माहात्म्यं सर्वं नो विस्तराद्वद
sūta uvāca
māghasya kṛṣṇapakṣe yā tithiścaiva caturdaśī ||
tasyā rātriḥ samākhyātā śivarātrisamudbhavā
||9||माघस्य कृष्णपक्षे या तिथिश्चैव चतुर्दशी ॥
तस्या रात्रिः समाख्याता शिवरात्रिसमुद्भवा
tasyāṃ sarveṣu liṃgeṣu sadā saṃkramate haraḥ ||
viśeṣātsarvapuṇyeṣu khyāteyaṃ maṃkaṇeśvare
||10||तस्यां सर्वेषु लिंगेषु सदा संक्रमते हरः ॥
विशेषात्सर्वपुण्येषु ख्यातेयं मंकणेश्वरे
ṛṣaya ūcuḥ
śivarātriḥ kathaṃ jātā kenaiṣā ca vinirmitā ||
kasmādbahuphalā jātā sarvaṃ no vistarādvada
||11||शिवरात्रिः कथं जाता केनैषा च विनिर्मिता ॥
कस्माद्बहुफला जाता सर्वं नो विस्तराद्वद
sūta uvāca
atra vaḥ kīrtayiṣyāmi pūrvavṛttaṃ kathānakam ||
bhartṛyajñasya saṃvādamaśvasenasya bhūpateḥ
||12||अत्र वः कीर्तयिष्यामि पूर्ववृत्तं कथानकम् ॥
भर्तृयज्ञस्य संवादमश्वसेनस्य भूपतेः
ānartādhipatiḥ pūrvamaśvasena iti smṛtaḥ ||
āsīddharmaparo nityaṃ vedavedāgaṃpāragaḥ
||13||आनर्ताधिपतिः पूर्वमश्वसेन इति स्मृतः ॥
आसीद्धर्मपरो नित्यं वेदवेदागंपारगः
bhartṛyajñaḥ purā tena idaṃ pṛṣṭaḥ kutūhalāt ||
kalikālaṃ samudvīkṣya vardhamānaṃ dinedine
||14||भर्तृयज्ञः पुरा तेन इदं पृष्टः कुतूहलात् ॥
कलिकालं समुद्वीक्ष्य वर्धमानं दिनेदिने
aśvasena uvāca
kalikālakṛte kiṃcidvrataṃ me vada sanmune ||
svalpāyāsaṃ mahatpuṇyaṃ sarvapāpapraṇāśanam
||15||कलिकालकृते किंचिद्व्रतं मे वद सन्मुने ॥
स्वल्पायासं महत्पुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्
svalpāyuṣaḥ sadā martyā brahmankṛtayuge purā ||
tretāyāṃ dvāpare caiva kimu prāpte kalau yuge ||
tasmādvarṣavrataṃ tyaktvā kiṃcidekāhnikaṃ vada
||17||स्वल्पायुषः सदा मर्त्या ब्रह्मन्कृतयुगे पुरा ॥
त्रेतायां द्वापरे चैव किमु प्राप्ते कलौ युगे ॥
तस्माद्वर्षव्रतं त्यक्त्वा किंचिदेकाह्निकं वद
śvaḥ kāryamadya kurvīta pūrvāhṇe cāparāhṇikam ||
na hi pratīkṣate mṛtyuḥ kṛtaṃ vāsya na vā kṛtam ||
tasya tadvacaṃ śrutvā bhartṛyajña udāradhīḥ ||
abravītsuciraṃ dhyātvā jñātvā divyena cakṣuṣā
||19||श्वः कार्यमद्य कुर्वीत पूर्वाह्णे चापराह्णिकम् ॥
न हि प्रतीक्षते मृत्युः कृतं वास्य न वा कृतम् ॥
तस्य तद्वचं श्रुत्वा भर्तृयज्ञ उदारधीः ॥
अब्रवीत्सुचिरं ध्यात्वा ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा
asti rājanvrataṃ puṇyaṃ śivarātrītisaṃjñitam ||
ekāhnikaṃ mahārāja sarvapātakanāśanam
||20||अस्ति राजन्व्रतं पुण्यं शिवरात्रीतिसंज्ञितम् ॥
एकाह्निकं महाराज सर्वपातकनाशनम्
tatra yaddīyate dānaṃ hutaṃ japtaṃ tathaiva ca ||
sarvamakṣayatāṃ yāti rātri jāgaraṇe kṛte
||21||तत्र यद्दीयते दानं हुतं जप्तं तथैव च ॥
सर्वमक्षयतां याति रात्रि जागरणे कृते
aputro labhate putrānadhano dhanamāpnuyāt ||
svalpāyurdīrghamāyṣyaṃ śatrūṇāṃ caiva saṃkṣayam
||22||अपुत्रो लभते पुत्रानधनो धनमाप्नुयात् ॥
स्वल्पायुर्दीर्घमायु्ष्यं शत्रूणां चैव संक्षयम्
yaṃyaṃ kāmamabhidhyāyanvratametatsamācaret ||
taṃtaṃ samāpnuyānmartyo niṣkāmo mokṣamāpnuyāt
||23||यंयं काममभिध्यायन्व्रतमेतत्समाचरेत् ॥
तंतं समाप्नुयान्मर्त्यो निष्कामो मोक्षमाप्नुयात्
kārpaṇyenātha vittena yadi kuryātprajāgaram ||
tathā varṣakṛtātpāpānmucyate nātra saṃśayaḥ
||24||कार्पण्येनाथ वित्तेन यदि कुर्यात्प्रजागरम् ॥
तथा वर्षकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
yāni kānyatra liṃgāni sthāvarāṇi carāṇi ca ||
teṣu saṃkramate devastasyāṃ rātrau yato haraḥ
||25||यानि कान्यत्र लिंगानि स्थावराणि चराणि च ॥
तेषु संक्रमते देवस्तस्यां रात्रौ यतो हरः
śivarātristataḥ proktā tena sā haravallabhā ||
prārthitaḥ sa suraiḥ sarvairlokānugrahakāmyayā
||26||शिवरात्रिस्ततः प्रोक्ता तेन सा हरवल्लभा ॥
प्रार्थितः स सुरैः सर्वैर्लोकानुग्रहकाम्यया
bhagavankalikāle'sminsarvapāpasamanvite ||
varṣapāpaviśuddhyarthaṃ dinamekaṃ kṣitau vraja ||
yena tvatpūjayā pūtā martyāḥ śuddhimavāpnuyuḥ
||27||भगवन्कलिकालेऽस्मिन्सर्वपापसमन्विते ॥
वर्षपापविशुद्ध्यर्थं दिनमेकं क्षितौ व्रज ॥
येन त्वत्पूजया पूता मर्त्याः शुद्धिमवाप्नुयुः
tato dattaṃ hutaṃ teṣāmasmākamupatiṣṭhati ||
yaducchiṣṭaṃ narairdattaṃ tadvṛthā jāyate'khilam
||28||ततो दत्तं हुतं तेषामस्माकमुपतिष्ठति ॥
यदुच्छिष्टं नरैर्दत्तं तद्वृथा जायतेऽखिलम्
kalikāle na cāsmākaṃ kiṃcidevopatiṣṭhati ||
aśuddhairmānavairdattaṃ prabhūtamapi śaṃkara
||29||कलिकाले न चास्माकं किंचिदेवोपतिष्ठति ॥
अशुद्धैर्मानवैर्दत्तं प्रभूतमपि शंकर
śrībhagavānuvāca
māghamāsasya kṛṣṇāyāṃ caturdaśyāṃ sureśvara ||
ahaṃ yāsyāmi bhūpṛṣṭhe rātrau naiva divā kalau
||30||माघमासस्य कृष्णायां चतुर्दश्यां सुरेश्वर ॥
अहं यास्यामि भूपृष्ठे रात्रौ नैव दिवा कलौ
liṃgeṣu ca samasteṣu caleṣu sthāvareṣu ca ||
saṃkramiṣyāmyasaṃdigdhaṃ varṣapāpaviśuddhaye
||31||लिंगेषु च समस्तेषु चलेषु स्थावरेषु च ॥
संक्रमिष्याम्यसंदिग्धं वर्षपापविशुद्धये
tasyāṃ rātrau hi me pūjāṃ yaḥ kariṣyati mānavaḥ ||
maṃtrairetaiḥ suraśreṣṭha vipāpmā sa bhaviṣyati
||32||तस्यां रात्रौ हि मे पूजां यः करिष्यति मानवः ॥
मंत्रैरेतैः सुरश्रेष्ठ विपाप्मा स भविष्यति
oṃ sadyojātāya namaḥ ||
oṃ vāmadevāya namaḥ ||
oṃ ghorāya namaḥ ||
oṃ tatpuruṣāya namaḥ ||
oṃ īśānāya namaḥ ||
evaṃ vaktrāṇi saṃpūjya gandhapuṣpānulepanaiḥ ||
vastrairdīpaiśca naivedyaistato'rghaṃ saṃpradāpayet ||
maṃtreṇānena saṃpūjya māṃ dhyātvā manasi sthitam ||
gaurīvallabha deveśa sarvādya śaśiśekhara ||
varṣapāpaviśuddhyarthamargho me pratigṛhyatām ||
tataḥ saṃpūjayedvipraṃ bhojanācchādanādibhiḥ ||
dattvātha dakṣiṇāṃ tasmai vittaśāṭhyaṃ vivarjayet
||35||ॐ सद्योजाताय नमः ॥
ॐ वामदेवाय नमः ॥
ॐ घोराय नमः ॥
ॐ तत्पुरुषाय नमः ॥
ॐ ईशानाय नमः ॥
एवं वक्त्राणि संपूज्य गन्धपुष्पानुलेपनैः ॥
वस्त्रैर्दीपैश्च नैवेद्यैस्ततोऽर्घं संप्रदापयेत् ॥
मंत्रेणानेन संपूज्य मां ध्यात्वा मनसि स्थितम् ॥
गौरीवल्लभ देवेश सर्वाद्य शशिशेखर ॥
वर्षपापविशुद्ध्यर्थमर्घो मे प्रतिगृह्यताम् ॥
ततः संपूजयेद्विप्रं भोजनाच्छादनादिभिः ॥
दत्त्वाथ दक्षिणां तस्मै वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्
dharmākhyānakathābhiśca salāsyaistāṃḍavaistathā
||36||धर्माख्यानकथाभिश्च सलास्यैस्तांडवैस्तथा
evaṃ kariṣyate yo'tra vratametatsureśvara ||
varṣapāpaviśuddhyarthaṃ prāyaścittaṃ bhaviṣyati
||37||एवं करिष्यते योऽत्र व्रतमेतत्सुरेश्वर ॥
वर्षपापविशुद्ध्यर्थं प्रायश्चित्तं भविष्यति
tacchrutvā tridaśāḥ sarve praṇamya śaśiśekharam ||
saṃprahṛṣṭā naraśreṣṭha svāni sthānāni bhejire
||38||तच्छ्रुत्वा त्रिदशाः सर्वे प्रणम्य शशिशेखरम् ॥
संप्रहृष्टा नरश्रेष्ठ स्वानि स्थानानि भेजिरे
preṣayāmāsururvyāṃ ca nāradaṃ munisattamam ||
prabodhanāya lokānāṃ śivarātrikṛte sadā
||39||प्रेषयामासुरुर्व्यां च नारदं मुनिसत्तमम् ॥
प्रबोधनाय लोकानां शिवरात्रिकृते सदा
so'pi gatvā dharāpṛṣṭhaṃ śrāvayāmāsa sarvataḥ ||
śivarātrestu māhātmyaṃ yaduktaṃ śūlapāṇinā
||40||सोऽपि गत्वा धरापृष्ठं श्रावयामास सर्वतः ॥
शिवरात्रेस्तु माहात्म्यं यदुक्तं शूलपाणिना
tataḥ prabhṛti saṃjātā śivarātrirdharātale ||
sarvakāmapradā puṇyā sarvapātakanāśinī
||41||ततः प्रभृति संजाता शिवरात्रिर्धरातले ॥
सर्वकामप्रदा पुण्या सर्वपातकनाशिनी
atra vaḥ kīrtayiṣyāmi purāvṛttaṃ kathānakam ||
yadvṛttaṃ naimiṣāraṇye lubdhakasyātra kasyacit
||42||अत्र वः कीर्तयिष्यामि पुरावृत्तं कथानकम् ॥
यद्वृत्तं नैमिषारण्ये लुब्धकस्यात्र कस्यचित्
tatrāsīllubdhakaḥ kaścijjātimātrānna karmataḥ ||
vyasenānābhibhūtātmā paravittāpahārakaḥ ||
na kadācidvrataṃ tena na dattaṃ na japaḥ kṛtaḥ ||
kevalaṃ ca hṛtaṃ vittaṃ lokānāṃ chalasaṃśrayāt
||44||तत्रासील्लुब्धकः कश्चिज्जातिमात्रान्न कर्मतः ॥
व्यसेनानाभिभूतात्मा परवित्तापहारकः ॥
न कदाचिद्व्रतं तेन न दत्तं न जपः कृतः ॥
केवलं च हृतं वित्तं लोकानां छलसंश्रयात्
kasyacittvatha kālasya śivarātriḥ samāgatā ||
māghamāse'sitepakṣe sarvapātakanāśinī
||45||कस्यचित्त्वथ कालस्य शिवरात्रिः समागता ॥
माघमासेऽसितेपक्षे सर्वपातकनाशिनी
tatrāstyāyatanaṃ puṇyaṃ devadevasya śūlinaḥ ||
tatra jāgaraṇaṃ rātrau prārabdhaṃ bahubhirjjanaiḥ
||46||तत्रास्त्यायतनं पुण्यं देवदेवस्य शूलिनः ॥
तत्र जागरणं रात्रौ प्रारब्धं बहुभिर्ज्जनैः
nārībhirnaraśārdūla bhūṣitābhiḥ subhūṣaṇaiḥ ||
athāsau ciṃtayāmāsa coro dṛṣṭvātha jāgaram
||47||नारीभिर्नरशार्दूल भूषिताभिः सुभूषणैः ॥
अथासौ चिंतयामास चोरो दृष्ट्वाथ जागरम्
gacchāmi yadi kāṃcitstrīṃ bhūṣaṇaiḥ paribhūṣitām ||
niṣkrāṃtāṃ bāhyataścāsya prāsādasyāpnuyāmaham
||48||गच्छामि यदि कांचित्स्त्रीं भूषणैः परिभूषिताम् ॥
निष्क्रांतां बाह्यतश्चास्य प्रासादस्याप्नुयामहम्
tato hatvā samādāya bhūṣaṇāni vrajāmyaham ||
evaṃ niścitya manasā gatastasya samīpataḥ|
karṇikāraṃ samāruhya sthito guptastato hi saḥ
||50||ततो हत्वा समादाय भूषणानि व्रजाम्यहम् ॥
एवं निश्चित्य मनसा गतस्तस्य समीपतः।
कर्णिकारं समारुह्य स्थितो गुप्तस्ततो हि सः
vīkṣamāṇo diśaḥ sarvā nārīniṣkrāmaṇodbhavāḥ ||
caurakarmapravṛttasya śītārtasya viśeṣataḥ
||51||वीक्षमाणो दिशः सर्वा नारीनिष्क्रामणोद्भवाः ॥
चौरकर्मप्रवृत्तस्य शीतार्तस्य विशेषतः
alpāpi nidrā nāyātā na ca nārī vinirgatā ||
tasyādhastāttato liṃgamabhavattu dharodbhavam ||
gatvā ca patrāṇyādāya pracikṣepāsya copari
||52||अल्पापि निद्रा नायाता न च नारी विनिर्गता ॥
तस्याधस्तात्ततो लिंगमभवत्तु धरोद्भवम् ॥
गत्वा च पत्राण्यादाय प्रचिक्षेपास्य चोपरि
etasminneva kāle tu prodgatastīkṣṇadīdhitiḥ ||
asatīnāṃ ca caurāṇāṃ kāmināmasukhāvahaḥ
||53||एतस्मिन्नेव काले तु प्रोद्गतस्तीक्ष्णदीधितिः ॥
असतीनां च चौराणां कामिनामसुखावहः
tato narāśca nāryaśca jagmuḥ svaṃsvaṃ niketanam ||
upacāraparāḥ śāṃtāḥ praṇipatya maheśvaram
||54||ततो नराश्च नार्यश्च जग्मुः स्वंस्वं निकेतनम् ॥
उपचारपराः शांताः प्रणिपत्य महेश्वरम्
so'pi cauro nirāśaśca kṣutkṣāmaḥ śītavihvalaḥ ||
avatīrya drumāttasmādupāyaṃ kaṃcidāśritaḥ
||55||सोऽपि चौरो निराशश्च क्षुत्क्षामः शीतविह्वलः ॥
अवतीर्य द्रुमात्तस्मादुपायं कंचिदाश्रितः
tataḥ kālena mahatā paṃcatvaṃ samapadyata ||
jāto jātismaraḥ so'tha daśārṇādhipatergṛhe
||56||ततः कालेन महता पंचत्वं समपद्यत ॥
जातो जातिस्मरः सोऽथ दशार्णाधिपतेर्गृहे
upavāsaprabhāvena balādapi prajāgarāt ||
śivarātrestathā tasya liṅgasyāpi prapūjayā
||57||उपवासप्रभावेन बलादपि प्रजागरात् ॥
शिवरात्रेस्तथा तस्य लिङ्गस्यापि प्रपूजया
tato rājyaṃ samāsādya pitṛpaitāmahaṃ mahat ||
kārayāmāsa liṃgasya prāsādaṃ tasya śobhanam
||58||ततो राज्यं समासाद्य पितृपैतामहं महत् ॥
कारयामास लिंगस्य प्रासादं तस्य शोभनम्
varṣevarṣe samāśritya śivarātrau prajāgarāt ||
upavāsaparobhūtvā gītavāditraniḥsvanaiḥ
||59||वर्षेवर्षे समाश्रित्य शिवरात्रौ प्रजागरात् ॥
उपवासपरोभूत्वा गीतवादित्रनिःस्वनैः
dharmākhyānakathābhiśca gītadhvanibhireva ca ||
pūrvoktamaṃtraiḥ saṃpūjya arghaṃ dattvā vidhānataḥ ||
saṃtarpya brāhmaṇānkāmairjagāma nilayaṃ nijam
||60||धर्माख्यानकथाभिश्च गीतध्वनिभिरेव च ॥
पूर्वोक्तमंत्रैः संपूज्य अर्घं दत्त्वा विधानतः ॥
संतर्प्य ब्राह्मणान्कामैर्जगाम निलयं निजम्
kasyacittvatha kālasya śivarātrau samāgatāḥ ||
prāsāde tatra munayaḥ prāptā śāṇḍilyapūrvakāḥ
||61||कस्यचित्त्वथ कालस्य शिवरात्रौ समागताः ॥
प्रासादे तत्र मुनयः प्राप्ता शाण्डिल्यपूर्वकाः
śāṃḍilyo'tha bharadvājo yavakrīto'tha gālavaḥ ||
pulastyaḥ pulaho gārgyastathānye bahavo nṛpa
||62||शांडिल्योऽथ भरद्वाजो यवक्रीतोऽथ गालवः ॥
पुलस्त्यः पुलहो गार्ग्यस्तथान्ये बहवो नृप
so'pi rājā bṛhatseno daśārṇādhipateḥ sutaḥ ||
saṃprāpto jāgaraṃ kartuṃ tasya liṃgasya cāgrataḥ
||63||सोऽपि राजा बृहत्सेनो दशार्णाधिपतेः सुतः ॥
संप्राप्तो जागरं कर्तुं तस्य लिंगस्य चाग्रतः
pūjayitvā tato devaṃ praṇipatya munīśvarān ||
upaviṣṭastasya cāgre hyanujñāto dvijottamaiḥ
||64||पूजयित्वा ततो देवं प्रणिपत्य मुनीश्वरान् ॥
उपविष्टस्तस्य चाग्रे ह्यनुज्ञातो द्विजोत्तमैः
tatastasyāgrataścakruḥ kathāste bahudhā nṛpa ||
rājarṣīṇāmatītānāṃ brahmarṣīṇāṃ viśeṣataḥ
||65||ततस्तस्याग्रतश्चक्रुः कथास्ते बहुधा नृप ॥
राजर्षीणामतीतानां ब्रह्मर्षीणां विशेषतः
atha kasminkathāṃte sa taiḥ pṛṣṭo brahmavādibhiḥ ||
kautukāviṣṭacittaiśca vismayotphullalocanaiḥ
||66||अथ कस्मिन्कथांते स तैः पृष्टो ब्रह्मवादिभिः ॥
कौतुकाविष्टचित्तैश्च विस्मयोत्फुल्ललोचनैः
rājanpṛcchāmahe sarve vayaṃ kautūhalānvitāḥ ||
yadi bravīṣi naḥ satyaṃ devatāyatane sthitaḥ
||67||राजन्पृच्छामहे सर्वे वयं कौतूहलान्विताः ॥
यदि ब्रवीषि नः सत्यं देवतायतने स्थितः
rājovāca
yadi jñāsyāmi vipreṃdrāḥ kathayiṣyāmyasaṃśayam ||
devasyāgre ca saṃpṛṣṭaḥ satyenātmānamālabhe
||68||यदि ज्ञास्यामि विप्रेंद्राः कथयिष्याम्यसंशयम् ॥
देवस्याग्रे च संपृष्टः सत्येनात्मानमालभे
ṛṣaya ūcuḥ
puṣkalāni parityajya kasmāddānānyanekaśaḥ ||
jāgaraṃ kartukāmo'tra svadeśādupatiṣṭhasi
||69||पुष्कलानि परित्यज्य कस्माद्दानान्यनेकशः ॥
जागरं कर्तुकामोऽत्र स्वदेशादुपतिष्ठसि
varṣevarṣe sadā prāpte nūnaṃ tvaṃ vetsi kāraṇam ||
rahasyaṃ yadi te na syāttadbravīhi narādhipa
||70||वर्षेवर्षे सदा प्राप्ते नूनं त्वं वेत्सि कारणम् ॥
रहस्यं यदि ते न स्यात्तद्ब्रवीहि नराधिप
sūta uvāca
savailakṣyaṃ smitaṃ kṛtvā tataḥ prāha sa durmanāḥ ||
rahasyaṃ paramaṃ hyetadavācyaṃ hi dvijottamāḥ
||71||सवैलक्ष्यं स्मितं कृत्वा ततः प्राह स दुर्मनाः ॥
रहस्यं परमं ह्येतदवाच्यं हि द्विजोत्तमाः
tathāpi ca vadiṣyāmi pṛṣṭo devāgrato yataḥ
||72||तथापि च वदिष्यामि पृष्टो देवाग्रतो यतः
tataḥ sa kathayāmāsa pūrvadehasamudbhavam ||
malimlucastato nūnaṃ śivarātrisamudbhavam
||73||ततः स कथयामास पूर्वदेहसमुद्भवम् ॥
मलिम्लुचस्ततो नूनं शिवरात्रिसमुद्भवम्
cauryabhāvena devasya pūjanaṃ jāgarastathā ||
upavāsaṃ vinā tena śivarātrau purā kṛtam
||74||चौर्यभावेन देवस्य पूजनं जागरस्तथा ॥
उपवासं विना तेन शिवरात्रौ पुरा कृतम्
jātismaraṇasaṃyuktaṃ janmajātaṃ yathātatham ||
tataste munayaḥ sarve sādhuvādānpṛthagvidhān
||75||जातिस्मरणसंयुक्तं जन्मजातं यथातथम् ॥
ततस्ते मुनयः सर्वे साधुवादान्पृथग्विधान्
nṛpottamasya rājarṣerdattvāśīrbhiḥ samanvitān ||
rātrau jāgaraṇaṃ kṛtvā prajagmuste nijāśramān
||76||नृपोत्तमस्य राजर्षेर्दत्त्वाशीर्भिः समन्वितान् ॥
रात्रौ जागरणं कृत्वा प्रजग्मुस्ते निजाश्रमान्
so'pi rājāsamabhyarcya taṃ devaṃ tāndvijottamān ||
jagāma svapuraṃ paścātkṛtvā rātrau prajāgaram
||77||सोऽपि राजासमभ्यर्च्य तं देवं तान्द्विजोत्तमान् ॥
जगाम स्वपुरं पश्चात्कृत्वा रात्रौ प्रजागरम्
bhartṛyajña uvāca
śivarātriḥ samutpannā evaṃ bhūmitale nṛpa ||
evaṃvidhaṃ ca māhātmyaṃ tasyāste parikīrtitam
||78||शिवरात्रिः समुत्पन्ना एवं भूमितले नृप ॥
एवंविधं च माहात्म्यं तस्यास्ते परिकीर्तितम्
tasmātsarvaprayatnena kāryā sa nṛpasattama ||
kalikāle viśeṣeṇa ya icchedbhūtimātmanaḥ
||79||तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कार्या स नृपसत्तम ॥
कलिकाले विशेषेण य इच्छेद्भूतिमात्मनः
eṣā kṛtā dilīpena nalena nahuṣeṇa ca ||
māndhātrā dhuṃdhumāreṇa sagareṇa yuyutsunā
||80||एषा कृता दिलीपेन नलेन नहुषेण च ॥
मान्धात्रा धुंधुमारेण सगरेण युयुत्सुना
tathānyaiśca viśeṣeṇa samyakchraddhāsamanvitaiḥ ||
prāptāśca hṛdgatāḥ kāmā ye divyā ye ca mānuṣāḥ
||81||तथान्यैश्च विशेषेण सम्यक्छ्रद्धासमन्वितैः ॥
प्राप्ताश्च हृद्गताः कामा ये दिव्या ये च मानुषाः
tathā caiva tu sāvitryā śriyā devyā tu sītayā ||
aruṃdhatyā sarasvatyā menayā raṃbhayā tathā
||82||तथा चैव तु सावित्र्या श्रिया देव्या तु सीतया ॥
अरुंधत्या सरस्वत्या मेनया रंभया तथा
iṃdrāṇyātha dṛṣadvatyā svadhayā svāhayā tathā ||
ratyā prītyā prabhāvatyā gāyatryā ca nṛpottama ||
sarvāḥ prāptāḥ priyānkāmānatisaubhāgyasaṃyutān
||83||इंद्राण्याथ दृषद्वत्या स्वधया स्वाहया तथा ॥
रत्या प्रीत्या प्रभावत्या गायत्र्या च नृपोत्तम ॥
सर्वाः प्राप्ताः प्रियान्कामानतिसौभाग्यसंयुतान्
yaścaitāṃ paṭhate vyuṣṭiṃ bhāvena śivasaṃnidhau|
dinajātpātakātso'pi mucyate nātra saṃśayaḥ
||84||यश्चैतां पठते व्युष्टिं भावेन शिवसंनिधौ।
दिनजात्पातकात्सोऽपि मुच्यते नात्र संशयः
nāsti gaṃgāsamaṃ tīrthaṃ nāsti devo haropamaḥ ||
śivarātreḥ paraṃ nāsti tapaḥ satyaṃ mayoditam
||85||नास्ति गंगासमं तीर्थं नास्ति देवो हरोपमः ॥
शिवरात्रेः परं नास्ति तपः सत्यं मयोदितम्
sarvaratnamayo meruḥ sarvāścaryamayaṃ tapaḥ ||
sarvadharmamayī rājañchivarātriḥ prakīrtitāḥ
||86||सर्वरत्नमयो मेरुः सर्वाश्चर्यमयं तपः ॥
सर्वधर्ममयी राजञ्छिवरात्रिः प्रकीर्तिताः
garuḍaḥ pakṣiṇāṃ yadvannadīnāṃ sāgaro yathā|
pradhānaḥ sarvadharmāṇāṃ śivarātristathottamā
||87||गरुडः पक्षिणां यद्वन्नदीनां सागरो यथा।
प्रधानः सर्वधर्माणां शिवरात्रिस्तथोत्तमा
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye śivārātrimāhātmyavarṇanaṃ nāma ṣaṭṣaṣṭyuttaradviśatatamo'dhyāyaḥ || 266 ||