gaṇapatipūjāvidhimāhātmyavarṇanam
sūta uvāca
tathānyopi ca tatrāsti viśvāmitrapratiṣṭhitaḥ ||
gaṇanātho dvijaśreṣṭhāḥ sarvasiddhiprado nṛṇām
||1||तथान्योपि च तत्रास्ति विश्वामित्रप्रतिष्ठितः ॥
गणनाथो द्विजश्रेष्ठाः सर्वसिद्धिप्रदो नृणाम्
māghamāse caturthyāṃ ca śuklāyāṃ pūjayettu yaḥ ||
sa ca saṃvatsaraṃ yāvatsarvai vighnairvimucyate o
||2||माघमासे चतुर्थ्यां च शुक्लायां पूजयेत्तु यः ॥
स च संवत्सरं यावत्सर्वै विघ्नैर्विमुच्यते ओ
ṛṣaya ūcuḥ
gaṇanāthasya cotpattiṃ sāṃprataṃ sūta no vada ||
kathameṣa samutpannaḥ kiṃ māhātmyaḥ prakīrtitaḥ
||3||गणनाथस्य चोत्पत्तिं सांप्रतं सूत नो वद ॥
कथमेष समुत्पन्नः किं माहात्म्यः प्रकीर्तितः
sūta uvāca
eṣa cotpādito gauryā nijāṃgamalataḥ svayam ||
krīḍārthaṃ mānuṣairaṃgairmātaṃgānanaśobhitaḥ
||4||एष चोत्पादितो गौर्या निजांगमलतः स्वयम् ॥
क्रीडार्थं मानुषैरंगैर्मातंगाननशोभितः
caturhastasamopeta ākhuvāhanagastathā ||
kuṭhārahastaśca tathā modakāśanatoṣakṛt
||5||चतुर्हस्तसमोपेत आखुवाहनगस्तथा ॥
कुठारहस्तश्च तथा मोदकाशनतोषकृत्
sarvasiddhiprado loke bhaktānāṃ ca viśeṣataḥ ||
eṣa pūrvaṃ prabhoḥ kārye saṃgrāme tārakāmaye
||6||सर्वसिद्धिप्रदो लोके भक्तानां च विशेषतः ॥
एष पूर्वं प्रभोः कार्ये संग्रामे तारकामये
saṃgrāmamakarodraudraṃ na kṛtaṃ yacca kenacit ||
nihatā dānavāḥ sarve saṃkhyayā parivarjitāḥ
||7||संग्राममकरोद्रौद्रं न कृतं यच्च केनचित् ॥
निहता दानवाः सर्वे संख्यया परिवर्जिताः
tataḥ śakreṇa tuṣṭena proktaḥ saṃgrāmabhūmipaḥ ||
kṣata vikṣatasarvāṃgo rudhireṇa pariplutaḥ
||8||ततः शक्रेण तुष्टेन प्रोक्तः संग्रामभूमिपः ॥
क्षत विक्षतसर्वांगो रुधिरेण परिप्लुतः
asmadarthe tvayā yuddhaṃ yatkṛtaṃ sugajānana ||
nihatā dānavāḥ sarve saṃkhyayā parivarjitāḥ
||9||अस्मदर्थे त्वया युद्धं यत्कृतं सुगजानन ॥
निहता दानवाः सर्वे संख्यया परिवर्जिताः
tasmāttvaṃ sarvadevānāmapi pūjyo bhaviṣyasi ||
kiṃpunarmānuṣāṇāṃ ca ye nityaṃ vighnasaṃplutāḥ
||10||तस्मात्त्वं सर्वदेवानामपि पूज्यो भविष्यसि ॥
किंपुनर्मानुषाणां च ये नित्यं विघ्नसंप्लुताः
ye tvāṃ saṃpūjayiṣyaṃti kāryāraṃbheṣu sarvataḥ ||
kāryasiddhirna saṃdehasteṣāṃ bhūyādgirā mama
||11||ये त्वां संपूजयिष्यंति कार्यारंभेषु सर्वतः ॥
कार्यसिद्धिर्न संदेहस्तेषां भूयाद्गिरा मम
evamuktvā sahasrākṣo visasarjātha taṃ tadā ||
saṃmānya bahumānena gaurīśaṃkarapārśvataḥ
||12||एवमुक्त्वा सहस्राक्षो विससर्जाथ तं तदा ॥
संमान्य बहुमानेन गौरीशंकरपार्श्वतः
ayamarthaḥ purā pṛṣṭo rohitāśvena dhīmatā ||
sarvavipravināśārthaṃ mārkaṃḍeyaṃ mahāmunim
||13||अयमर्थः पुरा पृष्टो रोहिताश्वेन धीमता ॥
सर्वविप्रविनाशार्थं मार्कंडेयं महामुनिम्
tamevārthaṃ mahābhāgāḥ kathayiṣye yathārthataḥ ||
tacchṛṇudhvaṃ purāvṛttaṃ sarvaṃ sarve samāhitāḥ
||14||तमेवार्थं महाभागाः कथयिष्ये यथार्थतः ॥
तच्छृणुध्वं पुरावृत्तं सर्वं सर्वे समाहिताः
rohitāśva uvāca
bhagavannatra ye martyāḥ sarve vighnasamanvitāḥ ||
śubhakṛtyeṣu sarveṣu jāyaṃte śucayo'pi ca
||15||भगवन्नत्र ये मर्त्याः सर्वे विघ्नसमन्विताः ॥
शुभकृत्येषु सर्वेषु जायंते शुचयोऽपि च
prārabdheṣu ca kāryeṣu dharmajeṣu viśeṣataḥ ||
tāni vighnāni jāyante yaistatkāryaṃ na sidhyati
||16||प्रारब्धेषु च कार्येषु धर्मजेषु विशेषतः ॥
तानि विघ्नानि जायन्ते यैस्तत्कार्यं न सिध्यति
tasmādvighnavināśāya kiṃcinme vratamā diśa ||
vrataṃ vā niyamo vā'tha tapo vā dānameva ca
||17||तस्माद्विघ्नविनाशाय किंचिन्मे व्रतमा दिश ॥
व्रतं वा नियमो वाऽथ तपो वा दानमेव च
sakṛccīrṇena yenātra yāvajjīvati mānavaḥ ||
tāvanna jāyate vighnamājanmamaraṇāṃtikam
||18||सकृच्चीर्णेन येनात्र यावज्जीवति मानवः ॥
तावन्न जायते विघ्नमाजन्ममरणांतिकम्
mārkaṇḍeya uvāca
atra te kīrtayiṣyāmi sarvavighnavināśanam ||
vrataṃ sarvaguṇopetaṃ sarvapāpapraṇāśanam ||
viśvāmitreṇa sañcīrṇaṃ yatpurā bhāvitātmanā
||19||अत्र ते कीर्तयिष्यामि सर्वविघ्नविनाशनम् ॥
व्रतं सर्वगुणोपेतं सर्वपापप्रणाशनम् ॥
विश्वामित्रेण सञ्चीर्णं यत्पुरा भावितात्मना
viśvāmitra iti khyāto gādhiputraḥ pratāpavān ||
vasiṣṭhena samaṃ tasya vairamāsīnmahātmanaḥ
||20||विश्वामित्र इति ख्यातो गाधिपुत्रः प्रतापवान् ॥
वसिष्ठेन समं तस्य वैरमासीन्महात्मनः
brāhmaṇyārthe na samproktaḥ kathaṃcitsa mahātapāḥ ||
brāhmaṇastvaṃ vasiṣṭhena tato vairamajāyata
||21||ब्राह्मण्यार्थे न सम्प्रोक्तः कथंचित्स महातपाः ॥
ब्राह्मणस्त्वं वसिष्ठेन ततो वैरमजायत
rohitāśva uvāca
kasmānna proktavānvipro vasiṣṭhastu kathaṃcana ||
brāhmaṇaḥ sa paraṃ proktobrahmādibhirapi svayam
||22||कस्मान्न प्रोक्तवान्विप्रो वसिष्ठस्तु कथंचन ॥
ब्राह्मणः स परं प्रोक्तोब्रह्मादिभिरपि स्वयम्
mārkaṇḍeya uvāca
kṣatriyaśca sthitaḥ pūrvaṃ viśvāmitro mahīpatiḥ ||
mṛgayāsu paribhrāṃto vasiṣṭhasya tadā''śramam ||
praviṣṭaḥ kṣutpipāsārttaḥ sa tenātha prapūjitaḥ
||23||क्षत्रियश्च स्थितः पूर्वं विश्वामित्रो महीपतिः ॥
मृगयासु परिभ्रांतो वसिष्ठस्य तदाऽऽश्रमम् ॥
प्रविष्टः क्षुत्पिपासार्त्तः स तेनाथ प्रपूजितः
tasyāsīnnandinīnāma dhenuḥ kāmadughā sadā ||
sā sūte vāñchitaṃ sadyo yadvasiṣṭho'bhivāñchati
||24||तस्यासीन्नन्दिनीनाम धेनुः कामदुघा सदा ॥
सा सूते वाञ्छितं सद्यो यद्वसिष्ठोऽभिवाञ्छति
tatprabhāvātsa bhūpālaḥ sabhṛtyabalavāhanaḥ ||
tena tṛptiparā nīto miṣṭānnairvividhaistataḥ
||25||तत्प्रभावात्स भूपालः सभृत्यबलवाहनः ॥
तेन तृप्तिपरा नीतो मिष्टान्नैर्विविधैस्ततः
pārthivo'yamiti jñātvā hyarghyādyairbhojanaiḥ sa ca ||
so'pi dṛṣṭvā prabhāvaṃ taṃ sarvaṃ dhenośca saṃbhavam ||
prārthayāmāsa tāṃ mūlyairgajavājisamu dbhavaiḥ
||26||पार्थिवोऽयमिति ज्ञात्वा ह्यर्घ्याद्यैर्भोजनैः स च ॥
सोऽपि दृष्ट्वा प्रभावं तं सर्वं धेनोश्च संभवम् ॥
प्रार्थयामास तां मूल्यैर्गजवाजिसमु द्भवैः
na dadau sa tadā vipraḥ sāmnā dānena vā punaḥ ||
bhedena ca tato daṇḍaṃ yojayāmāsa vai nṛpaḥ
||27||न ददौ स तदा विप्रः साम्ना दानेन वा पुनः ॥
भेदेन च ततो दण्डं योजयामास वै नृपः
kālayāmāsa tāṃ dhenuṃ tataḥ kopātsa pārthivaḥ
||28||कालयामास तां धेनुं ततः कोपात्स पार्थिवः
sā'bravīnnīyamānā'tha vasiṣṭhaṃ kiṃ tvayā vibho ||
dattāhamasya nṛpateryanmāṃ nayati yatnataḥ
||29||साऽब्रवीन्नीयमानाऽथ वसिष्ठं किं त्वया विभो ॥
दत्ताहमस्य नृपतेर्यन्मां नयति यत्नतः
vasiṣṭha uvāca
na mayā tvaṃ mahābhāge dattā cāsya mahīpateḥ ||
balānnayati yadyeṣa tasmādyuktaṃ samācara
||30||न मया त्वं महाभागे दत्ता चास्य महीपतेः ॥
बलान्नयति यद्येष तस्माद्युक्तं समाचर
tacchrutvā kopasaṃyuktā nandinī dhenuruttamā ||
jṛṃbhāṃ cakāra tatsainyaṃ samuddiśya nṛpodbhavam
||31||तच्छ्रुत्वा कोपसंयुक्ता नन्दिनी धेनुरुत्तमा ॥
जृंभां चकार तत्सैन्यं समुद्दिश्य नृपोद्भवम्
dhūmāvartistato jātā tasyā vaktrāttataḥ param ||
tato jvālā mahāraudrāstato yodhāḥ sahasraśaḥ
||32||धूमावर्तिस्ततो जाता तस्या वक्त्रात्ततः परम् ॥
ततो ज्वाला महारौद्रास्ततो योधाः सहस्रशः
nānāśastradharā raudrā yamadūtā yathā ca te ||
pulindā barbarābhīrāḥ kirātā yavanāḥ śakāḥ
||33||नानाशस्त्रधरा रौद्रा यमदूता यथा च ते ॥
पुलिन्दा बर्बराभीराः किराता यवनाः शकाः
te procustāṃ vadāsmākaṃ kasmātsṛṣṭā vayaṃ śubhe
||34||ते प्रोचुस्तां वदास्माकं कस्मात्सृष्टा वयं शुभे
nandinyuvāca
ete māṃ ye balātpāpā nayaṃti nṛpasevakāḥ ||
tānnighnantu samādeśānnānyadvāṃchāmi kiṃcana
||35||एते मां ये बलात्पापा नयंति नृपसेवकाः ॥
तान्निघ्नन्तु समादेशान्नान्यद्वांछामि किंचन
tatastaistasya tatsainyaṃ viśvāmitrasya sūditam ||
yudhyamānaṃ mahārāja daśarātreṇa saṃyuge
||36||ततस्तैस्तस्य तत्सैन्यं विश्वामित्रस्य सूदितम् ॥
युध्यमानं महाराज दशरात्रेण संयुगे
viśvāmitro'pi taddṛṣṭvā brāhmyaṃ balamanuttamam ||
pratijñāmakarottatra tāreṇa susvareṇa ca
||37||विश्वामित्रोऽपि तद्दृष्ट्वा ब्राह्म्यं बलमनुत्तमम् ॥
प्रतिज्ञामकरोत्तत्र तारेण सुस्वरेण च
athāhaṃ saṃbhaviṣyāmi brāhmaṇo nātra saṃśayaḥ ||
mamāpi jāyate yena prabhāvaścedṛśo'dbhutaḥ
||38||अथाहं संभविष्यामि ब्राह्मणो नात्र संशयः ॥
ममापि जायते येन प्रभावश्चेदृशोऽद्भुतः
tasmāttapaḥ kariṣyāmi yadasādhyaṃ surairapi ||
svaputraṃ sve pade dhṛtvā tataścakre tapo mahat
||39||तस्मात्तपः करिष्यामि यदसाध्यं सुरैरपि ॥
स्वपुत्रं स्वे पदे धृत्वा ततश्चक्रे तपो महत्
brāhmaṇyārthaṃ mahāraudraṃ sumahadduṣkaraṃ tapaḥ ||
brāhmaṇyaṃ tena naivāptaṃ vailakṣyaṃ paramaṃ gataḥ
||40||ब्राह्मण्यार्थं महारौद्रं सुमहद्दुष्करं तपः ॥
ब्राह्मण्यं तेन नैवाप्तं वैलक्ष्यं परमं गतः
tataḥ kailāsamāsādya devadevaṃ maheśvaram ||
samyagārādhayāmāsa gaurīyuktaṃ maheśvaram
||41||ततः कैलासमासाद्य देवदेवं महेश्वरम् ॥
सम्यगाराधयामास गौरीयुक्तं महेश्वरम्
ahaṃ tapaḥ kariṣyāmi brāhmaṇyasya kṛte prabho ||
tvadīye parvataśreṣṭhe kailāse śaraṇaṃ gataḥ
||42||अहं तपः करिष्यामि ब्राह्मण्यस्य कृते प्रभो ॥
त्वदीये पर्वतश्रेष्ठे कैलासे शरणं गतः
tasmādvighnasya me rakṣāṃ devadevaḥ prayacchatu ||
yathā no nāśamāyāti tapaḥ sarvaṃ kṛtaṃ mahat
||43||तस्माद्विघ्नस्य मे रक्षां देवदेवः प्रयच्छतु ॥
यथा नो नाशमायाति तपः सर्वं कृतं महत्
śrībhagavānuvāca
śuddhyarthaṃ caiva yatkāryaṃ kāryesminnṛpasattama ||
vināyakasamudbhūtāṃ tattvaṃ pūjāṃ samācara
||44||शुद्ध्यर्थं चैव यत्कार्यं कार्येस्मिन्नृपसत्तम ॥
विनायकसमुद्भूतां तत्त्वं पूजां समाचर
yena te jāyate siddhiḥ samyagbrāhmaṇyasaṃbhavā
||45||येन ते जायते सिद्धिः सम्यग्ब्राह्मण्यसंभवा
viśvāmitra uvāca
tadvadasva suraśreṣṭha tathā tasya karomyaham ||
pūrvaṃ pūjāṃ gaṇeśasya sarvavighnapraśāntaye
||46||तद्वदस्व सुरश्रेष्ठ तथा तस्य करोम्यहम् ॥
पूर्वं पूजां गणेशस्य सर्वविघ्नप्रशान्तये
śrībhagavānuvāca
eṣa gauryā purā kṛtvā nijāṃgodvartanaṃ kṛtaḥ ||
nirmalena kṛtaḥ paścānnarākāraścaturbhujaḥ
||47||एष गौर्या पुरा कृत्वा निजांगोद्वर्तनं कृतः ॥
निर्मलेन कृतः पश्चान्नराकारश्चतुर्भुजः
krīḍārthaṃ mama putro'yaṃ bālabhāvaḥ prakalpitaḥ ||
gajavaktro mahākāyo laṃbodaralaghūrukaḥ ||
tato'hamanayā proktaḥ sajīvaḥ kriyatāmayam ||
putrako me yathā bhāvī loke pūjya tamo vibho
||49||क्रीडार्थं मम पुत्रोऽयं बालभावः प्रकल्पितः ॥
गजवक्त्रो महाकायो लंबोदरलघूरुकः ॥
ततोऽहमनया प्रोक्तः सजीवः क्रियतामयम् ॥
पुत्रको मे यथा भावी लोके पूज्य तमो विभो
tato mayāpi saṃspṛṣṭaḥ sṛṣṭisūktena pārthiva ||
jīvasūktena samyaksa prāṇavānsamajāyata
||50||ततो मयापि संस्पृष्टः सृष्टिसूक्तेन पार्थिव ॥
जीवसूक्तेन सम्यक्स प्राणवान्समजायत
tato mayā prahṛṣṭena proktā devī himādrijā ||
caturthīdivase prāpte mayā'dyāyaṃ vinirmitaḥ
||51||ततो मया प्रहृष्टेन प्रोक्ता देवी हिमाद्रिजा ॥
चतुर्थीदिवसे प्राप्ते मयाऽद्यायं विनिर्मितः
putrastava mahābhāge jīvasūktaprabhāvataḥ ||
eṣa sarvāgaṇānāṃ ca madīyānāṃ sureśvari ||
bhaviṣyati sadā'dhyakṣa stasmācca gaṇanāyakaḥ
||52||पुत्रस्तव महाभागे जीवसूक्तप्रभावतः ॥
एष सर्वागणानां च मदीयानां सुरेश्वरि ॥
भविष्यति सदाऽध्यक्ष स्तस्माच्च गणनायकः
paṭhyamānena yaścainaṃ jīvasūktena sundari ||
pūjayiṣyati sadbhaktyā caturthīdivase śubhe
||53||पठ्यमानेन यश्चैनं जीवसूक्तेन सुन्दरि ॥
पूजयिष्यति सद्भक्त्या चतुर्थीदिवसे शुभे
tasya sarveṣu kṛtyeṣu sarvavighrāni kṛtsnaśaḥ ||
prayāsyaṃti kṣayaṃ devi tamaḥ sūryodaye yathā
||54||तस्य सर्वेषु कृत्येषु सर्वविघ्रानि कृत्स्नशः ॥
प्रयास्यंति क्षयं देवि तमः सूर्योदये यथा
namo laṃbodarāyeti namo gaṇavibho tathā ||
kuṭhāradhāriṇe nityaṃ tathā vāksaṃgatāya ca
||55||नमो लंबोदरायेति नमो गणविभो तथा ॥
कुठारधारिणे नित्यं तथा वाक्संगताय च
namo modakabhakṣāya namo dantaikadhāriṇe
||56||नमो मोदकभक्षाय नमो दन्तैकधारिणे
ebhirmantraiḥ samabhyarcya paścānmoda kajaṃśubham ||
naivedyaṃ ca pradātavyaṃ tataścārghyaṃ nivedayet ||
57 [|
ahaṃ karma kariṣyāmi yatkicicchaṃbhusaṃbhavam ||
avighnaṃ tatra kartavyaṃ sarvadaiva tvayā vibho
||58||एभिर्मन्त्रैः समभ्यर्च्य पश्चान्मोद कजंशुभम् ॥
नैवेद्यं च प्रदातव्यं ततश्चार्घ्यं निवेदयेत् ॥
५७ [।
अहं कर्म करिष्यामि यत्किचिच्छंभुसंभवम् ॥
अविघ्नं तत्र कर्तव्यं सर्वदैव त्वया विभो
tatastu brāhmaṇānāṃ ca bhojanaṃ modakodbhavam ||
yathāśaktyā pradātavyaṃ vittaśāṭhyaṃ vivarjayet
||59||ततस्तु ब्राह्मणानां च भोजनं मोदकोद्भवम् ॥
यथाशक्त्या प्रदातव्यं वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्
evamuktaṃ mayā pūrvaṃ svayameva nṛpottama ||
gaṇanāthaṃ samuddiśya gauryāḥ purata eva ca
||60||एवमुक्तं मया पूर्वं स्वयमेव नृपोत्तम ॥
गणनाथं समुद्दिश्य गौर्याः पुरत एव च
tataḥ prahṛṣṭā sā devī vākyametaduvāca ha ||
adyaprabhṛti yaḥ putraṃ madīyaṃ gaṇanāya kam
||61||ततः प्रहृष्टा सा देवी वाक्यमेतदुवाच ह ॥
अद्यप्रभृति यः पुत्रं मदीयं गणनाय कम्
anena vidhinā samyakcaturthyāṃ pūjayiṣyati ||
tasya vighnāni sarvāṇi nāśaṃ yāsyaṃtyasaṃśayam
||62||अनेन विधिना सम्यक्चतुर्थ्यां पूजयिष्यति ॥
तस्य विघ्नानि सर्वाणि नाशं यास्यंत्यसंशयम्
smṛtvā vā pūjayitvā vā yaḥ kāryāṇi kariṣyati ||
bhaviṣyaṃti na saṃdehastatosyāvicalāni ca
||63||स्मृत्वा वा पूजयित्वा वा यः कार्याणि करिष्यति ॥
भविष्यंति न संदेहस्ततोस्याविचलानि च
na sandehastato'sya śrīracalaiva bhaviṣyati
||64||न सन्देहस्ततोऽस्य श्रीरचलैव भविष्यति
śrībhagavānuvāca
tasmāttvaṃ hi mahābhāga caturthyāṃ samyagācara ||
vināyakodbhavāṃ pūjāṃ yenābhīṣṭena yujyase
||65||तस्मात्त्वं हि महाभाग चतुर्थ्यां सम्यगाचर ॥
विनायकोद्भवां पूजां येनाभीष्टेन युज्यसे
mārkaṇḍeya uvāca
tasya tadvacanaṃ śrutvā viśvāmitro mahīpatiḥ ||
gaṇanāthasamudbhūtāṃ pūjāṃ kṛtvā yathocitām
||66||तस्य तद्वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रो महीपतिः ॥
गणनाथसमुद्भूतां पूजां कृत्वा यथोचिताम्
tapaścacāra vipulaṃ sarvavighnavivarjitam ||
brāhmaṇyaṃ ca tataḥ prāptaṃ sarveṣāmapi durlabham o
||67||तपश्चचार विपुलं सर्वविघ्नविवर्जितम् ॥
ब्राह्मण्यं च ततः प्राप्तं सर्वेषामपि दुर्लभम् ओ
tasmāttvaṃ hi mahābhāga vināyakasamudbhavām ||
pūjāṃ kuru caturthyāṃ ca saṃprāptāyāṃ viśeṣataḥ ||
saṃprāpnoṣi mahābhogānhṛdisthānnātra saṃśayaḥ
||68||तस्मात्त्वं हि महाभाग विनायकसमुद्भवाम् ॥
पूजां कुरु चतुर्थ्यां च संप्राप्तायां विशेषतः ॥
संप्राप्नोषि महाभोगान्हृदिस्थान्नात्र संशयः
yo yaṃ kāmamabhidhyāya gaṇanāthaṃ prapūjayet ||
sa taṃ sarvamavāpnoti maheśvaravaco yathā
||69||यो यं काममभिध्याय गणनाथं प्रपूजयेत् ॥
स तं सर्वमवाप्नोति महेश्वरवचो यथा
aputro labhate putraṃ dhanahīno mahaddhanam ||
śatrūñjayati saṃgrāme smṛtvā taṃ gaṇanāyakam
||70||अपुत्रो लभते पुत्रं धनहीनो महद्धनम् ॥
शत्रूञ्जयति संग्रामे स्मृत्वा तं गणनायकम्
yā nārī patinā tyaktā durbhagā ca virūpitā ||
sā saubhāgyamavāpnoti gaṇanāthasya pūjayā
||71||या नारी पतिना त्यक्ता दुर्भगा च विरूपिता ॥
सा सौभाग्यमवाप्नोति गणनाथस्य पूजया
ya idaṃ paṭhate nityaṃ śṛṇuyādvā samāhitaḥ ||
na vighnaṃ jāyate tasya sarvakṛtyeṣu sarvadā
||72||य इदं पठते नित्यं शृणुयाद्वा समाहितः ॥
न विघ्नं जायते तस्य सर्वकृत्येषु सर्वदा
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye viśvāmitropākhyānaprasaṃgena gaṇapatipūjāvidhimāhātmyavarṇanaṃnāma caturdaśottaradviśatatamo'dhyāyaḥ || 214 ||