tathānyadapi tatrāsti nāgatīrthamanuttamam
sūta uvāca
tathānyadapi tatrāsti nāgatīrthamanuttamam ||
yatra snātasya sarpāṇāṃ na bhayaṃ jāyate kvacit
||1||तथान्यदपि तत्रास्ति नागतीर्थमनुत्तमम् ॥
यत्र स्नातस्य सर्पाणां न भयं जायते क्वचित्
tatra śrāvaṇapañcamyāṃ yo naraḥ snānamācaret ||
kṛṣṇāyāṃ na bhayaṃ tasya kule'pi syādaheḥ kvacit
||2||तत्र श्रावणपञ्चम्यां यो नरः स्नानमाचरेत् ॥
कृष्णायां न भयं तस्य कुलेऽपि स्यादहेः क्वचित्
tatra pūrvaṃ tapastaptaṃ mātuḥ śāpaprapīḍitaiḥ ||
śeṣa prabhṛtināgaistu muktihetorhutāśanāt
||3||तत्र पूर्वं तपस्तप्तं मातुः शापप्रपीडितैः ॥
शेष प्रभृतिनागैस्तु मुक्तिहेतोर्हुताशनात्
kambalāśvatarau nāgau tathā khyātau dharātale ||
tatra taptvā tapastīvraṃ saṃsiddhiṃ paramāṃ gatau
||4||कम्बलाश्वतरौ नागौ तथा ख्यातौ धरातले ॥
तत्र तप्त्वा तपस्तीव्रं संसिद्धिं परमां गतौ
anaṃto vāsukiścaiva takṣakaśca mahāvalaḥ ||
karkoṭaścaiva nāgendro maṇikaṇṭhastathāparaḥ
||5||अनंतो वासुकिश्चैव तक्षकश्च महावलः ॥
कर्कोटश्चैव नागेन्द्रो मणिकण्ठस्तथापरः
airāvatastathā śaṃkhaḥ puṇḍarīko mahāviṣaḥ ||
śeṣapūrvāḥ smṛtā nāgā ete'tra nava nāyakāḥ
||6||ऐरावतस्तथा शंखः पुण्डरीको महाविषः ॥
शेषपूर्वाः स्मृता नागा एतेऽत्र नव नायकाः
eteṣāṃ putrapautrāśca teṣāmapi vibhūtibhiḥ ||
asaṃkhyābhiridaṃ vyāptaṃ samastaṃ dharaṇītalam
||7||एतेषां पुत्रपौत्राश्च तेषामपि विभूतिभिः ॥
असंख्याभिरिदं व्याप्तं समस्तं धरणीतलम्
atha te kuṭilā duṣṭā bhakṣayaṃti sadā janān ||
bahutvādapi saṃsparśādaparādhaṃ vināpi ca
||8||अथ ते कुटिला दुष्टा भक्षयंति सदा जनान् ॥
बहुत्वादपि संस्पर्शादपराधं विनापि च
tataḥ prajā imāḥ sarvā brahmāṇaṃ śaraṇaṃ gatāḥ ||
pīḍitāḥ sma suraśreṣṭha sarpebhyo rakṣa satvaram
||9||ततः प्रजा इमाः सर्वा ब्रह्माणं शरणं गताः ॥
पीडिताः स्म सुरश्रेष्ठ सर्पेभ्यो रक्ष सत्वरम्
yāvanna śūnyatāṃ yāti sakalaṃ vasudhātalam ||
vyāptaṃ sarvaistataḥ sarpairviṣāḍhyairatibhīṣaṇaiḥ
||10||यावन्न शून्यतां याति सकलं वसुधातलम् ॥
व्याप्तं सर्वैस्ततः सर्पैर्विषाढ्यैरतिभीषणैः
atha tānabravīdbrahmā śeṣādyānnavanāyakān ||
svasaṃtateḥ prarakṣadhvaṃ bhakṣyamāṇā imāḥ prajāḥ
||11||अथ तानब्रवीद्ब्रह्मा शेषाद्यान्नवनायकान् ॥
स्वसंततेः प्ररक्षध्वं भक्ष्यमाणा इमाः प्रजाः
te tatheti pratijñāya jagmuḥ sarve bhujaṃgamāḥ
||2||ते तथेति प्रतिज्ञाय जग्मुः सर्वे भुजंगमाः
atha teṣāṃ bahutvācca naiva rakṣā prajāyate ||
vāritā api te yasmātprakurvaṃti prajākṣayam
||13||अथ तेषां बहुत्वाच्च नैव रक्षा प्रजायते ॥
वारिता अपि ते यस्मात्प्रकुर्वंति प्रजाक्षयम्
tataḥ kopaparītātmā tānāhūya kulādhipān ||
tānuvāca svayaṃ brahmā sarvadevasamāgame
||14||ततः कोपपरीतात्मा तानाहूय कुलाधिपान् ॥
तानुवाच स्वयं ब्रह्मा सर्वदेवसमागमे
bhakṣayaṃti yataḥ sarpā aparādhaṃ vinā prajāḥ ||
vāritā api te tasmāttānnigṛhṇāmi sāṃpratam
||15||भक्षयंति यतः सर्पा अपराधं विना प्रजाः ॥
वारिता अपि ते तस्मात्तान्निगृह्णामि सांप्रतम्
bhaviṣyati mahīpālo bhūtale janamejayaḥ ||
citrabhānurmakhe tasya sarpānsaṃbhakṣayiṣyati
||6||भविष्यति महीपालो भूतले जनमेजयः ॥
चित्रभानुर्मखे तस्य सर्पान्संभक्षयिष्यति
mātuḥ śāpādviśeṣeṇa maṃtrākṛṣṭā dvijottamaiḥ ||
svayameva patiṣyaṃti susamiddhe hutāśane
||7||मातुः शापाद्विशेषेण मंत्राकृष्टा द्विजोत्तमैः ॥
स्वयमेव पतिष्यंति सुसमिद्धे हुताशने
tacchrutvā vepamānāste sarpāṇāṃ navanāyakāḥ ||
procuḥ prāṃjalayaḥ sadyaḥ praṇipatya pitāmaham
||18||तच्छ्रुत्वा वेपमानास्ते सर्पाणां नवनायकाः ॥
प्रोचुः प्रांजलयः सद्यः प्रणिपत्य पितामहम्
bhagavankuṭilā jñātirasmākaṃ bhavatā kṛtā ||
tatkasmātkuruṣe kopaṃ jātidharmānuvartinām
||9||भगवन्कुटिला ज्ञातिरस्माकं भवता कृता ॥
तत्कस्मात्कुरुषे कोपं जातिधर्मानुवर्तिनाम्
brahmovāca
yadi nāma mayā sṛṣṭā yūyaṃ diṣṭyā viṣolbaṇāḥ 0|
aparādhaṃ vinā kasmādbhakṣayadhva imāḥ prajāḥ
||20||यदि नाम मया सृष्टा यूयं दिष्ट्या विषोल्बणाः ०।
अपराधं विना कस्माद्भक्षयध्व इमाः प्रजाः
nāgā ūcuḥ
maryādāṃ kuru deveśa asmākaṃ mānavaiḥ saha ||
athavā saṃprayacchasva sthānaṃ mānuṣavarjitam
||21||मर्यादां कुरु देवेश अस्माकं मानवैः सह ॥
अथवा संप्रयच्छस्व स्थानं मानुषवर्जितम्
pārikṣitamakhe tasminsarpāṇāṃ citrabhānunā ||
samaṃtāddahyamānānāṃ rakṣopāyaṃ praciṃtaya
||22||पारिक्षितमखे तस्मिन्सर्पाणां चित्रभानुना ॥
समंताद्दह्यमानानां रक्षोपायं प्रचिंतय
yathā na saṃtaticchedo jāyate prapitāmaha ||
asmākaṃ sarvalokeṣu tathā tvaṃ kartumarhasi
||23||यथा न संततिच्छेदो जायते प्रपितामह ॥
अस्माकं सर्वलोकेषु तथा त्वं कर्तुमर्हसि
brahmovāca
jaratkāruriti khyāto bhaviṣyati kvaciddvijaḥ ||
sa saṃtānakṛte bhāryāṃ bhūmāvanveṣayiṣyati
||24||जरत्कारुरिति ख्यातो भविष्यति क्वचिद्द्विजः ॥
स संतानकृते भार्यां भूमावन्वेषयिष्यति
bhāvinī ca bhavadvaṃśe jaratkanyā suśobhanā ||
sā deyā cādarāttasmai putrārthaṃ varavarṇinī
||25||भाविनी च भवद्वंशे जरत्कन्या सुशोभना ॥
सा देया चादरात्तस्मै पुत्रार्थं वरवर्णिनी
tābhyāṃ yo bhavitā putraḥ sa śeṣānrakṣayiṣyati ||
sarpāñchuddhasamācārānmaryādāsu vyavasthitān
||26||ताभ्यां यो भविता पुत्रः स शेषान्रक्षयिष्यति ॥
सर्पाञ्छुद्धसमाचारान्मर्यादासु व्यवस्थितान्
sutalaṃ nitalaṃ caiva tathaiva vitalaṃ ca yat ||
tasyādhastāccaturthe ca vasatirvo dharātale
||27||सुतलं नितलं चैव तथैव वितलं च यत् ॥
तस्याधस्ताच्चतुर्थे च वसतिर्वो धरातले
mayā datte'tiramye ca sarvabhogasamanvite ||
tasmādvrajata tatraiva parityajya mahītalam
||28||मया दत्तेऽतिरम्ये च सर्वभोगसमन्विते ॥
तस्माद्व्रजत तत्रैव परित्यज्य महीतलम्
tatra bhuṃjatha sadbhogā ngatvā''śu mama śāsanāt ||
putrapautrasamopetāṃstridaśairapi durlabhān
||29||तत्र भुंजथ सद्भोगा न्गत्वाऽऽशु मम शासनात् ॥
पुत्रपौत्रसमोपेतांस्त्रिदशैरपि दुर्लभान्
nāgā ūcuḥ
bhogānapi prabhuṃjānā na vayaṃ tatra padmaja ||
śaknumo vastumurvyāṃ nastasmātsthānaṃ pradarśaya ||
maryādayā vartayāmo yatrasthā mānavaiḥ samam
||30||भोगानपि प्रभुंजाना न वयं तत्र पद्मज ॥
शक्नुमो वस्तुमुर्व्यां नस्तस्मात्स्थानं प्रदर्शय ॥
मर्यादया वर्तयामो यत्रस्था मानवैः समम्
brahmovāca
eṣā tithirmayā dattā yuṣmākaṃ dharaṇītale ||
paṃcamī śeṣakālastu neyastatraṃ rasātale
||31||एषा तिथिर्मया दत्ता युष्माकं धरणीतले ॥
पंचमी शेषकालस्तु नेयस्तत्रं रसातले
tatrāgatairna haṃtavyā mānavā doṣavarjitāḥ ||
maṃtrasaṃrakṣitāṃgāśca tathauṣadhikṛtādarāḥ
||32||तत्रागतैर्न हंतव्या मानवा दोषवर्जिताः ॥
मंत्रसंरक्षितांगाश्च तथौषधिकृतादराः
camatkārapure kṣetre mayā dattā sthitiḥ sadā ||
pṛthivyāṃ kulamukhyānāṃ nāgānāṃ nāgasattamāḥ
||33||चमत्कारपुरे क्षेत्रे मया दत्ता स्थितिः सदा ॥
पृथिव्यां कुलमुख्यानां नागानां नागसत्तमाः
sūta uvāca
evamuktāśca te nāgā brahmaṇā satvaraṃ yayuḥ ||
pātālaṃ kulamukhyāśca tasminkṣetre vyavasthitāḥ
||34||एवमुक्ताश्च ते नागा ब्रह्मणा सत्वरं ययुः ॥
पातालं कुलमुख्याश्च तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिताः
tatra śrāvaṇapaṃcamyāṃ yastānpūjayate naraḥ ||
sa prāpnoti naro'bhīṣṭaṃ teṣāmeva prasādataḥ
||35||तत्र श्रावणपंचम्यां यस्तान्पूजयते नरः ॥
स प्राप्नोति नरोऽभीष्टं तेषामेव प्रसादतः
tasya vaṃśe'pi sarpāṇāṃ na bhayaṃ syānna kilbiṣam ||
na rogo nopasargaśca na ca bhūtabhayaṃ kvacit
||36||तस्य वंशेऽपि सर्पाणां न भयं स्यान्न किल्बिषम् ॥
न रोगो नोपसर्गश्च न च भूतभयं क्वचित्
aputrastatra yaḥ śrāddhaṃ karoti sutavāṃchayā ||
putraṃ viśiṣṭamāsādya pitṝṇāmanṛṇo hi saḥ
||37||अपुत्रस्तत्र यः श्राद्धं करोति सुतवांछया ॥
पुत्रं विशिष्टमासाद्य पितॄणामनृणो हि सः
tathā vaṃdhyā ca yā nārī paṃcamyāṃ bhāskarodaye ||
śrāvaṇe kurute snānaṃ kṛṣṇapakṣe viśeṣataḥ ||
sā sadyo labhate putraṃ svavaṃśoddharaṇakṣamam
||38||तथा वंध्या च या नारी पंचम्यां भास्करोदये ॥
श्रावणे कुरुते स्नानं कृष्णपक्षे विशेषतः ॥
सा सद्यो लभते पुत्रं स्ववंशोद्धरणक्षमम्
sarvarogavinirmuktaṃ surūpaṃ vinayānvitam ||
bhraṣṭarājyo naro yo vā tatra snānaṃ samācaret
||39||सर्वरोगविनिर्मुक्तं सुरूपं विनयान्वितम् ॥
भ्रष्टराज्यो नरो यो वा तत्र स्नानं समाचरेत्
tataḥ pūjayate nāgāñchrāvaṇe paṃcamīdine ||
sa hatvā'rigaṇā nsarvānbhūyorājyamavāpnuyāt
||40||ततः पूजयते नागाञ्छ्रावणे पंचमीदिने ॥
स हत्वाऽरिगणा न्सर्वान्भूयोराज्यमवाप्नुयात्
yeṣāṃ mṛtyurmanuṣyāṇāṃ jāyate sarpabhakṣaṇāt ||
na teṣāṃ jāyate muktiḥ pretabhāvātkathaṃcana
||41||येषां मृत्युर्मनुष्याणां जायते सर्पभक्षणात् ॥
न तेषां जायते मुक्तिः प्रेतभावात्कथंचन
yāvanna kriyate śrāddhaṃ tasmiṃstīrthe dvijottamāḥ ||
tasmātsarvaprayatnena mṛtasyāhipradaṃkṣaṇāt ||
śrāddhaṃ kāryaṃ prayatnena tasmiṃstīrthe'hisaṃbhave
||42||यावन्न क्रियते श्राद्धं तस्मिंस्तीर्थे द्विजोत्तमाः ॥
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन मृतस्याहिप्रदंक्षणात् ॥
श्राद्धं कार्यं प्रयत्नेन तस्मिंस्तीर्थेऽहिसंभवे
atra vaḥ kīrtayiṣyāmi purāvṛttāṃ kathāṃ śubhām ||
indrasenasya rājarṣeḥ sarvapātakanāśinīm
||43||अत्र वः कीर्तयिष्यामि पुरावृत्तां कथां शुभाम् ॥
इन्द्रसेनस्य राजर्षेः सर्वपातकनाशिनीम्
indraseno mahīpālaḥ purāsīdripudarpahā ||
aśvamedhasahasreṇa iṣṭaṃ tena mahātmanā
||44||इन्द्रसेनो महीपालः पुरासीद्रिपुदर्पहा ॥
अश्वमेधसहस्रेण इष्टं तेन महात्मना
tataḥ sa daivayogena prasuptaḥ śayane śubhe ||
daṣṭaḥ sarpeṇa muktaśca indraseno mahīpatiḥ ||
viyuktaścaiva sahasā jīvitavyena tatkṣaṇāt
||45||ततः स दैवयोगेन प्रसुप्तः शयने शुभे ॥
दष्टः सर्पेण मुक्तश्च इन्द्रसेनो महीपतिः ॥
वियुक्तश्चैव सहसा जीवितव्येन तत्क्षणात्
tatastasya suto'bhīṣṭastasyoddeśena kṛtsnaśaḥ ||
cakāra pretakāryāṇi smṛtyuktāni ca bhaktitaḥ
||46||ततस्तस्य सुतोऽभीष्टस्तस्योद्देशेन कृत्स्नशः ॥
चकार प्रेतकार्याणि स्मृत्युक्तानि च भक्तितः
gaṃgāyāmasthipātaṃ ca kṛtvā śrāddhāni ṣoḍaśa ||
gayāṃ gatvā tataścakre śrāddhaṃ śraddhāsamanvitaḥ
||47||गंगायामस्थिपातं च कृत्वा श्राद्धानि षोडश ॥
गयां गत्वा ततश्चक्रे श्राद्धं श्रद्धासमन्वितः
atha svapnāṃtare prāptaḥ pitā tasya sa bhūpatiḥ ||
provāca duḥkhitaḥ putraṃ bāṣpavyākulalocanam
||48||अथ स्वप्नांतरे प्राप्तः पिता तस्य स भूपतिः ॥
प्रोवाच दुःखितः पुत्रं बाष्पव्याकुललोचनम्
sarpamṛtyoḥ sakāśānme pretatvaṃ putra saṃsthitam ||
tena me bhavatā dattaṃ na kiñcidupatiṣṭhate
||49||सर्पमृत्योः सकाशान्मे प्रेतत्वं पुत्र संस्थितम् ॥
तेन मे भवता दत्तं न किञ्चिदुपतिष्ठते
camatkārapuraṃ kṣetraṃ tasmāttvaṃ gaccha satvaram ||
tatra tīrthe kuru śrāddhaṃ sarpāṇāṃ matkṛte suta
||50||चमत्कारपुरं क्षेत्रं तस्मात्त्वं गच्छ सत्वरम् ॥
तत्र तीर्थे कुरु श्राद्धं सर्पाणां मत्कृते सुत
yena saṃjāyate mokṣaḥ pretatvā ddāruṇānmama ||
sa tataḥ prātarutthāya tatsmṛtvā nṛpatervacaḥ
||51||येन संजायते मोक्षः प्रेतत्वा द्दारुणान्मम ॥
स ततः प्रातरुत्थाय तत्स्मृत्वा नृपतेर्वचः
pretarūpasya duḥkhārtastattīrthaṃ satvaraṃ gataḥ ||
cakāra ca tataḥ śrāddhaṃ śrāvaṇe paṃca mīdine
||52||प्रेतरूपस्य दुःखार्तस्तत्तीर्थं सत्वरं गतः ॥
चकार च ततः श्राद्धं श्रावणे पंच मीदिने
snātvā śraddhāsamopetaḥ saṃniveśya purodhasam ||
tataḥ sa darśanaṃ prāpto bhūyo'pi ca yathā purā
||53||स्नात्वा श्रद्धासमोपेतः संनिवेश्य पुरोधसम् ॥
ततः स दर्शनं प्राप्तो भूयोऽपि च यथा पुरा
pre tarūpeṇa duḥkhārto vākyametaduvāca ha ||
na mayā''sāditaṃ kiñcidyattvayā matkṛte kṛtam
||54||प्रे तरूपेण दुःखार्तो वाक्यमेतदुवाच ह ॥
न मयाऽऽसादितं किञ्चिद्यत्त्वया मत्कृते कृतम्
phalaṃ śrāddhasya cātra tvaṃ kāraṇaṃ śṛṇu putraka ||
śrāddhārhā brāhmaṇāścātra camatkārapurodbhavāḥ
||55||फलं श्राद्धस्य चात्र त्वं कारणं शृणु पुत्रक ॥
श्राद्धार्हा ब्राह्मणाश्चात्र चमत्कारपुरोद्भवाः
kṣetre'pi garhitāḥ śrāddhe ye'nyatra vyaṃgakādayaḥ ||
atra yatkriyate kiñciddānaṃ vā vratameva ca
||56||क्षेत्रेऽपि गर्हिताः श्राद्धे येऽन्यत्र व्यंगकादयः ॥
अत्र यत्क्रियते किञ्चिद्दानं वा व्रतमेव च
tathānyadapi viprārhaṃ karma yajñasamudbhavam ||
tatteṣāṃ vacanātsarvaṃ pūrṇaṃ syādapi khaṃḍitam ||
parokṣe vāpi saṃpūrṇaṃ vṛthā saṃjāyate sphuṭam
||57||तथान्यदपि विप्रार्हं कर्म यज्ञसमुद्भवम् ॥
तत्तेषां वचनात्सर्वं पूर्णं स्यादपि खंडितम् ॥
परोक्षे वापि संपूर्णं वृथा संजायते स्फुटम्
tasmādasmātpurādviprānsamānīya tataḥ param ||
mama nāmnā kuru śrāddhaṃ yena muktiḥ prajāyate
||58||तस्मादस्मात्पुराद्विप्रान्समानीय ततः परम् ॥
मम नाम्ना कुरु श्राद्धं येन मुक्तिः प्रजायते
athāsau prātarutthāya smaramāṇaḥ piturvacaḥ ||
duḥkhena mahatāviṣṭaḥ praviveśa purottame
||59||अथासौ प्रातरुत्थाय स्मरमाणः पितुर्वचः ॥
दुःखेन महताविष्टः प्रविवेश पुरोत्तमे
tataścānveṣayāmāsa śrāddhārhānbrāhmaṇānnṛpaḥ ||
yatnato'pi na lebhe sa dhanāḍhyā brāhmaṇā yataḥ
||60||ततश्चान्वेषयामास श्राद्धार्हान्ब्राह्मणान्नृपः ॥
यत्नतोऽपि न लेभे स धनाढ्या ब्राह्मणा यतः
na tatra duḥkhitaḥ kaściddaridro'pi na duḥkhitaḥ ||
nākarmanirato vāpi pākhaṇḍanirato'thavā
||61||न तत्र दुःखितः कश्चिद्दरिद्रोऽपि न दुःखितः ॥
नाकर्मनिरतो वापि पाखण्डनिरतोऽथवा
sthānesthāne mahānādā utsavāśca gṛhegṛhe ||
vedavidyāvinodāśca smṛti vādāstathaiva ca
||62||स्थानेस्थाने महानादा उत्सवाश्च गृहेगृहे ॥
वेदविद्याविनोदाश्च स्मृति वादास्तथैव च
śrūyaṃte yājñikānāṃ ca yajñakarmasamudbhavāḥ ||
na durbhikṣaṃ na ca vyādhirnākālamaraṇaṃ nṛṇām. ||
na mṛtyuḥ kasyacittatra pure brāhmaṇa sevite
||63||श्रूयंते याज्ञिकानां च यज्ञकर्मसमुद्भवाः ॥
न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं नृणाम्. ॥
न मृत्युः कस्यचित्तत्र पुरे ब्राह्मण सेविते
yathartuvarṣī parjanyaḥ sasyāni guṇavanti ca ||
bhūrikṣīrasravā gāvaḥ kṣīrāṇyājāvikāni ca
||64||यथर्तुवर्षी पर्जन्यः सस्यानि गुणवन्ति च ॥
भूरिक्षीरस्रवा गावः क्षीराण्याजाविकानि च
yaṃyaṃ prārthayate vipraṃ sa śrāddhārthaṃ mahīpatiḥ ||
sa sa taṃ bhartsayāmāsa duruktaiḥ kopasaṃyutaḥ
||65||यंयं प्रार्थयते विप्रं स श्राद्धार्थं महीपतिः ॥
स स तं भर्त्सयामास दुरुक्तैः कोपसंयुतः
dhigdhikpāpasamācāra kṣatriyāpasadātmaka ||
kiṃ kaścidbrāhmaṇo'śnāti pretaśrāddhe viśeṣataḥ
||66||धिग्धिक्पापसमाचार क्षत्रियापसदात्मक ॥
किं कश्चिद्ब्राह्मणोऽश्नाति प्रेतश्राद्धे विशेषतः
tasmādgaccha drutaṃ yāvanna kaścicchapate dvijaḥ ||
nihanti vā prakopena svargamārganirodhakam
||67||तस्माद्गच्छ द्रुतं यावन्न कश्चिच्छपते द्विजः ॥
निहन्ति वा प्रकोपेन स्वर्गमार्गनिरोधकम्
sūta uvāca
tataḥ sa duḥkhito rājā niścakrāma bhayārditaḥ ||
camatkārapurāttasmādvailakṣyaṃ paramaṃ gataḥ
||68||ततः स दुःखितो राजा निश्चक्राम भयार्दितः ॥
चमत्कारपुरात्तस्माद्वैलक्ष्यं परमं गतः
cintayāmāsa rājeṃdra smṛtvāvasthāṃ pituśca tām ||
kiṃ karomi kva gacchāmi kathaṃ me syātpiturgatiḥ
||69||चिन्तयामास राजेंद्र स्मृत्वावस्थां पितुश्च ताम् ॥
किं करोमि क्व गच्छामि कथं मे स्यात्पितुर्गतिः
tataḥ sa sacivānsarvānpreṣayitvā gṛhaṃ prati ||
ekākī bhikṣurūpeṇa sthitastatraiva satpure
||70||ततः स सचिवान्सर्वान्प्रेषयित्वा गृहं प्रति ॥
एकाकी भिक्षुरूपेण स्थितस्तत्रैव सत्पुरे
sa jñātvā nagare tatra brāhmaṇaṃ śaṃsitavratam ||
sarveṣāṃ brāhmaṇeṃdrāṇāṃ madhye dākṣiṇyabhājanam
||71||स ज्ञात्वा नगरे तत्र ब्राह्मणं शंसितव्रतम् ॥
सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां मध्ये दाक्षिण्यभाजनम्
devaśarmābhidhānaṃ tu śaraṇāgatavatsalam ||
āhitāgniṃ caturvedaṃ smṛtimārgānuyāyinam
||72||देवशर्माभिधानं तु शरणागतवत्सलम् ॥
आहिताग्निं चतुर्वेदं स्मृतिमार्गानुयायिनम्
tatastu prātarutthāya kṛtvāṃtyajamayaṃ vapuḥ ||
śodhayāmāsa kṛcchreṇa malotsarganiketanam
||73||ततस्तु प्रातरुत्थाय कृत्वांत्यजमयं वपुः ॥
शोधयामास कृच्छ्रेण मलोत्सर्गनिकेतनम्
atha yaḥ kurute karma tatra viṣṭhāpraśodhanam ||
so'bhyetya tamuvācedaṃ kopasaṃraktalocanaḥ
||74||अथ यः कुरुते कर्म तत्र विष्ठाप्रशोधनम् ॥
सोऽभ्येत्य तमुवाचेदं कोपसंरक्तलोचनः
kutastvamiha saṃprāpto madvṛtterupaghātakṛt ||
tasmādgaccha drutaṃ no cennayiṣye yamasādanam
||75||कुतस्त्वमिह संप्राप्तो मद्वृत्तेरुपघातकृत् ॥
तस्माद्गच्छ द्रुतं नो चेन्नयिष्ये यमसादनम्
tasyaivaṃ vadato'pyāśu balātsa pṛthivīpatiḥ ||
śodhayāmāsa tatsthānaṃ devaśarmasamudbhavam
||76||तस्यैवं वदतोऽप्याशु बलात्स पृथिवीपतिः ॥
शोधयामास तत्स्थानं देवशर्मसमुद्भवम्
tataḥ saṃvatsarasyāṃte caṃḍālena dvijottamāḥ ||
sa prokta ucite kāle praṇipatya ca dūrataḥ
||77||ततः संवत्सरस्यांते चंडालेन द्विजोत्तमाः ॥
स प्रोक्त उचिते काले प्रणिपत्य च दूरतः
svāmiṃstava kulepyevaṃ gūthāśodhanakarmakṛt ||
tadasmākaṃ na cānyasya tatkimanyaḥ praveśitaḥ
||78||स्वामिंस्तव कुलेप्येवं गूथाशोधनकर्मकृत् ॥
तदस्माकं न चान्यस्य तत्किमन्यः प्रवेशितः
atha śrutvā ca tadvākyaṃ sa prāha dvijasattamaḥ ||
na mayā kaścidanyo'tra nirdiṣṭo gopyakarmaṇi ||
adhikārastvayātmīyastathā kāryo yathā purā
||79||अथ श्रुत्वा च तद्वाक्यं स प्राह द्विजसत्तमः ॥
न मया कश्चिदन्योऽत्र निर्दिष्टो गोप्यकर्मणि ॥
अधिकारस्त्वयात्मीयस्तथा कार्यो यथा पुरा
tadānyadivase prāpte soṃ'tyajaḥ kopasaṃyutaḥ ||
śastramādāya saṃprāpto vadhārthaṃ tasya bhūpateḥ
||80||तदान्यदिवसे प्राप्ते सोंऽत्यजः कोपसंयुतः ॥
शस्त्रमादाय संप्राप्तो वधार्थं तस्य भूपतेः
śastrodyatakaraṃ dṛṣṭvā prahārekṛtaniścayam ||
tatastaṃ līlayā bhūyo muṣṭinā mūrdhnyatāḍayat
||81||शस्त्रोद्यतकरं दृष्ट्वा प्रहारेकृतनिश्चयम् ॥
ततस्तं लीलया भूयो मुष्टिना मूर्ध्न्यताडयत्
tatastasya viniṣkrāṃte locane tatkṣaṇāddvijāḥ ||
susrāva rudhiraṃ paścātpapāta gatajīvitaḥ
||82||ततस्तस्य विनिष्क्रांते लोचने तत्क्षणाद्द्विजाः ॥
सुस्राव रुधिरं पश्चात्पपात गतजीवितः
taṃ śrutvā nihataṃ tena caṃḍālaṃ nijakiṃkaram ||
devaśarmātikopena tadvadhārthamupāgataḥ
||83||तं श्रुत्वा निहतं तेन चंडालं निजकिंकरम् ॥
देवशर्मातिकोपेन तद्वधार्थमुपागतः
tataḥ putraiśca pautraiśca sahito'nyaiśca bandhubhiḥ ||
loṣṭaistaṃ tāḍayāmāsa bhartsamāno muhurmuhuḥ
||84||ततः पुत्रैश्च पौत्रैश्च सहितोऽन्यैश्च बन्धुभिः ॥
लोष्टैस्तं ताडयामास भर्त्समानो मुहुर्मुहुः
so'pi saṃtāḍyamānastu prahārairjarjarīkṛtaḥ ||
vedoccāraṃ tataścakre darśayitvopavītakam
||85||सोऽपि संताड्यमानस्तु प्रहारैर्जर्जरीकृतः ॥
वेदोच्चारं ततश्चक्रे दर्शयित्वोपवीतकम्
atha te vismitāḥ sarve devaśarmapuraḥsarāḥ ||
brāhmaṇāstaṃ samudvīkṣya vedoccāraparāyaṇam
||86||अथ ते विस्मिताः सर्वे देवशर्मपुरःसराः ॥
ब्राह्मणास्तं समुद्वीक्ष्य वेदोच्चारपरायणम्
pṛṣṭaśca kimidaṃ karma tavāṃtyajajanocitam ||
eṣā vedātmikā vāṇī spaṣṭākṣarakalasvanā ||
tatkiṃ śāpaparibhraṣṭastvaṃ kaścidbrāhmaṇottamaḥ
||87||पृष्टश्च किमिदं कर्म तवांत्यजजनोचितम् ॥
एषा वेदात्मिका वाणी स्पष्टाक्षरकलस्वना ॥
तत्किं शापपरिभ्रष्टस्त्वं कश्चिद्ब्राह्मणोत्तमः
yenaivaṃ kuruṣe karma garhitaṃ cāṃtyajairapi ||
tataḥ sa prahasannāha kṣatriyo'haṃ mahīpatiḥ ||
viṣṇusena iti khyāto haihayānvayasaṃbhavaḥ
||88||येनैवं कुरुषे कर्म गर्हितं चांत्यजैरपि ॥
ततः स प्रहसन्नाह क्षत्रियोऽहं महीपतिः ॥
विष्णुसेन इति ख्यातो हैहयान्वयसंभवः
sohamārādhanārthāya tvasminsthāna upāgataḥ ||
adya saṃvatsaro jātaḥ karmaṇyasminratasya ca
||89||सोहमाराधनार्थाय त्वस्मिन्स्थान उपागतः ॥
अद्य संवत्सरो जातः कर्मण्यस्मिन्रतस्य च
sūta uvāca
tasya tadvacanaṃ śrutvā sa vipraḥ kṛpayānvitaḥ ||
kṛtāṃjalipuṭo bhūtvā tamuvāca mahīpatim
||90||तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स विप्रः कृपयान्वितः ॥
कृतांजलिपुटो भूत्वा तमुवाच महीपतिम्
kiṃ tatkṛtyaṃ samuddiśya tvayaitatkarma garhitam ||
kṛtaṃ kīrtaya yenāśu tavābhīṣṭaṃ karomyaham
||9||किं तत्कृत्यं समुद्दिश्य त्वयैतत्कर्म गर्हितम् ॥
कृतं कीर्तय येनाशु तवाभीष्टं करोम्यहम्
nāsti me kiñcidaprāptaṃ tathā'sādhyaṃ mahīpate ||
tasmāttava kariṣyāmi kṛtyaṃ yadyapi durlabham
||92||नास्ति मे किञ्चिदप्राप्तं तथाऽसाध्यं महीपते ॥
तस्मात्तव करिष्यामि कृत्यं यद्यपि दुर्लभम्
rājovāca
pitā mamāhinā daṣṭaḥ pretatvaṃ samupāgataḥ ||
so'tra nāgahrade śrāddhe kṛte muktimavāpnuyāt
||93||पिता ममाहिना दष्टः प्रेतत्वं समुपागतः ॥
सोऽत्र नागह्रदे श्राद्धे कृते मुक्तिमवाप्नुयात्
tasmāttattāraṇārthāya viprakṛtyaṃ samācara ||
etadarthaṃ mayaitatte kṛtaṃ karma vigarhitam
||94||तस्मात्तत्तारणार्थाय विप्रकृत्यं समाचर ॥
एतदर्थं मयैतत्ते कृतं कर्म विगर्हितम्
devaśarmovāca
evaṃ kuru nṛpaśreṣṭha śrāddhe'haṃ te pituḥ svayam ||
brāhmaṇaḥ saṃbhaviṣyāmi tasmācchrāddhaṃ samācara
||95||एवं कुरु नृपश्रेष्ठ श्राद्धेऽहं ते पितुः स्वयम् ॥
ब्राह्मणः संभविष्यामि तस्माच्छ्राद्धं समाचर
sūta uvāca
atha te suhṛdastasya putrāḥ pautrāśca bāṃdhavāḥ ||
procurnaitatprayuktaṃ te śrāddhaṃ bhoktuṃ vigarhitam
||96||अथ ते सुहृदस्तस्य पुत्राः पौत्राश्च बांधवाः ॥
प्रोचुर्नैतत्प्रयुक्तं ते श्राद्धं भोक्तुं विगर्हितम्
tasmādyadi bhavānasya śrāddhe bhoktā tataḥ svayam ||
sarve bhavantaṃ tyakṣāmastathānye'pi dvijottamāḥ
||97||तस्माद्यदि भवानस्य श्राद्धे भोक्ता ततः स्वयम् ॥
सर्वे भवन्तं त्यक्षामस्तथान्येऽपि द्विजोत्तमाः
devaśarmovāca
kāmaṃ tyajata māṃ sarve yūyamanye'pi ye dvijāḥ ||
mayaivāsya pratijñātaṃ bhoktuṃ śrāddhe mahīpateḥ
||98||कामं त्यजत मां सर्वे यूयमन्येऽपि ये द्विजाः ॥
मयैवास्य प्रतिज्ञातं भोक्तुं श्राद्धे महीपतेः
evamuktvā sa vipreṃdrastenaiva sahitastadā ||
nāgahradaṃ samāsādya śrāddhe vai bhuktavānatha
||99||एवमुक्त्वा स विप्रेंद्रस्तेनैव सहितस्तदा ॥
नागह्रदं समासाद्य श्राद्धे वै भुक्तवानथ
bhuktamātre tatastasminvāguvācāśarīriṇī ||
nādayaṃtī jagatsarvaṃ harṣayaṃtī mahīpatim
||100||भुक्तमात्रे ततस्तस्मिन्वागुवाचाशरीरिणी ॥
नादयंती जगत्सर्वं हर्षयंती महीपतिम्
pretabhāvādvinirmuktaḥ putrāhaṃ tvatprabhāvataḥ ||
svasti te'stu gamiṣyāmi sāṃprataṃ tridivālayam
||101||प्रेतभावाद्विनिर्मुक्तः पुत्राहं त्वत्प्रभावतः ॥
स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सांप्रतं त्रिदिवालयम्
tatkṛtvā nṛpatirhṛṣṭastaṃ praṇamya dvijottamam ||
provāca kuru me vākyaṃ yadbravīmi dvijottama
||102||तत्कृत्वा नृपतिर्हृष्टस्तं प्रणम्य द्विजोत्तमम् ॥
प्रोवाच कुरु मे वाक्यं यद्ब्रवीमि द्विजोत्तम
asti māhiṣmatīnāma nagarī narmadātaṭe ||
sā cāsmākaṃ rājadhānī pitṛparyāgatā vibho
||103||अस्ति माहिष्मतीनाम नगरी नर्मदातटे ॥
सा चास्माकं राजधानी पितृपर्यागता विभो
ahaṃ yacchāmi te brahmansamastaviṣayānvitām ||
mayā bhṛtyena tatrasthaḥ kuru rājyamakaṃṭakam
||104||अहं यच्छामि ते ब्रह्मन्समस्तविषयान्विताम् ॥
मया भृत्येन तत्रस्थः कुरु राज्यमकंटकम्
devaśarmovāca
na caitadyujyate vaktuṃ na vipro rājyamarhati ||
tasmādgaccha nijaṃ rājyaṃ paripālaya pārthiva
||5||न चैतद्युज्यते वक्तुं न विप्रो राज्यमर्हति ॥
तस्माद्गच्छ निजं राज्यं परिपालय पार्थिव
sūta uvāca
evaṃ visarjitastena jagāma sa mahāpatiḥ ||
svaṃ deśaṃ harṣasaṃyuktaḥ kṛtakṛtyo dvijottamāḥ
||106||एवं विसर्जितस्तेन जगाम स महापतिः ॥
स्वं देशं हर्षसंयुक्तः कृतकृत्यो द्विजोत्तमाः
so'pi sarvaiḥ parityakto brāhmaṇaiḥ puravāsibhiḥ ||
devaśarmā samuddiśya doṣaṃ śrāddhasamudbhavam
||107||सोऽपि सर्वैः परित्यक्तो ब्राह्मणैः पुरवासिभिः ॥
देवशर्मा समुद्दिश्य दोषं श्राद्धसमुद्भवम्
tato nāgahrade tasminsa kṛtvā nijamandiram ||
nivāsamakarottatra svādhyāyanirataḥ śuciḥ
||108||ततो नागह्रदे तस्मिन्स कृत्वा निजमन्दिरम् ॥
निवासमकरोत्तत्र स्वाध्यायनिरतः शुचिः
tatrasthasya nirastasya ye putrāḥ syurdvijottamāḥ ||
teṣāṃ saṃtatayo 'dyāpi te proktā bāhyavāsinaḥ
||109||तत्रस्थस्य निरस्तस्य ये पुत्राः स्युर्द्विजोत्तमाः ॥
तेषां संततयो ऽद्यापि ते प्रोक्ता बाह्यवासिनः
etadvaḥ sarvamākhyātaṃ nāgatīrthasamudbhavam ||
māhātmyaṃ brāhmaṇaśreṣṭhāḥ sarvapātakanāśanam
||110||एतद्वः सर्वमाख्यातं नागतीर्थसमुद्भवम् ॥
माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्
yaścaitatpaṭhate bhaktyā saṃprāpte paṃcamīdine ||
śṛṇuyādvā na vaṃśe'pi tasya syātsārpajaṃ bhayam
||111||यश्चैतत्पठते भक्त्या संप्राप्ते पंचमीदिने ॥
शृणुयाद्वा न वंशेऽपि तस्य स्यात्सार्पजं भयम्
tathā vimucyate pāpādbhakṣajātānna saṃśayaḥ ||
kṛtādajñānato viprāḥ satyametanmayoditam
||112||तथा विमुच्यते पापाद्भक्षजातान्न संशयः ॥
कृतादज्ञानतो विप्राः सत्यमेतन्मयोदितम्
tasmātsarvaprayatnena nāgatīrthamanuttamam ||
māhātmyaṃ paṭhanīyaṃ vā śrotavyaṃ vā samāhitaiḥ
||113||तस्मात्सर्वप्रयत्नेन नागतीर्थमनुत्तमम् ॥
माहात्म्यं पठनीयं वा श्रोतव्यं वा समाहितैः
śrāddhakāle tu saṃprāpte yaścaitatpaṭhate dvijaḥ ||
sa prāpnoti phalaṃ kṛtsnaṃ gayāśrāddhasamudbhavam
||114||श्राद्धकाले तु संप्राप्ते यश्चैतत्पठते द्विजः ॥
स प्राप्नोति फलं कृत्स्नं गयाश्राद्धसमुद्भवम्
tathā ye kīrtitā doṣāḥ śrāddhe dravyasamudbhavāḥ ||
vratavaiklavyajāścāpi tathā brāhmaṇasaṃbhavāḥ
||115||तथा ये कीर्तिता दोषाः श्राद्धे द्रव्यसमुद्भवाः ॥
व्रतवैक्लव्यजाश्चापि तथा ब्राह्मणसंभवाः
te sarve nāśamāyāṃti kīrtyamāne samāhitaiḥ ||
nāgahradasya māhātmye śrāddhakāla upasthite
||116||ते सर्वे नाशमायांति कीर्त्यमाने समाहितैः ॥
नागह्रदस्य माहात्म्ये श्राद्धकाल उपस्थिते
tathā vinihatā gobhirbrāhmaṇaiḥ śvāpadairapi ||
etasminpaṭhite śrāddhe gacchaṃti paramāṃ gatim
||117||तथा विनिहता गोभिर्ब्राह्मणैः श्वापदैरपि ॥
एतस्मिन्पठिते श्राद्धे गच्छंति परमां गतिम्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ sahitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye nāgahradamāhātmyavarṇanaṃnāmaikatriṃśo'dhyāyaḥ || 31 ||