मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Nāgarakhaṇḍaḥ, adhyāya 106

3
Nāgarakhaṇḍaḥ · 106

luptatīrthamāhātmyakathanam

ṛṣaya ūcuḥ

bhūpṛṣṭhe pāṃsubhistasminpretaistaiḥ paripūrite ||

yāni tīrthāni luptāni liṅgāni ca vadasva naḥ

||1||

भूपृष्ठे पांसुभिस्तस्मिन्प्रेतैस्तैः परिपूरिते ॥

यानि तीर्थानि लुप्तानि लिङ्गानि च वदस्व नः

sūta uvāca

asaṃkhyātāni tīrthāni tathā liṃgāni ca dvijāḥ ||

lopaṃ gatāni vakṣyāmi prādhānyena prabodhata

||2||

असंख्यातानि तीर्थानि तथा लिंगानि च द्विजाः ॥

लोपं गतानि वक्ष्यामि प्राधान्येन प्रबोधत

tatra lopaṃ gataṃ tīrthaṃ cakratīrthamiti smṛtam ||

yatra cakraṃ purā nyastaṃ viṣṇunā prabhaviṣṇunā

||3||

तत्र लोपं गतं तीर्थं चक्रतीर्थमिति स्मृतम् ॥

यत्र चक्रं पुरा न्यस्तं विष्णुना प्रभविष्णुना

mātṛtīrthaṃ tathaivānyatsarvakāmapradaṃ nṛṇām ||

yatra tā mātaro divyāḥ kārtikeyapratiṣṭhitāḥ

||4||

मातृतीर्थं तथैवान्यत्सर्वकामप्रदं नृणाम् ॥

यत्र ता मातरो दिव्याः कार्तिकेयप्रतिष्ठिताः

mucukundasya rājarṣestathānyalliṃga muttamam ||

tatra lopaṃ gataṃ viprāḥ sagarasya tu bhūpateḥ

||5||

मुचुकुन्दस्य राजर्षेस्तथान्यल्लिंग मुत्तमम् ॥

तत्र लोपं गतं विप्राः सगरस्य तु भूपतेः

ikṣvākorvasuṣeṇasya kakutsthasya mahātmanaḥ ||

ailasya candradevasya kāśirājasya sanmateḥ

||6||

इक्ष्वाकोर्वसुषेणस्य ककुत्स्थस्य महात्मनः ॥

ऐलस्य चन्द्रदेवस्य काशिराजस्य सन्मतेः

agniveśasya raibhyasya cyavanasya bhṛgostathā ||

āśramo yājñavalkyasya tatra lopaṃ samāyayau

||7||

अग्निवेशस्य रैभ्यस्य च्यवनस्य भृगोस्तथा ॥

आश्रमो याज्ञवल्क्यस्य तत्र लोपं समाययौ

hārītasya maharṣeśca haryaśvasya mahātmanaḥ ||

kutsasya ca vasiṣṭhasya nāradasya tritasya ca

||8||

हारीतस्य महर्षेश्च हर्यश्वस्य महात्मनः ॥

कुत्सस्य च वसिष्ठस्य नारदस्य त्रितस्य च

tathaiva ṛṣipatnīnāṃ tatra liṃgāni bhūriśaḥ ||

kātyāyanyāśca śāṃḍilyā maitreyyāśca tathā purā

||9||

तथैव ऋषिपत्नीनां तत्र लिंगानि भूरिशः ॥

कात्यायन्याश्च शांडिल्या मैत्रेय्याश्च तथा पुरा

anyāsāṃ munipatnīnāṃ yāsāṃ saṃkhyā na vidyate ||

tatrāścaryamabhūdanyatpūryamāṇe mahītale

||10||

अन्यासां मुनिपत्नीनां यासां संख्या न विद्यते ॥

तत्राश्चर्यमभूदन्यत्पूर्यमाणे महीतले

pāṃsubhī rākṣasairyaistaiḥ pretairbrāhmaṇasattamāḥ ||

tadvo'haṃ saṃpravakṣyāmi śrotavyaṃ susamāhitaiḥ

||10||

पांसुभी राक्षसैर्यैस्तैः प्रेतैर्ब्राह्मणसत्तमाः ॥

तद्वोऽहं संप्रवक्ष्यामि श्रोतव्यं सुसमाहितैः

dṛṣṭvā pāṃsumayīṃ vṛṣṭiṃ muktāṃ pretaiḥ samaṃtataḥ ||

mātṛvargeṇa tenātha pramuktaḥ pracuro'nilaḥ

||11||

दृष्ट्वा पांसुमयीं वृष्टिं मुक्तां प्रेतैः समंततः ॥

मातृवर्गेण तेनाथ प्रमुक्तः प्रचुरोऽनिलः

tena pāṃsukṛtā vṛṣṭiḥ samaṃtānmathitā bahiḥ |

tasyā bhūmeḥ patatyeva na kiṃcittatra pūryate

||13||

तेन पांसुकृता वृष्टिः समंतान्मथिता बहिः ।

तस्या भूमेः पतत्येव न किंचित्तत्र पूर्यते

tataste vyaṃtarāḥ khinnā nirāśāstasya pūraṇe ||

bhūtāstasya puro gatvā cukruśuḥ kuśabhūpateḥ

||14||

ततस्ते व्यंतराः खिन्ना निराशास्तस्य पूरणे ॥

भूतास्तस्य पुरो गत्वा चुक्रुशुः कुशभूपतेः

asmābhirvihitā tatra pāṃsuvṛṣṭirmahīpate ||

nīyate śatadhā'nyatra mātṛmuktena vāyunā

||19||

अस्माभिर्विहिता तत्र पांसुवृष्टिर्महीपते ॥

नीयते शतधाऽन्यत्र मातृमुक्तेन वायुना

sa tvaṃ tāsāṃ vighātārthamupāyaṃ bhūpa ciṃtaya ||

yena tāṃ pāṃsubhirbhūmiṃ pūrayāmaḥ samaṃtataḥ

||16||

स त्वं तासां विघातार्थमुपायं भूप चिंतय ॥

येन तां पांसुभिर्भूमिं पूरयामः समंततः

teṣāṃ tadvacanaṃ śrutvā tataḥ kuśamahīpatiḥ ||

rudramārādhayāmāsa tatkṣetraṃ prāpya saddvijāḥ

||17||

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ततः कुशमहीपतिः ॥

रुद्रमाराधयामास तत्क्षेत्रं प्राप्य सद्द्विजाः

tatastasya gatastuṣṭiṃ varṣāṃte bhagavānharaḥ ||

provāca prārthayābhīṣṭaṃ yatte manasi vāṃchitam

||198||

ततस्तस्य गतस्तुष्टिं वर्षांते भगवान्हरः ॥

प्रोवाच प्रार्थयाभीष्टं यत्ते मनसि वांछितम्

kuśa uvāca

yathā saṃpūryate cāśu pāṃsubhirbhūmimaṃḍalam ||

etatpretapramuktaiśca prasādātte tathā kuru

||19||

यथा संपूर्यते चाशु पांसुभिर्भूमिमंडलम् ॥

एतत्प्रेतप्रमुक्तैश्च प्रसादात्ते तथा कुरु

mayā pretagaṇādeva nirdiṣṭāstasya pūraṇe ||

mātṛsaṃrakṣyamāṇaṃ tacchakyaṃ caitanna pūritum

||20||

मया प्रेतगणादेव निर्दिष्टास्तस्य पूरणे ॥

मातृसंरक्ष्यमाणं तच्छक्यं चैतन्न पूरितुम्

tatra rākṣasajairmaṃtraiḥ saṃti liṃgāni ca prabho ||

pratiṣṭhitāni tatsparśāddarśanātsyājjanakṣayaḥ

||21||

तत्र राक्षसजैर्मंत्रैः संति लिंगानि च प्रभो ॥

प्रतिष्ठितानि तत्स्पर्शाद्दर्शनात्स्याज्जनक्षयः

acalatvāttathā deva liṃgānāṃ śāstrasadbhayāt ||

anyadutpāṭanādyaṃ ca naiva kurmaḥ kathaṃcana

||22||

अचलत्वात्तथा देव लिंगानां शास्त्रसद्भयात् ॥

अन्यदुत्पाटनाद्यं च नैव कुर्मः कथंचन

tasmālliṃgakṛto nāśo brāhmaṇānāṃ tapasvinām ||

yathā na syātsuraśreṣṭha tathā nītirvidhīyatām

||23||

तस्माल्लिंगकृतो नाशो ब्राह्मणानां तपस्विनाम् ॥

यथा न स्यात्सुरश्रेष्ठ तथा नीतिर्विधीयताम्

tataśca bhagavānrudrastāḥ samāhūya mātaraḥ ||

provāca tyajyatāṃ sthānaṃ bhavatyo yatra saṃsthitāḥ

||24||

ततश्च भगवान्रुद्रस्ताः समाहूय मातरः ॥

प्रोवाच त्यज्यतां स्थानं भवत्यो यत्र संस्थिताः

tatra pāṃsubhiravyagrāḥ kariṣyaṃti divāniśam ||

pretāḥ kuśasamādeśādvṛṣṭiṃ lokahitāya ca

||25||

तत्र पांसुभिरव्यग्राः करिष्यंति दिवानिशम् ॥

प्रेताः कुशसमादेशाद्वृष्टिं लोकहिताय च

mātara ūcuḥ

tyakṣyāmaśca tavādeśāttatsthānaṃ vṛṣabhadhvaja ||

paraṃ darśaya cāsmākaṃ kiṃcidanyattathāvidham

||26||

त्यक्ष्यामश्च तवादेशात्तत्स्थानं वृषभध्वज ॥

परं दर्शय चास्माकं किंचिदन्यत्तथाविधम्

kṣetre'traiva nivatsyāmo yena skandakṛte vayam ||

tena saṃsthāpitāścātra proktāḥ stheyaṃ sadā tataḥ

||27||

क्षेत्रेऽत्रैव निवत्स्यामो येन स्कन्दकृते वयम् ॥

तेन संस्थापिताश्चात्र प्रोक्ताः स्थेयं सदा ततः

tataḥ provāca bhagavāṃstasmātsthānānmahattaram ||

sthānaṃ dāsyāmi sarvāsāṃ pṛthaktvena śubhāvaham

||28||

ततः प्रोवाच भगवांस्तस्मात्स्थानान्महत्तरम् ॥

स्थानं दास्यामि सर्वासां पृथक्त्वेन शुभावहम्

aṣṭaṣaṣṭistu kṣetrāṇāṃ madīyānāṃ samaṃtataḥ ||

saṃsthitāsti mahābhāgā yeṣu matsaṃsthitiḥ sadā

||29||

अष्टषष्टिस्तु क्षेत्राणां मदीयानां समंततः ॥

संस्थितास्ति महाभागा येषु मत्संस्थितिः सदा

aṣṭaṣaṣṭivibhāgena bhūtvā sarvāḥ pṛthakpṛthak ||

teṣu tiṣṭhatha madvākyātpūjāmagryāmavāpsyatha

||30||

अष्टषष्टिविभागेन भूत्वा सर्वाः पृथक्पृथक् ॥

तेषु तिष्ठथ मद्वाक्यात्पूजामग्र्यामवाप्स्यथ

tasya devasya tacchrutvā vākyaṃ tā mātarastadā ||

prahṛṣṭāstatparityajya sthānaṃ skandavinirmitam

||31||

तस्य देवस्य तच्छ्रुत्वा वाक्यं ता मातरस्तदा ॥

प्रहृष्टास्तत्परित्यज्य स्थानं स्कन्दविनिर्मितम्

aṣṭaṣaṣṭivibhāgena bhūtvā rūpaiḥ pṛthagvidhaiḥ ||

aṣṭaṣaṣṭiṣu kṣetreṣu tasya tāḥ saṃsthitāḥ sadā

||32||

अष्टषष्टिविभागेन भूत्वा रूपैः पृथग्विधैः ॥

अष्टषष्टिषु क्षेत्रेषु तस्य ताः संस्थिताः सदा

tatastābhirvinirmuktaṃ tatsarvaṃ bhūmimaṇḍalam ||

pāṃsubhiḥ pūritaṃ pretairdivārātramataṃdritaiḥ

||33||

ततस्ताभिर्विनिर्मुक्तं तत्सर्वं भूमिमण्डलम् ॥

पांसुभिः पूरितं प्रेतैर्दिवारात्रमतंद्रितैः

evaṃ tasya varaṃ dattvā bhagavānvṛṣavāhanaḥ ||

jagāmādarśanaṃ paścātsārdhaṃ savargaiṇairdvijāḥ

||34||

एवं तस्य वरं दत्त्वा भगवान्वृषवाहनः ॥

जगामादर्शनं पश्चात्सार्धं सवर्गैणैर्द्विजाः

kuto'pi brāhmaṇaiḥ sarvestāpasaiśca praśaṃsitaḥ ||

labdhāśī prayayau tasmādayodhyānagarīṃ prati

||35||

कुतोऽपि ब्राह्मणैः सर्वेस्तापसैश्च प्रशंसितः ॥

लब्धाशी प्रययौ तस्मादयोध्यानगरीं प्रति

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye luptatīrthamāhātmyakathanaṃnāma ṣaḍuttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 106 ||

avāṅkapāṭhyāṃśaḥ