yatvayā sūtaja proktaṃ devī kātyāyanī ca sā
ṛṣaya ūcuḥ
yatvayā sūtaja proktaṃ devī kātyāyanī ca sā ||
mahiṣāṃtakarī jātā kathaṃ sā me prakīrtaya ||
kīdṛgdānavavaryaḥ sa māhiṣaṃ rūpamāśritaḥ ||
kasmātsa sūdito devyā tanme vistarato vada
||2||यत्वया सूतज प्रोक्तं देवी कात्यायनी च सा ॥
महिषांतकरी जाता कथं सा मे प्रकीर्तय ॥
कीदृग्दानववर्यः स माहिषं रूपमाश्रितः ॥
कस्मात्स सूदितो देव्या तन्मे विस्तरतो वद
sūta uvāca
atra vaḥ kīrtayiṣyāmi devyā māhātmyamuttamam ||
śrutamātre'pi martyānāṃ yena śatrukṣayo bhavet
||3||अत्र वः कीर्तयिष्यामि देव्या माहात्म्यमुत्तमम् ॥
श्रुतमात्रेऽपि मर्त्यानां येन शत्रुक्षयो भवेत्
hiraṇyākṣasutaḥ pūrvaṃ mahiṣonāma dānavaḥ ||
āsīnmahiṣarūpeṇa yena bhuktaṃ jagattrayam
||4||हिरण्याक्षसुतः पूर्वं महिषोनाम दानवः ॥
आसीन्महिषरूपेण येन भुक्तं जगत्त्रयम्
ṛṣaya ūcuḥ
māhiṣeṇa svarūpeṇa kiṃjātaḥ sūtanaṃdana ||
athavā śāpadoṣeṇa sañjātaḥ kenacidvada
||5||माहिषेण स्वरूपेण किंजातः सूतनंदन ॥
अथवा शापदोषेण सञ्जातः केनचिद्वद
sūta uvāca
saṃjāto hi surūpāḍhyaḥ śatapatranibhānanaḥ ||
dīrghabāhuḥ pṛthugrīvaḥ sarvalakṣaṇalakṣitaḥ ||
nāmnā citrasamaḥ proktastejovīryasamanvitaḥ
||6||संजातो हि सुरूपाढ्यः शतपत्रनिभाननः ॥
दीर्घबाहुः पृथुग्रीवः सर्वलक्षणलक्षितः ॥
नाम्ना चित्रसमः प्रोक्तस्तेजोवीर्यसमन्वितः
sabālyātprabhṛti prāyo mahiṣāṇāṃ prabodhanam ||
karoti saṃparityajya sarvamaśvādivāhanam
||7||सबाल्यात्प्रभृति प्रायो महिषाणां प्रबोधनम् ॥
करोति संपरित्यज्य सर्वमश्वादिवाहनम्
kadācinmahiṣārūḍhaḥ sa pratasthe danoḥ sutaḥ ||
jāhnavītīramāsādya vinighnañjalapakṣiṇaḥ
||9||कदाचिन्महिषारूढः स प्रतस्थे दनोः सुतः ॥
जाह्नवीतीरमासाद्य विनिघ्नञ्जलपक्षिणः
athāsītsusamādhistho durvāsā munisattamaḥ ||
gaṃgātīre vidhāyoccaiḥ padmā sanamanuttamam
||9||अथासीत्सुसमाधिस्थो दुर्वासा मुनिसत्तमः ॥
गंगातीरे विधायोच्चैः पद्मा सनमनुत्तमम्
vihaṃgāsaktacittena śūnyena sa munīśvaraḥ ||
dṛṣṭo na mahiṣakṣuṇṇaḥ khurairvegavaśāddvijaḥ
||10||विहंगासक्तचित्तेन शून्येन स मुनीश्वरः ॥
दृष्टो न महिषक्षुण्णः खुरैर्वेगवशाद्द्विजः
tataḥ kṣatajadigdhāṃgaḥ sa dṛṣṭvā dānavaṃ puraḥ ||
atha dṛṣṭvā praṇāmena rahitaṃ kopamāviśat ||
tataḥ provāca taṃ kruddhastoyamādāya pāṇinā ||
yasmātpāpa mama kṣuṇṇaṃ gātraṃ mahiṣajaiḥ khuraiḥ
||12||ततः क्षतजदिग्धांगः स दृष्ट्वा दानवं पुरः ॥
अथ दृष्ट्वा प्रणामेन रहितं कोपमाविशत् ॥
ततः प्रोवाच तं क्रुद्धस्तोयमादाय पाणिना ॥
यस्मात्पाप मम क्षुण्णं गात्रं महिषजैः खुरैः
samādheśca kṛto bhaṃgastasmāttvaṃ mahiṣo bhava ||
yāvajjīvasi durbuddhe samyagjñānasamanvitaḥ
||13||समाधेश्च कृतो भंगस्तस्मात्त्वं महिषो भव ॥
यावज्जीवसि दुर्बुद्धे सम्यग्ज्ञानसमन्वितः
athā'sau mahiṣo jātaḥ kṛṣṇagātradharo mahān ||
atidīrghaviṣāṇaśca aṃjanādririvāparaḥ
||14||अथाऽसौ महिषो जातः कृष्णगात्रधरो महान् ॥
अतिदीर्घविषाणश्च अंजनाद्रिरिवापरः
tataḥ prasādayāmāsa taṃ muniṃ vinayānvitaḥ ||
śāpātaṃ kuru me vipra bālyabhāvādajānataḥ
||15||ततः प्रसादयामास तं मुनिं विनयान्वितः ॥
शापातं कुरु मे विप्र बाल्यभावादजानतः
atha taṃ sa muniḥ prāha na me syādvacanaṃ vṛthā ||
tasmādyāvatsthitāḥ prāṇāstāvaditthaṃ bhaviṣyati
||16||अथ तं स मुनिः प्राह न मे स्याद्वचनं वृथा ॥
तस्माद्यावत्स्थिताः प्राणास्तावदित्थं भविष्यति
mahiṣasya svarūpeṇa ninditasya sudurmate ||
evaṃ sa taṃ parityajya gaṃgātīraṃ munīśvaraḥ ||
jagāmā'nyatra so'pyāśu gatvā śukramuvāca ha
||17||महिषस्य स्वरूपेण निन्दितस्य सुदुर्मते ॥
एवं स तं परित्यज्य गंगातीरं मुनीश्वरः ॥
जगामाऽन्यत्र सोऽप्याशु गत्वा शुक्रमुवाच ह
ahaṃ durvāsasā śaptaḥ kasmiṃścitkāraṇāṃtare ||
mahiṣatvaṃ samānītastasmāttvaṃ me gatirbhava
||18||अहं दुर्वाससा शप्तः कस्मिंश्चित्कारणांतरे ॥
महिषत्वं समानीतस्तस्मात्त्वं मे गतिर्भव
yathā syātpūrvajaṃ dehaṃ tiryaktvaṃ naśyate yathā ||
prasādāttava vipreṃdra tathā nītirvidhīyatām
||19||यथा स्यात्पूर्वजं देहं तिर्यक्त्वं नश्यते यथा ॥
प्रसादात्तव विप्रेंद्र तथा नीतिर्विधीयताम्
śukra uvāca
tasya śāpo'nyathā kartuṃ naiva śakyaḥ kathaṃcana ||
kenāpi saṃparityajya devamekaṃ maheśvaram
||20||तस्य शापोऽन्यथा कर्तुं नैव शक्यः कथंचन ॥
केनापि संपरित्यज्य देवमेकं महेश्वरम्
tasmādārādhayā''śu tvaṃ gatvā liṃgamanuttamam ||
hāṭakeśvaraje kṣetre sarvasiddhipradāyake
||21||तस्मादाराधयाऽऽशु त्वं गत्वा लिंगमनुत्तमम् ॥
हाटकेश्वरजे क्षेत्रे सर्वसिद्धिप्रदायके
tatra sañjāyate siddhiḥ śīghraṃ dānavasattama ||
api pāpayuge prāpte kiṃ punaḥ prathame yuge
||22||तत्र सञ्जायते सिद्धिः शीघ्रं दानवसत्तम ॥
अपि पापयुगे प्राप्ते किं पुनः प्रथमे युगे
evamuktaḥ sa śukreṇa dānavaḥ satvaraṃ yayau ||
hāṭakeśvarajaṃ kṣetraṃ tapastepe tataḥ param
||23||एवमुक्तः स शुक्रेण दानवः सत्वरं ययौ ॥
हाटकेश्वरजं क्षेत्रं तपस्तेपे ततः परम्
sthāpayitvā mahalligaṃ bhaktyā devasya śūlinaḥ ||
prāsādaṃ ca tataścakre kailāsaśikharopamam
||94||स्थापयित्वा महल्लिगं भक्त्या देवस्य शूलिनः ॥
प्रासादं च ततश्चक्रे कैलासशिखरोपमम्
tasyaivaṃ vartamānasya tapaḥsthasya mahātmanaḥ ||
jagāma sumahānkālaḥ kṛcchre tapasi vartataḥ
||25||तस्यैवं वर्तमानस्य तपःस्थस्य महात्मनः ॥
जगाम सुमहान्कालः कृच्छ्रे तपसि वर्ततः
tatastuṣṭo mahādevo gatvā taddṛṣṭigocaram ||
provāca parituṣṭo'smi varaṃ varaya dānava
||26||ततस्तुष्टो महादेवो गत्वा तद्दृष्टिगोचरम् ॥
प्रोवाच परितुष्टोऽस्मि वरं वरय दानव
mahiṣa uvāca
ahaṃ durvāsasā śapto mahiṣatve niyojitaḥ ||
tiryaktvaṃ nāśamāyātu tasmānme tvatprasādataḥ
||27||अहं दुर्वाससा शप्तो महिषत्वे नियोजितः ॥
तिर्यक्त्वं नाशमायातु तस्मान्मे त्वत्प्रसादतः
śrībhagavānuvāca
nānyathā śakyate kartuṃ tasya vākyaṃ kathaṃcana ||
tasmāttava kariṣyāmi sukhopāyaṃ śṛṇuṣva tam
||28||नान्यथा शक्यते कर्तुं तस्य वाक्यं कथंचन ॥
तस्मात्तव करिष्यामि सुखोपायं शृणुष्व तम्
ye kecinmānavā bhogā daivikā ye tathā''surāḥ ||
te sarve tava gātre'tra samprayāsyaṃti saṃśrayam
||29||ये केचिन्मानवा भोगा दैविका ये तथाऽऽसुराः ॥
ते सर्वे तव गात्रेऽत्र सम्प्रयास्यंति संश्रयम्
bhogārthamiṣyate kāyaṃ yato martyaṃ surāsuraiḥ ||
samavāpsyasi tānsarvāṃstasmāttava kalevaram
||37||भोगार्थमिष्यते कायं यतो मर्त्यं सुरासुरैः ॥
समवाप्स्यसि तान्सर्वांस्तस्मात्तव कलेवरम्
mahiṣa uvāca
yadyevaṃ devadeveśa bhogaprāptirbhavenmama ||
tasmādavadhyamevāstu gātrametanmama prabho
||31||यद्येवं देवदेवेश भोगप्राप्तिर्भवेन्मम ॥
तस्मादवध्यमेवास्तु गात्रमेतन्मम प्रभो
daśānāṃ devayonīnāṃ manuṣyāṇāṃ viśeṣataḥ ||
tiryañcānāṃ ca nāgānāṃ pakṣiṇāṃ surasattama
||32||दशानां देवयोनीनां मनुष्याणां विशेषतः ॥
तिर्यञ्चानां च नागानां पक्षिणां सुरसत्तम
śrībhagavānuvāca
nāvadhyo'sti dharāpṛṣṭhe kaściddehī ca dānava ||
tasmādekaṃ parityaktvā śeṣānprārthaya daityapa
||33||नावध्योऽस्ति धरापृष्ठे कश्चिद्देही च दानव ॥
तस्मादेकं परित्यक्त्वा शेषान्प्रार्थय दैत्यप
tataḥ sa suciraṃ dhyātvā provāca vṛṣabhadhvajam ||
striyamekāṃ parityaktvā nānyebhyastu vadho mama
||34||ततः स सुचिरं ध्यात्वा प्रोवाच वृषभध्वजम् ॥
स्त्रियमेकां परित्यक्त्वा नान्येभ्यस्तु वधो मम
tathātra māmake tīrthe yaḥ kaścicchraddhayā naraḥ ||
karoti snānamavyagrastvāṃ paśyati tataḥ param
||35||तथात्र मामके तीर्थे यः कश्चिच्छ्रद्धया नरः ॥
करोति स्नानमव्यग्रस्त्वां पश्यति ततः परम्
tasya syāttvatprasādena saṃsiddhiḥ sārvakāmikī ||
sarvopadravanāśaśca tejovṛddhiśca śaṃkara
||36||तस्य स्यात्त्वत्प्रसादेन संसिद्धिः सार्वकामिकी ॥
सर्वोपद्रवनाशश्च तेजोवृद्धिश्च शंकर
śrībhagavānuvāca
mārgaśuklacaturdaśyāṃ tīrthe snātvā'tra tāvake ||
vilokayiṣyati prītyā mama liṃgaṃ tataḥ param
||37||मार्गशुक्लचतुर्दश्यां तीर्थे स्नात्वाऽत्र तावके ॥
विलोकयिष्यति प्रीत्या मम लिंगं ततः परम्
bhūtapretapiśācādi saṃbhavāstasya tatkṣaṇāt |
doṣā nāśaṃ prayāsyaṃti tathā rogā jvarādayaḥ
||38||भूतप्रेतपिशाचादि संभवास्तस्य तत्क्षणात् ।
दोषा नाशं प्रयास्यंति तथा रोगा ज्वरादयः
evamuktvā'tha deveśastataścādarśanaṃ gataḥ ||
mahiṣo'pi nijaṃ sthānaṃ prajagāma tataḥ param
||39||एवमुक्त्वाऽथ देवेशस्ततश्चादर्शनं गतः ॥
महिषोऽपि निजं स्थानं प्रजगाम ततः परम्
sa gatvā dānavānsarvānsamāhūya tataḥ param ||
provācāmarṣasaṃyuktaḥ sabhāmadhye vyavasthitaḥ
||40||स गत्वा दानवान्सर्वान्समाहूय ततः परम् ॥
प्रोवाचामर्षसंयुक्तः सभामध्ये व्यवस्थितः
pitā mama pitṛvyaśca ye cānye mama pūrvajāḥ ||
dānavā nihatā devairvāsudevapurogamaiḥ
||41||पिता मम पितृव्यश्च ये चान्ये मम पूर्वजाः ॥
दानवा निहता देवैर्वासुदेवपुरोगमैः
tasmāttānnāśayiṣyāmi devānapi mahāhave ||
ahaṃ trailokyarājyaṃ hi grahīṣyāmi tataḥ param
||42||तस्मात्तान्नाशयिष्यामि देवानपि महाहवे ॥
अहं त्रैलोक्यराज्यं हि ग्रहीष्यामि ततः परम्
atha te dānavāḥ procuryuktametadanuttamam ||
asmadīyamidaṃ rājyaṃ yacchakraḥ kurute divi
||43||अथ ते दानवाः प्रोचुर्युक्तमेतदनुत्तमम् ॥
अस्मदीयमिदं राज्यं यच्छक्रः कुरुते दिवि
tasmādadyaiva gatvā''śu hatvendraṃ raṇamūrdhani ||
divyānbhogānprabhuñjānāḥ sthāsyāmaḥ sukhino divi
||44||तस्मादद्यैव गत्वाऽऽशु हत्वेन्द्रं रणमूर्धनि ॥
दिव्यान्भोगान्प्रभुञ्जानाः स्थास्यामः सुखिनो दिवि
evaṃ te dānavāḥ sarve kṛtvā maṃtraviniścayam ||
meruśṛṃgaṃ tato jagmuḥ sabhṛtyabalavāhanaḥ
||45||एवं ते दानवाः सर्वे कृत्वा मंत्रविनिश्चयम् ॥
मेरुशृंगं ततो जग्मुः सभृत्यबलवाहनः
atha śakrādayo devā dṛṣṭvā taddānavodbhavam ||
akasmādeva saṃprāptaṃ balaṃ śastrāstrasaṃyutam ||
yuddhārthaṃ svapuradvāri niryayustadanaṃtaram
||46||अथ शक्रादयो देवा दृष्ट्वा तद्दानवोद्भवम् ॥
अकस्मादेव संप्राप्तं बलं शस्त्रास्त्रसंयुतम् ॥
युद्धार्थं स्वपुरद्वारि निर्ययुस्तदनंतरम्
ādityā vasavo rudrā nāsatyau ca bhiṣagvarau|
viśvedevāstathā sādhyāḥ siddhā vidyādharāśca ye
||47||आदित्या वसवो रुद्रा नासत्यौ च भिषग्वरौ।
विश्वेदेवास्तथा साध्याः सिद्धा विद्याधराश्च ये
tataḥ samabhavadyuddhaṃ devānāṃ saha dānavaiḥ|
mithaḥ prabhartsyamānānāṃ mṛtyuṃ kṛtvā nivartanam
||48||ततः समभवद्युद्धं देवानां सह दानवैः।
मिथः प्रभर्त्स्यमानानां मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्
evaṃ samabhavadyuddhaṃ yāvadvarṣatrayaṃ divi|
raktanadyotivipulāstatrātīva prasusruvuḥ
||49||एवं समभवद्युद्धं यावद्वर्षत्रयं दिवि।
रक्तनद्योतिविपुलास्तत्रातीव प्रसुस्रुवुः
anyasmindivase śakraṃ dṛṣṭaivārāvaṇasaṃsthitam|
taṃ śuklenātapatreṇa dhriyamāṇena mūrdhani|
devaiḥ parivṛtaṃ divyaśastrapāṇibhireva ca
||50||अन्यस्मिन्दिवसे शक्रं दृष्टैवारावणसंस्थितम्।
तं शुक्लेनातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि।
देवैः परिवृतं दिव्यशस्त्रपाणिभिरेव च
tataḥ kopaparītātmā mahiṣo dānavādhipaḥ|
mahāvegaṃ samāsādya tasyaivābhimukho yayau
||51||ततः कोपपरीतात्मा महिषो दानवाधिपः।
महावेगं समासाद्य तस्यैवाभिमुखो ययौ
śṛṃgābhyāṃ ca sutīkṣṇābhyāṃ tataścairāvaṇaṃ gajam|
vivyādha hṛdaye so'tha cakre rāvaṃ sudāruṇam
||52||शृंगाभ्यां च सुतीक्ष्णाभ्यां ततश्चैरावणं गजम्।
विव्याध हृदये सोऽथ चक्रे रावं सुदारुणम्
tataḥ parāṅmukho bhūtvā palāyanaparāyaṇaḥ|
abhidudrāva vegena purī yatrāmarāvatī
||53||ततः पराङ्मुखो भूत्वा पलायनपरायणः।
अभिदुद्राव वेगेन पुरी यत्रामरावती
aṃkuśotthaprahāraiśca kṣatakuṃbho'pi bhūriśaḥ|
mahāmātraniruddho'pi na sa tasthau kathaṃcana
||54||अंकुशोत्थप्रहारैश्च क्षतकुंभोऽपि भूरिशः।
महामात्रनिरुद्धोऽपि न स तस्थौ कथंचन
athābravītsahasrākṣo mahiṣaṃ vīkṣya garvitam|
garjamānāṃstathā daityānkṣveḍanāsphoṭanādibhiḥ
||55||अथाब्रवीत्सहस्राक्षो महिषं वीक्ष्य गर्वितम्।
गर्जमानांस्तथा दैत्यान्क्ष्वेडनास्फोटनादिभिः
mā daitya pravijānīhi yannaṣṭastridaśādhipaḥ|
eṣa nāgo raṇaṃ hitvā vivaśo yāti me balāt
||56||मा दैत्य प्रविजानीहि यन्नष्टस्त्रिदशाधिपः।
एष नागो रणं हित्वा विवशो याति मे बलात्
tasmāttiṣṭha muhūrtaṃ tvaṃ yāvadāsthāya sadratham|
nāśayāmi ca te darpaṃ nihatya niśitaiḥ śaraiḥ
||57||तस्मात्तिष्ठ मुहूर्तं त्वं यावदास्थाय सद्रथम्।
नाशयामि च ते दर्पं निहत्य निशितैः शरैः
etasminnaṃtare prāpto mātaliḥ śakrasārathiḥ|
sahasraidarśabhiryuktaṃ vājināṃ vātaraṃhasām
||58||एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो मातलिः शक्रसारथिः।
सहस्रैदर्शभिर्युक्तं वाजिनां वातरंहसाम्
te 'tha mātalinā aśvāḥ pratodena samāhatāḥ|
utpataṃta ivākāśe satvaṃ saṃpradudruvuḥ
||59||ते ऽथ मातलिना अश्वाः प्रतोदेन समाहताः।
उत्पतंत इवाकाशे सत्वं संप्रदुद्रुवुः
atha cāpaṃ samāropya satvaraṃ pākaśāsanaḥ|
śarairāśīviṣākāraiśchādayāmāsa dānavam
||60||अथ चापं समारोप्य सत्वरं पाकशासनः।
शरैराशीविषाकारैश्छादयामास दानवम्
tataḥ sa vegamāsthāya bhūyo'pi krodhamūrchitaḥ|
abhidudrāva vegena sa yatra tridaśādhipaḥ
||61||ततः स वेगमास्थाय भूयोऽपि क्रोधमूर्छितः।
अभिदुद्राव वेगेन स यत्र त्रिदशाधिपः
tatastānsuhayāṃstasya śṛṃgābhyāṃ vegamāśritaḥ|
dārayāmāsa saṃkruddha āvidhyāvidhya cāsakṛt
||62||ततस्तान्सुहयांस्तस्य शृंगाभ्यां वेगमाश्रितः।
दारयामास संक्रुद्ध आविध्याविध्य चासकृत्
tataste vājinastrastāḥ saṃjagmuḥ kṣatavakṣasaḥ|
raktaplāvitasarvāṃgā mārgamairāvaṇasya ca
||63||ततस्ते वाजिनस्त्रस्ताः संजग्मुः क्षतवक्षसः।
रक्तप्लावितसर्वांगा मार्गमैरावणस्य च
tataḥ śakrarathaṃ dṛṣṭvā vimukhaṃ surasattamāḥ|
sarve pradudruvurbhītāstasya mārgamupāśritāḥ
||64||ततः शक्ररथं दृष्ट्वा विमुखं सुरसत्तमाः।
सर्वे प्रदुद्रुवुर्भीतास्तस्य मार्गमुपाश्रिताः
tatastu dānavāḥ sarve bhagnāndṛṣṭvā raṇe surān|
śastravṛṣṭiṃ pramuṃcaṃto garjamānā yathā ghanāḥ
||65||ततस्तु दानवाः सर्वे भग्नान्दृष्ट्वा रणे सुरान्।
शस्त्रवृष्टिं प्रमुंचंतो गर्जमाना यथा घनाः
etasminnaṃtare prāptā rajanī tamasāvṛtā|
na kiṃcittatra saṃyāti kasyaciddṛṣṭigocare
||66||एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता रजनी तमसावृता।
न किंचित्तत्र संयाति कस्यचिद्दृष्टिगोचरे
tatastu dānavāḥ sarve yuddhānnirvṛtya sarvataḥ|
meruśṛṃgaṃ samāśritya ramyaṃ vāsaṃ pracakramuḥ
||67||ततस्तु दानवाः सर्वे युद्धान्निर्वृत्य सर्वतः।
मेरुशृंगं समाश्रित्य रम्यं वासं प्रचक्रमुः
vijayena samāyuktāstuṣṭiṃ ca paramāṃ gatāḥ|
kathāścakruśca yuddhotthā yuddhaṃ tasya yathā bhavat
||68||विजयेन समायुक्तास्तुष्टिं च परमां गताः।
कथाश्चक्रुश्च युद्धोत्था युद्धं तस्य यथा भवत्
devāścāpi hatotsāhāḥ prahāraiḥ kṣatavikṣatāḥ|
maṃtraṃ cakrurmitho bhūtvā bṛhaspatipuraḥsarāḥ
||69||देवाश्चापि हतोत्साहाः प्रहारैः क्षतविक्षताः।
मंत्रं चक्रुर्मिथो भूत्वा बृहस्पतिपुरःसराः
sāṃprataṃ dānavaiḥ sainyamasmākaṃ vimukhaṃ kṛtam ||
vidhvastaṃ sunirutsāhamakṣamaṃ yuddhakarmaṇi
||70||सांप्रतं दानवैः सैन्यमस्माकं विमुखं कृतम् ॥
विध्वस्तं सुनिरुत्साहमक्षमं युद्धकर्मणि
tasmāttyaktvā pravekṣyāmaḥ purīṃ caivāmarāvatīm ||
brahmaṇaḥ sadanaṃ yatra na syāddānavajaṃ bhayam
||7||तस्मात्त्यक्त्वा प्रवेक्ष्यामः पुरीं चैवामरावतीम् ॥
ब्रह्मणः सदनं यत्र न स्याद्दानवजं भयम्
evaṃ te niścayaṃ kṛtvā brahmalokaṃ tato gatāḥ ||
śūnyāṃ śakrapurīṃ kṛtvā sarve devāḥ savāsavāḥ
||72||एवं ते निश्चयं कृत्वा ब्रह्मलोकं ततो गताः ॥
शून्यां शक्रपुरीं कृत्वा सर्वे देवाः सवासवाः
tataḥ prātaḥ samutthāya dānavāste praharṣitāḥ ||
śūnyāṃ śakrapurīṃ dṛṣṭvā viviśustadanaṃtaram
||73||ततः प्रातः समुत्थाय दानवास्ते प्रहर्षिताः ॥
शून्यां शक्रपुरीं दृष्ट्वा विविशुस्तदनंतरम्
atha śākre pade daityaṃ mahiṣaṃ saṃnidhāya ca ||
praṇemustuṣṭisaṃyuktāścakruścaiva mahotsavam
||74||अथ शाक्रे पदे दैत्यं महिषं संनिधाय च ॥
प्रणेमुस्तुष्टिसंयुक्ताश्चक्रुश्चैव महोत्सवम्
jagṛhuryajñabhāgāṃśca sarveṣāṃ tridivaukasām ||
devasthāneṣu sarveṣu devatā'bhimatāśca ye
||76||जगृहुर्यज्ञभागांश्च सर्वेषां त्रिदिवौकसाम् ॥
देवस्थानेषु सर्वेषु देवताऽभिमताश्च ये
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe śrīhāṭakeśvarakṣetramāhātmye devasenāparājayavarṇanaṃnāmaikonaviṃśatyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 119 ||