मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Nāgarakhaṇḍaḥ, adhyāya 182

3
Nāgarakhaṇḍaḥ · 182

rūpatīrthotpattipūrvakaprathamayajñadivasavṛttāntavarṇanam

sūta uvāca

evaṃ patnīṃ samāsādya gāyatrīṃ caturānanaḥ ||

saṃprahṛṣṭamanā bhūtvā prasthito yajñamaṇḍapam

||1||

एवं पत्नीं समासाद्य गायत्रीं चतुराननः ॥

संप्रहृष्टमना भूत्वा प्रस्थितो यज्ञमण्डपम्

gāyatryapi samādāya mūrdhni tāmaraṇiṃ mudā ||

pratasthe saṃparityajya gopabhāvaṃ vigarhitam

||2||

गायत्र्यपि समादाय मूर्ध्नि तामरणिं मुदा ॥

प्रतस्थे संपरित्यज्य गोपभावं विगर्हितम्

vādyamāneṣu vādyeṣu brahmaghoṣe divaṃgate ||

kalaṃ pragāyamāneṣu gandharveṣu samaṃtataḥ

||3||

वाद्यमानेषु वाद्येषु ब्रह्मघोषे दिवंगते ॥

कलं प्रगायमानेषु गन्धर्वेषु समंततः

sarvadevadvijopetaḥ saṃprāpto yajñamaṇḍape ||

gāyatryā sahito brahmā mānuṣaṃ bhāvamāśritaḥ

||4||

सर्वदेवद्विजोपेतः संप्राप्तो यज्ञमण्डपे ॥

गायत्र्या सहितो ब्रह्मा मानुषं भावमाश्रितः

etasminnaṃtare cakre keśanirvapaṇaṃ vidheḥ ||

viśvakarmā nakhānāṃ ca gāyatryāstadanaṃtaram

||5||

एतस्मिन्नंतरे चक्रे केशनिर्वपणं विधेः ॥

विश्वकर्मा नखानां च गायत्र्यास्तदनंतरम्

audumbaraṃ tato daṇḍaṃ pulastyo'smai samādade ||

eṇaśṛṃgānvitaṃ carma mantravadvijasattamāḥ

||6||

औदुम्बरं ततो दण्डं पुलस्त्योऽस्मै समाददे ॥

एणशृंगान्वितं चर्म मन्त्रवद्विजसत्तमाः

patnīśālāṃ gṛhītvā ca gāyatrīṃ maunadhāriṇīm ||

mekhalāṃ nidadhe cānyāṃ kaṭyāṃ mauṃjīmayīṃ śubhām

||7||

पत्नीशालां गृहीत्वा च गायत्रीं मौनधारिणीम् ॥

मेखलां निदधे चान्यां कट्यां मौंजीमयीं शुभाम्

tataścakre paraṃ karma yaduktaṃ yajñamaṃḍape ||

ṛtvigbhiḥ sahito vedhā vedavākyasamādṛtaḥ

||8||

ततश्चक्रे परं कर्म यदुक्तं यज्ञमंडपे ॥

ऋत्विग्भिः सहितो वेधा वेदवाक्यसमादृतः

pravargye jāyamāne ca tatrāścaryamabhūnmahat ||

jālmarūpadharaḥ kaściddigvāsā vikṛtānanaḥ

||9||

प्रवर्ग्ये जायमाने च तत्राश्चर्यमभून्महत् ॥

जाल्मरूपधरः कश्चिद्दिग्वासा विकृताननः

kapālapāṇirāyāto bhojanaṃ dīyatāmiti ||

niṣedhyamāno'pi ca taiḥ praviṣṭo yājñikaṃ sadaḥ ||

sa kṛtvā'ṭanamanyāyyaṃ tarjyamāno'pi tāpasaiḥ

||10||

कपालपाणिरायातो भोजनं दीयतामिति ॥

निषेध्यमानोऽपि च तैः प्रविष्टो याज्ञिकं सदः ॥

स कृत्वाऽटनमन्याय्यं तर्ज्यमानोऽपि तापसैः

sadasyā ūcuḥ

kasmātpāpasametastvaṃ praviṣṭo yajñamaṇḍape ||

kapālī nagnarūpo yo yajñakarmavivarjitaḥ

||11||

कस्मात्पापसमेतस्त्वं प्रविष्टो यज्ञमण्डपे ॥

कपाली नग्नरूपो यो यज्ञकर्मविवर्जितः

tasmādgaccha drutaṃ mūḍha yāvadbrahmā na kupyati ||

tathā'nye brāhmaṇaśreṣṭhāstathā devāḥ savāsavāḥ

||12||

तस्माद्गच्छ द्रुतं मूढ यावद्ब्रह्मा न कुप्यति ॥

तथाऽन्ये ब्राह्मणश्रेष्ठास्तथा देवाः सवासवाः

jālma uvāca

brahmayajñamimaṃ śrutvā dūrādatra samāgataḥ ||

bubhukṣito dvijaśreṣṭhāstatkimarthaṃ vigarhatha

||13||

ब्रह्मयज्ञमिमं श्रुत्वा दूरादत्र समागतः ॥

बुभुक्षितो द्विजश्रेष्ठास्तत्किमर्थं विगर्हथ

dīnāṃdhaiḥ kṛpaṇaiḥ savairstarpitaiḥ kraturucyate ||

anyathā'sau vināśāya yaduktaṃ brāhmaṇairvacaḥ

||14||

दीनांधैः कृपणैः सवैर्स्तर्पितैः क्रतुरुच्यते ॥

अन्यथाऽसौ विनाशाय यदुक्तं ब्राह्मणैर्वचः

annahīno dahedrāṣṭaṃ mantrahīnastu ṛtvijaḥ ||

yājñikaṃ dakṣiṇā hīno nāsti yajñasamo ripuḥ

||15||

अन्नहीनो दहेद्राष्टं मन्त्रहीनस्तु ऋत्विजः ॥

याज्ञिकं दक्षिणा हीनो नास्ति यज्ञसमो रिपुः

brāhmaṇā ūcuḥ

yadi tvaṃ bhoktukāmastu samāyāto vraja drutam ||

etasyāṃ satraśālāyāṃ bhuñjate yatra tāpasāḥ ||

dīnāndhāḥ kṛpaṇāścaiva tataḥ kṣutkṣāmakaṃṭhitāḥ

||16||

यदि त्वं भोक्तुकामस्तु समायातो व्रज द्रुतम् ॥

एतस्यां सत्रशालायां भुञ्जते यत्र तापसाः ॥

दीनान्धाः कृपणाश्चैव ततः क्षुत्क्षामकंठिताः

athavā dhanakāmastvaṃ vastrakāmo'tha tāpasa ||

vraja vittapatiryatra dānaśālāṃ samāśritaḥ

||17||

अथवा धनकामस्त्वं वस्त्रकामोऽथ तापस ॥

व्रज वित्तपतिर्यत्र दानशालां समाश्रितः

aniṃdyo'yaṃ mahāmūrkha yajñaḥ paitāmaho yataḥ ||

arcitaḥ sarvataḥ puṇyaṃ tatkiṃ nindasi durmate

||18||

अनिंद्योऽयं महामूर्ख यज्ञः पैतामहो यतः ॥

अर्चितः सर्वतः पुण्यं तत्किं निन्दसि दुर्मते

sūta uvāca

evamuktaḥ kapālaṃ sa parikṣipya dharātale ||

jagāmādarśanaṃ sadyo dīpavaddvijasattamāḥ

||19||

एवमुक्तः कपालं स परिक्षिप्य धरातले ॥

जगामादर्शनं सद्यो दीपवद्द्विजसत्तमाः

ṛtvija ūcuḥ

kathaṃ yajñakriyā kāryā kapāle sadasi sthite ||

parikṣipatha tasmāttu evamūcurdvijottamāḥ

||20||

कथं यज्ञक्रिया कार्या कपाले सदसि स्थिते ॥

परिक्षिपथ तस्मात्तु एवमूचुर्द्विजोत्तमाः

athaiko bahudhā proktaḥ sadasyaiśca dvijottamaiḥ ||

daṇḍakāṣṭhaṃ samudyamya pracikṣepa bahistathā

||21||

अथैको बहुधा प्रोक्तः सदस्यैश्च द्विजोत्तमैः ॥

दण्डकाष्ठं समुद्यम्य प्रचिक्षेप बहिस्तथा

athānyattatra saṃjātaṃ kapālaṃ tādṛśaṃ punaḥ ||

tasminnapi tathā kṣipte bhūyo'nyatsamapadyata

||22||

अथान्यत्तत्र संजातं कपालं तादृशं पुनः ॥

तस्मिन्नपि तथा क्षिप्ते भूयोऽन्यत्समपद्यत

evaṃ śatasahasrāṇi hyayutānyarbudāni ca ||

tatra jātāni tairvyāpto yajñavāṭaḥ samaṃtataḥ

||23||

एवं शतसहस्राणि ह्ययुतान्यर्बुदानि च ॥

तत्र जातानि तैर्व्याप्तो यज्ञवाटः समंततः

hāhākārastatau jajñe samaste yajñamaṇḍape ||

dṛṣṭvā kapālasaṃghāṃstānyajña karmapradūṣakān

||24||

हाहाकारस्ततौ जज्ञे समस्ते यज्ञमण्डपे ॥

दृष्ट्वा कपालसंघांस्तान्यज्ञ कर्मप्रदूषकान्

atha saṃciṃtayāmāsa dhyānaṃ kṛtvā pitāmahaḥ ||

harāriṣṭaṃ samājñāya tatsarvaṃ hṛṣṭarūpadhṛk

||25||

अथ संचिंतयामास ध्यानं कृत्वा पितामहः ॥

हरारिष्टं समाज्ञाय तत्सर्वं हृष्टरूपधृक्

kṛtāṃjalipuṭo bhūtvā tataḥ provāca sādaram ||

maheśvaraṃ samāsādya yajñavāṭasamāśritam

||26||

कृतांजलिपुटो भूत्वा ततः प्रोवाच सादरम् ॥

महेश्वरं समासाद्य यज्ञवाटसमाश्रितम्

kimidaṃ yujyate deva yajñe'sminkarmaṇaḥ kṣatiḥ ||

tasmātsaṃhara sarvāṇi kapālāni sureśvara

||27||

किमिदं युज्यते देव यज्ञेऽस्मिन्कर्मणः क्षतिः ॥

तस्मात्संहर सर्वाणि कपालानि सुरेश्वर

yajñakarmavilopo'yaṃ mā bhūttvayi samāgate

||28||

यज्ञकर्मविलोपोऽयं मा भूत्त्वयि समागते

tataḥ provāca saṃkruddho bhagavāñchaśiśekharaḥ ||

tanmameṣṭatamaṃ pātraṃ bhojanāya sadā sthitam

||29||

ततः प्रोवाच संक्रुद्धो भगवाञ्छशिशेखरः ॥

तन्ममेष्टतमं पात्रं भोजनाय सदा स्थितम्

ete dvijādhamāḥ kasmādvidviṣaṃtipitāmaha ||

tathā na māṃ samuddiśya juhuvurjātavedasi

||30||

एते द्विजाधमाः कस्माद्विद्विषंतिपितामह ॥

तथा न मां समुद्दिश्य जुहुवुर्जातवेदसि

yathānyādevatā stadvanmantrapūtaṃ havirvidhe ||

tasmādyadi vidhe kāryā samāptiryajñakarmaṇi

||31||

यथान्यादेवता स्तद्वन्मन्त्रपूतं हविर्विधे ॥

तस्माद्यदि विधे कार्या समाप्तिर्यज्ञकर्मणि

tatkapālāśritaṃ havyaṃ kartavyaṃ sakalaṃ tvidam ||

tathā ca māṃ samu ddiśya viśaṣājjātavedasi

||32||

तत्कपालाश्रितं हव्यं कर्तव्यं सकलं त्विदम् ॥

तथा च मां समु द्दिश्य विशषाज्जातवेदसि

hotavyaṃ havirevātra samāptiṃ yāsyati kratuḥ ||

nānyathā satyamevoktaṃ tavāgre caturānana

||33||

होतव्यं हविरेवात्र समाप्तिं यास्यति क्रतुः ॥

नान्यथा सत्यमेवोक्तं तवाग्रे चतुरानन

pitāmaha uvāca

rūpāṇi tava deveśa pṛthagbhūtānyanekaśaḥ ||

saṃkhyayā parihīnāni dhyeyāni sakalāni ca

||34||

रूपाणि तव देवेश पृथग्भूतान्यनेकशः ॥

संख्यया परिहीनानि ध्येयानि सकलानि च

etanmahāvrataṃ rūpamākhyātaṃ te trilocana ||

naivaṃ ca makhakarma syāttatraiva ca na yujyate

||35||

एतन्महाव्रतं रूपमाख्यातं ते त्रिलोचन ॥

नैवं च मखकर्म स्यात्तत्रैव च न युज्यते

adyaitatkarma kartuṃ ca śrutibāhyaṃ kathaṃcana ||

tava vākyamapi tryakṣa nānyathā kartumutsahe

||36||

अद्यैतत्कर्म कर्तुं च श्रुतिबाह्यं कथंचन ॥

तव वाक्यमपि त्र्यक्ष नान्यथा कर्तुमुत्सहे

mṛnmayeṣu kapāleṣu haviḥ śrāpyaṃ sureśvara ||

adyaprabhṛti yajñeṣu puroḍāśātmikaṃ dvijaiḥ ||

tavoddeśena deveśa hotavyaṃ śatarudriyam

||37||

मृन्मयेषु कपालेषु हविः श्राप्यं सुरेश्वर ॥

अद्यप्रभृति यज्ञेषु पुरोडाशात्मिकं द्विजैः ॥

तवोद्देशेन देवेश होतव्यं शतरुद्रियम्

viśeṣātsarvayajñeṣu japyaṃ caiva viśeṣataḥ ||

kapālānāṃ tu dvāreṇa tvayā rūpaṃ nijaṃ kṛtam

||38||

विशेषात्सर्वयज्ञेषु जप्यं चैव विशेषतः ॥

कपालानां तु द्वारेण त्वया रूपं निजं कृतम्

prakaṭaṃ ca suraśreṣṭha kapāleśvarasaṃjñitaḥ ||

tasmāttvaṃ bhavitā rudra kṣetre'smindvādaśo'paraḥ

||39||

प्रकटं च सुरश्रेष्ठ कपालेश्वरसंज्ञितः ॥

तस्मात्त्वं भविता रुद्र क्षेत्रेऽस्मिन्द्वादशोऽपरः

atra yajñaṃ samārabhya yastvāṃ prākpūjayiṣyati ||

avighnena makhastasya samāptiṃ pravrajiṣyati

||40||

अत्र यज्ञं समारभ्य यस्त्वां प्राक्पूजयिष्यति ॥

अविघ्नेन मखस्तस्य समाप्तिं प्रव्रजिष्यति

evamukte tatastena kapālāni dvijottamāḥ ||

tāni sarvāṇi naṣṭāni saṃkhyayā rahitāni ca

||41||

एवमुक्ते ततस्तेन कपालानि द्विजोत्तमाः ॥

तानि सर्वाणि नष्टानि संख्यया रहितानि च

tato hṛṣṭaścaturvaktraḥ sthāpayāmāsa tatkṣaṇāt ||

ligaṃ māheśvaraṃ tatra kapāleśvarasaṃjñitam

||42||

ततो हृष्टश्चतुर्वक्त्रः स्थापयामास तत्क्षणात् ॥

लिगं माहेश्वरं तत्र कपालेश्वरसंज्ञितम्

abravīcca tato vākyaṃ yaścaitatpūjayiṣyati ||

mama kuṇḍatraye snātvā sa yāsyati parāṃ gatim

||43||

अब्रवीच्च ततो वाक्यं यश्चैतत्पूजयिष्यति ॥

मम कुण्डत्रये स्नात्वा स यास्यति परां गतिम्

śuklapakṣe caturdaśyāṃ kārtike jāgaraṃ tu yaḥ ||

kariṣyati punaścāsya liṃgasya susamāhitaḥ ||

ājanmaprabhavātpāpātsa vimuktimavāpsyati

||44||

शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां कार्तिके जागरं तु यः ॥

करिष्यति पुनश्चास्य लिंगस्य सुसमाहितः ॥

आजन्मप्रभवात्पापात्स विमुक्तिमवाप्स्यति

evamukte'tha vidhinā prahṛṣṭastripurāṃtakaḥ ||

yajñamaṇḍapamāsādya prasthito vedisaṃnidhau

||45||

एवमुक्तेऽथ विधिना प्रहृष्टस्त्रिपुरांतकः ॥

यज्ञमण्डपमासाद्य प्रस्थितो वेदिसंनिधौ

brāhmaṇaiśca tataḥ karma prārabdhaṃ yajñasambhavam ||

vismayotphullanayanairnamaskṛtya maheśvaram

||46||

ब्राह्मणैश्च ततः कर्म प्रारब्धं यज्ञसम्भवम् ॥

विस्मयोत्फुल्लनयनैर्नमस्कृत्य महेश्वरम्

sūta uvāca

evaṃ ca yaja tastasya caturvaktrasya tatra ca ||

ṛṣīṇāṃ koṭirāyātā dakṣiṇāpathavāsinām

||47||

एवं च यज तस्तस्य चतुर्वक्त्रस्य तत्र च ॥

ऋषीणां कोटिरायाता दक्षिणापथवासिनाम्

śrutvā paitāmahaṃ yajñaṃ kautukena samanvitāḥ ||

kīdṛśo bhavitā yajño dīkṣito yatra padmajaḥ

||488||

श्रुत्वा पैतामहं यज्ञं कौतुकेन समन्विताः ॥

कीदृशो भविता यज्ञो दीक्षितो यत्र पद्मजः

kīdṛkkṣetraṃ ca tatpuṇyaṃ hāṭakeśvarasaṃjñitam ||

kīdṛśāste ca viprendrā ṛtvijastatra ye sthitāḥ

||49||

कीदृक्क्षेत्रं च तत्पुण्यं हाटकेश्वरसंज्ञितम् ॥

कीदृशास्ते च विप्रेन्द्रा ऋत्विजस्तत्र ये स्थिताः

atha te supariśrāṃtā madhyaṃdinagate ravau ||

ravivāreṇa saṃprāpte nakṣatre cāśvisaṃsthite

||50||

अथ ते सुपरिश्रांता मध्यंदिनगते रवौ ॥

रविवारेण संप्राप्ते नक्षत्रे चाश्विसंस्थिते

vaivasvatyāṃ tithau caiva prāptā gharmapīḍitāḥ ||

kaṃcijjalāśayaṃ prāpya praviṣṭāḥ salilaṃ śubham

||51||

वैवस्वत्यां तिथौ चैव प्राप्ता घर्मपीडिताः ॥

कंचिज्जलाशयं प्राप्य प्रविष्टाः सलिलं शुभम्

śaṃkukarṇā mahākarṇā vakanāsāstathāpare ||

mahodarā bṛhaddantā dīrghoṣṭhāḥ sthūlamastakāḥ

||52||

शंकुकर्णा महाकर्णा वकनासास्तथापरे ॥

महोदरा बृहद्दन्ता दीर्घोष्ठाः स्थूलमस्तकाः

cipiṭākṣāstathā cānye dīrghagrīvāstathā pare ||

kṛṣṇāṃgāḥ sphuṭitaiḥ pādairnakhairdīrghaiḥ samutthitaiḥ

||53||

चिपिटाक्षास्तथा चान्ये दीर्घग्रीवास्तथा परे ॥

कृष्णांगाः स्फुटितैः पादैर्नखैर्दीर्घैः समुत्थितैः

tato yāvadviniṣkrāṃtāḥ prapaśyanti parasparam ||

tāvadvairūpasyanirmuktāḥ saṃjātāḥ kāmasannibhāḥ

||54||

ततो यावद्विनिष्क्रांताः प्रपश्यन्ति परस्परम् ॥

तावद्वैरूपस्यनिर्मुक्ताः संजाताः कामसन्निभाः

tato vismayamāpannā mithaḥ procuḥ praharṣitāḥ ||

rūpavyatyayamālokya jñātvā tīrthaṃ taduttamam ||

atra snānādidaṃ rūpamasmābhiḥ prāptamuttamam

||55||

ततो विस्मयमापन्ना मिथः प्रोचुः प्रहर्षिताः ॥

रूपव्यत्ययमालोक्य ज्ञात्वा तीर्थं तदुत्तमम् ॥

अत्र स्नानादिदं रूपमस्माभिः प्राप्तमुत्तमम्

yasmāttasmādidaṃ tīrthaṃ rūpatīrthaṃ bhaviṣyati ||

trailokye sakale khyātaṃ sarvapātakanāśanam

||56||

यस्मात्तस्मादिदं तीर्थं रूपतीर्थं भविष्यति ॥

त्रैलोक्ये सकले ख्यातं सर्वपातकनाशनम्

ye'tra snānaṃ kariṣyanti śraddhayā parayā yutāḥ ||

surūpāste bhaviṣyaṃti sadā janmani janmani

||57||

येऽत्र स्नानं करिष्यन्ति श्रद्धया परया युताः ॥

सुरूपास्ते भविष्यंति सदा जन्मनि जन्मनि

pitṝṃśca tarpayiṣyanti ya tra śraddhāsamanvitāḥ ||

jalenāpi gayāśrāddhātte lapsyante dhikaṃ phalam

||58||

पितॄंश्च तर्पयिष्यन्ति य त्र श्रद्धासमन्विताः ॥

जलेनापि गयाश्राद्धात्ते लप्स्यन्ते धिकं फलम्

ye'tra ratnapradānaṃ ca prakariṣyanti mānavāḥ ||

bhaviṣyaṃti na saṃdeho rājānaste bhavebhave

||59||

येऽत्र रत्नप्रदानं च प्रकरिष्यन्ति मानवाः ॥

भविष्यंति न संदेहो राजानस्ते भवेभवे

sthāsyāmo vayamatraiva sāṃprataṃ kṛtaniścayāḥ ||

na yāsyāmo vayaṃ tīrthaṃ yadyapi syātsuśobhanam

||60||

स्थास्यामो वयमत्रैव सांप्रतं कृतनिश्चयाः ॥

न यास्यामो वयं तीर्थं यद्यपि स्यात्सुशोभनम्

evamuktvā'tha vyabhajaṃstatsarvaṃ munayaśca te ||

yajñopavītamātrāṇi svāni tīrthāni cakrire

||61||

एवमुक्त्वाऽथ व्यभजंस्तत्सर्वं मुनयश्च ते ॥

यज्ञोपवीतमात्राणि स्वानि तीर्थानि चक्रिरे

sūta uvāca

adyāpi ca dvijaśreṣṭhāstatra tīrthe jagadguruḥ ||

prathamaṃ spṛśate toyaṃ nityaṃ syāddayitaṃ śubham

||62||

अद्यापि च द्विजश्रेष्ठास्तत्र तीर्थे जगद्गुरुः ॥

प्रथमं स्पृशते तोयं नित्यं स्याद्दयितं शुभम्

niṣkāmastu punarmartyo yaḥ snānaṃ tatra śraddhayā|

. kurute sa paraṃ śreyaḥ prāpnuyātsiddhilakṣaṇam

||63||

निष्कामस्तु पुनर्मर्त्यो यः स्नानं तत्र श्रद्धया।

. कुरुते स परं श्रेयः प्राप्नुयात्सिद्धिलक्षणम्

evaṃ te munayaḥ sarve vibhajya tanmahatsaraḥ ||

sāyaṃtanaṃ ca tatraiva kṛtvā karma suvistaram ||

tato niśāmukhe prāptā yatra devaḥ pitāmahaḥ ||

dīkṣitastvatha maunī ca yajñamaṇḍapasaṃśritaḥ

||65||

एवं ते मुनयः सर्वे विभज्य तन्महत्सरः ॥

सायंतनं च तत्रैव कृत्वा कर्म सुविस्तरम् ॥

ततो निशामुखे प्राप्ता यत्र देवः पितामहः ॥

दीक्षितस्त्वथ मौनी च यज्ञमण्डपसंश्रितः

taṃ praṇamya tataḥ sarve gatā yatrartvijaḥ sthitāḥ ||

upaviṣṭāḥ pariśrāntā divā yajñiyakarmaṇā

||66||

तं प्रणम्य ततः सर्वे गता यत्रर्त्विजः स्थिताः ॥

उपविष्टाः परिश्रान्ता दिवा यज्ञियकर्मणा

indrādikaiḥ surairbhaktyā mṛdyamānāṅghrayaḥ sthitāḥ ||

abhivādyātha tānsarvānupaviṣṭāstato grataḥ

||67||

इन्द्रादिकैः सुरैर्भक्त्या मृद्यमानाङ्घ्रयः स्थिताः ॥

अभिवाद्याथ तान्सर्वानुपविष्टास्ततो ग्रतः

cakruścātha kathāścitrā yajñakarmasamudbhavāḥ ||

somapānasya saṃbandho vyatyayaṃ ca samudbhavam

||68||

चक्रुश्चाथ कथाश्चित्रा यज्ञकर्मसमुद्भवाः ॥

सोमपानस्य संबन्धो व्यत्ययं च समुद्भवम्

udgātuḥ prabhavaṃ caiva tathādhvaryoḥ parasparam ||

procuste tattvamāśritya tathānye dūṣayanti tat

||69||

उद्गातुः प्रभवं चैव तथाध्वर्योः परस्परम् ॥

प्रोचुस्ते तत्त्वमाश्रित्य तथान्ये दूषयन्ति तत्

anye mīmāṃsakāstatra kopasaṃraktalocanāḥ|

. hanyusteṣāṃ mataṃ vādamāśritā vāgvicakṣaṇāḥ

||70||

अन्ये मीमांसकास्तत्र कोपसंरक्तलोचनाः।

. हन्युस्तेषां मतं वादमाश्रिता वाग्विचक्षणाः

pariśiṣṭavidaścānye madhyasthā dvijasattamāḥ ||

procurvādaṃ parityajya sābhiprāyaṃ yathoditam

||71||

परिशिष्टविदश्चान्ये मध्यस्था द्विजसत्तमाः ॥

प्रोचुर्वादं परित्यज्य साभिप्रायं यथोदितम्

mahāvīrapuroḍāśacayanapramukhāṃstathā ||

vivādāṃścakrire cānye svaṃsvaṃ pakṣaṃ samāśritāḥ

||72||

महावीरपुरोडाशचयनप्रमुखांस्तथा ॥

विवादांश्चक्रिरे चान्ये स्वंस्वं पक्षं समाश्रिताः

evaṃ sā rajanī teṣāmatikrāntā dvijanmanām

||73||

एवं सा रजनी तेषामतिक्रान्ता द्विजन्मनाम्

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye rūpatīrthotpattipūrvakaprathamayajñadivasavṛttāntavarṇanaṃnāma dvyaśītyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 182 ||