kelīśvarīmāhātmyavarṇanam
sūta uvāca
śukrastasya vacaḥ śrutvā citte kṛtvā dayāṃ tataḥ ||
hāṭakeśvarajaṃ kṣetraṃ gatvā siddhipradāyakam
||1||शुक्रस्तस्य वचः श्रुत्वा चित्ते कृत्वा दयां ततः ॥
हाटकेश्वरजं क्षेत्रं गत्वा सिद्धिप्रदायकम्
cakāra vidhivaddhomaṃ svamāṃsena hutāśane ||
maṃtrairātharvaṇai raudraiḥ kuṇḍaṃ kṛtvā trikoṇakam
||2||चकार विधिवद्धोमं स्वमांसेन हुताशने ॥
मंत्रैराथर्वणै रौद्रैः कुण्डं कृत्वा त्रिकोणकम्
evaṃ saṃjuhvatastasya tena vai vidhinā tadā ||
yathā rudreṇa saṃtuṣṭā devī kelīśvarī tadā
||3||एवं संजुह्वतस्तस्य तेन वै विधिना तदा ॥
यथा रुद्रेण संतुष्टा देवी केलीश्वरी तदा
taṃ provāca sametyāśu śukraṃ daityapurohitam ||
mā tvaṃ bhārgavaśārdūla kuru māṃsaparikṣayam
||4||तं प्रोवाच समेत्याशु शुक्रं दैत्यपुरोहितम् ॥
मा त्वं भार्गवशार्दूल कुरु मांसपरिक्षयम्
bhāvitā'haṃ trinetreṇa tatkiṃ brūhi karomi te
||5||भाविताऽहं त्रिनेत्रेण तत्किं ब्रूहि करोमि ते
śukra uvāca
yathā rudrasya sāhāyyaṃ tvayātra vihitaṃ śubhe ||
aṃdhakasyā'pi kartavyaṃ tathaivaiṣa varo mama
||6||यथा रुद्रस्य साहाय्यं त्वयात्र विहितं शुभे ॥
अंधकस्याऽपि कर्तव्यं तथैवैष वरो मम
ye keciddānavā yuddhe bhakṣitāśca vināśitāḥ ||
asya sainyasya te sarve punarjīvaṃtu satvaram
||7||ये केचिद्दानवा युद्धे भक्षिताश्च विनाशिताः ॥
अस्य सैन्यस्य ते सर्वे पुनर्जीवंतु सत्वरम्
devyuvāca
jīvayiṣyāmi tānsarvāndānavānnihatānraṇe ||
navasaṃbhakṣitānvipra praviṣṭānyoginīmukhe
||8||जीवयिष्यामि तान्सर्वान्दानवान्निहतान्रणे ॥
नवसंभक्षितान्विप्र प्रविष्टान्योगिनीमुखे
evamuktvā dadau tasmai sā devī harṣitānanā ||
nāmnā'mṛtavatīṃ vidyāṃ yayā jīvaṃti te mṛtāḥ
||9||एवमुक्त्वा ददौ तस्मै सा देवी हर्षितानना ॥
नाम्नाऽमृतवतीं विद्यां यया जीवंति ते मृताः
tataḥ śukraḥ prahṛṣṭātmā gatvāṃdhakamuvāca ha ||
siddhā kelīśvarī devī yathā śambhostathā mama
||10||ततः शुक्रः प्रहृष्टात्मा गत्वांधकमुवाच ह ॥
सिद्धा केलीश्वरी देवी यथा शम्भोस्तथा मम
tayā dattā śubhā vidyā mama daityā mṛtāśca ye ||
tānsarvāṃstatprabhāvena yojayiṣyāmi jīvite
||11||तया दत्ता शुभा विद्या मम दैत्या मृताश्च ये ॥
तान्सर्वांस्तत्प्रभावेन योजयिष्यामि जीविते
tvayā'syāḥ satataṃ bhaktiḥ kāryā dānava sattama ||
aṣṭamyāṃ ca viśeṣeṇa caturdaśyāṃ ca sarvadā
||12||त्वयाऽस्याः सततं भक्तिः कार्या दानव सत्तम ॥
अष्टम्यां च विशेषेण चतुर्दश्यां च सर्वदा
eṣā sā paramā śaktiryayā vyāptamidaṃ jagat ||
kevalaṃ bhaktisādhyā sā na daṇḍena kathaṃcana
||13||एषा सा परमा शक्तिर्यया व्याप्तमिदं जगत् ॥
केवलं भक्तिसाध्या सा न दण्डेन कथंचन
evamuktastu śukreṇa sa tadā dānavādhipaḥ ||
tāṃ devīṃ pūjayāmāsa bhāvabhaktisamanvitaḥ
||14||एवमुक्तस्तु शुक्रेण स तदा दानवाधिपः ॥
तां देवीं पूजयामास भावभक्तिसमन्वितः
stutvā ca vividhaiḥ stotraistataḥ provāca sādaram ||
tathānyā mātaraḥ sarvā yathājyeṣṭhaṃ yathākramam
||15||स्तुत्वा च विविधैः स्तोत्रैस्ततः प्रोवाच सादरम् ॥
तथान्या मातरः सर्वा यथाज्येष्ठं यथाक्रमम्
ajñānādyanmayā devi kṛtaḥ kopastavopari ||
marṣaṇīyastathā so'dya dīnasya praṇatasya ca
||16||अज्ञानाद्यन्मया देवि कृतः कोपस्तवोपरि ॥
मर्षणीयस्तथा सोऽद्य दीनस्य प्रणतस्य च
śrīdevyuvāca
parituṣṭā'smi te vatsa prabhāvādbhārgavasya ca ||
varaṃ varaya tasmāttvaṃ na vṛthā darśanaṃ mama
||17||परितुष्टाऽस्मि ते वत्स प्रभावाद्भार्गवस्य च ॥
वरं वरय तस्मात्त्वं न वृथा दर्शनं मम
andhaka uvāca
anenaiva tu rūpeṇa ye tvāṃ dhyāyaṃti dehinaḥ ||
pūjayaṃti ca sadbhaktyā saṃsthāpya pratimāṃ tava ||
teṣāṃ siddhiḥ pradātavyā tvayā hṛdayavāṃchitā
||18||अनेनैव तु रूपेण ये त्वां ध्यायंति देहिनः ॥
पूजयंति च सद्भक्त्या संस्थाप्य प्रतिमां तव ॥
तेषां सिद्धिः प्रदातव्या त्वया हृदयवांछिता
devyuvāca
yo māmanena rūpeṇa sthāpayiṣyati mānavaḥ ||
tasya mokṣaṃ pradāsyāmi pāpasyāpi na saṃśayaḥ
||19||यो मामनेन रूपेण स्थापयिष्यति मानवः ॥
तस्य मोक्षं प्रदास्यामि पापस्यापि न संशयः
yo'ṣṭamyāṃ ca caturdaśyāṃ mama pūjāṃ kariṣyati ||
tasmai svargaṃ pradāsyāmi pāpasyāpi danūttama
||20||योऽष्टम्यां च चतुर्दश्यां मम पूजां करिष्यति ॥
तस्मै स्वर्गं प्रदास्यामि पापस्यापि दनूत्तम
kevalaṃ darśanaṃ yaśca dhyānaṃ vā me kariṣyati ||
tasya rājyaṃ pradāsyāmi bhogānmānuṣasaṃbhavān
||21||केवलं दर्शनं यश्च ध्यानं वा मे करिष्यति ॥
तस्य राज्यं प्रदास्यामि भोगान्मानुषसंभवान्
evamuktvā'tha sā devī tataścādarśanaṃ gatā ||
taiśca mātṛgaṇaiḥ sārdhaṃ paśyatastasya tatkṣaṇāt
||22||एवमुक्त्वाऽथ सा देवी ततश्चादर्शनं गता ॥
तैश्च मातृगणैः सार्धं पश्यतस्तस्य तत्क्षणात्
śakro'pi dānavānsarvāṃstayā saṃsiddhayā tataḥ ||
mṛtānsaṃjīvayāmāsa daiteyānnavabhakṣitān
||23||शक्रोऽपि दानवान्सर्वांस्तया संसिद्धया ततः ॥
मृतान्संजीवयामास दैतेयान्नवभक्षितान्
taiḥ sametya sa daityendraḥ prahṛṣṭenāṃtarātmanā ||
tāṃ purīṃ prāpya śakrasya rājyaṃ cakre divāniśam
||24||तैः समेत्य स दैत्येन्द्रः प्रहृष्टेनांतरात्मना ॥
तां पुरीं प्राप्य शक्रस्य राज्यं चक्रे दिवानिशम्
tāṃ devīṃ dhyāyamānastu pūjayāno divāniśam ||
aṣṭamyāṃ ca caturdaśyāṃ viśeṣeṇa mahābalaḥ ||
25 atha tasyāḥ prabhāvaṃ taṃ jñātvā vyāsasamudbhavaḥ ||
sthāne'tra sthāpayāmāsa saṃsiddhiṃ pa parāṃ gataḥ
||26||तां देवीं ध्यायमानस्तु पूजयानो दिवानिशम् ॥
अष्टम्यां च चतुर्दश्यां विशेषेण महाबलः ॥
२५ अथ तस्याः प्रभावं तं ज्ञात्वा व्याससमुद्भवः ॥
स्थानेऽत्र स्थापयामास संसिद्धिं प परां गतः
sūta uvāca
evaṃ kelīśvara devī saṃjātā parameśvarī ||
tasmātsthāpyā ca pūjyā ca dhyeyā caiva viśeṣataḥ
||27||एवं केलीश्वर देवी संजाता परमेश्वरी ॥
तस्मात्स्थाप्या च पूज्या च ध्येया चैव विशेषतः
evaṃ devyā naro yaśca paṭhate vā śṛṇoti vā ||
vācyamānaṃ sa mucyeta vyasanena garīyasā
||28||एवं देव्या नरो यश्च पठते वा शृणोति वा ॥
वाच्यमानं स मुच्येत व्यसनेन गरीयसा
bhraṣṭarājyo'thavā rājā yaḥ śṛṇotyaṣṭamīdine ||
sa rājyaṃ labhate bhūyo nikhilaṃ hatakaṃṭakam
||29||भ्रष्टराज्योऽथवा राजा यः शृणोत्यष्टमीदिने ॥
स राज्यं लभते भूयो निखिलं हतकंटकम्
yuddhakāle ca saṃprāpte yaścaitacchṛṇuyānnaraḥ ||
sa hatvā śatrusaṃghātaṃ vijayaṃ ca samāpnuyāt
||30||युद्धकाले च संप्राप्ते यश्चैतच्छृणुयान्नरः ॥
स हत्वा शत्रुसंघातं विजयं च समाप्नुयात्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye kelīśvarīmāhātmyavarṇanaṃnāma pañcāśaduttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 150 | || |