मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Nāgarakhaṇḍaḥ, adhyāya 226

3
Nāgarakhaṇḍaḥ · 226

tattadduritaprāpyaikaviṃśatinarakayātanātannivāraṇopāyavarṇanam

bhartṛyajña uvāca

yataḥ sapiṃḍatā proktā pitṛpiṇḍaiḥ samaṃtataḥ ||

yāvatsapiṇḍatā naiva tāvatpretaḥ sa tiṣṭhati

||1||

यतः सपिंडता प्रोक्ता पितृपिण्डैः समंततः ॥

यावत्सपिण्डता नैव तावत्प्रेतः स तिष्ठति

api dharmasamopetastapasā'pi samanvitaḥ ||

etasmātkāraṇātproktā munibhistu sapiṃḍatā

||2||

अपि धर्मसमोपेतस्तपसाऽपि समन्वितः ॥

एतस्मात्कारणात्प्रोक्ता मुनिभिस्तु सपिंडता

yasyayasya ca yo'nyatra yoniṃ prāpnoti mānavaḥ ||

tatrasthastṛptimāpnoti yaddattaṃ tasya vaṃśajaiḥ

||3||

यस्ययस्य च योऽन्यत्र योनिं प्राप्नोति मानवः ॥

तत्रस्थस्तृप्तिमाप्नोति यद्दत्तं तस्य वंशजैः

ānarta uvāca

ye dṛśyaṃte nijāḥ svapne cirātpitṛpitāmahāḥ ||

prārthayaṃti nijānkāmāṃstataḥ kiṃ syānmahāmune

||4||

ये दृश्यंते निजाः स्वप्ने चिरात्पितृपितामहाः ॥

प्रार्थयंति निजान्कामांस्ततः किं स्यान्महामुने

bhartṛyajña uvāca

yeṣāṃ gatirna saṃjātā pretatve ca vyavasthitāḥ ||

darśayaṃti ca te sarve svayamātmānameva hi

||5||

येषां गतिर्न संजाता प्रेतत्वे च व्यवस्थिताः ॥

दर्शयंति च ते सर्वे स्वयमात्मानमेव हि

svavaṃśyānāṃ na cānye tu satyametanmayoditam ||

yathā loke'tra saṃjātā ye ca kṛtyaiḥ śubhāśubhaiḥ

||6||

स्ववंश्यानां न चान्ये तु सत्यमेतन्मयोदितम् ॥

यथा लोकेऽत्र संजाता ये च कृत्यैः शुभाशुभैः

ānarta uvāca

yasya no vidyate putraḥ sapiṇḍīkaraṇaṃ katham ||

tasya kāryaṃ bhavedatra tanme tvaṃ vaktumarhasi

||7||

यस्य नो विद्यते पुत्रः सपिण्डीकरणं कथम् ॥

तस्य कार्यं भवेदत्र तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि

bhartṛyajña uvāca

yasya no vidyate putra aurasaśca mahīpate ||

caturṇāṃ svapitṝṇāṃ tu kathaṃ sa syāccaturthakaḥ

||8||

यस्य नो विद्यते पुत्र औरसश्च महीपते ॥

चतुर्णां स्वपितॄणां तु कथं स स्याच्चतुर्थकः

prakarṣeṇa vrajedyasmāttasmātpretaḥ prakīrtitaḥ ||

putreṇa bhrātrā patnyā vā tasya kāryā sapiṃḍatā

||9||

प्रकर्षेण व्रजेद्यस्मात्तस्मात्प्रेतः प्रकीर्तितः ॥

पुत्रेण भ्रात्रा पत्न्या वा तस्य कार्या सपिंडता

caturtho yadi rājeṃdra jāyate na kathaṃcana ||

kṣetrajādīnsutānetānekādaśa yathoditān

||10||

चतुर्थो यदि राजेंद्र जायते न कथंचन ॥

क्षेत्रजादीन्सुतानेतानेकादश यथोदितान्

putrapratinidhīnāhuḥ kriyālopānmanīṣiṇaḥ ||

kāle yadi na rājeṃdra jāyate'syottarakriyā

||11||

पुत्रप्रतिनिधीनाहुः क्रियालोपान्मनीषिणः ॥

काले यदि न राजेंद्र जायतेऽस्योत्तरक्रिया

nārāyaṇabaliḥ kāryaḥ pretatvasya vināśakaḥ ||

yathānyeṣāṃ manuṣyāṇāmapamṛtyumupeyuṣām ||

kāryaścaivātmahaṃtṝṇāṃ brāhmaṇānmṛtyumīyuṣām

||12||

नारायणबलिः कार्यः प्रेतत्वस्य विनाशकः ॥

यथान्येषां मनुष्याणामपमृत्युमुपेयुषाम् ॥

कार्यश्चैवात्महंतॄणां ब्राह्मणान्मृत्युमीयुषाम्

ānarta uvāca

kathaṃ mṛtyumavāpnoti puruṣo'tra mahāmate

||13||

कथं मृत्युमवाप्नोति पुरुषोऽत्र महामते

svargaṃ vā narakaṃ vāpi karmaṇā kena gacchati ||

mokṣaṃ vā'tha mahābhāga sarvaṃ me vista rādvada

||14||

स्वर्गं वा नरकं वापि कर्मणा केन गच्छति ॥

मोक्षं वाऽथ महाभाग सर्वं मे विस्त राद्वद

bhartṛyajña uvāca

dharmī pāpī tathā jñānī tisro'tra gatayaḥ smṛtāḥ ||

dharmātsaṃprāpyate svargaḥ pāpānnaraka eva ca

||15||

धर्मी पापी तथा ज्ञानी तिस्रोऽत्र गतयः स्मृताः ॥

धर्मात्संप्राप्यते स्वर्गः पापान्नरक एव च

jñānātsaṃprāpyate mokṣaḥ satyametanmayoditam ||

enamarthaṃ bhaviṣyaṃ tu bhīṣmaṃ śāṃtanavaṃ nṛpa

||16||

ज्ञानात्संप्राप्यते मोक्षः सत्यमेतन्मयोदितम् ॥

एनमर्थं भविष्यं तु भीष्मं शांतनवं नृप

yudhiṣṭhiro mahārāja dharmaputro nṛpottamaḥ ||

kṛṣṇena saha rājeṃdra pitāmahamapṛcchata

||17||

युधिष्ठिरो महाराज धर्मपुत्रो नृपोत्तमः ॥

कृष्णेन सह राजेंद्र पितामहमपृच्छत

yudhiṣṭhira uvāca

kiyaṃto narakāḥ khyātā yamaloke pitāmaha ||

kena pāpena gacchaṃti teṣu sarveṣu jaṃtavaḥ

||18||

कियंतो नरकाः ख्याता यमलोके पितामह ॥

केन पापेन गच्छंति तेषु सर्वेषु जंतवः

śrībhīṣma uvāca

ekaviṃśatpramāṇāḥ syurnarakā yamamaṃdire ||

prāṇinasteṣu gacchaṃti nijakarmānusārataḥ

||19||

एकविंशत्प्रमाणाः स्युर्नरका यममंदिरे ॥

प्राणिनस्तेषु गच्छंति निजकर्मानुसारतः

khyātau citravicitrau ca kāyasthau yamamaṃdire

||20||

ख्यातौ चित्रविचित्रौ च कायस्थौ यममंदिरे

citro'tha likhate dharmaṃ sarvaṃ prāṇisamudbhavam ||

vicitraḥ pātakaṃ sarvaṃ paramaṃ yatnamāsthitaḥ

||21||

चित्रोऽथ लिखते धर्मं सर्वं प्राणिसमुद्भवम् ॥

विचित्रः पातकं सर्वं परमं यत्नमास्थितः

yamadūtāḥ sadaivāṣṭau dharmarājasamudbhavāḥ ||

ye nayaṃti narānmṛtyulokātsvavaśagānsadā

||22||

यमदूताः सदैवाष्टौ धर्मराजसमुद्भवाः ॥

ये नयंति नरान्मृत्युलोकात्स्ववशगान्सदा

karālo vikarālaśca vakranāso mahodaraḥ ||

saumyaḥ śāṃtastathā naṃdaḥ suvākyaścāṣṭamaḥ smṛtaḥ

||23||

करालो विकरालश्च वक्रनासो महोदरः ॥

सौम्यः शांतस्तथा नंदः सुवाक्यश्चाष्टमः स्मृतः

eteṣāṃ ye purā proktāścatvāro raudrarūpiṇaḥ ||

pāpaṃ janaṃ ca te sarve nayanti yamasādanam

||24||

एतेषां ये पुरा प्रोक्ताश्चत्वारो रौद्ररूपिणः ॥

पापं जनं च ते सर्वे नयन्ति यमसादनम्

catvāro ye pare proktāḥ saumyarūpavapurddharāḥ ||

dharmiṇaṃ te janaṃ sarvaṃ nayaṃti yamasādanam

||25||

चत्वारो ये परे प्रोक्ताः सौम्यरूपवपुर्द्धराः ॥

धर्मिणं ते जनं सर्वं नयंति यमसादनम्

vimānena samārūḍhamapsarogaṇasevitam

||26||

विमानेन समारूढमप्सरोगणसेवितम्

likhitasyānurūpeṇa pāpadharmodbhavasya ca ||

eteṣāṃ kiṃkarā ye ca teṣāṃ saṃkhyā na jāyate

||27||

लिखितस्यानुरूपेण पापधर्मोद्भवस्य च ॥

एतेषां किंकरा ये च तेषां संख्या न जायते

aṣṭottaraśataṃ teṣāṃ vyādhīnāṃ parikalpitam ||

sahāyārthaṃ yamenātra jvarayakṣmāṃtarasthitam

||28||

अष्टोत्तरशतं तेषां व्याधीनां परिकल्पितम् ॥

सहायार्थं यमेनात्र ज्वरयक्ष्मांतरस्थितम्

te gatvā vyādhayaḥ pūrvaṃ vaśe kurvaṃti mānavam

||29||

ते गत्वा व्याधयः पूर्वं वशे कुर्वंति मानवम्

yamadūtāstato gatvā nābhimūlavyavasthitam ||

vāyurūpaṃ samādāya janaiḥ sarvairalakṣitāḥ

||30||

यमदूतास्ततो गत्वा नाभिमूलव्यवस्थितम् ॥

वायुरूपं समादाय जनैः सर्वैरलक्षिताः

gacchaṃti yamamārgeṇa dehaṃ saṃsthāpya bhūtale ||

ṣaḍaśītisahasrāṇi yamamārgaḥ prakīrtitaḥ

||31||

गच्छंति यममार्गेण देहं संस्थाप्य भूतले ॥

षडशीतिसहस्राणि यममार्गः प्रकीर्तितः

tatra vaitaraṇīnāma nadī pūrvaṃ pariśrutā ||

srotobhyāṃ sā mahābhāga tatra saṃsthā sadaiva hi

||32||

तत्र वैतरणीनाम नदी पूर्वं परिश्रुता ॥

स्रोतोभ्यां सा महाभाग तत्र संस्था सदैव हि

tatra śoṇitamekasminsrotasyasyā vaha tyalam ||

śastrāṇi ca sutīkṣṇāni tanmadhye bharatarṣabha

||33||

तत्र शोणितमेकस्मिन्स्रोतस्यस्या वह त्यलम् ॥

शस्त्राणि च सुतीक्ष्णानि तन्मध्ये भरतर्षभ

mṛtyukāle prayacchaṃti ye dhenuṃ brāhmaṇāya vai ||

tasyāḥ pucchaṃ samāśritya te taraṃti ca tāṃ nṛpa

||34||

मृत्युकाले प्रयच्छंति ये धेनुं ब्राह्मणाय वै ॥

तस्याः पुच्छं समाश्रित्य ते तरंति च तां नृप

svabāhubhistathaivānye śatayojanavistṛtam ||

dvitīyaṃ caiva tatsroto vaitaraṇyā vyavasthitam ||

tasyāstatsalilasrāvi gamyaṃ dharmavatāṃ sadā

||35||

स्वबाहुभिस्तथैवान्ये शतयोजनविस्तृतम् ॥

द्वितीयं चैव तत्स्रोतो वैतरण्या व्यवस्थितम् ॥

तस्यास्तत्सलिलस्रावि गम्यं धर्मवतां सदा

ye narā gopradātāro mṛtyukāle vyavasthite ||

te gopucchaṃ samāśritya tāṃ taraṃti pṛthūdakām ||

anye svabāhubhiḥ kṛtvā gopradānavivarjitāḥ

||36||

ये नरा गोप्रदातारो मृत्युकाले व्यवस्थिते ॥

ते गोपुच्छं समाश्रित्य तां तरंति पृथूदकाम् ॥

अन्ये स्वबाहुभिः कृत्वा गोप्रदानविवर्जिताः

gopradānaṃ prakartavyaṃ tasmāccaiva viśeṣataḥ|

. mṛtyukāle'tra saṃprāpte ya icchedgatimātmanaḥ

||37||

गोप्रदानं प्रकर्तव्यं तस्माच्चैव विशेषतः।

. मृत्युकालेऽत्र संप्राप्ते य इच्छेद्गतिमात्मनः

tasyā anantaraṃ yāṃti pāpamārgeṇa pāpinaḥ ||

dharmiṣṭhā dharmamārgeṇa vimānavaramāśritāḥ

||38||

तस्या अनन्तरं यांति पापमार्गेण पापिनः ॥

धर्मिष्ठा धर्ममार्गेण विमानवरमाश्रिताः

vaitaraṇyāḥ paraṃ pāre paṃcayojanamāyatam ||

asipatravanaṃnāma pāpalokasya duḥkhadam

||39||

वैतरण्याः परं पारे पंचयोजनमायतम् ॥

असिपत्रवनंनाम पापलोकस्य दुःखदम्

tatra lohamayānyevāsipatrāṇāṃ śatāni ca ||

yāni kṛntaṃti martyānāṃ śarīrāṇi samaṃtataḥ

||40||

तत्र लोहमयान्येवासिपत्राणां शतानि च ॥

यानि कृन्तंति मर्त्यानां शरीराणि समंततः

yairhṛtaṃ paravittaṃ ca kalatraṃ ca durātmabhiḥ ||

nava śrāddhāni teṣāṃ cettasmānmuktiḥ prajāyate

||41||

यैर्हृतं परवित्तं च कलत्रं च दुरात्मभिः ॥

नव श्राद्धानि तेषां चेत्तस्मान्मुक्तिः प्रजायते

tasmātparataro jñeyo vikhyātaḥ kūṭaśālmaliḥ ||

adhomukhāḥ pralaṃbaṃte tasminkaṃṭakasaṃkule

||42||

तस्मात्परतरो ज्ञेयो विख्यातः कूटशाल्मलिः ॥

अधोमुखाः प्रलंबंते तस्मिन्कंटकसंकुले

adhastādvahninā caiva dahyamānā divāniśam ||

viśvāsaghātakā ye ca sarvadaiva sunirdayāḥ ||

tasmānmuktiṃ prayāṃti sma śrāddhe hyekādaśe kṛte

||43||

अधस्ताद्वह्निना चैव दह्यमाना दिवानिशम् ॥

विश्वासघातका ये च सर्वदैव सुनिर्दयाः ॥

तस्मान्मुक्तिं प्रयांति स्म श्राद्धे ह्येकादशे कृते

yaṃtrātmakastataḥ prokto narako dāruṇākṛtiḥ ||

brahmaghnāstatra pīḍyaṃte ye cā'nye pāpakarmiṇaḥ

||44||

यंत्रात्मकस्ततः प्रोक्तो नरको दारुणाकृतिः ॥

ब्रह्मघ्नास्तत्र पीड्यंते ये चाऽन्ये पापकर्मिणः

śrāddhena dvādaśotthena tebhyo dattena pārthiva ||

tasmānmuktiṃ pragacchanti yantrākhyanarakātsphuṭam

||45||

श्राद्धेन द्वादशोत्थेन तेभ्यो दत्तेन पार्थिव ॥

तस्मान्मुक्तिं प्रगच्छन्ति यन्त्राख्यनरकात्स्फुटम्

tato lohasamāḥ staṃbhā jvalamānā vyavasthitāḥ ||

āliṃgaṃti ca tānsarvānparadāraratāśca ye

||46||

ततो लोहसमाः स्तंभा ज्वलमाना व्यवस्थिताः ॥

आलिंगंति च तान्सर्वान्परदाररताश्च ये

māsikotthe kṛte śrāddhe tebhyo muktimavāpnuyuḥ 47 ||

lohadaṃṣṭrāstato raudrāḥ sārameyā vyavasthitāḥ ||

bhakṣayaṃti ca te pāpānpṛṣṭhamāṃsā śino narān ||

traipakṣike kṛte śrāddhe tebhyo muktimavāpnuyuḥ

||48||

मासिकोत्थे कृते श्राद्धे तेभ्यो मुक्तिमवाप्नुयुः ४७ ॥

लोहदंष्ट्रास्ततो रौद्राः सारमेया व्यवस्थिताः ॥

भक्षयंति च ते पापान्पृष्ठमांसा शिनो नरान् ॥

त्रैपक्षिके कृते श्राद्धे तेभ्यो मुक्तिमवाप्नुयुः

lohacaṃcumayāḥ kākāḥ saṃsthitāstadanaṃtaram ||

sarāgairlocenairyaiśca īkṣitāḥ para yoṣitaḥ

||49||

लोहचंचुमयाः काकाः संस्थितास्तदनंतरम् ॥

सरागैर्लोचेनैर्यैश्च ईक्षिताः पर योषितः

teṣāṃ netrāṇi te ghnaṃti bhūyo jātāni bhūriśaḥ |

dvimāsikaṃ ca yacchrāddhaṃ tena muktiḥ prajāyate

||50||

तेषां नेत्राणि ते घ्नंति भूयो जातानि भूरिशः ।

द्विमासिकं च यच्छ्राद्धं तेन मुक्तिः प्रजायते

tataḥ śālmalikūṭastu tathānye lohakaṇṭakāḥ ||

teṣāṃ madhyena nīyaṃte paiśunyaniratā narāḥ ||

trimāsikaṃ tu yacchrāddhaṃ tena muktiḥ prajāyate

||51||

ततः शाल्मलिकूटस्तु तथान्ये लोहकण्टकाः ॥

तेषां मध्येन नीयंते पैशुन्यनिरता नराः ॥

त्रिमासिकं तु यच्छ्राद्धं तेन मुक्तिः प्रजायते

rauravo'tha suvikhyāto dāruṇo narako mahān ||

brahmaghnānāṃ samādiṣṭaḥ sa mahākleśakārakaḥ

||52||

रौरवोऽथ सुविख्यातो दारुणो नरको महान् ॥

ब्रह्मघ्नानां समादिष्टः स महाक्लेशकारकः

chidyaṃte vividhaiḥ śastraistatrasthā ye muhurmuhuḥ ||

caturmāsikaśrāddhena muktisteṣāṃ prajāyate

||53||

छिद्यंते विविधैः शस्त्रैस्तत्रस्था ये मुहुर्मुहुः ॥

चतुर्मासिकश्राद्धेन मुक्तिस्तेषां प्रजायते

aparastu samākhyātaḥ kṣārodastu sudāruṇaḥ ||

kṛtaghnānāṃ samādiṣṭaḥ sadaiva bahuvedanaḥ

||54||

अपरस्तु समाख्यातः क्षारोदस्तु सुदारुणः ॥

कृतघ्नानां समादिष्टः सदैव बहुवेदनः

adhomukhā ūrdhva pādāḥ pīḍyaṃte yatra laṃbitāḥ ||

pañcamāsikadānena muktisteṣāṃ prajāyate

||55||

अधोमुखा ऊर्ध्व पादाः पीड्यंते यत्र लंबिताः ॥

पञ्चमासिकदानेन मुक्तिस्तेषां प्रजायते

kumbhīpākastato jñeyo narako dāruṇākṛtiḥ ||

tailena kṣipyamāṇāstu yatra daṇḍābhisaṃdhitāḥ ||

dṛśyaṃte janahaṃtāro bālahaṃtāra eva ca

||56||

कुम्भीपाकस्ततो ज्ञेयो नरको दारुणाकृतिः ॥

तैलेन क्षिप्यमाणास्तु यत्र दण्डाभिसंधिताः ॥

दृश्यंते जनहंतारो बालहंतार एव च

pataṃti narake raudre narā viśvāsaghātakāḥ ||

ṣaṇmāsikapradānena mucyaṃte tatra saṃkaṭāt

||57||

पतंति नरके रौद्रे नरा विश्वासघातकाः ॥

षण्मासिकप्रदानेन मुच्यंते तत्र संकटात्

sarpavṛścikasaṃyuktastathā'nyo narakaḥ śrutaḥ ||

tatra ye dāṃbhikā loke te gacchanti narādhamāḥ ||

saptamāsikadānena teṣāṃ muktiḥ prajāyate

||58||

सर्पवृश्चिकसंयुक्तस्तथाऽन्यो नरकः श्रुतः ॥

तत्र ये दांभिका लोके ते गच्छन्ति नराधमाः ॥

सप्तमासिकदानेन तेषां मुक्तिः प्रजायते

tathā saṃvartakonāma narako'nyaḥ prakīrtitaḥ ||

vedaviplāvakāḥ sādhuniṃdakāśca durātmakāḥ

||59||

तथा संवर्तकोनाम नरकोऽन्यः प्रकीर्तितः ॥

वेदविप्लावकाः साधुनिंदकाश्च दुरात्मकाः

utpāṭyate tato jihvā sandaṃśairva hnisambhavaiḥ ||

svakārye ye'nṛtaṃ brūyustadgātraṃ khādyate śvabhiḥ

||60||

उत्पाट्यते ततो जिह्वा सन्दंशैर्व ह्निसम्भवैः ॥

स्वकार्ये येऽनृतं ब्रूयुस्तद्गात्रं खाद्यते श्वभिः

parārthe'pi ca ye brūyusteṣāṃ gātrāṇi kṛtsnaśaḥ ||

aṣṭamāsikadānena teṣāṃ muktiḥ prajāyate

||61||

परार्थेऽपि च ये ब्रूयुस्तेषां गात्राणि कृत्स्नशः ॥

अष्टमासिकदानेन तेषां मुक्तिः प्रजायते

agnikūṭo mahāplāvo dāruṇo narako mahān ||

tatra te yāṃti vai mūḍhāḥ kūṭasākṣyipradā narāḥ

||62||

अग्निकूटो महाप्लावो दारुणो नरको महान् ॥

तत्र ते यांति वै मूढाः कूटसाक्ष्यिप्रदा नराः

tatrasthā yātanāṃ raudrāṃ sahaṃ te'tīva duḥkhitāḥ ||

navamāsikadānaṃ ca teṣāmāhlādanaṃ param

||63||

तत्रस्था यातनां रौद्रां सहं तेऽतीव दुःखिताः ॥

नवमासिकदानं च तेषामाह्लादनं परम्

tato lohamayaiḥ kīlaiḥ saṃcito'nyaḥ samaṃtataḥ ||

tatra cāgnipradātāraḥ strīṇāṃ hantāra eva ca

||64||

ततो लोहमयैः कीलैः संचितोऽन्यः समंततः ॥

तत्र चाग्निप्रदातारः स्त्रीणां हन्तार एव च

tatra dhāvaṃti duḥkhārtāstāḍyamānāśca kiṃkaraiḥ ||

daśamāsikajaṃ dānaṃ tatra teṣāṃ pramuktaye

||685||

तत्र धावंति दुःखार्तास्ताड्यमानाश्च किंकरैः ॥

दशमासिकजं दानं तत्र तेषां प्रमुक्तये

tatoṃ'gāramayaiḥ puṃjairāvṛtābhūḥ samaṃtataḥ ||

svāmidroharatāstatra bhrāmyaṃte sarvato diśaḥ

||66||

ततोंऽगारमयैः पुंजैरावृताभूः समंततः ॥

स्वामिद्रोहरतास्तत्र भ्राम्यंते सर्वतो दिशः

ekādaśodbhavaṃ dānaṃ tatra muktyai prajāyate ||

saṃtaptasikatāpūrṇo narako dāruṇākṛtiḥ

||67||

एकादशोद्भवं दानं तत्र मुक्त्यै प्रजायते ॥

संतप्तसिकतापूर्णो नरको दारुणाकृतिः

svāminaṃ cāgataṃ dṛṣṭvā palāyanaparāyaṇāḥ ||

ye bhavanti narāstatra pacyaṃte te'pi duḥkhitāḥ ||

teṣāṃ dvādaśamāsīyaṃ śrāddhaṃ caivopatiṣṭhati

||68||

स्वामिनं चागतं दृष्ट्वा पलायनपरायणाः ॥

ये भवन्ति नरास्तत्र पच्यंते तेऽपि दुःखिताः ॥

तेषां द्वादशमासीयं श्राद्धं चैवोपतिष्ठति

yatkiṃciddīyate toyamannaṃ vā vatsarāṃtare ||

prabhuṃjate ca tanmārge pradattaṃ nijabāndhavaiḥ

||69||

यत्किंचिद्दीयते तोयमन्नं वा वत्सरांतरे ॥

प्रभुंजते च तन्मार्गे प्रदत्तं निजबान्धवैः

tataḥ saṃvatsarādūrdhvaṃ nijakarmasamudbhavam ||

śubhāśubhaṃ prapadyaṃte dharmarājasamīpagāḥ

||70||

ततः संवत्सरादूर्ध्वं निजकर्मसमुद्भवम् ॥

शुभाशुभं प्रपद्यंते धर्मराजसमीपगाः

evaṃ paṃcadaśaitāni saṃsevya narakāṇi te ||

prāpnuvaṃti tato janma martyaloke punarnarāḥ

||71||

एवं पंचदशैतानि संसेव्य नरकाणि ते ॥

प्राप्नुवंति ततो जन्म मर्त्यलोके पुनर्नराः

prāpnuvaṃti videśe ca janma ye hetuvādakāḥ ||

nityaṃ tarpaṇadānena teṣāṃ tṛptiḥ prajāyate

||72||

प्राप्नुवंति विदेशे च जन्म ये हेतुवादकाः ॥

नित्यं तर्पणदानेन तेषां तृप्तिः प्रजायते

svāmidroharatā ye ca kurājye janma cāpnuyuḥ ||

haṃtakārapradānena teṣāṃ tṛptiḥ prajāyate

||73||

स्वामिद्रोहरता ये च कुराज्ये जन्म चाप्नुयुः ॥

हंतकारप्रदानेन तेषां तृप्तिः प्रजायते

adattvā ye naro'śnaṃti pitṛdevadvijātiṣu ||

durbhikṣe janma teṣāṃ tu tena pāpena jāyate

||74||

अदत्त्वा ये नरोऽश्नंति पितृदेवद्विजातिषु ॥

दुर्भिक्षे जन्म तेषां तु तेन पापेन जायते

kṣayāhe śrāddhasaṃprāptau tata stṛptiḥ prajāyate

||758||

क्षयाहे श्राद्धसंप्राप्तौ तत स्तृप्तिः प्रजायते

ye prakurvaṃti dampatyorbhedaṃ vai sānurāgayoḥ ||

parasparamasatyāni teṣāṃ bhāryā'satī bhavet

||76||

ये प्रकुर्वंति दम्पत्योर्भेदं वै सानुरागयोः ॥

परस्परमसत्यानि तेषां भार्याऽसती भवेत्

ekasminvacane prokte daśa brūte krudhānvitā ||

virūpā bhramamāṇā ca sarvalokavigarhitā ||

kanyādānaphalaisteṣāṃ tatrāsāṃ ca sukhaṃ bhavet

||77||

एकस्मिन्वचने प्रोक्ते दश ब्रूते क्रुधान्विता ॥

विरूपा भ्रममाणा च सर्वलोकविगर्हिता ॥

कन्यादानफलैस्तेषां तत्रासां च सुखं भवेत्

kanyakādānavighnaṃ hi vikrayaṃ vā karoti yaḥ ||

sa kanyāḥ kevalāḥ sūte na putraṃ kevalaṃ kvacit

||78||

कन्यकादानविघ्नं हि विक्रयं वा करोति यः ॥

स कन्याः केवलाः सूते न पुत्रं केवलं क्वचित्

jāyaṃte tāśca baṃdhakyo vidhavā durbhagāstathā ||

kanyādānaphala prāptyā tāsāṃ saukhyaṃ prajāyate

||79||

जायंते ताश्च बंधक्यो विधवा दुर्भगास्तथा ॥

कन्यादानफल प्राप्त्या तासां सौख्यं प्रजायते

yairhṛtāni ca ratnāni tathā śāstrāṃtarāṇi ca ||

te daridrāḥ prajāyaṃte mūkāḥ khaṃjā vicakṣuṣaḥ ||

teṣāṃ śāstra pradānena iha saukhyaṃ prajāyate

||80||

यैर्हृतानि च रत्नानि तथा शास्त्रांतराणि च ॥

ते दरिद्राः प्रजायंते मूकाः खंजा विचक्षुषः ॥

तेषां शास्त्र प्रदानेन इह सौख्यं प्रजायते

ete tu narakāḥ proktā martyalokasamudbhavāḥ ||

etairvijñāyate sarvaṃ kṛtaṃ karma śubhāśubham

||81||

एते तु नरकाः प्रोक्ता मर्त्यलोकसमुद्भवाः ॥

एतैर्विज्ञायते सर्वं कृतं कर्म शुभाशुभम्

tīrthayātrāphalaistasya tataḥ śuddhiḥ prajāyate

||82||

तीर्थयात्राफलैस्तस्य ततः शुद्धिः प्रजायते

bhīṣma uvāca

etatte sarvamākhyātaṃ yatpṛṣṭosmi narādhipa ||

ekaviṃśatpramāṇaṃ ca narakāṇāṃ yathā sthitam

||83||

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोस्मि नराधिप ॥

एकविंशत्प्रमाणं च नरकाणां यथा स्थितम्

bhūyaśca pṛccha rājeṃdra saṃdeho yo hṛdi sthitaḥ

||84||

भूयश्च पृच्छ राजेंद्र संदेहो यो हृदि स्थितः

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgara khaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye śrāddhakalpe bhīṣmayudhiṣṭhirasaṃvāde tattadduritaprāpyaikaviṃśatinarakayātanātannivāraṇopāyavarṇanaṃnāma ṣaḍviṃśatyuttaradviśata tamo'dhyāyaḥ || 226 ||