evaṃ rājyaṃ mayā prāptaṃ gaurīpūjā kṛte vibho
lakṣmīruvāca
evaṃ rājyaṃ mayā prāptaṃ gaurīpūjā kṛte vibho ||
saubhāgyaṃ paramaṃ caiva durlabhaṃ sarvayoṣitām
||1||एवं राज्यं मया प्राप्तं गौरीपूजा कृते विभो ॥
सौभाग्यं परमं चैव दुर्लभं सर्वयोषिताम्
na cāpatyaṃ mayā labdhaṃ tathāpi parameśvara ||
tādṛśe'pi ca saubhāgye tāruṇye tādṛśe sthite
||2||न चापत्यं मया लब्धं तथापि परमेश्वर ॥
तादृशेऽपि च सौभाग्ये तारुण्ये तादृशे स्थिते
dahyāmi tena duḥkhena divānaktaṃ sukhaṃ na me ||
kasyacittvatha kālasya durvāsā munisattamaḥ
||3||दह्यामि तेन दुःखेन दिवानक्तं सुखं न मे ॥
कस्यचित्त्वथ कालस्य दुर्वासा मुनिसत्तमः
ānartādhipaterharmyaṃ saṃprāpto gauravāya saḥ ||
cāturmāsyakṛte caiva mṛttikāgrahaṇāya ca
||4||आनर्ताधिपतेर्हर्म्यं संप्राप्तो गौरवाय सः ॥
चातुर्मास्यकृते चैव मृत्तिकाग्रहणाय च
tataḥ saṃpūjito rājñā ānartena yathākramam ||
dattvārghyaṃ madhuparkaṃ ca tataḥ proktaṃ praṇamya ca
||5||ततः संपूजितो राज्ञा आनर्तेन यथाक्रमम् ॥
दत्त्वार्घ्यं मधुपर्कं च ततः प्रोक्तं प्रणम्य च
svāgataṃ te muniśreṣṭha bhūyaḥ susvāgataṃ ca te ||
nānyo dhanyatamo loke bhūyo'sti sadṛśo mayā
||6||स्वागतं ते मुनिश्रेष्ठ भूयः सुस्वागतं च ते ॥
नान्यो धन्यतमो लोके भूयोऽस्ति सदृशो मया
yau te pādau rajodhvastau keśairme nirmalīkṛtau ||
tadbrūhi kiṃkaromyadya gṛhāyātasya te mune
||7||यौ ते पादौ रजोध्वस्तौ केशैर्मे निर्मलीकृतौ ॥
तद्ब्रूहि किंकरोम्यद्य गृहायातस्य ते मुने
api rājyaṃ prayacchāmi kā vārtānyeṣu vastuṣu
||8||अपि राज्यं प्रयच्छामि का वार्तान्येषु वस्तुषु
durvāsā uvāca
cāturmāsīvidhānaṃ te kariṣye nṛpa maṃdire ||
mṛttikāgrahaṇaṃ tāvacchuśrūṣā kriyatāṃ mama ||
sa tatheti pratijñāya māmūce pārthivottamaḥ
||9||चातुर्मासीविधानं ते करिष्ये नृप मंदिरे ॥
मृत्तिकाग्रहणं तावच्छुश्रूषा क्रियतां मम ॥
स तथेति प्रतिज्ञाय मामूचे पार्थिवोत्तमः
śuśrūṣā cāsya kartavyā sarva daiva varānane ||
cāturmāsīvrataṃ yāvaddevatārcanapūrvakam
||10||शुश्रूषा चास्य कर्तव्या सर्व दैव वरानने ॥
चातुर्मासीव्रतं यावद्देवतार्चनपूर्वकम्
bāḍhamityevamuktvātha mayā sarvamanuṣṭhitam ||
śuśrūṣārhaṃ ca yatkarma duhiteva pituryathā
||11||बाढमित्येवमुक्त्वाथ मया सर्वमनुष्ठितम् ॥
शुश्रूषार्हं च यत्कर्म दुहितेव पितुर्यथा
cāturmāsyāṃ vyatītāyāṃ yadā saṃprasthito muniḥ ||
tadā provāca māṃ tuṣṭaḥ putri kiṃ karavāṇi te
||12||चातुर्मास्यां व्यतीतायां यदा संप्रस्थितो मुनिः ॥
तदा प्रोवाच मां तुष्टः पुत्रि किं करवाणि ते
tataḥ sa bhagavānproktaḥ praṇipatya mayā muhuḥ ||
apatyaṃ nāsti me brahmaṃstena dahyāmyaharniśam
||13||ततः स भगवान्प्रोक्तः प्रणिपत्य मया मुहुः ॥
अपत्यं नास्ति मे ब्रह्मंस्तेन दह्याम्यहर्निशम्
īdṛśe sati rājño'pi yauvane ca mahattare ||
tattvaṃ vada muniśreṣṭha yena syānmama saṃtatiḥ
||14||ईदृशे सति राज्ञोऽपि यौवने च महत्तरे ॥
तत्त्वं वद मुनिश्रेष्ठ येन स्यान्मम संततिः
vratena niyamenātha dānena ca hutena ca ||
tataḥ sa suciraṃ dhyātvā māmuvāca smayanniva
||15||व्रतेन नियमेनाथ दानेन च हुतेन च ॥
ततः स सुचिरं ध्यात्वा मामुवाच स्मयन्निव
anyadehāṃtare putri tvayā gaurī prapūjitā ||
taptābhirvālukābhiḥ sā mṛtyukāla upasthite
||16||अन्यदेहांतरे पुत्रि त्वया गौरी प्रपूजिता ॥
तप्ताभिर्वालुकाभिः सा मृत्युकाल उपस्थिते
tadbhaktyā labdharājyāpi dāhena pariyujyase ||
gaurī yattāpasaṃyuktā bālukābhiḥ kṛtā tvayā
||17||तद्भक्त्या लब्धराज्यापि दाहेन परियुज्यसे ॥
गौरी यत्तापसंयुक्ता बालुकाभिः कृता त्वया
na devo vidyate kāṣṭhe pāṣāṇe mṛttikāsu ca ||
bhāveṣu vidyate devo mantrasaṃyogasaṃyutaḥ
||18||न देवो विद्यते काष्ठे पाषाणे मृत्तिकासु च ॥
भावेषु विद्यते देवो मन्त्रसंयोगसंयुतः
bhāvabhaktisamā yuktā maṃtrasaṃyojanena ca ||
devī mantrasamāyātā tvayā vālukayā'rcitā
||19||भावभक्तिसमा युक्ता मंत्रसंयोजनेन च ॥
देवी मन्त्रसमायाता त्वया वालुकयाऽर्चिता
tvatkāye tena saṃtāpaḥ sarvadā'yaṃ vyavasthitaḥ ||
tasmādratnamayīṃ gaurīṃ kṛtvā tvaṃ paṃcapiṃḍikām ||
hāṭakeśvaraje kṣetre saṃsthāpaya śubhānane
||20||त्वत्काये तेन संतापः सर्वदाऽयं व्यवस्थितः ॥
तस्माद्रत्नमयीं गौरीं कृत्वा त्वं पंचपिंडिकाम् ॥
हाटकेश्वरजे क्षेत्रे संस्थापय शुभानने
vṛṣasthe bhāskare paścāttasyā upari srāvi yat ||
jalayantraṃ divārātraṃ dhārayasva prayatnataḥ
||21||वृषस्थे भास्करे पश्चात्तस्या उपरि स्रावि यत् ॥
जलयन्त्रं दिवारात्रं धारयस्व प्रयत्नतः
tato yathāyathā tasyāḥ śītabhāvo bhaviṣyati ||
tathātathā ca te dāhaḥ śāṃtiṃ yāsyatyaharniśam
||22||ततो यथायथा तस्याः शीतभावो भविष्यति ॥
तथातथा च ते दाहः शांतिं यास्यत्यहर्निशम्
dāhāṃte bhavitā garbhastataḥ putramavāpsyasi ||
rājyabhārakṣamaṃ śūraṃ triṣu lokeṣu viśrutam
||23||दाहांते भविता गर्भस्ततः पुत्रमवाप्स्यसि ॥
राज्यभारक्षमं शूरं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्
anyāpi kāminī yātra evaṃ tāṃ pūjayiṣyati ||
jyeṣṭhe māse tathā sāpi yathā tvaṃ prabhaviṣyati
||24||अन्यापि कामिनी यात्र एवं तां पूजयिष्यति ॥
ज्येष्ठे मासे तथा सापि यथा त्वं प्रभविष्यति
lakṣmīruvāca
tato mayā punaḥ prokto bhagavānsa munīśvaraḥ ||
mānuṣatve na me rāgo viraktirmahatī sthitā
||25||ततो मया पुनः प्रोक्तो भगवान्स मुनीश्वरः ॥
मानुषत्वे न मे रागो विरक्तिर्महती स्थिता
nadīvegopamaṃ dṛṣṭvā jīvitaṃsarvadehinām ||
tanme vada mahābhāga yatkiṃcid vratamuttamam
||26||नदीवेगोपमं दृष्ट्वा जीवितंसर्वदेहिनाम् ॥
तन्मे वद महाभाग यत्किंचिद् व्रतमुत्तमम्
mānuṣatvaṃ na yena syātsamyakcīrṇena saddvija ||
tataḥ sa suciraṃ dhyātvā māmāha parameśvara
||27||मानुषत्वं न येन स्यात्सम्यक्चीर्णेन सद्द्विज ॥
ततः स सुचिरं ध्यात्वा मामाह परमेश्वर
asti putri vrataṃ puṇyaṃ gaurī tuṣṭikaraṃ param ||
yena cīrṇena vai samyagyoṣiddevatvamāpnuyāt
||28||अस्ति पुत्रि व्रतं पुण्यं गौरी तुष्टिकरं परम् ॥
येन चीर्णेन वै सम्यग्योषिद्देवत्वमाप्नुयात्
gomayākhyā mahādevī kṛtā vai gomayena sā ||
tato golokamāpannāḥ sarvāstā varavarṇini
||29||गोमयाख्या महादेवी कृता वै गोमयेन सा ॥
ततो गोलोकमापन्नाः सर्वास्ता वरवर्णिनि
tāṃ tvaṃ kuruṣva kalyāṇi yena devatvamāpsyasi ||
tato mayā punaḥ proktaḥ sa muniḥ surasattama
||30||तां त्वं कुरुष्व कल्याणि येन देवत्वमाप्स्यसि ॥
ततो मया पुनः प्रोक्तः स मुनिः सुरसत्तम
kasminkāle prakartavyā vidhinā kena sanmune ||
sarvaṃ vistarato brūhi yena tāṃ prakaromyaham
||31||कस्मिन्काले प्रकर्तव्या विधिना केन सन्मुने ॥
सर्वं विस्तरतो ब्रूहि येन तां प्रकरोम्यहम्
durvāsā uvāca
nabhasye cāsite pakṣe tṛtīyādivase sthite ||
prātarutthāya paścācca bhakṣayeddaṃtadhāvanam
||32||नभस्ये चासिते पक्षे तृतीयादिवसे स्थिते ॥
प्रातरुत्थाय पश्चाच्च भक्षयेद्दंतधावनम्
tataśca niyamaṃ kṛtvā upavāsasamudbhavam ||
gaurīnāmasamuccārya śraddhāpūtena cetasā
||33||ततश्च नियमं कृत्वा उपवाससमुद्भवम् ॥
गौरीनामसमुच्चार्य श्रद्धापूतेन चेतसा
tato niśāgame prāpte kṛtvā gaurīcatuṣṭayam ||
mṛnmayaṃ yādṛśaṃ caiva tadihaikamanāḥ śṛṇu
||34||ततो निशागमे प्राप्ते कृत्वा गौरीचतुष्टयम् ॥
मृन्मयं यादृशं चैव तदिहैकमनाः शृणु
ekā gaurī prakartavyā paṃcapiṃḍā yathoditā ||
prahareprahare prāpte tāsu pūjāṃ samācaret ||
yairmaṃtraistānnibodha tvamekaikasyāḥ pṛthakpṛthak
||35||एका गौरी प्रकर्तव्या पंचपिंडा यथोदिता ॥
प्रहरेप्रहरे प्राप्ते तासु पूजां समाचरेत् ॥
यैर्मंत्रैस्तान्निबोध त्वमेकैकस्याः पृथक्पृथक्
himācalagṛhe jātā devi tvaṃ śaṃkarapriye ||
menāgarbhasamudbhūtā pūjāṃ gṛhṇa namostu te
||36||हिमाचलगृहे जाता देवि त्वं शंकरप्रिये ॥
मेनागर्भसमुद्भूता पूजां गृह्ण नमोस्तु ते
dhūpaṃ dadyāttataścaiva karpūraṃ śraddhayā saha ||
raktasūtreṇa dīpaṃ ca ghṛtena parikalpayet
||37||धूपं दद्यात्ततश्चैव कर्पूरं श्रद्धया सह ॥
रक्तसूत्रेण दीपं च घृतेन परिकल्पयेत्
jātipuṣpaiḥ samabhyarcya naivedye modakānnyaset ||
raktavastreṇa saṃchādya arghyaṃ dattvā tataḥ param
||38||जातिपुष्पैः समभ्यर्च्य नैवेद्ये मोदकान्न्यसेत् ॥
रक्तवस्त्रेण संछाद्य अर्घ्यं दत्त्वा ततः परम्
yasya vṛkṣasya puṣpaṃ ca tasya syāddantadhāvanam ||
mātuliṃgena tasyāstu mantreṇānena bhaktitaḥ
||39||यस्य वृक्षस्य पुष्पं च तस्य स्याद्दन्तधावनम् ॥
मातुलिंगेन तस्यास्तु मन्त्रेणानेन भक्तितः
arghyaṃ dadyātprayatnena gandhapuṣpākṣatānvitam ||
śaṃkarasya priye devi himācalasute śubhe ||
arghyamenaṃ mayā dattaṃ pratigṛhṇa namo'stu te
||40||अर्घ्यं दद्यात्प्रयत्नेन गन्धपुष्पाक्षतान्वितम् ॥
शंकरस्य प्रिये देवि हिमाचलसुते शुभे ॥
अर्घ्यमेनं मया दत्तं प्रतिगृह्ण नमोऽस्तु ते
tadeva prāśanaṃ kuryāttataḥ kāyaviśuddhaye ||
praharāṃte ca saṃpūjya ardhanārīśvaraṃ tataḥ
||41||तदेव प्राशनं कुर्यात्ततः कायविशुद्धये ॥
प्रहरांते च संपूज्य अर्धनारीश्वरं ततः
surabhyā pūjayedbhaktyā mantreṇānena pārvati ||
vāmamardhaṃ śarīrasya yā harasya vyavasthitā ||
sā me pūjāṃ pragṛhṇātu tasyai devyai namo'stu te
||42||सुरभ्या पूजयेद्भक्त्या मन्त्रेणानेन पार्वति ॥
वाममर्धं शरीरस्य या हरस्य व्यवस्थिता ॥
सा मे पूजां प्रगृह्णातु तस्यै देव्यै नमोऽस्तु ते
agaruṃ ca tato bhaktyā dhūpaṃ dadyāttathā śubhe ||
naivedye guṇakāṃścaiva nālikereṇa cārghakam
||43||अगरुं च ततो भक्त्या धूपं दद्यात्तथा शुभे ॥
नैवेद्ये गुणकांश्चैव नालिकेरेण चार्घकम्
mantreṇānena dātavyaṃ tadeva prāśanaṃ smṛtam ||
ardhanārīśvarau yau ca saṃsthitau parameśvarau
||44||मन्त्रेणानेन दातव्यं तदेव प्राशनं स्मृतम् ॥
अर्धनारीश्वरौ यौ च संस्थितौ परमेश्वरौ
arghyo me gṛhyatāṃ devau syātaṃ sarvasukhapradau ||
tṛtīye prahare prāpte śatapatryā prapūjayet
||45||अर्घ्यो मे गृह्यतां देवौ स्यातं सर्वसुखप्रदौ ॥
तृतीये प्रहरे प्राप्ते शतपत्र्या प्रपूजयेत्
umāmaheśvarau devau maṃtreṇānena pūjayet
||46||उमामहेश्वरौ देवौ मंत्रेणानेन पूजयेत्
umāmaheśvarau devau yau tau sṛṣṭilayānvitau ||
tau gṛhṇītāmimāṃ pūjāṃ mayā dattāṃ prabhaktitaḥ
||47||उमामहेश्वरौ देवौ यौ तौ सृष्टिलयान्वितौ ॥
तौ गृह्णीतामिमां पूजां मया दत्तां प्रभक्तितः
guggulotthaṃ tato dhūpaṃ naivedyaṃ ghārikātmakam ||
jātīphalena cārghyaṃ ca tadeva prāśanaṃ smṛtam
||48||गुग्गुलोत्थं ततो धूपं नैवेद्यं घारिकात्मकम् ॥
जातीफलेन चार्घ्यं च तदेव प्राशनं स्मृतम्
tataścārghyaḥ pradātavyo maṃtreṇānena bhaktitaḥ ||
graṃthicūrṇena dhūpaṃ ca arghyaṃ madanajaṃ phalam
||49||ततश्चार्घ्यः प्रदातव्यो मंत्रेणानेन भक्तितः ॥
ग्रंथिचूर्णेन धूपं च अर्घ्यं मदनजं फलम्
tadeva prāśanaṃ kāryaṃ tataḥ kāyaviśuddhaye
||50||तदेव प्राशनं कार्यं ततः कायविशुद्धये
umāmaheśvarau devau sarvakāmasukhapradau ||
gṛhṇītāmarghyametaṃ me dayāṃ kṛtvā mahattamām
||91||उमामहेश्वरौ देवौ सर्वकामसुखप्रदौ ॥
गृह्णीतामर्घ्यमेतं मे दयां कृत्वा महत्तमाम्
caturthe prahare prāpte tāṃ gaurīṃ paṃcapiṃḍikām ||
bhṛṃgarājena saṃpūjya maṃtreṇānena bhaktitaḥ
||52||चतुर्थे प्रहरे प्राप्ते तां गौरीं पंचपिंडिकाम् ॥
भृंगराजेन संपूज्य मंत्रेणानेन भक्तितः
pṛthivyādīni bhūtāni yāni proktāni paṃca ca ||
paṃcarūpāṇi deveśi pūjāṃ gṛhṇa namo'stu te
||53||पृथिव्यादीनि भूतानि यानि प्रोक्तानि पंच च ॥
पंचरूपाणि देवेशि पूजां गृह्ण नमोऽस्तु ते
naivedye ghṛtapūpāṃśca dadyāddevyāḥ prabhaktitaḥ ||
graṃthicūrṇena dhūpaṃ ca hyarghyaṃ madanajaṃ phalam ||
tadeva prāśanaṃ kāryamarghyamaṃtramidaṃ smṛtam
||54||नैवेद्ये घृतपूपांश्च दद्याद्देव्याः प्रभक्तितः ॥
ग्रंथिचूर्णेन धूपं च ह्यर्घ्यं मदनजं फलम् ॥
तदेव प्राशनं कार्यमर्घ्यमंत्रमिदं स्मृतम्
paṃcabhūtamayī devī paṃcadhā yā vyavasthitā ||
arghyamenaṃ mayā dattaṃ sā gṛhṇātu sure śvarī
||55||पंचभूतमयी देवी पंचधा या व्यवस्थिता ॥
अर्घ्यमेनं मया दत्तं सा गृह्णातु सुरे श्वरी
evaṃ sarvā niśā sā ca gītavādyādiniḥsvanaiḥ ||
tāsāṃ caivāgrato neyā naiva nidrāṃ samācaret
||56||एवं सर्वा निशा सा च गीतवाद्यादिनिःस्वनैः ॥
तासां चैवाग्रतो नेया नैव निद्रां समाचरेत्
tataḥ prabhāte vimale prodgate ravimaṇḍale ||
snātvā saṃpūjayedvipraṃ saha patnyā prabhaktitaḥ
||57||ततः प्रभाते विमले प्रोद्गते रविमण्डले ॥
स्नात्वा संपूजयेद्विप्रं सह पत्न्या प्रभक्तितः
vastrairābharaṇaiścaiva svaśaktyā nṛpanaṃdini ||
gauryai bhakṣyaṃ ca dātavyaṃ miṣṭānnena śucismite
||58||वस्त्रैराभरणैश्चैव स्वशक्त्या नृपनंदिनि ॥
गौर्यै भक्ष्यं च दातव्यं मिष्टान्नेन शुचिस्मिते
tataḥ kareṇumānīya vaḍavāṃ vā sumadhyame ||
gaurīcatuṣṭayaṃ tacca samāropya tathopari
||59||ततः करेणुमानीय वडवां वा सुमध्यमे ॥
गौरीचतुष्टयं तच्च समारोप्य तथोपरि
gītavāditraśabdena vedadhvaniyutena ca ||
nadyāṃ vā'tha taḍāge vā vāpyāṃ vātha parikṣipet
||60||गीतवादित्रशब्देन वेदध्वनियुतेन च ॥
नद्यां वाऽथ तडागे वा वाप्यां वाथ परिक्षिपेत्
maṃtreṇānena sadbhaktyā tavedaṃ vacmi sundari
||61||मंत्रेणानेन सद्भक्त्या तवेदं वच्मि सुन्दरि
āhūtāsi mayā devi pūjitāsi mayā śubhe ||
mama saubhāgyadānāya yatheṣṭaṃ gamyatāmiti
||62||आहूतासि मया देवि पूजितासि मया शुभे ॥
मम सौभाग्यदानाय यथेष्टं गम्यतामिति
lakṣmīruvāca
evaṃ mayā kṛtā deva sā tṛtīyā yathoditā ||
nabhasye māsi saṃprāpte bhaktyā paramayā vibho
||63||एवं मया कृता देव सा तृतीया यथोदिता ॥
नभस्ये मासि संप्राप्ते भक्त्या परमया विभो
dvitīye ca tathā prāpte tṛtīye ca viśeṣataḥ ||
yāvatpaśyāmi pratyūṣe tāvadgaurīcatuṣṭayam ||
jātaṃ ratnamayaṃ tacca mayā yatparipūjitam
||64||द्वितीये च तथा प्राप्ते तृतीये च विशेषतः ॥
यावत्पश्यामि प्रत्यूषे तावद्गौरीचतुष्टयम् ॥
जातं रत्नमयं तच्च मया यत्परिपूजितम्
prasthitāṃ māṃ nadītīramuddiśya ca visarjanam ||
kariṣyāmīti sā prāha vyaktībhūtā sureśvarī
||65||प्रस्थितां मां नदीतीरमुद्दिश्य च विसर्जनम् ॥
करिष्यामीति सा प्राह व्यक्तीभूता सुरेश्वरी
mā putri jalamadhye'tra mama mūrticatuṣṭayam ||
paribhāvaya madvākyaṃ śrutvā caiva vidhīyatām
||66||मा पुत्रि जलमध्येऽत्र मम मूर्तिचतुष्टयम् ॥
परिभावय मद्वाक्यं श्रुत्वा चैव विधीयताम्
hāṭakeśvaraje kṣetre sthāpaya tvaṃ ca mā kṣipa ||
akṣayaṃ jāyate yena sarvastrīṇāṃ hitāya ca
||67||हाटकेश्वरजे क्षेत्रे स्थापय त्वं च मा क्षिप ॥
अक्षयं जायते येन सर्वस्त्रीणां हिताय च
tvaṃ prārthaya varaṃ sarvaṃ dadāmyahamihārcitā ||
abhyarcitā girisutā mayā proktā sureśvarī
||68||त्वं प्रार्थय वरं सर्वं ददाम्यहमिहार्चिता ॥
अभ्यर्चिता गिरिसुता मया प्रोक्ता सुरेश्वरी
yadi yacchasi me devi varaṃ tuṣṭā sureśvari ||
tadahaṃ mānuṣe garbhe mā bhūyāsaṃ kathaṃcana
||69||यदि यच्छसि मे देवि वरं तुष्टा सुरेश्वरि ॥
तदहं मानुषे गर्भे मा भूयासं कथंचन
bharttā bhavatu me viṣṇuḥ śāśvatābhīṣṭadaḥ sadā ||
nānyatkiṃcidabhīṣṭaṃ me rājyaṃ tridivaśobhanam [
||70||भर्त्ता भवतु मे विष्णुः शाश्वताभीष्टदः सदा ॥
नान्यत्किंचिदभीष्टं मे राज्यं त्रिदिवशोभनम् [
anyāpi kurute yā ca vratametatsamāhitā ||
sarvairtratairyathātuṣṭistathā devi prajāyate
||71||अन्यापि कुरुते या च व्रतमेतत्समाहिता ॥
सर्वैर्त्रतैर्यथातुष्टिस्तथा देवि प्रजायते
tathā tasyāḥ prakartavyamakenānena pārvati ||
tatheti gaurī māmuktvā tataścādarśanaṃ gatā
||72||तथा तस्याः प्रकर्तव्यमकेनानेन पार्वति ॥
तथेति गौरी मामुक्त्वा ततश्चादर्शनं गता
sā devī ca mayā tatra tacca gaurīcatuṣṭayam ||
hāṭakeśvaraje kṣetre śubhe saṃsthāpitaṃ vibho
||73||सा देवी च मया तत्र तच्च गौरीचतुष्टयम् ॥
हाटकेश्वरजे क्षेत्रे शुभे संस्थापितं विभो
tatprabhāvānmayā labdho bharttā tvaṃ parameśvara ||
śāśvataścākṣayaścaiva mukhaprekṣaśca sarvadā
||74||तत्प्रभावान्मया लब्धो भर्त्ता त्वं परमेश्वर ॥
शाश्वतश्चाक्षयश्चैव मुखप्रेक्षश्च सर्वदा
etatta sarvamākhyātaṃ yatpṛṣṭāsmi sureśvara ||
satyenānena deveśa tava pādau spṛśāmyaham
||75||एतत्त सर्वमाख्यातं यत्पृष्टास्मि सुरेश्वर ॥
सत्येनानेन देवेश तव पादौ स्पृशाम्यहम्
sūta uvāca
tacchrutvā vacanaṃ tasyāḥ śaṃkhacakragadādharaḥ ||
vihasyātha mahālakṣmīṃ tāmuvāca praharṣitaḥ ||
muhurmuhuḥ samāliṃgya vakṣasaścopari sthitām
||76||तच्छ्रुत्वा वचनं तस्याः शंखचक्रगदाधरः ॥
विहस्याथ महालक्ष्मीं तामुवाच प्रहर्षितः ॥
मुहुर्मुहुः समालिंग्य वक्षसश्चोपरि स्थिताम्
sādhumādhu mahābhāge satyametattvayoditam ||
jānatāpi mayā pṛṣṭā bhavatīṃ varavarṇini
||77||साधुमाधु महाभागे सत्यमेतत्त्वयोदितम् ॥
जानतापि मया पृष्टा भवतीं वरवर्णिनि
sūta uvāca
etadvaḥ sarvamākhyātaṃ yatpṛṣṭo'smi dvijottamāḥ ||
caturbhujā yathā gaurī saṃjātā paṃcapiṃḍikā
||78||एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तमाः ॥
चतुर्भुजा यथा गौरी संजाता पंचपिंडिका
yaścaitatpaṭhate bhaktyā prātarutthāya mānavaḥ ||
na sa lakṣmyā vimucyeta na ca daurbhāgyamāpnuyāt
||79||यश्चैतत्पठते भक्त्या प्रातरुत्थाय मानवः ॥
न स लक्ष्म्या विमुच्येत न च दौर्भाग्यमाप्नुयात्
tasmātsarvaprayatnena paṭhanīyamidaṃ śubham ||
ākhyānaṃ gaurikaṃ viprā yanmayā parikīrtitam
||80||तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पठनीयमिदं शुभम् ॥
आख्यानं गौरिकं विप्रा यन्मया परिकीर्तितम्
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye paṃcapiṃḍikāgauryutpattimāhātmya varṇanaṃnāmāṣṭasaptatyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 178 ||