मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Nāgarakhaṇḍaḥ, adhyāya 64

3
Nāgarakhaṇḍaḥ · 64

camatkārīdurgāmāhātmyavarṇanam

sūta uvāca

camatkārī purā devī tatraivāsti dvijottamāḥ ||

camatkāranareṃdreṇa sthāpitā śraddhayā purā

||1||

चमत्कारी पुरा देवी तत्रैवास्ति द्विजोत्तमाः ॥

चमत्कारनरेंद्रेण स्थापिता श्रद्धया पुरा

yayā sa mahiṣaḥ pūrvaṃ nihato dānavo raṇe ||

kaumāravratadhāriṇyā māyāśatasahasradhṛk

||2||

यया स महिषः पूर्वं निहतो दानवो रणे ॥

कौमारव्रतधारिण्या मायाशतसहस्रधृक्

yadā tannirmitaṃ tatra puraṃ tena mahātmanā ||

tasya saṃrakṣaṇārthāya tadā sā sthāpitā dvijāḥ

||3||

यदा तन्निर्मितं तत्र पुरं तेन महात्मना ॥

तस्य संरक्षणार्थाय तदा सा स्थापिता द्विजाः

purasya tasya rakṣārthaṃ tathā tatpuravāsinām ||

sarveṣāṃ brāhmaṇeṃdrāṇāṃ bhaktyā bhāvitacetasām

||4||

पुरस्य तस्य रक्षार्थं तथा तत्पुरवासिनाम् ॥

सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां भक्त्या भावितचेतसाम्

yastāmabhyarcayetsamyaṅmahānavamivāsare ||

kṛtsnaṃ saṃvatsaraṃ tasya na bhayaṃ jāyate kvacit

||5||

यस्तामभ्यर्चयेत्सम्यङ्महानवमिवासरे ॥

कृत्स्नं संवत्सरं तस्य न भयं जायते क्वचित्

bhūtapretapiśācebhyaḥ śatrutaśca viśeṣataḥ ||

rogebhyastaskarebhyaśca duṣṭebhyo'nyebhya eva ca

||6||

भूतप्रेतपिशाचेभ्यः शत्रुतश्च विशेषतः ॥

रोगेभ्यस्तस्करेभ्यश्च दुष्टेभ्योऽन्येभ्य एव च

yaṃyaṃ kāmamabhidhyāyañchuklāṣṭamyāṃ naraḥ śuciḥ ||

tāṃ pūjayati sadbhaktyā sa tamāpnotyasaṃśayam

||7||

यंयं काममभिध्यायञ्छुक्लाष्टम्यां नरः शुचिः ॥

तां पूजयति सद्भक्त्या स तमाप्नोत्यसंशयम्

niṣkāmaḥ sukhamāpnoti mokṣaṃ nāstyatra saṃśayaḥ ||

tasyā devyāḥ prasādena satyametanmayoditam

||8||

निष्कामः सुखमाप्नोति मोक्षं नास्त्यत्र संशयः ॥

तस्या देव्याः प्रसादेन सत्यमेतन्मयोदितम्

tāmārādhya gatāḥ pūrvaṃ siddhiṃ bhūrirmahībhujaḥ ||

brāhmaṇāśca tathānye'pi yoginaḥ parameśvarīm

||9||

तामाराध्य गताः पूर्वं सिद्धिं भूरिर्महीभुजः ॥

ब्राह्मणाश्च तथान्येऽपि योगिनः परमेश्वरीम्

yastasyāḥ śraddhayopetaḥ prakaroti pradakṣiṇām ||

nityaṃ saṃvatsaraṃ yāvattiryagyonau na sa vrajet ||

6.64,10 ||

tasyā āyatane pūrvamāścaryamabhavanmahat ||

yattadvaḥ kīrtayiṣyāmi śṛṇudhvaṃ susamāhitāḥ

||11||

यस्तस्याः श्रद्धयोपेतः प्रकरोति प्रदक्षिणाम् ॥

नित्यं संवत्सरं यावत्तिर्यग्योनौ न स व्रजेत् ॥

६.६४,१० ॥

तस्या आयतने पूर्वमाश्चर्यमभवन्महत् ॥

यत्तद्वः कीर्तयिष्यामि शृणुध्वं सुसमाहिताः

āsīccitrarathonāma pūrvaṃ pārthivasattamaḥ ||

daśārṇādhipatiḥ khyātaḥ sarvaśatrunibarhaṇaḥ

||12||

आसीच्चित्ररथोनाम पूर्वं पार्थिवसत्तमः ॥

दशार्णाधिपतिः ख्यातः सर्वशत्रुनिबर्हणः

śuklāṣṭamyāṃ sadā bhaktyā sa tasyāḥ śraddhayānvitaḥ ||

aṣṭottaraśataṃ yāvatpracakāra pradakṣiṇām

||13||

शुक्लाष्टम्यां सदा भक्त्या स तस्याः श्रद्धयान्वितः ॥

अष्टोत्तरशतं यावत्प्रचकार प्रदक्षिणाम्

tataḥ praṇamya tāṃ devīṃ saṃprayāti punargṛham ||

sainyena caturaṃgeṇa samaṃtātparivāritaḥ

||14||

ततः प्रणम्य तां देवीं संप्रयाति पुनर्गृहम् ॥

सैन्येन चतुरंगेण समंतात्परिवारितः

evaṃ tasya nareṃdrasya pradakṣiṇaratasya ca ||

jagāma sumahānkālo devyā bhaktiratasya ca

||15||

एवं तस्य नरेंद्रस्य प्रदक्षिणरतस्य च ॥

जगाम सुमहान्कालो देव्या भक्तिरतस्य च

kasyacittvatha kālasya sa rājā tatra saṃgataḥ ||

apaśyadbrāhmaṇaśreṣṭhāndevīgṛhasamāśritān

||16||

कस्यचित्त्वथ कालस्य स राजा तत्र संगतः ॥

अपश्यद्ब्राह्मणश्रेष्ठान्देवीगृहसमाश्रितान्

tataḥ pradakṣiṇāṃ kṛtvā tāṃ devīṃ sa mahīpatiḥ

||16||

ततः प्रदक्षिणां कृत्वा तां देवीं स महीपतिः

agrasthāṃstāndvijānsarvānnamaścakre samāhitaḥ

||17||

अग्रस्थांस्तान्द्विजान्सर्वान्नमश्चक्रे समाहितः

tatastaiḥ sahitaistatra sahāsīnaḥ kathāḥ śubhāḥ ||

rājarṣīṇāṃ purāṇānāṃ viprarṣīṇāṃ cakāra ha

||18||

ततस्तैः सहितैस्तत्र सहासीनः कथाः शुभाः ॥

राजर्षीणां पुराणानां विप्रर्षीणां चकार ह

tataḥ kasminkathāṃte sa pṛṣṭastairdvijasattamaiḥ ||

kautūhalasamopetairvinayāvanataḥ sthitaḥ

||19||

ततः कस्मिन्कथांते स पृष्टस्तैर्द्विजसत्तमैः ॥

कौतूहलसमोपेतैर्विनयावनतः स्थितः

rājanpṛcchāmahe sarve tvāṃ vayaṃ kautukānvitāḥ ||

tasmātkīrtaya cedguhyaṃ na tattava vyavasthitam

||20||

राजन्पृच्छामहे सर्वे त्वां वयं कौतुकान्विताः ॥

तस्मात्कीर्तय चेद्गुह्यं न तत्तव व्यवस्थितम्

māsimāsi sadāṣṭamyāṃ tvaṃ śuklāyāṃ sudūrataḥ ||

āgatya devatāyāśca prakaroṣi pradakṣiṇām

||21||

मासिमासि सदाष्टम्यां त्वं शुक्लायां सुदूरतः ॥

आगत्य देवतायाश्च प्रकरोषि प्रदक्षिणाम्

yatnenānyāḥ parityajya sarvāḥ pūjādikāḥ kriyāḥ ||

nūnaṃ vetsi phalaṃ kṛtsnaṃ yatpradakṣiṇasaṃbhavam

||22||

यत्नेनान्याः परित्यज्य सर्वाः पूजादिकाः क्रियाः ॥

नूनं वेत्सि फलं कृत्स्नं यत्प्रदक्षिणसंभवम्

rājovāca

satyametaddvijaśreṣṭhā yadbhavadbhirudāhṛtam ||

rahasyamapi vaktavyaṃ yuṣmākaṃ sāṃprataṃ mayā

||23||

सत्यमेतद्द्विजश्रेष्ठा यद्भवद्भिरुदाहृतम् ॥

रहस्यमपि वक्तव्यं युष्माकं सांप्रतं मया

ahamāsa śukaḥ pūrvamasminnāyatane śubhe ||

devyāḥ paścimadigbhāge kulāyakṛtasaṃśrayaḥ

||24||

अहमास शुकः पूर्वमस्मिन्नायतने शुभे ॥

देव्याः पश्चिमदिग्भागे कुलायकृतसंश्रयः

tatra nirgacchato nityaṃ kurvataścapraveśanam ||

pradakṣiṇābhavaddevyā nityameva dvijottamāḥ

||25||

तत्र निर्गच्छतो नित्यं कुर्वतश्चप्रवेशनम् ॥

प्रदक्षिणाभवद्देव्या नित्यमेव द्विजोत्तमाः

tataḥ kālena me mṛtyuḥ saṃjāto'traiva maṃdire ||

tatprabhāveṇa saṃjāto rājā jātismaro'tra hi

||26||

ततः कालेन मे मृत्युः संजातोऽत्रैव मंदिरे ॥

तत्प्रभावेण संजातो राजा जातिस्मरोऽत्र हि

etasmātkāraṇāddūrātsamabhyetya pradakṣiṇām ||

karomyasyā dvijaśreṣṭhā devatāyāḥ samāhitaḥ

||27||

एतस्मात्कारणाद्दूरात्समभ्येत्य प्रदक्षिणाम् ॥

करोम्यस्या द्विजश्रेष्ठा देवतायाः समाहितः

purā bhaktivihīnena kulāye vasatā mayā ||

kṛtā pradakṣiṇā devyāstena jāto'smi bhūpatiḥ

||28||

पुरा भक्तिविहीनेन कुलाये वसता मया ॥

कृता प्रदक्षिणा देव्यास्तेन जातोऽस्मि भूपतिः

adhunā śraddhayā yukto yatkaromi pradakṣiṇām ||

kiṃ me bhaviṣyati śreyastanna vedmi dvijottamāḥ

||29||

अधुना श्रद्धया युक्तो यत्करोमि प्रदक्षिणाम् ॥

किं मे भविष्यति श्रेयस्तन्न वेद्मि द्विजोत्तमाः

sūta uvāca

tacchrutvā tasya te viprā vismayotphullalocanāḥ ||

sādhuvādaṃ tathā cakrustasya bhūpasya harṣitāḥ

||30||

तच्छ्रुत्वा तस्य ते विप्रा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः ॥

साधुवादं तथा चक्रुस्तस्य भूपस्य हर्षिताः

tataḥ sa pārthivaḥ sarvānpraṇamya dvijasattamān ||

anujñāpya yayau tūrṇaṃ svagṛhāya sasainikaḥ

||31||

ततः स पार्थिवः सर्वान्प्रणम्य द्विजसत्तमान् ॥

अनुज्ञाप्य ययौ तूर्णं स्वगृहाय ससैनिकः

adhunā śraddhayā yukto yaḥ karoti pradakṣiṇām ||

sarvapāpavinirmukto labhate vāṃchitaṃ phalam

||32||

अधुना श्रद्धया युक्तो यः करोति प्रदक्षिणाम् ॥

सर्वपापविनिर्मुक्तो लभते वांछितं फलम्

tataḥ prabhṛti te viprāḥ sarve bhaktipuraḥsarāḥ ||

tasyāḥ pradakṣiṇāṃ cakrustathānye muktihetave

||33||

ततः प्रभृति ते विप्राः सर्वे भक्तिपुरःसराः ॥

तस्याः प्रदक्षिणां चक्रुस्तथान्ये मुक्तिहेतवे

prāptāśca paramāṃ siddhiṃ vāṃchitāṃ tatprabhāvataḥ ||

iha loke pare caiva durlabhāṃ tridaśairapi

||34||

प्राप्ताश्च परमां सिद्धिं वांछितां तत्प्रभावतः ॥

इह लोके परे चैव दुर्लभां त्रिदशैरपि

tasmātsarvaprayatnena tāṃ devīmiha saṃśrayet ||

sarvakāmapradāṃ nṛṇāṃ tasminkṣetre vyavasthitām

||35||

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तां देवीमिह संश्रयेत् ॥

सर्वकामप्रदां नृणां तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिताम्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe śrīhāṭakeśvarakṣetramāhātmye camatkārīdurgāmāhātmyavarṇanaṃnāma catuḥṣaṣṭitamo'dhyāyaḥ || 64 ||