मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Nāgarakhaṇḍaḥ, adhyāya 193

3
Nāgarakhaṇḍaḥ · 193

gāyatrīvarapradānaḥ

ṛṣaya ūcuḥ

evaṃ gatāyāṃ sāvitryāṃ sakopāyāṃ ca sūtaja ||

kiṃ kṛtaṃ tatra gāyatryā brahmādyaiścāpi kiṃ suraiḥ

||1||

एवं गतायां सावित्र्यां सकोपायां च सूतज ॥

किं कृतं तत्र गायत्र्या ब्रह्माद्यैश्चापि किं सुरैः

etatsarvaṃ samācakṣva paraṃ kautūhalaṃ hi naḥ ||

kathaṃ śāpānvitā devāḥ saṃsthitāstatra maṇḍape

||2||

एतत्सर्वं समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः ॥

कथं शापान्विता देवाः संस्थितास्तत्र मण्डपे

sūta uvāca

gatāyāmatha sāvitryāṃ śāpaṃ dattvā dvijottamāḥ ||

gāyatrī sahasotthāya vākyametadudairayat

||3||

गतायामथ सावित्र्यां शापं दत्त्वा द्विजोत्तमाः ॥

गायत्री सहसोत्थाय वाक्यमेतदुदैरयत्

sāvitryā yadvacaḥ proktaṃ tanna śakyaṃ kathaṃcana ||

anyathā kartumevātha sarvairapi surāsuraiḥ

||4||

सावित्र्या यद्वचः प्रोक्तं तन्न शक्यं कथंचन ॥

अन्यथा कर्तुमेवाथ सर्वैरपि सुरासुरैः

mahāsatī mahābhāgā sāvitrī sā pativratā ||

pūjyā ca sarvadevānāṃ jyeṣṭhā śreṣṭhā ca sadgaṇaiḥ

||5||

महासती महाभागा सावित्री सा पतिव्रता ॥

पूज्या च सर्वदेवानां ज्येष्ठा श्रेष्ठा च सद्गणैः

paraṃ strīṇāṃ svabhāvo'yaṃ sarvāsāṃ surasattamāḥ ||

api sahyo vajrapātaḥ sapatnyā na punaḥ kathā

||6||

परं स्त्रीणां स्वभावोऽयं सर्वासां सुरसत्तमाः ॥

अपि सह्यो वज्रपातः सपत्न्या न पुनः कथा

matkṛte ye'tra śapitā sāvitryā brāhmaṇāḥ surāḥ ||

teṣāmahaṃ kariṣyāmi śaktyā sādhāraṇāṃ svayam

||7||

मत्कृते येऽत्र शपिता सावित्र्या ब्राह्मणाः सुराः ॥

तेषामहं करिष्यामि शक्त्या साधारणां स्वयम्

apūjyo'yaṃ vidhiḥ proktastayā maṃtrapuraḥsaraḥ ||

sarveṣāmeva varṇānāṃ viprādīnāṃ suro ttamāḥ

||8||

अपूज्योऽयं विधिः प्रोक्तस्तया मंत्रपुरःसरः ॥

सर्वेषामेव वर्णानां विप्रादीनां सुरो त्तमाः

brahmasthāneṣu sarveṣu samaye dharaṇītale ||

na brahmaṇā vinā kiṃcitkṛtyaṃ siddhimupaiṣyati

||9||

ब्रह्मस्थानेषु सर्वेषु समये धरणीतले ॥

न ब्रह्मणा विना किंचित्कृत्यं सिद्धिमुपैष्यति

kṛṣṇārcane ca yatpuṇyaṃ yatpuṇyaṃ liṃga pūjane ||

tatphalaṃ koṭiguṇitaṃ sadā vai brahmadarśanāt ||

bhaviṣyati na sandeho viśeṣātsarvaparvasu

||10||

कृष्णार्चने च यत्पुण्यं यत्पुण्यं लिंग पूजने ॥

तत्फलं कोटिगुणितं सदा वै ब्रह्मदर्शनात् ॥

भविष्यति न सन्देहो विशेषात्सर्वपर्वसु

tvaṃ ca viṣṇo tayā prokto martyajanma yadā'psyasi ||

tatrāpi parabhṛtyatvaṃ pareṣāṃ te bhaviṣyati

||11||

त्वं च विष्णो तया प्रोक्तो मर्त्यजन्म यदाऽप्स्यसि ॥

तत्रापि परभृत्यत्वं परेषां ते भविष्यति

tatkṛtvā rūpadvitayaṃ tatra janma tvamāpsyasi ||

yattayā kathito vaṃśo mamāyaṃ gopasaṃjñitaḥ ||

tatra tvaṃ pāvanārthāya ciraṃ vṛddhimavāpsyasi

||12||

तत्कृत्वा रूपद्वितयं तत्र जन्म त्वमाप्स्यसि ॥

यत्तया कथितो वंशो ममायं गोपसंज्ञितः ॥

तत्र त्वं पावनार्थाय चिरं वृद्धिमवाप्स्यसि

ekaḥ kṛṣṇābhidhānastu dvitīyo'rjunasaṃjñitaḥ ||

tasyātmano'rjunākhyasya sārathyaṃ tvaṃ kariṣyasi

||13||

एकः कृष्णाभिधानस्तु द्वितीयोऽर्जुनसंज्ञितः ॥

तस्यात्मनोऽर्जुनाख्यस्य सारथ्यं त्वं करिष्यसि

tenākṛtye'pi raktāste gopā yāsyaṃti ślāghyatām ||

sarveṣāmeva lokānāṃ devānāṃ ca viśeṣataḥ

||14||

तेनाकृत्येऽपि रक्तास्ते गोपा यास्यंति श्लाघ्यताम् ॥

सर्वेषामेव लोकानां देवानां च विशेषतः

yatrayatra ca vatsyaṃti madvaṃ śaprabhavānarāḥ ||

tatratatra śriyo vāso vane'pi prabhaviṣyati

||15||

यत्रयत्र च वत्स्यंति मद्वं शप्रभवानराः ॥

तत्रतत्र श्रियो वासो वनेऽपि प्रभविष्यति

bhobhoḥ śakra bhavānukto yattayā kopayuktayā ||

parājayaṃ ripoḥ prāpya kārā gāre patiṣyati

||16||

भोभोः शक्र भवानुक्तो यत्तया कोपयुक्तया ॥

पराजयं रिपोः प्राप्य कारा गारे पतिष्यति

tanmuktiṃ te svayaṃ brahmā madvākyena kariṣyati

||17||

तन्मुक्तिं ते स्वयं ब्रह्मा मद्वाक्येन करिष्यति

tataḥ praviṣṭaḥ saṃgrāme na parājayamāpsyasi ||

tvaṃ vahne sarvabhakṣaśca yatprokto ruṣṭayā tayā

||18||

ततः प्रविष्टः संग्रामे न पराजयमाप्स्यसि ॥

त्वं वह्ने सर्वभक्षश्च यत्प्रोक्तो रुष्टया तया

tadamedhyamapi prāyaḥ spṛṣṭaṃ te'rccirbhiragrataḥ ||

medhyatāṃ yāsyati kṣipraṃ tataḥ pūjāmavāptyasi

||19||

तदमेध्यमपि प्रायः स्पृष्टं तेऽर्च्चिर्भिरग्रतः ॥

मेध्यतां यास्यति क्षिप्रं ततः पूजामवाप्त्यसि

svāhā nāma ca bhāryā yā devānsantarpayiṣyati ||

svadhā cā'pi pitṝnsarvānmama vākyādasaṃśayam

||2||

स्वाहा नाम च भार्या या देवान्सन्तर्पयिष्यति ॥

स्वधा चाऽपि पितॄन्सर्वान्मम वाक्यादसंशयम्

yadrudra priyayā sārdhaṃ viyogaḥ kathitastayā ||

tasyāḥ śreṣṭha tarā cānyā tava bhāryā bhaviṣyati ||

gaurīnāmeti vikhyātā himācalasutā śubhā

||21||

यद्रुद्र प्रियया सार्धं वियोगः कथितस्तया ॥

तस्याः श्रेष्ठ तरा चान्या तव भार्या भविष्यति ॥

गौरीनामेति विख्याता हिमाचलसुता शुभा

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhenāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye gāyatrīvarapradānonāma trinavatyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 193 ||