मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Nāgarakhaṇḍaḥ, adhyāya 77

3
Nāgarakhaṇḍaḥ · 77

harāśrayavedikāmāhātmyavarṇanam

ṛṣaya ūcuḥ

yadetadbhavatā proktaṃ tatra tau parameśvarau ||

umāmaheśvarau sūta hariścandreṇa bhūbhujā

||1||

यदेतद्भवता प्रोक्तं तत्र तौ परमेश्वरौ ॥

उमामहेश्वरौ सूत हरिश्चन्द्रेण भूभुजा

kṛtau kathayasītyevaṃ vedimadhyaṃ samāśritau ||

utānyau sthāpitau tatra camatkārapurāṃtikam

||2||

कृतौ कथयसीत्येवं वेदिमध्यं समाश्रितौ ॥

उतान्यौ स्थापितौ तत्र चमत्कारपुरांतिकम्

vedimadhyagatau nityaṃ pārvatīparameśvarau ||

etatsaṃśrūyate sūta vivāhaḥ prāgabhūttayoḥ ||

oṣadhiprasthamāsādya puraṃ hima vataḥ priyam

||3||

वेदिमध्यगतौ नित्यं पार्वतीपरमेश्वरौ ॥

एतत्संश्रूयते सूत विवाहः प्रागभूत्तयोः ॥

ओषधिप्रस्थमासाद्य पुरं हिम वतः प्रियम्

atra naḥ saṃśayo jātaḥ śraddheyamapi te vacaḥ ||

śrutvā kiṃ vā bhramaste'yaṃ kiṃ vā'smākaṃ prakīrtaya

||4||

अत्र नः संशयो जातः श्रद्धेयमपि ते वचः ॥

श्रुत्वा किं वा भ्रमस्तेऽयं किं वाऽस्माकं प्रकीर्तय

sūta uvāca

nāsmākaṃ vibhramo jāto yuṣmākaṃ tu dvijottamāḥ ||

paraṃ yatkāraṇaṃ kṛtsnaṃ tadbravīmi nibodhyatām

||5||

नास्माकं विभ्रमो जातो युष्माकं तु द्विजोत्तमाः ॥

परं यत्कारणं कृत्स्नं तद्ब्रवीमि निबोध्यताम्

ya eṣa oṣadhiprasthe vivāhaḥ prāgabhū ttayoḥ ||

umātrinetrayo ramyaḥ sarvadevapramodakṛt

||6||

य एष ओषधिप्रस्थे विवाहः प्रागभू त्तयोः ॥

उमात्रिनेत्रयो रम्यः सर्वदेवप्रमोदकृत्

vaivasvate'ntare pūrvaṃ saṃjāto dvijasattamāḥ ||

saptamasya tu vikhyāto yuṣmākaṃ vidito'tra yaḥ

||7||

वैवस्वतेऽन्तरे पूर्वं संजातो द्विजसत्तमाः ॥

सप्तमस्य तु विख्यातो युष्माकं विदितोऽत्र यः

hāṭakeśvaraje kṣetre yaścodvāhastayorabhūt ||

svāyaṃbhuvamanorādye sa saṃjātaḥ suvistaraḥ

||8||

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे यश्चोद्वाहस्तयोरभूत् ॥

स्वायंभुवमनोराद्ये स संजातः सुविस्तरः

ṛṣaya ūcuḥ

vivāha oṣadhiprasthe yaḥ purā samabhūttayoḥ ||

pārvatīharayoḥ sūta so'smābhirvistarācchrutaḥ

||9||

विवाह ओषधिप्रस्थे यः पुरा समभूत्तयोः ॥

पार्वतीहरयोः सूत सोऽस्माभिर्विस्तराच्छ्रुतः

hāṭakeśvaraje kṣetre dakṣayajñe manohare ||

vivāho vṛṣayānasya manau svāyaṃbhuve purā

||10||

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे दक्षयज्ञे मनोहरे ॥

विवाहो वृषयानस्य मनौ स्वायंभुवे पुरा

so'smākaṃ kīrtanīyaśca tvayā sūtakulodvaha ||

vistareṇa yathā vṛttaḥ etanna kautukaṃ param

||11||

सोऽस्माकं कीर्तनीयश्च त्वया सूतकुलोद्वह ॥

विस्तरेण यथा वृत्तः एतन्न कौतुकं परम्

sūta uvāca

atra vaḥ kīrtayiṣyāmi sarvapātakanāśanam ||

vivāhasamayaṃ samyagdevadevasya śūlinaḥ

||12||

अत्र वः कीर्तयिष्यामि सर्वपातकनाशनम् ॥

विवाहसमयं सम्यग्देवदेवस्य शूलिनः

brahmaṇo dakṣiṇāṃguṣṭhāddakṣaḥ prācetaso'bhavat ||

śatāni pañca kanyānāṃ tasya jātāni ca dvijāḥ

||13||

ब्रह्मणो दक्षिणांगुष्ठाद्दक्षः प्राचेतसोऽभवत् ॥

शतानि पञ्च कन्यानां तस्य जातानि च द्विजाः

tāsāṃ jyeṣṭhatamā sādhvī satīnāma śucismitā ||

babhūva kanyakā sarvairguṇairyuktā''yatekṣaṇā

||14||

तासां ज्येष्ठतमा साध्वी सतीनाम शुचिस्मिता ॥

बभूव कन्यका सर्वैर्गुणैर्युक्ताऽऽयतेक्षणा

na devī na ca gaṃdharvī nāsurī na ca nāgajā ||

tādṛgrūpā'bhavaccānyā yādṛśī sā sumadhyamā

||15||

न देवी न च गंधर्वी नासुरी न च नागजा ॥

तादृग्रूपाऽभवच्चान्या यादृशी सा सुमध्यमा

atha tāṃ pradadau dakṣaḥ patnyarthaṃ śūla pāṇaye ||

prārthitāṃ bahuśo yatnātsaspṛhāya spṛhānvitām

||6||

अथ तां प्रददौ दक्षः पत्न्यर्थं शूल पाणये ॥

प्रार्थितां बहुशो यत्नात्सस्पृहाय स्पृहान्विताम्

tataḥ puṇyatamaṃ kṣetraṃ kanyādānasya sa kṣamam ||

saṃdhyāya sasutāmātyaḥ sabhṛtyaḥ samupasthitaḥ

||17||

ततः पुण्यतमं क्षेत्रं कन्यादानस्य स क्षमम् ॥

संध्याय ससुतामात्यः सभृत्यः समुपस्थितः

tataścodvāhayogyāni vasuni vividhānyapi ||

ānayāmāsa bhūrīṇi māṃgalyāni viśeṣataḥ

||18||

ततश्चोद्वाहयोग्यानि वसुनि विविधान्यपि ॥

आनयामास भूरीणि मांगल्यानि विशेषतः

atha caitrasya śuklasya nakṣatre bhagadaivate ||

trayodaśyāṃ dine bhānoḥ samāyāto maheśvaraḥ

||19||

अथ चैत्रस्य शुक्लस्य नक्षत्रे भगदैवते ॥

त्रयोदश्यां दिने भानोः समायातो महेश्वरः

sarvaiḥ suragaṇaiḥ sārdhaṃ devaviṣṇupuraḥsaraiḥ ||

ādityairvasubhī rudrairaśvibhyāṃ ca tathā'paraiḥ

||20||

सर्वैः सुरगणैः सार्धं देवविष्णुपुरःसरैः ॥

आदित्यैर्वसुभी रुद्रैरश्विभ्यां च तथाऽपरैः

siddhaiḥ sādhyagaṇairbhūtaiḥ pretairvaināyakaistathā ||

gandharvaiścāraṇaughaiśca guhyakairyakṣarākṣasaiḥ

||21||

सिद्धैः साध्यगणैर्भूतैः प्रेतैर्वैनायकैस्तथा ॥

गन्धर्वैश्चारणौघैश्च गुह्यकैर्यक्षराक्षसैः

etasminnaṃtare dakṣaḥ saṃprahṛṣṭatanūruhaḥ ||

prayayau saṃmukhastasya yuktaḥ sarvaiḥ suhṛdgaṇaiḥ

||22||

एतस्मिन्नंतरे दक्षः संप्रहृष्टतनूरुहः ॥

प्रययौ संमुखस्तस्य युक्तः सर्वैः सुहृद्गणैः

vādyamānairmahāvādyaiḥ sūtamāgadhabandibhiḥ ||

paṭhadbhiḥ sarvato'nekairgāyadbhirgāyanaistathā

||23||

वाद्यमानैर्महावाद्यैः सूतमागधबन्दिभिः ॥

पठद्भिः सर्वतोऽनेकैर्गायद्भिर्गायनैस्तथा

tataḥ sarve surāstatra svayaṃ dakṣeṇa pūjitāḥ ||

yathāśreṣṭhaṃ yathājyeṣṭhamupaviṣṭā yathākramam ||

parivāryākhilāṃ vediṃ maṃḍapāṃtaravartinīm

||24||

ततः सर्वे सुरास्तत्र स्वयं दक्षेण पूजिताः ॥

यथाश्रेष्ठं यथाज्येष्ठमुपविष्टा यथाक्रमम् ॥

परिवार्याखिलां वेदिं मंडपांतरवर्तिनीम्

tataḥ pitāmahaṃ prāha dakṣaḥ prītipuraḥsaram ||

praṇipatya tvayā karma kāryaṃ vaivāhikaṃ vibhoḥ

||25||

ततः पितामहं प्राह दक्षः प्रीतिपुरःसरम् ॥

प्रणिपत्य त्वया कर्म कार्यं वैवाहिकं विभोः

svayameva sutā'smākaṃ yena syātsubhagā satī ||

putra pautravatī nityaṃ suśīlā pativallabhā

||26||

स्वयमेव सुताऽस्माकं येन स्यात्सुभगा सती ॥

पुत्र पौत्रवती नित्यं सुशीला पतिवल्लभा

bāḍhamityeva so'pyuktvā prahṛṣṭenāṃtarātmanā ||

samutthāya tataścakre kṛtyamarhaṇapūrvakam

||27||

बाढमित्येव सोऽप्युक्त्वा प्रहृष्टेनांतरात्मना ॥

समुत्थाय ततश्चक्रे कृत्यमर्हणपूर्वकम्

saṃpradānakriyāṃ kṛtvā tatraiva vidhipūrvakam ||

tato hastagrahaṃ tābhyāṃ mithaścakre yathākramam ||

mātṝṇāṃ purato vedhāḥ satīśābhyāṃ yathocitam

||28||

संप्रदानक्रियां कृत्वा तत्रैव विधिपूर्वकम् ॥

ततो हस्तग्रहं ताभ्यां मिथश्चक्रे यथाक्रमम् ॥

मातॄणां पुरतो वेधाः सतीशाभ्यां यथोचितम्

atha vediṃ samāsādya gṛhyoktavidhinā'khilam ||

agnikāryaṃ yathoddiṣṭaṃ cakārātha suvistaram

||29||

अथ वेदिं समासाद्य गृह्योक्तविधिनाऽखिलम् ॥

अग्निकार्यं यथोद्दिष्टं चकाराथ सुविस्तरम्

yathāyathā sa ramyāṇi vīkṣateṃ'gāni kautukāt ||

satyāḥ pitāmaho hṛṣṭaḥ kāmārto'bhūttathātathā

||30||

यथायथा स रम्याणि वीक्षतेंऽगानि कौतुकात् ॥

सत्याः पितामहो हृष्टः कामार्तोऽभूत्तथातथा

tenaikaṃ vadanaṃ muktvā tasyā vastrāvaguṃṭhitam ||

vīkṣitā'tismarārtena yathā kaścinna buddhyate

||31||

तेनैकं वदनं मुक्त्वा तस्या वस्त्रावगुंठितम् ॥

वीक्षिताऽतिस्मरार्तेन यथा कश्चिन्न बुद्ध्यते

na śaṃbhorlajjayā vaktraṃ pratyakṣaṃ sa vyalokayat ||

na ca sā lajjayāviṣṭā karoti prakaṭaṃ mukham

||32||

न शंभोर्लज्जया वक्त्रं प्रत्यक्षं स व्यलोकयत् ॥

न च सा लज्जयाविष्टा करोति प्रकटं मुखम्

tatastaddarśanārthāya sa upāyaṃ vyalo kayat ||

dhūmadvāreṇa kāmārtaścakāra ca tataḥ param

||33||

ततस्तद्दर्शनार्थाय स उपायं व्यलो कयत् ॥

धूमद्वारेण कामार्तश्चकार च ततः परम्

ārdreṃdhanāni bhūrīṇi kṣiptvākṣitvā vibhāvasau ||

svalpājyāhutivinyāsādārdradravyodbhava stathā

||34||

आर्द्रेंधनानि भूरीणि क्षिप्त्वाक्षित्वा विभावसौ ॥

स्वल्पाज्याहुतिविन्यासादार्द्रद्रव्योद्भव स्तथा

etasminnaṃtare dhūmaḥ prādurbhūtaḥ samaṃtataḥ ||

tādṛgyena tamobhūtaṃ vedimūlaṃ vinirmitam

||35||

एतस्मिन्नंतरे धूमः प्रादुर्भूतः समंततः ॥

तादृग्येन तमोभूतं वेदिमूलं विनिर्मितम्

tato dhūmākulenetre bhagavāṃstripu rāntakaḥ ||

hastābhyāṃ chādayāmāsa ye'nye tatra vyavasthitāḥ

||36||

ततो धूमाकुलेनेत्रे भगवांस्त्रिपु रान्तकः ॥

हस्ताभ्यां छादयामास येऽन्ये तत्र व्यवस्थिताः

tato vastraṃ samutkṣipya satīvaktraṃ pitāmahaḥ ||

vīkṣayāmāsa kāmārtaḥ prahṛṣṭenāṃtarātmanā

||37||

ततो वस्त्रं समुत्क्षिप्य सतीवक्त्रं पितामहः ॥

वीक्षयामास कामार्तः प्रहृष्टेनांतरात्मना

tasya retaḥ pracaskanda tatastadvīkṣaṇāddrutam ||

patitaṃ ca dharāpṛṣṭhe tuṣāracayasaṃnibham ||

38 tataśca sikataughenā tatkṣaṇātpadmasaṃbhavaḥ ||

chādayāmāsa tadreto yathā kaścinna buddhyate

||39||

तस्य रेतः प्रचस्कन्द ततस्तद्वीक्षणाद्द्रुतम् ॥

पतितं च धरापृष्ठे तुषारचयसंनिभम् ॥

३८ ततश्च सिकतौघेना तत्क्षणात्पद्मसंभवः ॥

छादयामास तद्रेतो यथा कश्चिन्न बुद्ध्यते

atha tadbhagavāñcchaṃbhurjñātvā divyena cakṣuṣā ||

reto'vaskandanāttasya kopādetaduvāca ha

||40||

अथ तद्भगवाञ्च्छंभुर्ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा ॥

रेतोऽवस्कन्दनात्तस्य कोपादेतदुवाच ह

kimetadvihitaṃ pāpa tvayā karma vigarhitam ||

naivārhā mama kāntāyā vaktravīkṣā'nurāgataḥ

||41||

किमेतद्विहितं पाप त्वया कर्म विगर्हितम् ॥

नैवार्हा मम कान्ताया वक्त्रवीक्षाऽनुरागतः

tvaṃ vetsi śaṃkareṇaitatkarmajālaṃ na viṃditam ||

trailokye'pi mayā'pyasti gūḍhaṃ tatsyātkathaṃ vidhe ||

yatkiñcittriṣu lokeṣu jaṃgamaṃ sthāvaraṃ tathā ||

tasyāhaṃ madhyago mūḍha tailaṃ yadvattilāṃtagam

||43||

त्वं वेत्सि शंकरेणैतत्कर्मजालं न विंदितम् ॥

त्रैलोक्येऽपि मयाऽप्यस्ति गूढं तत्स्यात्कथं विधे ॥

यत्किञ्चित्त्रिषु लोकेषु जंगमं स्थावरं तथा ॥

तस्याहं मध्यगो मूढ तैलं यद्वत्तिलांतगम्

tasmātspṛśa nijaṃ śīrṣaṃ brahmannetadasaṃśayam ||

yāvadevaṃ gate brahmā śiraḥ spṛśati pāṇinā ||

tāvattatra sthitaḥ sākṣāttadrūpo vṛṣavāhanaḥ

||44||

तस्मात्स्पृश निजं शीर्षं ब्रह्मन्नेतदसंशयम् ॥

यावदेवं गते ब्रह्मा शिरः स्पृशति पाणिना ॥

तावत्तत्र स्थितः साक्षात्तद्रूपो वृषवाहनः

tato lajjāparītāṃgaḥ sthitaścādhomukho dvijāḥ ||

indrādyairamaraiḥ sarvaiḥ sahitaḥ sarvataḥ sthitaiḥ

||45||

ततो लज्जापरीतांगः स्थितश्चाधोमुखो द्विजाः ॥

इन्द्राद्यैरमरैः सर्वैः सहितः सर्वतः स्थितैः

athā'sau lajjayāviṣṭaḥ praṇipatya maheśvaram ||

provāca ca stutiṃ kṛtvā kṣamyatāṃ kṣamyatāmiti

||46||

अथाऽसौ लज्जयाविष्टः प्रणिपत्य महेश्वरम् ॥

प्रोवाच च स्तुतिं कृत्वा क्षम्यतां क्षम्यतामिति

asya pāpasya śuddhyarthaṃ prāya ścittaṃ vada prabho ||

nigrahaṃ ca yathānyāyaṃ yena pāpaṃ prayāti me

||47||

अस्य पापस्य शुद्ध्यर्थं प्राय श्चित्तं वद प्रभो ॥

निग्रहं च यथान्यायं येन पापं प्रयाति मे

śrībhagavānuvāca

anenaiva tu rūpeṇa mastakasthena vai tataḥ ||

tapaḥ kuru samādhistho mamārādhanatatparaḥ

||48||

अनेनैव तु रूपेण मस्तकस्थेन वै ततः ॥

तपः कुरु समाधिस्थो ममाराधनतत्परः

khyātiṃ yāsyati sarvatra nāmnā rudraśiraḥ kṣitau ||

sādhakaḥ sarvakṛtyānāṃ tejobhājāṃ dvijanma nām

||49||

ख्यातिं यास्यति सर्वत्र नाम्ना रुद्रशिरः क्षितौ ॥

साधकः सर्वकृत्यानां तेजोभाजां द्विजन्म नाम्

mānuṣāṇāmidaṃ kṛtyaṃ yasmāccīrṇaṃ tvayā''dhunā ||

tasmāttvaṃ mānuṣo bhūtvā vicariṣyasi bhūtale

||50||

मानुषाणामिदं कृत्यं यस्माच्चीर्णं त्वयाऽऽधुना ॥

तस्मात्त्वं मानुषो भूत्वा विचरिष्यसि भूतले

yastvāṃ cānena rūpeṇa dṛṣṭvā pṛcchāṃ kariṣyati ||

kimetadbrahmaṇo mūrdhni bhagavāṃstripurāṃtakaḥ

||51||

यस्त्वां चानेन रूपेण दृष्ट्वा पृच्छां करिष्यति ॥

किमेतद्ब्रह्मणो मूर्ध्नि भगवांस्त्रिपुरांतकः

tataste ceṣṭitaṃ sarvaṃ kautukācca śṛṇoti yaḥ ||

paradārakṛtātpāpāttato muktiṃ prayāsyati

||52||

ततस्ते चेष्टितं सर्वं कौतुकाच्च शृणोति यः ॥

परदारकृतात्पापात्ततो मुक्तिं प्रयास्यति

yathāyathā janastvetatkṛtyaṃ te kīrtayiṣyati ||

tathātathā viśuddhiste pāpasyāsya bhaviṣyati

||53||

यथायथा जनस्त्वेतत्कृत्यं ते कीर्तयिष्यति ॥

तथातथा विशुद्धिस्ते पापस्यास्य भविष्यति

etadeva hi te brahmanprāyaścittaṃ prakīrtitam ||

janahāsyakaraṃ loke tava garhākaraṃ param

||54||

एतदेव हि ते ब्रह्मन्प्रायश्चित्तं प्रकीर्तितम् ॥

जनहास्यकरं लोके तव गर्हाकरं परम्

etacca tava vīryaṃ tu patitaṃ vedimadhyagam ||

kāmārtasya mayā dṛṣṭaṃ naitadvyarthaṃ bhaviṣyati

||55||

एतच्च तव वीर्यं तु पतितं वेदिमध्यगम् ॥

कामार्तस्य मया दृष्टं नैतद्व्यर्थं भविष्यति

yāvanmātraiḥ parispṛṣṭametatsaikatareṇubhiḥ ||

tāvanmātrā bhaviṣyaṃti munayaḥ saṃśitavratāḥ

||56||

यावन्मात्रैः परिस्पृष्टमेतत्सैकतरेणुभिः ॥

तावन्मात्रा भविष्यंति मुनयः संशितव्रताः

vālakhilyā iti khyātāḥ sarveṃ'guṣṭhapramāṇakāḥ ||

tapovīryasamopetāḥ śāpānugrahakārakāḥ

||57||

वालखिल्या इति ख्याताः सर्वेंऽगुष्ठप्रमाणकाः ॥

तपोवीर्यसमोपेताः शापानुग्रहकारकाः

etasminnaṃtare tasmādvedimadhyācca tatkṣaṇāt ||

aṣṭāśītisahasrāṇi munīnāṃ bhāvitātmanām ||

aṃguṣṭhakapramāṇāni niṣkrāntāni dvijottamāḥ

||58||

एतस्मिन्नंतरे तस्माद्वेदिमध्याच्च तत्क्षणात् ॥

अष्टाशीतिसहस्राणि मुनीनां भावितात्मनाम् ॥

अंगुष्ठकप्रमाणानि निष्क्रान्तानि द्विजोत्तमाः

tataste praṇipatyoccaiḥ procurdevaṃ pitāmaham ||

sthānaṃ darśaya nastāta tapo'rthaṃ kalivarjitam

||59||

ततस्ते प्रणिपत्योच्चैः प्रोचुर्देवं पितामहम् ॥

स्थानं दर्शय नस्तात तपोऽर्थं कलिवर्जितम्

pitāmaha uvāca

asminkṣetre mayā sārdhaṃ kurudhvaṃ putrakāstapaḥ ||

gamiṣyatha parāṃ siddhiṃ yena loke sudurlabhām

||60||

अस्मिन्क्षेत्रे मया सार्धं कुरुध्वं पुत्रकास्तपः ॥

गमिष्यथ परां सिद्धिं येन लोके सुदुर्लभाम्

te tatheti pratijñāya kṛtvā tatrāśramaṃ śubham ||

vālakhilyāstapaścakruḥ saṃsiddhiṃ ca parāṃ gatāḥ

||61||

ते तथेति प्रतिज्ञाय कृत्वा तत्राश्रमं शुभम् ॥

वालखिल्यास्तपश्चक्रुः संसिद्धिं च परां गताः

atha brahmāpi tatkarma sarvaṃ vaivāhikaṃ kramāt ||

samāptimanayatproktaṃ yacchrutau tena ca svayam

||62||

अथ ब्रह्मापि तत्कर्म सर्वं वैवाहिकं क्रमात् ॥

समाप्तिमनयत्प्रोक्तं यच्छ्रुतौ तेन च स्वयम्

patatsu puṣpavarṣeṣu samantādgaganāṃgaṇāt ||

vādyamāneṣu vādyeṣu gīya mānaiścagītakaiḥ

||63||

पतत्सु पुष्पवर्षेषु समन्ताद्गगनांगणात् ॥

वाद्यमानेषु वाद्येषु गीय मानैश्चगीतकैः

paṭhatsu vipramukhyeṣu nṛtyamānāsu rāgataḥ ||

raṃbhādiṣu purandhrīṣu devānāṃ dṛṅmanoharam

||64||

पठत्सु विप्रमुख्येषु नृत्यमानासु रागतः ॥

रंभादिषु पुरन्ध्रीषु देवानां दृङ्मनोहरम्

evaṃ mahotsavo jajñe tata stuṃburupūrvakaiḥ ||

gīyamāneṣu gīteṣu yathāpūrvaṃ triviṣṭape

||65||

एवं महोत्सवो जज्ञे तत स्तुंबुरुपूर्वकैः ॥

गीयमानेषु गीतेषु यथापूर्वं त्रिविष्टपे

atha karmāvasāne sa bhagavāṃstripurāṃtakaḥ ||

provāca padmajaṃ bhaktyā dakṣiṇāṃ te dadāmi kim

||66||

अथ कर्मावसाने स भगवांस्त्रिपुरांतकः ॥

प्रोवाच पद्मजं भक्त्या दक्षिणां ते ददामि किम्

vaivāhikī suraśreṣṭha yadyapi syātsudurlabhā ||

brūhi śīghraṃ mahābhāga nādeyaṃ vidyate mama

||67||

वैवाहिकी सुरश्रेष्ठ यद्यपि स्यात्सुदुर्लभा ॥

ब्रूहि शीघ्रं महाभाग नादेयं विद्यते मम

pitāmaha uvāca

anenaiva tu rūpeṇa vedyāmasyāṃ sureśvara ||

tvayā stheyaṃ sadaivātra nṛṇāṃ pāpaviśuddhaye

||68||

अनेनैव तु रूपेण वेद्यामस्यां सुरेश्वर ॥

त्वया स्थेयं सदैवात्र नृणां पापविशुद्धये

yena te sannidhau kṛtvā svāśramaṃ śaśiśekhara ||

tapaḥ karomi nāśāya pāpasyāsya mahattamam

||69||

येन ते सन्निधौ कृत्वा स्वाश्रमं शशिशेखर ॥

तपः करोमि नाशाय पापस्यास्य महत्तमम्

caitraśuklatrayodaśyāṃ nakṣatre bhagadaivate ||

sūryavāreṇa yo bhaktyā vīkṣayiṣyati mānavaḥ ||

tadaiva tasya pāpāni prayāsyanti ca saṃkṣayam

||70||

चैत्रशुक्लत्रयोदश्यां नक्षत्रे भगदैवते ॥

सूर्यवारेण यो भक्त्या वीक्षयिष्यति मानवः ॥

तदैव तस्य पापानि प्रयास्यन्ति च संक्षयम्

yā nārī durbhagā vandhyā kāṇā rūpavivarjitā ||

sā'pi tvaddarśanādeva bhaviṣyati surūpadhṛk ||

prajāvatī subhogāḍhyā subhagā nātra saṃśayaḥ

||71||

या नारी दुर्भगा वन्ध्या काणा रूपविवर्जिता ॥

साऽपि त्वद्दर्शनादेव भविष्यति सुरूपधृक् ॥

प्रजावती सुभोगाढ्या सुभगा नात्र संशयः

maheśvara uvāca

hitāya sarvalokānāṃ vedyāmasyāṃ vyavasthitaḥ ||

sthāsyāmi sahitaḥ patnyā satyātva dvacanādvidhe

||72||

हिताय सर्वलोकानां वेद्यामस्यां व्यवस्थितः ॥

स्थास्यामि सहितः पत्न्या सत्यात्व द्वचनाद्विधे

sūta uvāca

evaṃ sa bhagavāṃstatra sabhāryo vṛṣabhadhvajaḥ ||

vidyate vedimadhyastho lokānāṃ pāpanāśanaḥ 0

||73||

एवं स भगवांस्तत्र सभार्यो वृषभध्वजः ॥

विद्यते वेदिमध्यस्थो लोकानां पापनाशनः ०

etadvaḥ sarvamākhyātaṃ yathā tasya purā'bhavat ||

vivāho vṛṣanāthasya manau svāyaṃbhuve dvijāḥ

||74||

एतद्वः सर्वमाख्यातं यथा तस्य पुराऽभवत् ॥

विवाहो वृषनाथस्य मनौ स्वायंभुवे द्विजाः

vivāhasamaye prāpte prārambhe vā śṛṇoti yaḥ ||

etadākhyānamavyagraṃ saṃpūjya vṛṣabhadhvajam ||

tasyā'vighnaṃ bhavetsarvaṃ karma vaivāhikaṃ ca yat

||79||

विवाहसमये प्राप्ते प्रारम्भे वा शृणोति यः ॥

एतदाख्यानमव्यग्रं संपूज्य वृषभध्वजम् ॥

तस्याऽविघ्नं भवेत्सर्वं कर्म वैवाहिकं च यत्

kanyā ca sukhasaubhāgya śīlācāraguṇānvitā ||

tathā syātputriṇī sādhvī pativrataparāyaṇā

||76||

कन्या च सुखसौभाग्य शीलाचारगुणान्विता ॥

तथा स्यात्पुत्रिणी साध्वी पतिव्रतपरायणा

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ sahitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṃḍe śrīhāṭakeśvarakṣetramāhātmye harāśrayavedikāmāhātmyavarṇanaṃnāma saptasaptatitamo'dhyāyaḥ || 77 ||