मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Nāgarakhaṇḍaḥ, adhyāya 243

3
Nāgarakhaṇḍaḥ · 243

śāligrāmapūjanamāhātmyavarṇanam

brahmovāca

śūdraḥ paijavanonāma gārhasthyācchuddhimāptavān ||

dharmamārgāvirodhena tannibodha mahāmate

||1||

शूद्रः पैजवनोनाम गार्हस्थ्याच्छुद्धिमाप्तवान् ॥

धर्ममार्गाविरोधेन तन्निबोध महामते

āsītpaijavanaḥ śūdraḥ purā tretāyuge kila ||

svadharmanirataḥ khyāto viṣṇubrāhmaṇapūjakaḥ

||2||

आसीत्पैजवनः शूद्रः पुरा त्रेतायुगे किल ॥

स्वधर्मनिरतः ख्यातो विष्णुब्राह्मणपूजकः

nyāyāgatadhano nityaṃ śāṃtaḥ sarvajanapriyaḥ ||

satyavādī vivekajñastasya bhāryā ca sundarī

||3||

न्यायागतधनो नित्यं शांतः सर्वजनप्रियः ॥

सत्यवादी विवेकज्ञस्तस्य भार्या च सुन्दरी

dharmoḍhā vedavidhinā samānakulajā śubhā ||

pativratā mahābhāgā devadvijahite ratā

||4||

धर्मोढा वेदविधिना समानकुलजा शुभा ॥

पतिव्रता महाभागा देवद्विजहिते रता

kāśyāṃ saṃbaṃdhitā bālā vaijayaṃtyāṃ vivāhitā ||

sā dharmācaraṇe dakṣā vaiṣṇavavratacāriṇī

||5||

काश्यां संबंधिता बाला वैजयंत्यां विवाहिता ॥

सा धर्माचरणे दक्षा वैष्णवव्रतचारिणी

bhartrā saha tathā samyakcikrīḍe suvinītavat ||

so'pi reme tayā kāle hastinyeva mahāgajaḥ

||6||

भर्त्रा सह तथा सम्यक्चिक्रीडे सुविनीतवत् ॥

सोऽपि रेमे तया काले हस्तिन्येव महागजः

arthāptiḥ pūrvapuṇyena jātā tasya mahātmanaḥ ||

vāṇijyaṃ svajanairnityaṃ svadeśaparadeśajam

||7||

अर्थाप्तिः पूर्वपुण्येन जाता तस्य महात्मनः ॥

वाणिज्यं स्वजनैर्नित्यं स्वदेशपरदेशजम्

kārayatyarthajātaiśca parakīyasvakīyajaiḥ ||

evamarthaśca bahudhā saṃjāto dharmadarśinaḥ

||8||

कारयत्यर्थजातैश्च परकीयस्वकीयजैः ॥

एवमर्थश्च बहुधा संजातो धर्मदर्शिनः

putratrayaṃ ca saṃjātaṃ pituḥ śuśrūṣaṇe ratam ||

tasya putrāḥ piturbhaktā dravyādimadavarjitāḥ

||9||

पुत्रत्रयं च संजातं पितुः शुश्रूषणे रतम् ॥

तस्य पुत्राः पितुर्भक्ता द्रव्यादिमदवर्जिताः

pitṛvākyaratāḥ śreṣṭhāḥ svadharmācāraśobhanāḥ ||

pitroḥ śuśrūṣaṇādanyannābhinaṃdaṃti kiṃcana

||10||

पितृवाक्यरताः श्रेष्ठाः स्वधर्माचारशोभनाः ॥

पित्रोः शुश्रूषणादन्यन्नाभिनंदंति किंचन

te sambandhaiḥ susaṃbaddhāḥ pitrā dharmārthadarśinā ||

tatpatnyo mātṛpitrarcāṃ kārayaṃtyanivāritam

||11||

ते सम्बन्धैः सुसंबद्धाः पित्रा धर्मार्थदर्शिना ॥

तत्पत्न्यो मातृपित्रर्चां कारयंत्यनिवारितम्

ṛddhimadbhavanaṃ tasya dhanadhānyasamanvitam ||

so'pi dharmarato nityaṃ devatātithipūjakaḥ

||12||

ऋद्धिमद्भवनं तस्य धनधान्यसमन्वितम् ॥

सोऽपि धर्मरतो नित्यं देवतातिथिपूजकः

gṛhāgato na vimukho yasya jātu kadācana ||

śītakāle dhanaṃ prādāduṣṇakāle jalānnadaḥ

||13||

गृहागतो न विमुखो यस्य जातु कदाचन ॥

शीतकाले धनं प्रादादुष्णकाले जलान्नदः

varṣā kāle vastradaśca babhūvānnapradaḥ sadā ||

vāpīkūpataḍāgādiprapādevagṛhāṇi ca

||14||

वर्षा काले वस्त्रदश्च बभूवान्नप्रदः सदा ॥

वापीकूपतडागादिप्रपादेवगृहाणि च

kārayatyucite kāle śivaviṣṇuvratasthitaḥ ||

iṣṭadharmastu varṇānāṃ samācīrṇo mahāphalaḥ

||15||

कारयत्युचिते काले शिवविष्णुव्रतस्थितः ॥

इष्टधर्मस्तु वर्णानां समाचीर्णो महाफलः

anyeṣāṃ pūrtadharmāṇāṃ teṣāṃ pūrtakaraḥ sadā ||

sa babhūva dhanāḍhyopi vyasanairna samāśritaḥ

||16||

अन्येषां पूर्तधर्माणां तेषां पूर्तकरः सदा ॥

स बभूव धनाढ्योपि व्यसनैर्न समाश्रितः

viṣṇubhaktirato nityaṃ cāturmāsye viśeṣataḥ

||18||

विष्णुभक्तिरतो नित्यं चातुर्मास्ये विशेषतः

ekadā gālavamuniḥ śiṣyairbahubhirāvṛtaḥ

||17||

एकदा गालवमुनिः शिष्यैर्बहुभिरावृतः

brahmajñānarataḥ śāṃtastaponiṣṭho mahāvaśī ||

abhyājagāma śūdrasya gehe paijavanasya saḥ

||18||

ब्रह्मज्ञानरतः शांतस्तपोनिष्ठो महावशी ॥

अभ्याजगाम शूद्रस्य गेहे पैजवनस्य सः

sa vāgbhirmadhubhistasya abhyutthānāsanādibhiḥ ||

upacāraiḥ punaryuktaḥ kṛtārtha iva mānayan

||19||

स वाग्भिर्मधुभिस्तस्य अभ्युत्थानासनादिभिः ॥

उपचारैः पुनर्युक्तः कृतार्थ इव मानयन्

adya me saphalaṃ janma jātaṃ jīvitamuttamam ||

adya me saphalo dharmaḥ kuśalaścoddhṛtastvayā

||20||

अद्य मे सफलं जन्म जातं जीवितमुत्तमम् ॥

अद्य मे सफलो धर्मः कुशलश्चोद्धृतस्त्वया

mama pāpasahasrāṇi dṛṣṭyā dagdhāni te mune ||

gṛhaṃ mama gṛhasthasya sakalaṃ pāvitaṃ tvayā

||21||

मम पापसहस्राणि दृष्ट्या दग्धानि ते मुने ॥

गृहं मम गृहस्थस्य सकलं पावितं त्वया

tasya bhaktyā prasanno'bhūdgatamārgapariśramaḥ ||

uvāca muniśārdūlaḥ sacchūdraṃ taṃ kṛtāṃjalim

||22||

तस्य भक्त्या प्रसन्नोऽभूद्गतमार्गपरिश्रमः ॥

उवाच मुनिशार्दूलः सच्छूद्रं तं कृतांजलिम्

kaccitte kuśalaṃ saumya mano dharme pravartate ||

arthānubaṃdhāḥ satataṃ bandhudārasutādayaḥ |

govinde satataṃ bhaktistathā dāne pravartate ||

dharmārthakāma kāryeṣu saprabhāvaṃ manastava

||24||

कच्चित्ते कुशलं सौम्य मनो धर्मे प्रवर्तते ॥

अर्थानुबंधाः सततं बन्धुदारसुतादयः ।

गोविन्दे सततं भक्तिस्तथा दाने प्रवर्तते ॥

धर्मार्थकाम कार्येषु सप्रभावं मनस्तव

viṣṇupādodakaṃ nityaṃ śirasā dhāryate na vā ||

pādodbhavaṃ ca gaṃgodaṃ dvādaśābdaphalapradam

||25||

विष्णुपादोदकं नित्यं शिरसा धार्यते न वा ॥

पादोद्भवं च गंगोदं द्वादशाब्दफलप्रदम्

cāturmāsye viśeṣeṇa tatphalaṃ dviguṇaṃ bhavet ||

haribhaktirharikathā haristotraṃ harernatiḥ

||26||

चातुर्मास्ये विशेषेण तत्फलं द्विगुणं भवेत् ॥

हरिभक्तिर्हरिकथा हरिस्तोत्रं हरेर्नतिः

haridhyānaṃ hareḥ pūjā supte deve ca mokṣakṛt ||

evaṃ bruvāṇaṃ sa muniṃ punarāha natiṃ gataḥ

||27||

हरिध्यानं हरेः पूजा सुप्ते देवे च मोक्षकृत् ॥

एवं ब्रुवाणं स मुनिं पुनराह नतिं गतः

bhavaddṛṣṭyāśramaphalametajjātaṃ na saṃśayaḥ ||

tathāpi śrotumicchāmi tava vāṇīmanāmayīm

||28||

भवद्दृष्ट्याश्रमफलमेतज्जातं न संशयः ॥

तथापि श्रोतुमिच्छामि तव वाणीमनामयीम्

bhavādṛśānāṃ gamanaṃ sarvārtheṣu prakalpate ||

tatastau sumudā yuktau saṃjātau hṛṣṭacetasau

||29||

भवादृशानां गमनं सर्वार्थेषु प्रकल्पते ॥

ततस्तौ सुमुदा युक्तौ संजातौ हृष्टचेतसौ

muniṃ paijavanonāma sacchūdraḥ prāha saṃmataḥ ||

kimāgamanakṛtyaṃ te kathayasva prasādataḥ

||30||

मुनिं पैजवनोनाम सच्छूद्रः प्राह संमतः ॥

किमागमनकृत्यं ते कथयस्व प्रसादतः

ko vā tīrthaprasaṃgaśca cāturmāsye samīpage ||

gālavaḥ prāha sacchūdraṃ dhārmikaṃ satyavādinam

||31||

को वा तीर्थप्रसंगश्च चातुर्मास्ये समीपगे ॥

गालवः प्राह सच्छूद्रं धार्मिकं सत्यवादिनम्

mama tīrthāvasiktasya māsā bahutarā gatāḥ ||

idānīmāśramaṃ yāsye cāturmāsye samāgate

||32||

मम तीर्थावसिक्तस्य मासा बहुतरा गताः ॥

इदानीमाश्रमं यास्ये चातुर्मास्ये समागते

āṣāḍhaśuklaikādaśyāṃ kariṣye niyamaṃ gṛhe ||

nārāyaṇasya prītyarthaṃ śreyo'rthaṃ cātmanastathā ||

pratyuvāca munirdharmānvinayānatakandharam

||33||

आषाढशुक्लैकादश्यां करिष्ये नियमं गृहे ॥

नारायणस्य प्रीत्यर्थं श्रेयोऽर्थं चात्मनस्तथा ॥

प्रत्युवाच मुनिर्धर्मान्विनयानतकन्धरम्

paijavana uvāca

māmanugrahajāṃ buddhiṃ brūhi tvaṃ dvijapuṃgava ||

vede'dhikāro naivāsti vedasārajapasya vā

||34||

मामनुग्रहजां बुद्धिं ब्रूहि त्वं द्विजपुंगव ॥

वेदेऽधिकारो नैवास्ति वेदसारजपस्य वा

purāṇasmṛtipāṭhasya tasmātkiṃcidvadasva me ||

tattvātmasadṛśaṃ kiṃcidbhāti rūpaṃ mahāphalam

||35||

पुराणस्मृतिपाठस्य तस्मात्किंचिद्वदस्व मे ॥

तत्त्वात्मसदृशं किंचिद्भाति रूपं महाफलम्

cāturmāsye viśeṣeṇa muktisaṃsādhakaṃ vada

||36||

चातुर्मास्ये विशेषेण मुक्तिसंसाधकं वद

gālava uvāca

śāligrāmagataṃ viṣṇuṃ cakrāṃkita puṭaṃ sadā ||

ye'rcayanti narā nityaṃ teṣāṃ bhuktistvadūrataḥ

||37||

शालिग्रामगतं विष्णुं चक्रांकित पुटं सदा ॥

येऽर्चयन्ति नरा नित्यं तेषां भुक्तिस्त्वदूरतः

śāligrāme mano yasya yatkiṃcitkriyate śubham ||

akṣayyaṃ tadbhavennityaṃ cāturmāsye viśeṣataḥ ||

38 śāligrāmaśilā yatra yatra dvārāvatī śilā ||

ubhayoḥ saṃgamaḥ prāpto muktistasya na durlabhā

||39||

शालिग्रामे मनो यस्य यत्किंचित्क्रियते शुभम् ॥

अक्षय्यं तद्भवेन्नित्यं चातुर्मास्ये विशेषतः ॥

३८ शालिग्रामशिला यत्र यत्र द्वारावती शिला ॥

उभयोः संगमः प्राप्तो मुक्तिस्तस्य न दुर्लभा

śāligrāmaśilā yasyāṃ bhūmau saṃpūjyate nṛbhiḥ ||

pañcakrośaṃ punātyeṣā api pāpaśatānvitaiḥ

||40||

शालिग्रामशिला यस्यां भूमौ संपूज्यते नृभिः ॥

पञ्चक्रोशं पुनात्येषा अपि पापशतान्वितैः

taijasaṃ piṃḍametaddhi brahmarūpamidaṃ śubham ||

yasyāḥ saṃdarśanādeva sadyaḥ kalmaṣanāśanam

||41||

तैजसं पिंडमेतद्धि ब्रह्मरूपमिदं शुभम् ॥

यस्याः संदर्शनादेव सद्यः कल्मषनाशनम्

sarvatīrthāni puṇyāni devatāyatanāni ca ||

nadyaḥ sarvā mahāśūdra tīrthatvaṃ prāpnuvaṃti hi

||42||

सर्वतीर्थानि पुण्यानि देवतायतनानि च ॥

नद्यः सर्वा महाशूद्र तीर्थत्वं प्राप्नुवंति हि

sannidhānena vai tasyāḥ kriyā sarvatraśobhanāḥ ||

vrajaṃti hi kriyātvaṃ ca cāturmāsye viśeṣataḥ

||43||

सन्निधानेन वै तस्याः क्रिया सर्वत्रशोभनाः ॥

व्रजंति हि क्रियात्वं च चातुर्मास्ये विशेषतः

pūjyate bhavane yasya śāligrāma śilā śubhā ||

komalaistulasīpatrairvimukhastatra vai yamaḥ

||44||

पूज्यते भवने यस्य शालिग्राम शिला शुभा ॥

कोमलैस्तुलसीपत्रैर्विमुखस्तत्र वै यमः

brāhmaṇakṣatriyaviśāṃ sacchūdrāṇāmathāpi vā ||

śāligrāmādhikāro'sti na cānyeṣāṃ kadācana

||45||

ब्राह्मणक्षत्रियविशां सच्छूद्राणामथापि वा ॥

शालिग्रामाधिकारोऽस्ति न चान्येषां कदाचन

sacchūdra uvāca

brahmanvedavidāṃ śreṣṭha sarvaśāstraviśārada ||

strīśūdrādiniṣedho'yaṃ śāligrāme hi śrūyate

||46||

ब्रह्मन्वेदविदां श्रेष्ठ सर्वशास्त्रविशारद ॥

स्त्रीशूद्रादिनिषेधोऽयं शालिग्रामे हि श्रूयते

mādṛśastvaṃ kathaṃ śāligrāmapūjāvidhiṃ vada

||47||

मादृशस्त्वं कथं शालिग्रामपूजाविधिं वद

gālava uvāca

asacchūdragataṃ dāsa niṣedhaṃ viddhi mānada ||

strīṇāmapi ca sādhvīnāṃ naivābhāvaḥ prakīrtitaḥ

||48||

असच्छूद्रगतं दास निषेधं विद्धि मानद ॥

स्त्रीणामपि च साध्वीनां नैवाभावः प्रकीर्तितः

mā bhūtsaṃśayastenātra nā''pnuṣe saṃśayātphalam ||

śāligrāmārcanaparāḥ śuddhadehā vivekinaḥ

||49||

मा भूत्संशयस्तेनात्र नाऽऽप्नुषे संशयात्फलम् ॥

शालिग्रामार्चनपराः शुद्धदेहा विवेकिनः

na te yamapuraṃ yāṃti cāturmāsye ca pūjakāḥ ||

śāligrāmārpitaṃ mālyaṃ śirasā dhārayaṃti ye

||50||

न ते यमपुरं यांति चातुर्मास्ये च पूजकाः ॥

शालिग्रामार्पितं माल्यं शिरसा धारयंति ये

teṣāṃ pāpasahasrāṇi vilayaṃ yāṃti tatkṣaṇāt ||

śāligrāma śilāgre tu ye prayacchaṃti dīpakam

||51||

तेषां पापसहस्राणि विलयं यांति तत्क्षणात् ॥

शालिग्राम शिलाग्रे तु ये प्रयच्छंति दीपकम्

teṣāṃ saurapure vāsaḥ kadācinnaiva hīyate ||

śāligrāmagataṃ viṣṇuṃ sumanobhirmanoharaiḥ ||

ye'rcayaṃti mahāśūdra supte deve harau tathā

||52||

तेषां सौरपुरे वासः कदाचिन्नैव हीयते ॥

शालिग्रामगतं विष्णुं सुमनोभिर्मनोहरैः ॥

येऽर्चयंति महाशूद्र सुप्ते देवे हरौ तथा

paṃcāmṛtena snapanaṃ ye kurvaṃti sadā narāḥ ||

śāligrāmaśilāyāṃ ca na te saṃsāriṇo narāḥ

||53||

पंचामृतेन स्नपनं ये कुर्वंति सदा नराः ॥

शालिग्रामशिलायां च न ते संसारिणो नराः

mukternidānamamalaṃ śāligrāmagataṃ harim ||

hṛdi nyasya sadā bhaktyā yo dhyāyati sa muktibhāk

||54||

मुक्तेर्निदानममलं शालिग्रामगतं हरिम् ॥

हृदि न्यस्य सदा भक्त्या यो ध्यायति स मुक्तिभाक्

tulasīdalajāṃ mālāṃ śāligrāmopari nyaset ||

cāturmāsye viśeṣeṇa sarvakāmānavāpnuyāt

||55||

तुलसीदलजां मालां शालिग्रामोपरि न्यसेत् ॥

चातुर्मास्ये विशेषेण सर्वकामानवाप्नुयात्

na tāvatpuṣpajā mālā śāligrāmasya vallabhā ||

sarvadā tulasī devī viṣṇornityaṃ śubhā priyā

||56||

न तावत्पुष्पजा माला शालिग्रामस्य वल्लभा ॥

सर्वदा तुलसी देवी विष्णोर्नित्यं शुभा प्रिया

tulasī vallabhā nityaṃ cāturmāsye viśeṣataḥ ||

śāligrāmo mahāviṣṇustulasī śrīrna saṃśayaḥ

||57||

तुलसी वल्लभा नित्यं चातुर्मास्ये विशेषतः ॥

शालिग्रामो महाविष्णुस्तुलसी श्रीर्न संशयः

ato vāsitapānīyaiḥ snāpyaṃ caṃdanacarcitaiḥ ||

maṃjarībhiryutaṃ devaṃ śālagrāmaśilāharim

||58||

अतो वासितपानीयैः स्नाप्यं चंदनचर्चितैः ॥

मंजरीभिर्युतं देवं शालग्रामशिलाहरिम्

tulasīsaṃbhavābhiśca kṛtvā kāmānavāpnuyāt ||

patre tu prathame brahmā dvitīye bhagavāñchivaḥ

||59||

तुलसीसंभवाभिश्च कृत्वा कामानवाप्नुयात् ॥

पत्रे तु प्रथमे ब्रह्मा द्वितीये भगवाञ्छिवः

maṃjaryāṃ bhagavānviṣṇustadekasthatrayā sadā ||

maṃjarī dalasaṃyuktā grāhyā budhajanaiḥ śubhā

||60||

मंजर्यां भगवान्विष्णुस्तदेकस्थत्रया सदा ॥

मंजरी दलसंयुक्ता ग्राह्या बुधजनैः शुभा

tāṃ nivedya gurau bhaktyā janmādikṣayakāraṇam ||

śāligrāme dhūparāśiṃ nivedya haritatparaḥ

||61||

तां निवेद्य गुरौ भक्त्या जन्मादिक्षयकारणम् ॥

शालिग्रामे धूपराशिं निवेद्य हरितत्परः

cāturmāsye viśeṣeṇa manuṣyo naiva nārakī ||

śāligrāmaṃ naro dṛṣṭvā pūjitaṃ kusumaiḥ śubhaiḥ

||62||

चातुर्मास्ये विशेषेण मनुष्यो नैव नारकी ॥

शालिग्रामं नरो दृष्ट्वा पूजितं कुसुमैः शुभैः

sarvapāpaviśuddhātmā yāti tanmayatāṃ harau ||

ya stautyaśmagataṃ viṣṇuṃ gaṃḍakījalasaṃbhavam

||63||

सर्वपापविशुद्धात्मा याति तन्मयतां हरौ ॥

य स्तौत्यश्मगतं विष्णुं गंडकीजलसंभवम्

śrutismṛtipurāṇaiśca so'pi viṣṇupadaṃ vrajet ||

śāligrāmaśilāyāśca caturviṃśatisaṃkhyakāḥ ||

bhedāḥ saṃti mahāśūdra tāñchṛṇuṣva mahāmate

||64||

श्रुतिस्मृतिपुराणैश्च सोऽपि विष्णुपदं व्रजेत् ॥

शालिग्रामशिलायाश्च चतुर्विंशतिसंख्यकाः ॥

भेदाः संति महाशूद्र ताञ्छृणुष्व महामते

imāḥ pūjyāśca loke'tra caturviṃśatisaṃkhyakāḥ ||

tāsāṃ ca daivataṃ viṣṇuṃ nāmāni ca vadāmyaham

||65||

इमाः पूज्याश्च लोकेऽत्र चतुर्विंशतिसंख्यकाः ॥

तासां च दैवतं विष्णुं नामानि च वदाम्यहम्

sa eva mūrttaścaturuttarāsirviṃśadbhireko bhagavānyathā''dyaḥ ||

sa eva saṃvatsaranāmasaṃjñaḥ sa eva grāvāgata ādidevaḥ

||66||

स एव मूर्त्तश्चतुरुत्तरासिर्विंशद्भिरेको भगवान्यथाऽऽद्यः ॥

स एव संवत्सरनामसंज्ञः स एव ग्रावागत आदिदेवः

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetra māhātmye śeṣaśāyyupākhyāne brahmanāradasaṃvāde cāturmāsyamāhātmye paijavanopākhyāne śāligrāmapūjanamāhātmyavarṇanaṃnāma tricatvāriṃśatyuttaradviśatatamo'dhyāyaḥ || 243 ||