puraścaraṇasaptamīvratavidhānavarṇanam
sūta uvāca
evaṃ nāmni kṛte tasya bhāskarasyāṃśumālinaḥ ||
dvijānāṃ purataḥ puṣpaḥ kathayāmāsa ceṣṭitam
||1||एवं नाम्नि कृते तस्य भास्करस्यांशुमालिनः ॥
द्विजानां पुरतः पुष्पः कथयामास चेष्टितम्
ātmīyaṃ kutsitaṃ teṣāṃ maṇibhadravadho yathā ||
vihito vihitā patnī tasya vyājena kṛtsnaśaḥ
||2||आत्मीयं कुत्सितं तेषां मणिभद्रवधो यथा ॥
विहितो विहिता पत्नी तस्य व्याजेन कृत्स्नशः
tataste brāhmaṇāḥ procustacchrutvā kopasaṃyutāḥ ||
sītkārānpracurānkṛtvā dhiktvāṃ pāpa pragamyatām
||3||ततस्ते ब्राह्मणाः प्रोचुस्तच्छ्रुत्वा कोपसंयुताः ॥
सीत्कारान्प्रचुरान्कृत्वा धिक्त्वां पाप प्रगम्यताम्
ātmīyaṃ hema cādāya na te śuddhirbhaviṣyati
||4||आत्मीयं हेम चादाय न ते शुद्धिर्भविष्यति
brahmaghnastvaṃ yataḥ proktāstrayo varṇā dvijottamāḥ ||
brāhmaṇaḥ kṣatriyo vaiśyaḥ smṛtiśāstraprapāṭhakaiḥ
||5||ब्रह्मघ्नस्त्वं यतः प्रोक्तास्त्रयो वर्णा द्विजोत्तमाः ॥
ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः स्मृतिशास्त्रप्रपाठकैः
sūta uvāca
tatastu duḥkhitaḥ puṣpo bāṣpasaṃpūritekṣaṇaḥ ||
brahmasthānādvinirgatya praruroda suduḥkhitaḥ
||6||ततस्तु दुःखितः पुष्पो बाष्पसंपूरितेक्षणः ॥
ब्रह्मस्थानाद्विनिर्गत्य प्ररुरोद सुदुःखितः
rorūyamāṇamālokya tataste nāgarā dvijāḥ ||
dayāṃ ca mahatīṃ kṛtvā tataḥ procuḥ parasparam
||7||रोरूयमाणमालोक्य ततस्ते नागरा द्विजाः ॥
दयां च महतीं कृत्वा ततः प्रोचुः परस्परम्
nānāvidhāni śāstrāṇi smṛtayaśca pṛthagvidhāḥ ||
purāṇāni samastāni vīkṣadhvaṃ susamāhitāḥ
||8||नानाविधानि शास्त्राणि स्मृतयश्च पृथग्विधाः ॥
पुराणानि समस्तानि वीक्षध्वं सुसमाहिताः
kutracitkvacidevāsya kathaṃcicchuddhirasti cet ||
na tacca vidyate śāstramasminsthāne na cāsti yat
||9||कुत्रचित्क्वचिदेवास्य कथंचिच्छुद्धिरस्ति चेत् ॥
न तच्च विद्यते शास्त्रमस्मिन्स्थाने न चास्ति यत्
na smṛtirna purāṇaṃ ca vedāṃtaṃ vā dvijottamāḥ ||
na cāsti brāhmaṇaḥ so'tra sarvajñapratimo na yaḥ
||10||न स्मृतिर्न पुराणं च वेदांतं वा द्विजोत्तमाः ॥
न चास्ति ब्राह्मणः सोऽत्र सर्वज्ञप्रतिमो न यः
tasmāccintayata kṣipramasya śuddhipradaṃ hi yat ||
tacca pramāṇatāṃ nītvā śuddhirasya pradīyate
||11||तस्माच्चिन्तयत क्षिप्रमस्य शुद्धिप्रदं हि यत् ॥
तच्च प्रमाणतां नीत्वा शुद्धिरस्य प्रदीयते
athaiko brāhmaṇaḥ prāha caṃḍaśarmeti viśrutaḥ ||
mayā skāṃdapurāṇe'sminpuraścaraṇasaṃśritā
||12||अथैको ब्राह्मणः प्राह चंडशर्मेति विश्रुतः ॥
मया स्कांदपुराणेऽस्मिन्पुरश्चरणसंश्रिता
paṭhitā saptamī yā ca puraścaraṇasaṃjñitā ||
puraścaraṇataḥ pāpaṃ vihitaṃ tu yathā vrajet
||13||पठिता सप्तमी या च पुरश्चरणसंज्ञिता ॥
पुरश्चरणतः पापं विहितं तु यथा व्रजेत्
samyaktathāpi vipreṃdrāstato yāti na saṃśayaḥ ||
tasmātkarotu tāmeṣa puraścaraṇasaptamīm
||14||सम्यक्तथापि विप्रेंद्रास्ततो याति न संशयः ॥
तस्मात्करोतु तामेष पुरश्चरणसप्तमीम्
aparaṃ bhūbhujādeśānmaṇibhadro nipātitaḥ ||
vadhakaistasya tatpāpaṃ yadi pāpaṃ prajāyate
||15||अपरं भूभुजादेशान्मणिभद्रो निपातितः ॥
वधकैस्तस्य तत्पापं यदि पापं प्रजायते
rājā bhūtvā na yaḥ samyagvicārayati vādinam ||
tasya tatpātakaṃ ghoraṃ rājñaścaiva prajāyate
||16||राजा भूत्वा न यः सम्यग्विचारयति वादिनम् ॥
तस्य तत्पातकं घोरं राज्ञश्चैव प्रजायते
tathāsya patnyāstatpāpaṃ jānaṃtyā yattayoditam ||
matpitrā brāhmaṇairdatto'yaṃ purā vahnisaṃnidhau
||17||तथास्य पत्न्यास्तत्पापं जानंत्या यत्तयोदितम् ॥
मत्पित्रा ब्राह्मणैर्दत्तोऽयं पुरा वह्निसंनिधौ
viḍaṃbitena cānena kṛtapratikṛtaṃ kṛtam ||
tasmānna cāsya doṣaḥ syādyataḥ proktaṃ munīśvaraiḥ
||18||विडंबितेन चानेन कृतप्रतिकृतं कृतम् ॥
तस्मान्न चास्य दोषः स्याद्यतः प्रोक्तं मुनीश्वरैः
kṛte pratikṛtaṃ kuryāddhiṃsane pratihiṃsanam ||
na tatra jāyate doṣo yo duṣṭe duṣṭamācaret
||19||कृते प्रतिकृतं कुर्याद्धिंसने प्रतिहिंसनम् ॥
न तत्र जायते दोषो यो दुष्टे दुष्टमाचरेत्
brāhmaṇā ūcuḥ
yadyevaṃ vada viprāsya puraścaraṇasaṃjñitām ||
saptamīmadya vipreṃdra varākasya viśuddhaye
||20||यद्येवं वद विप्रास्य पुरश्चरणसंज्ञिताम् ॥
सप्तमीमद्य विप्रेंद्र वराकस्य विशुद्धये
sūta uvāca
athāsya kathayāmāsa saptamīṃ tāṃ dvijottamāḥ ||
caṃḍaśarmābhidhānastu kṛtvā tasyopari kṛpām
||21||अथास्य कथयामास सप्तमीं तां द्विजोत्तमाः ॥
चंडशर्माभिधानस्तु कृत्वा तस्योपरि कृपाम्
tenāpi vihitā samyagyathā tasya mukhācchrutā ||
tataḥ saṃvatsarasyāṃte vipāpmā samapadyata
||22||तेनापि विहिता सम्यग्यथा तस्य मुखाच्छ्रुता ॥
ततः संवत्सरस्यांते विपाप्मा समपद्यत
ṛṣaya ūcuḥ
puraścaraṇasaṃjñāṃ tu saptamīṃ vada sūtaja ||
vidhinā kena kartavyā kasminkāla upasthite
||23||पुरश्चरणसंज्ञां तु सप्तमीं वद सूतज ॥
विधिना केन कर्तव्या कस्मिन्काल उपस्थिते
sūta uvāca
ahaṃ vaḥ kīrtayiṣyāmi rohitāśvasya bhūpateḥ ||
mārkaṃḍena purā proktā pṛcchayamānena bhaktitaḥ
||24||अहं वः कीर्तयिष्यामि रोहिताश्वस्य भूपतेः ॥
मार्कंडेन पुरा प्रोक्ता पृच्छयमानेन भक्तितः
saptakalpasmaro viprā mārkaṃḍākhyo mahāmuniḥ ||
rohitāśvena pṛṣṭaḥ sa hariścaṃdrātmajena ca
||25||सप्तकल्पस्मरो विप्रा मार्कंडाख्यो महामुनिः ॥
रोहिताश्वेन पृष्टः स हरिश्चंद्रात्मजेन च
rohitāśva uvāca
ajñānājjñānato vāpi yatpāpaṃ kurute naraḥ ||
upāyaṃ tasya nāśāya kiṃcinme vada sanmune
||26||अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि यत्पापं कुरुते नरः ॥
उपायं तस्य नाशाय किंचिन्मे वद सन्मुने
mārkaṃḍeya uvāca
mānasaṃ vācikaṃ caiva kāyikaṃ ca tṛtīyakam ||
trividhaṃ pātakaṃ loke narāṇāmiha jāyate
||27||मानसं वाचिकं चैव कायिकं च तृतीयकम् ॥
त्रिविधं पातकं लोके नराणामिह जायते
tatropāyā vināśāya tasya saṃparikīrtitāḥ ||
tānahaṃ te pravakṣyāmi śṛṇuṣva nṛpasattama
||28||तत्रोपाया विनाशाय तस्य संपरिकीर्तिताः ॥
तानहं ते प्रवक्ष्यामि शृणुष्व नृपसत्तम
mānasaṃ caiva yatpāpaṃ narāṇāmiha jāyate ||
paścāttāpe kṛte tasya tatkṣaṇādeva naśyati
||29||मानसं चैव यत्पापं नराणामिह जायते ॥
पश्चात्तापे कृते तस्य तत्क्षणादेव नश्यति
vācikaṃ caiva yatpāpaṃ nābhuktvā tatpraṇaśyati ||
puraścaraṇabāhyaṃ tu satyametanmayoditam
||30||वाचिकं चैव यत्पापं नाभुक्त्वा तत्प्रणश्यति ॥
पुरश्चरणबाह्यं तु सत्यमेतन्मयोदितम्
nivedya brāhmaṇeṃdrāṇāṃ taduktaṃ ca samācaret ||
prāyaścittaṃ yathoktaṃ tu tataḥ śuddhimavāpnuyāt
||31||निवेद्य ब्राह्मणेंद्राणां तदुक्तं च समाचरेत् ॥
प्रायश्चित्तं यथोक्तं तु ततः शुद्धिमवाप्नुयात्
athavā pārthivo jñātvā kurute tasya nigra ham ||
tena śuddhimavāproti yadyapi syātsa kilviṣī
||32||अथवा पार्थिवो ज्ञात्वा कुरुते तस्य निग्र हम् ॥
तेन शुद्धिमवाप्रोति यद्यपि स्यात्स किल्विषी
lajjayā brāhmaṇeṃdrāṇāṃ yo na brūte kathaṃcana ||
na ca rājā vijānāti śarīrasthena yo mriyet ||
tasya nigrahakartā ca svayaṃ vaivasvato yamaḥ
||33||लज्जया ब्राह्मणेंद्राणां यो न ब्रूते कथंचन ॥
न च राजा विजानाति शरीरस्थेन यो म्रियेत् ॥
तस्य निग्रहकर्ता च स्वयं वैवस्वतो यमः
tasmātsarvaprayatnena kṛtvā pāpaṃ vijānatā ||
prāyaścittaṃ tu kartavyaṃ yathoktaṃ brāhmaṇo ditam
||34||तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कृत्वा पापं विजानता ॥
प्रायश्चित्तं तु कर्तव्यं यथोक्तं ब्राह्मणो दितम्
rohitāśva uvāca
sarveṣāmeva pāpānāṃ vihitānāṃ munīśvara ||
kiṃcidvrataṃ samācakṣva dānaṃ vā homameva vā ||
vipāpmā jāyate yena puraścaraṇavarjitam
||35||सर्वेषामेव पापानां विहितानां मुनीश्वर ॥
किंचिद्व्रतं समाचक्ष्व दानं वा होममेव वा ॥
विपाप्मा जायते येन पुरश्चरणवर्जितम्
nityaṃ pāpāni kurute naraḥ sūkṣmāṇi sarvataḥ ||
prāyaścittāni sarveṣāṃ kartuṃ śaktiḥ kathaṃ bhavet
||36||नित्यं पापानि कुरुते नरः सूक्ष्माणि सर्वतः ॥
प्रायश्चित्तानि सर्वेषां कर्तुं शक्तिः कथं भवेत्
mārkaṃḍeya uvāca
asti rājanvrataṃ puṇyaṃ puraścaraṇasaṃjñitam ||
puraścaraṇasaṃjñā tu saptamī sūryavallabhā
||37||अस्ति राजन्व्रतं पुण्यं पुरश्चरणसंज्ञितम् ॥
पुरश्चरणसंज्ञा तु सप्तमी सूर्यवल्लभा
yayā saṃcīrṇayā rāja nkāyastho yamasaṃbhavaḥ ||
vicitro mārjayetpāpaṃ kṛtaṃ janmani saṃcitam
||38||यया संचीर्णया राज न्कायस्थो यमसंभवः ॥
विचित्रो मार्जयेत्पापं कृतं जन्मनि संचितम्
tasmātkuru mahārāja tathāśu vacanaṃ mama ||
yena vā mucyate pāpā tsarvasmātkāyasaṃbhavāt
||39||तस्मात्कुरु महाराज तथाशु वचनं मम ॥
येन वा मुच्यते पापा त्सर्वस्मात्कायसंभवात्
rohitāśva uvāca
puraścaraṇasaṃjñā tu saptamī munisattama ||
vidhinā kena kartavyā kasminkāle vada sva me
||40||पुरश्चरणसंज्ञा तु सप्तमी मुनिसत्तम ॥
विधिना केन कर्तव्या कस्मिन्काले वद स्व मे
mārkaṃḍeya uvāca
māghamāse site pakṣe makarasthe divākare ||
sūryavāreṇa saptamyāṃ vratametatsamācaret
||41||माघमासे सिते पक्षे मकरस्थे दिवाकरे ॥
सूर्यवारेण सप्तम्यां व्रतमेतत्समाचरेत्
pākhaṃḍaiḥ patitaiḥ sārdhaṃ tasminnahani nālapet ||
bhakṣayitvā nṛpaśreṣṭha prabhāte dantadhāvanam ||
maṃtreṇānena paścācca kartavyo niyamo nṛpa
||42||पाखंडैः पतितैः सार्धं तस्मिन्नहनि नालपेत् ॥
भक्षयित्वा नृपश्रेष्ठ प्रभाते दन्तधावनम् ॥
मंत्रेणानेन पश्चाच्च कर्तव्यो नियमो नृप
puraścaraṇakṛtyāyāṃ saptamyāṃ divasādhipa ||
upavāsaṃ kariṣyāmi adya tvaṃ śaraṇaṃ mama
||43||पुरश्चरणकृत्यायां सप्तम्यां दिवसाधिप ॥
उपवासं करिष्यामि अद्य त्वं शरणं मम
tato'parāhṇasamaye snātvā dhautāṃbaraḥ śuciḥ ||
pratimāṃ pūjayedbhaktyā dinādhipasamudbhavām
||44||ततोऽपराह्णसमये स्नात्वा धौतांबरः शुचिः ॥
प्रतिमां पूजयेद्भक्त्या दिनाधिपसमुद्भवाम्
raktaiḥ puṣpairmahāvīra pādādyaṃ pūjayettataḥ ||
pataṃgāya namaḥ pādau mārtaṃḍāyeti jānunī
||45||रक्तैः पुष्पैर्महावीर पादाद्यं पूजयेत्ततः ॥
पतंगाय नमः पादौ मार्तंडायेति जानुनी
guhyaṃ divasanāthāya nābhiṃ dvādaśa mūrtaye ||
bāhū ca padmahastāya hṛdayaṃ tīkṣṇadīdhite
||46||गुह्यं दिवसनाथाय नाभिं द्वादश मूर्तये ॥
बाहू च पद्महस्ताय हृदयं तीक्ष्णदीधिते
kaṃṭhaṃ padmadalābhāya śirastejomayāya ca ||
evaṃ saṃpūjya vidhivaddhūpaṃ karpūramādadet
||47||कंठं पद्मदलाभाय शिरस्तेजोमयाय च ॥
एवं संपूज्य विधिवद्धूपं कर्पूरमाददेत्
guḍaudanaṃ ca naivedyaṃ raktavastrābhiveṣṭitam ||
raktasūtreṇa dīpaṃ ca tathaivārārtikaṃ nṛpa
||48||गुडौदनं च नैवेद्यं रक्तवस्त्राभिवेष्टितम् ॥
रक्तसूत्रेण दीपं च तथैवारार्तिकं नृप
śaṃkhe toyaṃ samādāya raktacandanamiśritam ||
saphalaṃ ca tataḥ kṛtvā arghyaṃ dadyāttataḥ param
||49||शंखे तोयं समादाय रक्तचन्दनमिश्रितम् ॥
सफलं च ततः कृत्वा अर्घ्यं दद्यात्ततः परम्
kukṛtaṃ yatkṛtaṃ kiṃcidajñānājjñānato'pi vā ||
prāyaścittaṃ kṛtaṃ deva mamārghyaśca pragṛhyatām
||50||कुकृतं यत्कृतं किंचिदज्ञानाज्ज्ञानतोऽपि वा ॥
प्रायश्चित्तं कृतं देव ममार्घ्यश्च प्रगृह्यताम्
tataḥ saṃpūjayadvipraṃ gandhapuṣpānulepanaiḥ ||
dattvā tu bhojanaṃ tasmai dakṣiṇāṃ ca svaśaktitaḥ ||
prāśanaṃ kāyaśuddhyarthaṃ pañcagavyasya cācaret
||51||ततः संपूजयद्विप्रं गन्धपुष्पानुलेपनैः ॥
दत्त्वा तु भोजनं तस्मै दक्षिणां च स्वशक्तितः ॥
प्राशनं कायशुद्ध्यर्थं पञ्चगव्यस्य चाचरेत्
kṛtāṃjalipuṭo bhūtvā samudvīkṣya divākaram ||
divākaraṃ gataścaiva mantrametaṃ samuccaret
||52||कृतांजलिपुटो भूत्वा समुद्वीक्ष्य दिवाकरम् ॥
दिवाकरं गतश्चैव मन्त्रमेतं समुच्चरेत्
idaṃ vrataṃ mayā deva gṛhītaṃ puratastava ||
avighnaṃ siddhimāyātu prasādāttava bhāskara
||53||इदं व्रतं मया देव गृहीतं पुरतस्तव ॥
अविघ्नं सिद्धिमायातु प्रसादात्तव भास्कर
tataśca phālgune māsi saṃprāpte munisattama ||
kundena pūjayeddevaṃ tenaiva vidhinā tataḥ
||54||ततश्च फाल्गुने मासि संप्राप्ते मुनिसत्तम ॥
कुन्देन पूजयेद्देवं तेनैव विधिना ततः
dhūpaṃ ca gugguluṃ dadyānnaivedyaṃ bhaktameva ca ||
prāśanaṃ gomayaṃ proktaṃ sarvapāpaviśuddhaye
||55||धूपं च गुग्गुलुं दद्यान्नैवेद्यं भक्तमेव च ॥
प्राशनं गोमयं प्रोक्तं सर्वपापविशुद्धये
caitre māsi tu saṃprāpte surabhyā pūjyeddharim ||
naivedyaṃ guṇikāḥ proktā dhūpaṃ sarjarasodbhavam
||56||चैत्रे मासि तु संप्राप्ते सुरभ्या पूज्येद्धरिम् ॥
नैवेद्यं गुणिकाः प्रोक्ता धूपं सर्जरसोद्भवम्
kuśodakaṃ ca saṃprāśya kāyaśuddhimavāpnuyāt ||
vaiśākhe kiṃśukaiḥ pūjāṃ yathāvacca ghṛtāśanaiḥ
||57||कुशोदकं च संप्राश्य कायशुद्धिमवाप्नुयात् ॥
वैशाखे किंशुकैः पूजां यथावच्च घृताशनैः
naivedyaṃ ca surāmāṃsaṃ dhūpaṃ ca vinivedayet ||
dadhiprāśanamevātra kartavyaṃ kāyaśuddhaye
||58||नैवेद्यं च सुरामांसं धूपं च विनिवेदयेत् ॥
दधिप्राशनमेवात्र कर्तव्यं कायशुद्धये
puṣpapāṭalayā pūjā vidhātavyā ravernṛpa ||
naivedye saktavaḥ proktāḥ prāśanaṃ ca ghṛtaṃ smṛtam
||59||पुष्पपाटलया पूजा विधातव्या रवेर्नृप ॥
नैवेद्ये सक्तवः प्रोक्ताः प्राशनं च घृतं स्मृतम्
kapilāyā mahāvīra sarvapāpaviśuddhaye ||
āṣāḍhe munipuṣpaiśca pūjayedbhāskaraṃ nṛpa
||60||कपिलाया महावीर सर्वपापविशुद्धये ॥
आषाढे मुनिपुष्पैश्च पूजयेद्भास्करं नृप
naivedye ghārikā proktā prāśanaṃ madhusarpiṣoḥ ||
dhūpaṃ caivāgaruṃ dadyātparayā śraddhayā yutaḥ
||61||नैवेद्ये घारिका प्रोक्ता प्राशनं मधुसर्पिषोः ॥
धूपं चैवागरुं दद्यात्परया श्रद्धया युतः
śrāvaṇe tu kadaṃbena pūjanaṃ tīkṣṇadīdhiteḥ ||
naivedye modakāścaiva tagaraṃ dhūpa mādadet
||62||श्रावणे तु कदंबेन पूजनं तीक्ष्णदीधितेः ॥
नैवेद्ये मोदकाश्चैव तगरं धूप माददेत्
gośṛṃgodakamādāya sadyaḥ pāpātpramucyate ||
jātyā bhādrapade pūjā kṣīranaivedyamādadet
||63||गोशृंगोदकमादाय सद्यः पापात्प्रमुच्यते ॥
जात्या भाद्रपदे पूजा क्षीरनैवेद्यमाददेत्
dhūpaṃ nakhasamudbhūtaṃ prāśanaṃ kṣīrameva ca ||
āśvine kamalaiḥ pūjā naivedye ghṛtapūrikā
||64||धूपं नखसमुद्भूतं प्राशनं क्षीरमेव च ॥
आश्विने कमलैः पूजा नैवेद्ये घृतपूरिका
dhūpaṃ kuṃkumajaṃ proktaṃ karpūraprāśanaṃ smṛtam
||65||धूपं कुंकुमजं प्रोक्तं कर्पूरप्राशनं स्मृतम्
tulasyā kārtike pūjā bhāskarasya prakīrtitā ||
naivedye caiva khaṃḍākhyaṃ dhūpaṃ kausuṃbhikaṃ nṛpa
||66||तुलस्या कार्तिके पूजा भास्करस्य प्रकीर्तिता ॥
नैवेद्ये चैव खंडाख्यं धूपं कौसुंभिकं नृप
prāśanaṃ ca lavaṃgākhyaṃ sarvapāpaviśodhanam ||
bhṛṃgarājena pūjā ca saumye māsi samācaret
||67||प्राशनं च लवंगाख्यं सर्वपापविशोधनम् ॥
भृंगराजेन पूजा च सौम्ये मासि समाचरेत्
naivedye pheṇikā deyā dhūpaṃ guḍasamudbhavam ||
kaṃkolaprāśanaṃ caiva bhāskarasya pratuṣṭaye
||68||नैवेद्ये फेणिका देया धूपं गुडसमुद्भवम् ॥
कंकोलप्राशनं चैव भास्करस्य प्रतुष्टये
śatapatrikayā pūjā pauṣe māsi raveḥ smṛtā ||
sahajaṃ dhūpamādiṣṭaṃ naivedye śuṣkalī tathā
||69||शतपत्रिकया पूजा पौषे मासि रवेः स्मृता ॥
सहजं धूपमादिष्टं नैवेद्ये शुष्कली तथा
prāśane pūrvamuktāni sarvāṇyeva samācaret ||
samāptau ca tato dadyātṣaḍbhāgaṃ gṛhasaṃbhavam
||70||प्राशने पूर्वमुक्तानि सर्वाण्येव समाचरेत् ॥
समाप्तौ च ततो दद्यात्षड्भागं गृहसंभवम्
brāhmaṇāya nṛpaśreṣṭha sarvapāpaviśuddhaye ||
iṣṭabhojyaṃ tataḥ kāryaṃ svaśaktyā pārthivottama
||71||ब्राह्मणाय नृपश्रेष्ठ सर्वपापविशुद्धये ॥
इष्टभोज्यं ततः कार्यं स्वशक्त्या पार्थिवोत्तम
evaṃ tu kurute yo'tra saptamīṃ bhāskarodbhavām ||
sarvapāpavinirmukto nirmalatvaṃ sa gacchati
||72||एवं तु कुरुते योऽत्र सप्तमीं भास्करोद्भवाम् ॥
सर्वपापविनिर्मुक्तो निर्मलत्वं स गच्छति
brāhmaṇā ūcuḥ
evaṃ purā vai kathitā rohitāśvāya dhīmate ||
mārkaṃḍena mahābhāga tasmāttvamapi tāṃ kuru
||73||एवं पुरा वै कथिता रोहिताश्वाय धीमते ॥
मार्कंडेन महाभाग तस्मात्त्वमपि तां कुरु
yena saṃjāyate samyakpuraścaraṇameva te
||74||येन संजायते सम्यक्पुरश्चरणमेव ते
sūta uvāca
tasya tadvacanaṃ śrutvā puṣpo'pi dvijasattamāḥ ||
tāṃ cakre saptamīṃ hṛṣṭo yathā tena niveditā
||75||तस्य तद्वचनं श्रुत्वा पुष्पोऽपि द्विजसत्तमाः ॥
तां चक्रे सप्तमीं हृष्टो यथा तेन निवेदिता
ṣaḍbhāgaṃ pradadau tasmai brāhmaṇāya mahātmane ||
svavittasya gṛhasthasya kupyākupyasya kṛtsnaśaḥ
||76||षड्भागं प्रददौ तस्मै ब्राह्मणाय महात्मने ॥
स्ववित्तस्य गृहस्थस्य कुप्याकुप्यस्य कृत्स्नशः
so'pi jagrāha tadvittaṃ prahṛṣṭenāṃtarātmanā ||
suvarṇamaṇi ratnāni saṃkhyayā parivarjitam
||77||सोऽपि जग्राह तद्वित्तं प्रहृष्टेनांतरात्मना ॥
सुवर्णमणि रत्नानि संख्यया परिवर्जितम्
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye puraścaraṇasaptamīvratavidhānavarṇanaṃnāma dviṣaṣṭyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 162 ||