cakrapāṇimāhātmyavarṇanam
ṛṣaya ūcuḥ
asaṃkhyātāni tīrthāni tvayoktā nyatra sūtaja ||
devamānuṣajātāni devatāyatanāni ca ||
tathā vānarajātāni rākṣasasthāpitāni ca
||1||असंख्यातानि तीर्थानि त्वयोक्ता न्यत्र सूतज ॥
देवमानुषजातानि देवतायतनानि च ॥
तथा वानरजातानि राक्षसस्थापितानि च
sūtaputra vadāsmākaṃ yairdṛṣṭaiḥ sparśitairapi ||
sarveṣāṃ labhyate pūrṇaṃ phalaṃ cepsitamatra ca
||2||सूतपुत्र वदास्माकं यैर्दृष्टैः स्पर्शितैरपि ॥
सर्वेषां लभ्यते पूर्णं फलं चेप्सितमत्र च
sūta uvāca
satyametanmahābhāgāstatra saṃkhyā na vidyate ||
tīrthānāṃ caiva liṃgānāmāśra māṇāṃ tathaiva ca
||3||सत्यमेतन्महाभागास्तत्र संख्या न विद्यते ॥
तीर्थानां चैव लिंगानामाश्र माणां तथैव च
tatra yaḥ kurute snānaṃ śaṃkhatīrthe samāhitaḥ ||
ekādaśyāṃ viśeṣeṇa sarveṣāṃ labhate phalam
||4||तत्र यः कुरुते स्नानं शंखतीर्थे समाहितः ॥
एकादश्यां विशेषेण सर्वेषां लभते फलम्
yaḥ paśyati naro bhaktyā tatraikādaśarudrakam ||
siddheśvarasamaṃ tena dṛṣṭāḥ sarve maheśvarāḥ
||5||यः पश्यति नरो भक्त्या तत्रैकादशरुद्रकम् ॥
सिद्धेश्वरसमं तेन दृष्टाः सर्वे महेश्वराः
yaḥ paśyati vaṭādityaṃ ṣaṣṭhyāṃ caitre viśeṣataḥ ||
bhāskarākṛtsnaśo dṛṣṭāstena tatrahi saṃsthitāḥ
||6||यः पश्यति वटादित्यं षष्ठ्यां चैत्रे विशेषतः ॥
भास्कराकृत्स्नशो दृष्टास्तेन तत्रहि संस्थिताः
māhitthāṃ paśyati tathā ye devīṃ śraddhayāvitāḥ ||
tena durgāḥ samastāstā vīkṣitā nātra saṃśayaḥ
||7||माहित्थां पश्यति तथा ये देवीं श्रद्धयाविताः ॥
तेन दुर्गाः समस्तास्ता वीक्षिता नात्र संशयः
yaḥ paśyati gaṇeśaṃ ca svargadvārapradaṃ nṛṇām ||
sarve vināyakāstena dṛṣṭāḥ syurnātra saṃśayaḥ
||8||यः पश्यति गणेशं च स्वर्गद्वारप्रदं नृणाम् ॥
सर्वे विनायकास्तेन दृष्टाः स्युर्नात्र संशयः
śarmiṣṭhāsthāpitāṃ gaurīṃ yo jyeṣṭhāṃ tatra paśyati ||
tena gauryaḥ samastāstā vīkṣitā dvijasattamāḥ
||9||शर्मिष्ठास्थापितां गौरीं यो ज्येष्ठां तत्र पश्यति ॥
तेन गौर्यः समस्तास्ता वीक्षिता द्विजसत्तमाः
cakrapāṇiṃ ca yaḥ paśyetprātarutthāya mānavaḥ ||
vāsudevā samastāśca tena tatra nirīkṣitāḥ
||10||चक्रपाणिं च यः पश्येत्प्रातरुत्थाय मानवः ॥
वासुदेवा समस्ताश्च तेन तत्र निरीक्षिताः
ṛṣaya ūcuḥ
tvayāsūta tathā'smākaṃ cakrapāṇiśca yaḥ sthitaḥ ||
nākhyātaḥ sa kathaṃ tatra vismṛtaḥ kiṃ vadasva naḥ ||
kasminkāle viśeṣeṇa sa draṣṭavyo manīṣibhiḥ
||11||त्वयासूत तथाऽस्माकं चक्रपाणिश्च यः स्थितः ॥
नाख्यातः स कथं तत्र विस्मृतः किं वदस्व नः ॥
कस्मिन्काले विशेषेण स द्रष्टव्यो मनीषिभिः
sūta uvāca
arjunenaiṣa viprendrāḥ kṣetre'traiva pratiṣṭhitaḥ ||
śayane bodhane caiva prātarutthāya mānavaḥ
||12||अर्जुनेनैष विप्रेन्द्राः क्षेत्रेऽत्रैव प्रतिष्ठितः ॥
शयने बोधने चैव प्रातरुत्थाय मानवः
snānaṃ kṛtvā subhaktyā ca yaḥ paśyeccakrapāṇinam ||
brahmahatyādipāpāni tasya naśyaṃti tatkṣaṇāt
||13||स्नानं कृत्वा सुभक्त्या च यः पश्येच्चक्रपाणिनम् ॥
ब्रह्महत्यादिपापानि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्
bhūbhārottāraṇārthāya dharmasaṃsthāpanāya ca ||
brahmaṇāvatāritau viprā naranārāyaṇāvubhau
||14||भूभारोत्तारणार्थाय धर्मसंस्थापनाय च ॥
ब्रह्मणावतारितौ विप्रा नरनारायणावुभौ
kṛṣṇārjunau tadā martye dvāparāṃte dvijottamāḥ ||
avatīrṇo dharāpṛṣṭhe mithaḥ snehānugau tadā ||
naranārāyaṇāvetau svayameva vyavasthitau
||15||कृष्णार्जुनौ तदा मर्त्ये द्वापरांते द्विजोत्तमाः ॥
अवतीर्णो धरापृष्ठे मिथः स्नेहानुगौ तदा ॥
नरनारायणावेतौ स्वयमेव व्यवस्थितौ
yathā rakṣovināśāya rāmo daśarathātmajaḥ ||
avatīrṇo dharāpṛṣṭhe tadvatkṛṣṇo'pi cāparaḥ
||16||यथा रक्षोविनाशाय रामो दशरथात्मजः ॥
अवतीर्णो धरापृष्ठे तद्वत्कृष्णोऽपि चापरः
yadā pārthaḥ samāyātastīrthayātrāṃ prati dvijāḥ ||
yudhiṣṭhirasamādeśācchakraprasthātpurottamāt ||
17 draupadyā sahitaṃ dṛṣṭvā rahasi bhrātaraṃ dvijam ||
provāca praṇato bhūtvā vinayāvanato'rjunaḥ
||19||यदा पार्थः समायातस्तीर्थयात्रां प्रति द्विजाः ॥
युधिष्ठिरसमादेशाच्छक्रप्रस्थात्पुरोत्तमात् ॥
१७ द्रौपद्या सहितं दृष्ट्वा रहसि भ्रातरं द्विजम् ॥
प्रोवाच प्रणतो भूत्वा विनयावनतोऽर्जुनः
arjuna uvāca
āyudhārthamahaṃ prāptaḥ sāṃprataṃ pārthivottama ||
dvijadhenuvimokṣāya mamājñāṃ dehi pārthiva
||19||आयुधार्थमहं प्राप्तः सांप्रतं पार्थिवोत्तम ॥
द्विजधेनुविमोक्षाय ममाज्ञां देहि पार्थिव
yudhiṣṭhira uvāca
gacchārjuna drutaṃ tatra nīyante yatra taskaraiḥ ||
dhenavo dvijavaryasya tā mokṣaya dhanaṃjaya
||20||गच्छार्जुन द्रुतं तत्र नीयन्ते यत्र तस्करैः ॥
धेनवो द्विजवर्यस्य ता मोक्षय धनंजय
tīrthayātrāṃ tato gaccha yāvaddvādaśavatsarān ||
tataḥ pāpavinirmuktaḥ sameṣyasi mamāṃtikam
||21||तीर्थयात्रां ततो गच्छ यावद्द्वादशवत्सरान् ॥
ततः पापविनिर्मुक्तः समेष्यसि ममांतिकम्
yaḥ sadāraṃ naraṃ paśyedekāṃtasthaṃ tu buddhimān ||
api cātyaṃtapāpaḥ syātkiṃ punarnijabāṃdhavam
||22||यः सदारं नरं पश्येदेकांतस्थं तु बुद्धिमान् ॥
अपि चात्यंतपापः स्यात्किं पुनर्निजबांधवम्
tasmānna vīkṣayetkañcidekāṃtasthaṃ sabhāryakam ||
bāṃdhavaṃ ca viśeṣeṇa ya icchecchubhamātmanaḥ
||23||तस्मान्न वीक्षयेत्कञ्चिदेकांतस्थं सभार्यकम् ॥
बांधवं च विशेषेण य इच्छेच्छुभमात्मनः
sa tatheti pratijñāya rathamāruhya satvaram ||
dhanurādāya bāṇāṃśca jagāma tadanantaram
||24||स तथेति प्रतिज्ञाय रथमारुह्य सत्वरम् ॥
धनुरादाय बाणांश्च जगाम तदनन्तरम्
yena mārgeṇa tā gāvo nīyante taskarairbalāt ||
tiraskṛtya dvijānsarvāñchitaśastradharairdvijāḥ
||25||येन मार्गेण ता गावो नीयन्ते तस्करैर्बलात् ॥
तिरस्कृत्य द्विजान्सर्वाञ्छितशस्त्रधरैर्द्विजाः
atha hatvā kṣaṇāccaurāngāḥ sarvāḥ svayamāhṛtāḥ ||
svāḥ svā nivedayāmāsa brāhmaṇānāṃ mahātmanām
||26||अथ हत्वा क्षणाच्चौरान्गाः सर्वाः स्वयमाहृताः ॥
स्वाः स्वा निवेदयामास ब्राह्मणानां महात्मनाम्
tatastīrthānyanekāni sa dṛṣṭvāyatanāni ca ||
kṣetre'traiva samāyātaḥ snānārthaṃ pāṃḍunandanaḥ
||27||ततस्तीर्थान्यनेकानि स दृष्ट्वायतनानि च ॥
क्षेत्रेऽत्रैव समायातः स्नानार्थं पांडुनन्दनः
tena pūrvamapi prāyastatkṣetramavalokitam ||
duryodhanasamāyukto yadā tatra samāgataḥ
||28||तेन पूर्वमपि प्रायस्तत्क्षेत्रमवलोकितम् ॥
दुर्योधनसमायुक्तो यदा तत्र समागतः
atha saṃpūjayāmāsa yalliṃgaṃ sthāpitaṃ purā ||
arjuneśvara saṃjñaṃ tu puṣpadhūpānulepanaiḥ
||29||अथ संपूजयामास यल्लिंगं स्थापितं पुरा ॥
अर्जुनेश्वर संज्ञं तु पुष्पधूपानुलेपनैः
anyeṣāṃ kauravendrāṇāṃ pāṃḍavānāṃ viśeṣataḥ
||30||अन्येषां कौरवेन्द्राणां पांडवानां विशेषतः
atha saṃciṃtayāmāsa manasā pāṃḍunaṃdanaḥ ||
ahaṃ naraḥ svayaṃ sākṣātkṛṣṇo nārāyaṇaḥ svayam
||31||अथ संचिंतयामास मनसा पांडुनंदनः ॥
अहं नरः स्वयं साक्षात्कृष्णो नारायणः स्वयम्
tasmādatra kariṣyāmi cakrapāṇiṃ sureśvaram ||
prāsādo mānavaścaiva yādṛṅnāsti dharātale
||32||तस्मादत्र करिष्यामि चक्रपाणिं सुरेश्वरम् ॥
प्रासादो मानवश्चैव यादृङ्नास्ति धरातले
kalpāṃte'pi na nāśaḥ syādasya kṣetrasya karhicit ||
prāsādo'pi tathāpyevamatra kṣetre bhaviṣyati 33 ||
evaṃ sa niścayaṃ kṛtvā svacitte pāṃḍavānujaḥ ||
prāsādaṃ nirmame paścādvaiṣṇavaṃ dvijasattamāḥ
||34||कल्पांतेऽपि न नाशः स्यादस्य क्षेत्रस्य कर्हिचित् ॥
प्रासादोऽपि तथाप्येवमत्र क्षेत्रे भविष्यति ३३ ॥
एवं स निश्चयं कृत्वा स्वचित्ते पांडवानुजः ॥
प्रासादं निर्ममे पश्चाद्वैष्णवं द्विजसत्तमाः
tato viprānsamāhūya camatkārapurodbhavān ||
pratiṣṭhāṃ kārayāmāsa mataṃ teṣāṃ samāśritaḥ
||35||ततो विप्रान्समाहूय चमत्कारपुरोद्भवान् ॥
प्रतिष्ठां कारयामास मतं तेषां समाश्रितः
dattvā dānānyanekāni śāsanāni bahūni ca ||
anyacca pradadau paścātsa teṣāṃ tuṣṭidāyakam
||36||दत्त्वा दानान्यनेकानि शासनानि बहूनि च ॥
अन्यच्च प्रददौ पश्चात्स तेषां तुष्टिदायकम्
tataḥ provāca tānsarvānkṛtāṃjalipuṭaḥ sthitaḥ ||
naro'haṃ brāhmaṇājjātaḥ pāṇḍorbhūmiṃ prapedivān
||37||ततः प्रोवाच तान्सर्वान्कृतांजलिपुटः स्थितः ॥
नरोऽहं ब्राह्मणाज्जातः पाण्डोर्भूमिं प्रपेदिवान्
mānuṣeṇaiva rūpeṇa tyaktvā tāṃ badarīṃ śubhām ||
prasiddhyarthaṃ mayā cātra prāsādo'yaṃ vini rmitaḥ ||
mannāmnā narasaṃjñaśca śraddhāpūtena cetasā
||38||मानुषेणैव रूपेण त्यक्त्वा तां बदरीं शुभाम् ॥
प्रसिद्ध्यर्थं मया चात्र प्रासादोऽयं विनि र्मितः ॥
मन्नाम्ना नरसंज्ञश्च श्रद्धापूतेन चेतसा
tasmādeṣa bhavadbhiśca cakrapāṇiriti dvijāḥ ||
kīrtanīyaḥ sadā yena mama nāma prakāśya tām
||39||तस्मादेष भवद्भिश्च चक्रपाणिरिति द्विजाः ॥
कीर्तनीयः सदा येन मम नाम प्रकाश्य ताम्
viṣṇuloke dhvaniryāti yāvaccaṃdradivākarau
||40||विष्णुलोके ध्वनिर्याति यावच्चंद्रदिवाकरौ
tathā mahotsavaḥ kāryaḥ śayane bodhane hareḥ ||
caitramāse viśeṣeṇa saṃprāpte viṣṇuvāsare
||41||तथा महोत्सवः कार्यः शयने बोधने हरेः ॥
चैत्रमासे विशेषेण संप्राप्ते विष्णुवासरे
eteṣu triṣu lokeṣu tyaktvemāṃ badarīmaham ||
pūjāmasya kariṣyāmi svayaṃ viṣṇordvijottamāḥ
||42||एतेषु त्रिषु लोकेषु त्यक्त्वेमां बदरीमहम् ॥
पूजामस्य करिष्यामि स्वयं विष्णोर्द्विजोत्तमाः
yastatra divase martyaḥ pūjāmasya vidhā syati ||
sarvapāpavinirmukto viṣṇulokaṃ sa yāsyati
||43||यस्तत्र दिवसे मर्त्यः पूजामस्य विधा स्यति ॥
सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स यास्यति
tathā ye vāsudevasya kṣetre kecidvyavasthitāḥ ||
teṣāṃ pradarśanaṃ śreyo nityaṃ dṛṣṭvā ca lapsyate
||44||तथा ये वासुदेवस्य क्षेत्रे केचिद्व्यवस्थिताः ॥
तेषां प्रदर्शनं श्रेयो नित्यं दृष्ट्वा च लप्स्यते
sūta uvāca
bāḍhamityeva tairukto dāśārhaḥ pāṃḍunaṃdanaḥ ||
teṣāṃ tadbhāramāveśya praśāṃtenāṃtarātmanā ||
yayau tīrthāni cānyāni kṛtakṛtyastataḥ param
||45||बाढमित्येव तैरुक्तो दाशार्हः पांडुनंदनः ॥
तेषां तद्भारमावेश्य प्रशांतेनांतरात्मना ॥
ययौ तीर्थानि चान्यानि कृतकृत्यस्ततः परम्
evaṃ tatra sthito devaścakrapāṇivapurddharaḥ ||
svayameva hṛṣīkeśo jaṃtūnāṃ pāpanāśanaḥ
||46||एवं तत्र स्थितो देवश्चक्रपाणिवपुर्द्धरः ॥
स्वयमेव हृषीकेशो जंतूनां पापनाशनः
adyā'pi ca kalā viṣṇoḥ prāpte caikādaśītraye ||
pūrvoktena vidhānena tasmācchraddhāsamanvitaiḥ ||
sadaiva pūjanīyaśca vandanīyo viśeṣataḥ
||47||अद्याऽपि च कला विष्णोः प्राप्ते चैकादशीत्रये ॥
पूर्वोक्तेन विधानेन तस्माच्छ्रद्धासमन्वितैः ॥
सदैव पूजनीयश्च वन्दनीयो विशेषतः
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśīti sāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye cakrapāṇimāhātmyavarṇanaṃnāma dvipañcāśaduttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 152 ||