मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Nāgarakhaṇḍaḥ, adhyāya 276

3
Nāgarakhaṇḍaḥ · 276

ekādaśarudrotpattivarṇanam

sūta uvāca

tathānye'pi vasantīha rudrā ekādaśaiva tu ||

sañjātā brāhmaṇaśreṣṭhā munīnāṃ hitakāmyayā

||1||

तथान्येऽपि वसन्तीह रुद्रा एकादशैव तु ॥

सञ्जाता ब्राह्मणश्रेष्ठा मुनीनां हितकाम्यया

yairdṛṣṭaiḥ pūjitai rvāpi stutairvātha namaskṛtaiḥ ||

vipāpmā jāyate martyaḥ sarvadoṣavivarjitaḥ

||2||

यैर्दृष्टैः पूजितै र्वापि स्तुतैर्वाथ नमस्कृतैः ॥

विपाप्मा जायते मर्त्यः सर्वदोषविवर्जितः

ṛṣaya ūcuḥ

eka eva śruto rudro na dvitīyaḥ kathaṃcana ||

gaurī bhāryāpriyā yasya skandaḥ putraḥ prakīrtitaḥ

||3||

एक एव श्रुतो रुद्रो न द्वितीयः कथंचन ॥

गौरी भार्याप्रिया यस्य स्कन्दः पुत्रः प्रकीर्तितः

tenaikaṃ vidmahe rudraṃ nānyamīśaṃ kathaṃcana ||

tasmādbrūhi mahābhāga sarvānetānsuvistarāt

||4||

तेनैकं विद्महे रुद्रं नान्यमीशं कथंचन ॥

तस्माद्ब्रूहि महाभाग सर्वानेतान्सुविस्तरात्

sūta uvāca

satyametanmahābhāgā yadbhavadbhirudāhṛtam ||

eka eva sthito rudro na dvitīyaḥ kathaṃcana

||5||

सत्यमेतन्महाभागा यद्भवद्भिरुदाहृतम् ॥

एक एव स्थितो रुद्रो न द्वितीयः कथंचन

paraṃ yathā ca sañjātā rudrā ekādaśātra bhoḥ ||

tathāhaṃ kīrtayiṣyāmi śṛṇudhvaṃ susamāhitāḥ

||6||

परं यथा च सञ्जाता रुद्रा एकादशात्र भोः ॥

तथाहं कीर्तयिष्यामि शृणुध्वं सुसमाहिताः

vārāṇasyāṃ purā saṃsthā munayaḥ śaṃsitavratāḥ ||

hāṭakeśvaradevasya darśanārthaṃ samutsukāḥ

||7||

वाराणस्यां पुरा संस्था मुनयः शंसितव्रताः ॥

हाटकेश्वरदेवस्य दर्शनार्थं समुत्सुकाः

prasthitāḥ samayaṃ kṛtvā spardhamānāḥ parasparam ||

ahaṃpūrvamahaṃ pūrvaṃ vīkṣayiṣyāmi taṃ vibhum

||8||

प्रस्थिताः समयं कृत्वा स्पर्धमानाः परस्परम् ॥

अहंपूर्वमहं पूर्वं वीक्षयिष्यामि तं विभुम्

sarveṣāmagrato bhūtvā pātāle hāṭakeśvaram ||

yaścādau tatra gatvā ca nekṣayiṣyati taṃ haram ||

sarveṣāṃ śramajaṃ pāpaṃ tasyaikasya bhaviṣyati

||9||

सर्वेषामग्रतो भूत्वा पाताले हाटकेश्वरम् ॥

यश्चादौ तत्र गत्वा च नेक्षयिष्यति तं हरम् ॥

सर्वेषां श्रमजं पापं तस्यैकस्य भविष्यति

evamuktvā tataḥ sarve vārāṇasyāṃ tataḥ param ||

prasthitā dhāvamānāśca vegena mahatā tataḥ

||10||

एवमुक्त्वा ततः सर्वे वाराणस्यां ततः परम् ॥

प्रस्थिता धावमानाश्च वेगेन महता ततः

etasminnantare devo hāṭakeśvarasaṃjñitaḥ ||

jñātvā teṣāmabhiprāyaṃ mithaḥ sparddhāsamudbhavam ||

ātmano darśanārthāya bahubhaktipuraskṛtam

||11||

एतस्मिन्नन्तरे देवो हाटकेश्वरसंज्ञितः ॥

ज्ञात्वा तेषामभिप्रायं मिथः स्पर्द्धासमुद्भवम् ॥

आत्मनो दर्शनार्थाय बहुभक्तिपुरस्कृतम्

laghunā rakṣyamāṇena sarveṣāṃ ca mahātmanām ||

nāgaraṃdhreṇa niṣkramya pātālāccaiva tatkṣaṇāt

||12||

लघुना रक्ष्यमाणेन सर्वेषां च महात्मनाम् ॥

नागरंध्रेण निष्क्रम्य पातालाच्चैव तत्क्षणात्

ekādaśaprakāraṃ sa kṛtvā rūpaṃ manoharam ||

triśūlabhṛttrinetraṃ ca kapardena vibhūṣitam

||13||

एकादशप्रकारं स कृत्वा रूपं मनोहरम् ॥

त्रिशूलभृत्त्रिनेत्रं च कपर्देन विभूषितम्

śaśikhaṃḍadharaṃ caiva ruṇḍamālāpradhārakam ||

samaṃ caiva sthitasteṣāṃ darśane śaṃkaraḥ prabhuḥ

||183||

शशिखंडधरं चैव रुण्डमालाप्रधारकम् ॥

समं चैव स्थितस्तेषां दर्शने शंकरः प्रभुः

tataste vai samālokya purasthaṃ vṛṣabhadhvajam ||

jānubhyāṃ dharaṇīṃ gatvā stutiṃ cakrustatastataḥ

||15||

ततस्ते वै समालोक्य पुरस्थं वृषभध्वजम् ॥

जानुभ्यां धरणीं गत्वा स्तुतिं चक्रुस्ततस्ततः

eko jānāti devo'yaṃ mama saṃdarśanaṃ gataḥ ||

devadevo mahādevaḥ prathamaṃ bhaktavatsalaḥ

||16||

एको जानाति देवोऽयं मम संदर्शनं गतः ॥

देवदेवो महादेवः प्रथमं भक्तवत्सलः

anyo jānāti me pūrvaṃ jātaste tāpasottamaḥ ||

stutiṃ cakruśca vipreṃdrā jānubhyāmavaniṃ gatāḥ

||17||

अन्यो जानाति मे पूर्वं जातस्ते तापसोत्तमः ॥

स्तुतिं चक्रुश्च विप्रेंद्रा जानुभ्यामवनिं गताः

tāpasā ūcuḥ

namo devādhidevāya sarvadevamayāya ca ||

namaḥ śāṃtāya sūkṣmāya namaścāṃdhakabhedine

||18||

नमो देवाधिदेवाय सर्वदेवमयाय च ॥

नमः शांताय सूक्ष्माय नमश्चांधकभेदिने

namo'stu sarvarudrebhyo ye divaṃ saṃśritāḥ sadā ||

jīvāpayaṃti jagatīṃ vāyubhiśca pṛthagvidhaiḥ

||19||

नमोऽस्तु सर्वरुद्रेभ्यो ये दिवं संश्रिताः सदा ॥

जीवापयंति जगतीं वायुभिश्च पृथग्विधैः

namo'stu sarvarudrebhyo ye sthitā vāruṇīṃ diśam ||

rakṣaṃti sarvalokāṃśca piśācānāṃ durātmanām

||20||

नमोऽस्तु सर्वरुद्रेभ्यो ये स्थिता वारुणीं दिशम् ॥

रक्षंति सर्वलोकांश्च पिशाचानां दुरात्मनाम्

namo'stu sarvarudrebhyo diśamūrdhvaṃ samāśritāḥ ||

rakṣaṃti sakalāṃllokānbhūtārnāṃ jaṃbhakādbhayāt

||21||

नमोऽस्तु सर्वरुद्रेभ्यो दिशमूर्ध्वं समाश्रिताः ॥

रक्षंति सकलांल्लोकान्भूतार्नां जंभकाद्भयात्

namo'stu sarvarudrebhyo ye'dha ūrdhvaṃ samāśritāḥ ||

rakṣaṃti sakalāṃllokānkūṣmāṃḍānāṃ bhayātsadā

||22||

नमोऽस्तु सर्वरुद्रेभ्यो येऽध ऊर्ध्वं समाश्रिताः ॥

रक्षंति सकलांल्लोकान्कूष्मांडानां भयात्सदा

asaṃkhyātāḥ sahasrāṇi ye rudrā bhūmimāśritāḥ ||

namastebhyo'pi sarvebhyasteṣāṃ rakṣaṃti ye rujaḥ

||23||

असंख्याताः सहस्राणि ये रुद्रा भूमिमाश्रिताः ॥

नमस्तेभ्योऽपि सर्वेभ्यस्तेषां रक्षंति ये रुजः

evaṃ stutāstu te rudrā ekādaśatapasvibhiḥ ||

ekādaśāpi tānprocurbhaktinamrāṃstu tāpasān

||24||

एवं स्तुतास्तु ते रुद्रा एकादशतपस्विभिः ॥

एकादशापि तान्प्रोचुर्भक्तिनम्रांस्तु तापसान्

rudrā ūcuḥ

ekādaśaprakāro'haṃ tuṣṭo vastāpasottamāḥ ||

bahubhaktyatirekeṇa vriyatāṃ ca yathepsitam

||25||

एकादशप्रकारोऽहं तुष्टो वस्तापसोत्तमाः ॥

बहुभक्त्यतिरेकेण व्रियतां च यथेप्सितम्

tāpasā ūcuḥ

yadi tuṣṭosi no deva yadi yacchasi vāṃchitam ||

ekādaśaprakāraistu sadā stheyamihaiva tu

||26||

यदि तुष्टोसि नो देव यदि यच्छसि वांछितम् ॥

एकादशप्रकारैस्तु सदा स्थेयमिहैव तु

hāṭakeśvaraje kṣetre sarvatīrthamaye śubhe ||

ārādhanaṃ prakurvāṇā vasāmo yena vai vayam

||27||

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे सर्वतीर्थमये शुभे ॥

आराधनं प्रकुर्वाणा वसामो येन वै वयम्

śrībhagavānuvāca

ekādaśaprakārā yā mūrtayo nirmitā mayā ||

etābhireva sarvābhiḥ sthāsyāmyatra sadaiva hi

||28||

एकादशप्रकारा या मूर्तयो निर्मिता मया ॥

एताभिरेव सर्वाभिः स्थास्याम्यत्र सदैव हि

ādyā tu mama yā mūrtiḥ sā kailāsaṃ samāśritā ||

saṃtiṣṭhati sadaivātra kailāse parvatottame

||29||

आद्या तु मम या मूर्तिः सा कैलासं समाश्रिता ॥

संतिष्ठति सदैवात्र कैलासे पर्वतोत्तमे

etāstu mūrtayo'smākaṃ sthāsyaṃtyatraiva sarvadā ||

sarveṣāmeva lokānāṃ hitāya dvijasattamāḥ

||30||

एतास्तु मूर्तयोऽस्माकं स्थास्यंत्यत्रैव सर्वदा ॥

सर्वेषामेव लोकानां हिताय द्विजसत्तमाः

nāmabhiśca krameṇaiva yuṣmadīyaiḥ svayaṃ dvijāḥ ||

viśvāmitrahrade snātvā etā mūrtīrmamātra vai ||

pūjayiṣyaṃti ye martyāste yāsyaṃti parāṃ gatim

||31||

नामभिश्च क्रमेणैव युष्मदीयैः स्वयं द्विजाः ॥

विश्वामित्रह्रदे स्नात्वा एता मूर्तीर्ममात्र वै ॥

पूजयिष्यंति ये मर्त्यास्ते यास्यंति परां गतिम्

kiṃ vācā bahunoktena bhūyobhūyo dvijottamāḥ ||

yā tāsāṃ kriyate pūjā ekādaśaguṇā bhavet

||32||

किं वाचा बहुनोक्तेन भूयोभूयो द्विजोत्तमाः ॥

या तासां क्रियते पूजा एकादशगुणा भवेत्

evamuktvā trinetrastu tatraivādarśanaṃ gataḥ ||

te'pi tatrāśramaṃ kṛtvā śraddhayā parayā yutāḥ ||

mūrtīśca tāḥ samārādhya saṃprāptāḥ paramaṃ padam

||33||

एवमुक्त्वा त्रिनेत्रस्तु तत्रैवादर्शनं गतः ॥

तेऽपि तत्राश्रमं कृत्वा श्रद्धया परया युताः ॥

मूर्तीश्च ताः समाराध्य संप्राप्ताः परमं पदम्

anyo'pi yaḥ pumāṃstāśca ārādhayati śraddhayā ||

sa yāti paramaṃ sthānaṃ yatra devo maheśvaraḥ

||34||

अन्योऽपि यः पुमांस्ताश्च आराधयति श्रद्धया ॥

स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

tataḥ prabhṛti te jātā rudrā ekādaśaiva tu ||

saṃkhyayā devadevasya maheśvaravapurdharāḥ

||35||

ततः प्रभृति ते जाता रुद्रा एकादशैव तु ॥

संख्यया देवदेवस्य महेश्वरवपुर्धराः

tejottamāste saṃyuktāstrinetrāḥ śūlapāṇayaḥ ||

etadvaḥ sarvamākhyātaṃ yatpṛṣṭo'smi dvijottamāḥ

||36||

तेजोत्तमास्ते संयुक्तास्त्रिनेत्राः शूलपाणयः ॥

एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तमाः

ekādaśaprakārastu yathā jāto maheśvaraḥ ||

caitre māsi site pakṣe caturdaśyāṃ dine sthite

||37||

एकादशप्रकारस्तु यथा जातो महेश्वरः ॥

चैत्रे मासि सिते पक्षे चतुर्दश्यां दिने स्थिते

yastānpūjayate bhaktyā sa yāti paramāṃ gatim ||

adhano dhanamāpnoti hyaputraḥ putravānbhavet

||38||

यस्तान्पूजयते भक्त्या स याति परमां गतिम् ॥

अधनो धनमाप्नोति ह्यपुत्रः पुत्रवान्भवेत्

sarogo rogamuktastu parābhūto ripukṣayam ||

tatsamārādhanādeva kāmānaṃtyamavāpnuyāt

||39||

सरोगो रोगमुक्तस्तु पराभूतो रिपुक्षयम् ॥

तत्समाराधनादेव कामानंत्यमवाप्नुयात्

yaḥ punaḥ śivadīkṣāḍhyo bhasmasnānaparāyaṇaḥ ||

tatsamārādhanaṃ kuryācchṛṇu tasyāpi yatphalam

||40||

यः पुनः शिवदीक्षाढ्यो भस्मस्नानपरायणः ॥

तत्समाराधनं कुर्याच्छृणु तस्यापि यत्फलम्

yadanyaḥ prāpnuyānmartyastatpūjāsaṃbhavaṃ phalam ||

ṣaḍakṣareṇa maṃtreṇa puṣpeṇaikena tatphalam

||41||

यदन्यः प्राप्नुयान्मर्त्यस्तत्पूजासंभवं फलम् ॥

षडक्षरेण मंत्रेण पुष्पेणैकेन तत्फलम्

śivadīkṣādharo yastu śataghnaṃ labhate phalam ||

tasmācchataghnamāpnoti śaivātpāśupataśca yaḥ ||

tasmātkālamukho yaśca mahāvratadharaśca yaḥ

||42||

शिवदीक्षाधरो यस्तु शतघ्नं लभते फलम् ॥

तस्माच्छतघ्नमाप्नोति शैवात्पाशुपतश्च यः ॥

तस्मात्कालमुखो यश्च महाव्रतधरश्च यः

mūrtīryāstāśca ye bhaktyā vinatāḥ pūjayaṃti ca ||

sarveṣāmeva teṣāṃ tu phalaṃ śataguṇaṃ bhavet

||43||

मूर्तीर्यास्ताश्च ये भक्त्या विनताः पूजयंति च ॥

सर्वेषामेव तेषां तु फलं शतगुणं भवेत्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmya ekādaśarudrotpatti varṇanaṃ nāma ṣaṭsaptatyuttaradviśatatamo'dhyāyaḥ || 276 ||